PG 30, col. 124
Τὸ γάλα λευκὸν, ἀλλ’ ού παραδέχεται τὰς εἰκόνας,
διότι καὶ αύτῷ μικραὶ τινες εἱσι πομφόλυγες. ’Ύδατι
δί καὶ μέλανι (38) μορφή ἐμφαίνεται διὰ λειότητα.
Οὕτως ἄρα τὸ ἀνώμαλον τοῦ βίου πρὸς ὑποδοχήν
θείας ἐνεργείας ἀνεπιτήδειον. ’Όταν οὗν ψυχὴ πάσῃ
ἀσκήσει ἀρετῆς ἑαυτὴν ἐπιδοῦσα, τῷ σφοδρῷ περῖ
Θεὸν φίλτρῳ διηνεκῶς μνήμην Θεοῦ ἰντυπωθεῖσαν
αὐτῇ διασῴζῃ, καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ οἱονεὶ ἔνοικον
αὐτῇ (39) τὸν Θεὸν εἶναι κατασκευάσῃ· ἐκ τῆς πρὸς
τὸν Θεὸν σφοδροτάτης ὲνατενίσεως, καὶ τοῦ ἀρρήτου
φίλτρου θεοφορουμινη, ἀξία τοῦ κατὰ τὴν προφη-
τείαν χαρίσματος γίνεται, διδόντος θείαν δύναμιν τοῦ
Θεοῦ, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς διανοίγοντος εἰς
κατανόησιν ὧν βούλεται θεαμάτων. Διὸ. καὶ οἳ προ-
φῆται ἔμπροσθεν (40) βλὲποντες ἐκαλοῦντο, παρὰ τὸ
ὡς παρόντα τὰ μέλλοντα πποορᾷν. Προσαχθησόμεθα
δὶ μᾶλλον εἷς τὸ ἰδεῖν τὸ προφητικὸν κίνημα ἐκ τῶν
κατ’ ὄναρ φαντασμάτων. Ὥσπερ γὰρ ιν ταῖς καθ’
ὕπνον φαντασίαις τοῦ ἡγεμονικοῦ τῆς ψυχῆς ἡμῶν
τυπουμένου, πόλεων ἤ τόπων μεγίθει (41) καὶ κάλα
λει διαφερόντων, ἤ ζώων ύπὶρ τῆν φύσιν γινόμεθα
θεαταί⁶ ἤ καὶ λόγων τινῶν μνήμην διὰ τῆς ἀκοῆς
ἐμπεσόντων, πολλάκις παρακατέχομεν· καὶ τοσού-
των περὶ ἡμᾶς θεαμάτων τε (42) παραδόξων καὶ
ἀκουσμάτων ὄντων, οὔτε τι εἴδομεν κατά ἀλήθειαν
σωματικῇ αἰσθήσει, οὔτε ἠκούσαμεν* οὕτω καὶ τὸν
τῶν θείων καὶ μακαρίων ἀνδρῶν (43) νυῦν, ποτὶ
μὶν ῦπαρ, ἄλλοτε δὸ ὄναρ τυπούμενον, λόγων τε
θείων καὶ θεαμάτων πληροῦσθαι· οὔτε δι’ ὀφθαλμῶν
τὰς εἰκόνας τῶν ὁρωμὲνων ἀναμαῖάμενον, ὀὔτε δι’
ὤτων αέρος πληγὴν ἐκ τῶν φωνητικων ὸργάνων προ-
ελθοῦσαν ὑποδεξάμενον. Οὗ γὰρ ἔξωθεν τι ὑποκείμε-
νον ἦν ὑψηλὸς θρόνος καὶ ἐπηρμένος· ούδὶ 6 ὶπ⁹
αὐτοῦ καθήμενος (44), ’ὀν εἶδεν 6 ἹΙσαίας· οὐδὲ ἆν-
θοωποειόὴς, 6 ἡλέκτρινος μὶν τὰ ἀπὸ ἆσφόος ἂνω,
πύρινος δὲ ἀπὸ ὀσφύος ἐπὶ τὰ κάτω, 6 παρᾶ τῷ Ἰε-
ζεκιήλο ἀλλ’ 6 μὶν νοῦς αὐτῶν, δυνάμει κρείτ-
τονι (45), ἐν θεωρίᾳ τούτων ἐγένετο, δι’ αἰνιγμάτων
τοῦ Πνεύματος τὴν θείαν φύσιν παραδεικνύντος.
4. Ὀρῶσι δὶ οἱ προφῆται οὐ τὰ μέλλοντα μόνον,
ἀλλᾶ καὶτῶν παρόντων τὰ λανθάνοντα, ὥς φησι Ηαῦ·
λος· Ἐὰνηδὶ προφητεύητε, εἰσέλθῃ δὲ τις ἄπι-
στος ἢ ἰδιώτης, τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ
φανερᾶ γίνεται· ἢ ὠς 6 Ἐλισσαῖος· Ούχί ἡ καρ-
chus, dum ita scripsit, τὸν γαρ προφήτην τότε ἰδιά-
λουνβατᾶ τὸ ἀρχαῖον, ἆρῶντα,’ Νὰπί qui tunc
prophetacrat, vocabant antiquitus, ridentem.
(Iit) Sic tres mss. Editi vero, μεγέθη, male.
Reg. secundus, θεαμάτων τέ καὶ παραδόξων.
(ιιέξ) ΒὶοἮεε. Βοαυηᾶυε.Ἐάὶὶὶ cum duobus mss.,
ἆν ρων καὶ μακαρίων.
θῖῧνιίίὲέ.⁶ἒςέ³ἓῗῗιξίὲἷιέ, καθεξόμενος.
(45) Ita Regii primus, secundus
νορων και μακαρίων.
