PG 30, col. 141
(97), 6 δὲ τήν φάτνην μόνον. δεικνύντος τοῖ’) λόγου,
ὅτι τὸ γαστρίμαργον ζῶον τὸν τῆς ἡδονῆς μόνον
γνωρίζει τόπον, 6 δὲ ἔχει τινὰ κάὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ
καὶ ὠφελίμου σύνεσιν. Διόπερ ὡς ἀνοικείως ἐχόντων
τῶν ζώων πρὸς ἄλληλα, ἑν Δευτερονομίῳ ἀπηγόρευ-
ται (98) ἀροτριᾷν. Ἐν μόσχῳ καὶ ὄνῳ έπὶ τὸ αὐτὰ
τουτέστι, τὸ γαῦρον (99) τῆς ψυχῆς καὶ φιλόπονον,
τῷ φιληδόνῳ καί παθητικῷ μή συζεύξης. Οὐ γὰρ
τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς πάντως
ἐγράφη, Ἀλλαχοῦ δὲ πάλιν συνέζευκται. Μακάριος
γὰρ ὁ σπείρων ἐπὶ πᾶν ὕδωρ, οὗ βοῦς καὶ ὅνος
πατεῖ’ τουτέστι 6 τῷ διδακτικῷ λόγῳ τό τε φιλό-
πονον τῆς ψυχῆς ἐπεγείρων, καὶ τὸ φιλήδονον αὐτῆς
""" ’ἾἽ Tib." “⁷⁷“ι ι ⁷ Ι l σ-
θεραπεόων. Ὥσπερ γὰρ τὸ ζῶον ἀχθοφορικὸν, οὕτω
καὶ τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς ψυχῆς τῷ βάρει τῆς ἁμαρτίας
καταπεφόρτισται .
voluptatibus delectatur, emendat ac cohibet. Quemadmodum enim asinus animal estgestandis oneribus
natum, sic et vis animae concupiscens peccati pondere deprimitur.
15. Καὶ βοῦς μὲν τὸν κτησάμενον ἔγνω, Ἰσραὴλ
δέ με (1) οὐκ ἔγνω τὸν κτίσαντα· καὶ ὄνος τὴν
φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἐπέγνω, Ἰσραὴλ δέ με οὗ
συνῆκε. Καὶ φάτναι μὲν πολλαὶ, ἀλλ’ ὅμωςὸ ὅνος
τῆς τοῦ κεκτημένου αὐτὸν φάτνης οὐκ ἀποσφάλλεται,
Θεὸς δὲ εἷς, καὶ 6 ἀγνώμων λαὸς ἐπὶ τοὺς μὴ ὄντας
θεοὺς ἀποπλανᾶται. Ἐμὲ οὐ συνῆκε, τον δι’ οὐρανοῦ
γνωριζόμενον, τόν διὰ γῆς καὶ θαλάσσης δεικνύ-
μενον (2)· τὸν διὰ ἡλίου, καὶ σελήνης, τὸν διὰ τῶν
ἀστέρων, τὸν διὰ πάσης τῆς κτίσεως καταμηνυόμε-
νον. Οἶκείως δὲ τῇ μὲν τοῦ βοὸς εἰκόνι 6 Ἰσραὴλ
ἀποδέδοται, τῇ δὲ τοῦ ὅνου 6 ἁπλῶς λαός. Ὃση γὰρ
βοῒ πρὸς ὄνον ἡ διαφορὰ, τοσοῦτον τοῦ Ἰσραὴλ, ὅς
ἑρμηνεύεται 6 ὁρῶν Θεὸν, πρὸς τὸν ἁπλῶς λαὸν χρη-
ματίζοντα τὸ διάφορον.
16. Οὗαὶ ἔθνος ἁμαρτωλὸν, λαὸς πλήρης ἆμαρ-
τιῶν, σπέρμα πονηρὸν, υἱοὶ ἄνομοιί Ἓθνος καὶ
λαὸς πολλαχοῦ συνεζευγμένως λέγεται· ὡς τὸ (3).
Ἐν πολλῷ ἔθνει, δόξα βασιλέως· ἐν δὲ ἐκλείψει
λαοῦ, συντριϐἠ δυνάστου· καὶ τὸ, Ἵνα τί ἐφρύα-
ξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενάς Νυνὶ δὶ
ἀπὸ τοῦ ἔθνος εἶναι ἁμαρτωλὸν ἀρξάμενοι, κατᾶ (4)
τὴν ἐν πονηρίᾳ αὔξησιν γίνονται λαὸς πλήρης ἀνο-
μιῶν, καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρμα πονηρὸν εἶναι, ἰπὶ τὸ
⁸⁸ Dent. xxu, 10. ⁸ο Ι Cor. 1x, 9. 9° Isa. χχχιι, 20.
(97) Reg. secundus, κτήσαντα.
(98) ΞὶοῖωεεξμΑι editi, έν Δευτερονόμῳ ἀπηγο-
ρεύεται, corrupte.