κρῇἓζιὲξρῆθείἱ primus, secundus et tertius. Editi,
ν.
διότι καὶ αύτῷ μικραὶ τινες εἱσι πομφόλυγες. ’Ύδατι
δί καὶ μέλανι (38) μορφή ἐμφαίνεται διὰ λειότητα.
Οὕτως ἄρα τὸ ἀνώμαλον τοῦ βίου πρὸς ὑποδοχήν
θείας ἐνεργείας ἀνεπιτήδειον. ’Όταν οὗν ψυχὴ πάσῃ
ἀσκήσει ἀρετῆς ἑαυτὴν ἐπιδοῦσα, τῷ σφοδρῷ περῖ
Θεὸν φίλτρῳ διηνεκῶς μνήμην Θεοῦ ἰντυπωθεῖσαν
αὐτῇ διασῴζῃ, καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ οἱονεὶ ἔνοικον
αὐτῇ (39) τὸν Θεὸν εἶναι κατασκευάσῃ· ἐκ τῆς πρὸς
τὸν Θεὸν σφοδροτάτης ὲνατενίσεως, καὶ τοῦ ἀρρήτου
φίλτρου θεοφορουμινη, ἀξία τοῦ κατὰ τὴν προφη-
τείαν χαρίσματος γίνεται, διδόντος θείαν δύναμιν τοῦ
Θεοῦ, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς διανοίγοντος εἰς
κατανόησιν ὧν βούλεται θεαμάτων. Διὸ. καὶ οἳ προ-
φῆται ἔμπροσθεν (40) βλὲποντες ἐκαλοῦντο, παρὰ τὸ
ὡς παρόντα τὰ μέλλοντα πποορᾷν. Προσαχθησόμεθα
δὶ μᾶλλον εἷς τὸ ἰδεῖν τὸ προφητικὸν κίνημα ἐκ τῶν
κατ’ ὄναρ φαντασμάτων. Ὥσπερ γὰρ ιν ταῖς καθ’
ὕπνον φαντασίαις τοῦ ἡγεμονικοῦ τῆς ψυχῆς ἡμῶν
τυπουμένου, πόλεων ἤ τόπων μεγίθει (41) καὶ κάλα
λει διαφερόντων, ἤ ζώων ύπὶρ τῆν φύσιν γινόμεθα
θεαταί⁶ ἤ καὶ λόγων τινῶν μνήμην διὰ τῆς ἀκοῆς
ἐμπεσόντων, πολλάκις παρακατέχομεν· καὶ τοσού-
των περὶ ἡμᾶς θεαμάτων τε (42) παραδόξων καὶ
ἀκουσμάτων ὄντων, οὔτε τι εἴδομεν κατά ἀλήθειαν
σωματικῇ αἰσθήσει, οὔτε ἠκούσαμεν* οὕτω καὶ τὸν
τῶν θείων καὶ μακαρίων ἀνδρῶν (43) νυῦν, ποτὶ
μὶν ῦπαρ, ἄλλοτε δὸ ὄναρ τυπούμενον, λόγων τε
θείων καὶ θεαμάτων πληροῦσθαι· οὔτε δι’ ὀφθαλμῶν
τὰς εἰκόνας τῶν ὁρωμὲνων ἀναμαῖάμενον, ὀὔτε δι’
ὤτων αέρος πληγὴν ἐκ τῶν φωνητικων ὸργάνων προ-
ελθοῦσαν ὑποδεξάμενον. Οὗ γὰρ ἔξωθεν τι ὑποκείμε-
νον ἦν ὑψηλὸς θρόνος καὶ ἐπηρμένος· ούδὶ 6 ὶπ⁹
αὐτοῦ καθήμενος (44), ’ὀν εἶδεν 6 ἹΙσαίας· οὐδὲ ἆν-
θοωποειόὴς, 6 ἡλέκτρινος μὶν τὰ ἀπὸ ἆσφόος ἂνω,
πύρινος δὲ ἀπὸ ὀσφύος ἐπὶ τὰ κάτω, 6 παρᾶ τῷ Ἰε-
ζεκιήλο ἀλλ’ 6 μὶν νοῦς αὐτῶν, δυνάμει κρείτ-
τονι (45), ἐν θεωρίᾳ τούτων ἐγένετο, δι’ αἰνιγμάτων
τοῦ Πνεύματος τὴν θείαν φύσιν παραδεικνύντος.
4. Ὀρῶσι δὶ οἱ προφῆται οὐ τὰ μέλλοντα μόνον,
ἀλλᾶ καὶτῶν παρόντων τὰ λανθάνοντα, ὥς φησι Ηαῦ·
λος· Ἐὰνηδὶ προφητεύητε, εἰσέλθῃ δὲ τις ἄπι-
στος ἢ ἰδιώτης, τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ
φανερᾶ γίνεται· ἢ ὠς 6 Ἐλισσαῖος· Ούχί ἡ καρ-
chus, dum ita scripsit, τὸν γαρ προφήτην τότε ἰδιά-
λουνβατᾶ τὸ ἀρχαῖον, ἆρῶντα,’ Νὰπί qui tunc
prophetacrat, vocabant antiquitus, ridentem.
(Iit) Sic tres mss. Editi vero, μεγέθη, male.
Reg. secundus, θεαμάτων τέ καὶ παραδόξων.
(ιιέξ) ΒὶοἮεε. Βοαυηᾶυε.Ἐάὶὶὶ cum duobus mss.,
ἆν ρων καὶ μακαρίων.
θῖῧνιίίὲέ.⁶ἒςέ³ἓῗῗιξίὲἷιέ, καθεξόμενος.
(45) Ita Regii primus, secundus
νορων και μακαρίων.
κρῇἓζιὲξρῆθείἱ primus, secundus et tertius. Editi,
ν.