(99) Ait eruditissimus vir Duczeus legisse se in
aliquibns mss. et apud Procopium, ἐνεργόν. Sed
aliquibus mss. οι apud rrocopium, ενε γον. seu
Combefisius, homo non plus justo creduius, ea de
re dubitarevideturfium hoc loco ita scripsith'vspT
γόν putat Duc. se legisse, loco τοῦ, γαῦρον. Utut
haec sunt, illi ipsi codices Regii,quos contulit Du-
caeus,q_uorum primus fuit Francisci primi, alter
Henrici secundi, constanter cum aliis tribus mss.
et cum editis habent, γοῷρον. Seio quidem legi apud
et cum cuius nauem, ⁵ςιυρον. Seio quidem legi apud
Procopium, pag. 10, τ ἐνεργὸν τῆς ψυχῆς, nec dif-
ὅτι τὸ γαστρίμαργον ζῶον τὸν τῆς ἡδονῆς μόνον
γνωρίζει τόπον, 6 δὲ ἔχει τινὰ κάὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ
καὶ ὠφελίμου σύνεσιν. Διόπερ ὡς ἀνοικείως ἐχόντων
τῶν ζώων πρὸς ἄλληλα, ἑν Δευτερονομίῳ ἀπηγόρευ-
ται (98) ἀροτριᾷν. Ἐν μόσχῳ καὶ ὄνῳ έπὶ τὸ αὐτὰ
τουτέστι, τὸ γαῦρον (99) τῆς ψυχῆς καὶ φιλόπονον,
τῷ φιληδόνῳ καί παθητικῷ μή συζεύξης. Οὐ γὰρ
τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς πάντως
ἐγράφη, Ἀλλαχοῦ δὲ πάλιν συνέζευκται. Μακάριος
γὰρ ὁ σπείρων ἐπὶ πᾶν ὕδωρ, οὗ βοῦς καὶ ὅνος
πατεῖ’ τουτέστι 6 τῷ διδακτικῷ λόγῳ τό τε φιλό-
πονον τῆς ψυχῆς ἐπεγείρων, καὶ τὸ φιλήδονον αὐτῆς
""" ’ἾἽ Tib." “⁷⁷“ι ι ⁷ Ι l σ-
θεραπεόων. Ὥσπερ γὰρ τὸ ζῶον ἀχθοφορικὸν, οὕτω
καὶ τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς ψυχῆς τῷ βάρει τῆς ἁμαρτίας
καταπεφόρτισται .
voluptatibus delectatur, emendat ac cohibet. Quemadmodum enim asinus animal estgestandis oneribus
natum, sic et vis animae concupiscens peccati pondere deprimitur.
15. Καὶ βοῦς μὲν τὸν κτησάμενον ἔγνω, Ἰσραὴλ
δέ με (1) οὐκ ἔγνω τὸν κτίσαντα· καὶ ὄνος τὴν
φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἐπέγνω, Ἰσραὴλ δέ με οὗ
συνῆκε. Καὶ φάτναι μὲν πολλαὶ, ἀλλ’ ὅμωςὸ ὅνος
τῆς τοῦ κεκτημένου αὐτὸν φάτνης οὐκ ἀποσφάλλεται,
Θεὸς δὲ εἷς, καὶ 6 ἀγνώμων λαὸς ἐπὶ τοὺς μὴ ὄντας
θεοὺς ἀποπλανᾶται. Ἐμὲ οὐ συνῆκε, τον δι’ οὐρανοῦ
γνωριζόμενον, τόν διὰ γῆς καὶ θαλάσσης δεικνύ-
μενον (2)· τὸν διὰ ἡλίου, καὶ σελήνης, τὸν διὰ τῶν
ἀστέρων, τὸν διὰ πάσης τῆς κτίσεως καταμηνυόμε-
νον. Οἶκείως δὲ τῇ μὲν τοῦ βοὸς εἰκόνι 6 Ἰσραὴλ
ἀποδέδοται, τῇ δὲ τοῦ ὅνου 6 ἁπλῶς λαός. Ὃση γὰρ
βοῒ πρὸς ὄνον ἡ διαφορὰ, τοσοῦτον τοῦ Ἰσραὴλ, ὅς
ἑρμηνεύεται 6 ὁρῶν Θεὸν, πρὸς τὸν ἁπλῶς λαὸν χρη-
ματίζοντα τὸ διάφορον.
16. Οὗαὶ ἔθνος ἁμαρτωλὸν, λαὸς πλήρης ἆμαρ-
τιῶν, σπέρμα πονηρὸν, υἱοὶ ἄνομοιί Ἓθνος καὶ
λαὸς πολλαχοῦ συνεζευγμένως λέγεται· ὡς τὸ (3).
Ἐν πολλῷ ἔθνει, δόξα βασιλέως· ἐν δὲ ἐκλείψει
λαοῦ, συντριϐἠ δυνάστου· καὶ τὸ, Ἵνα τί ἐφρύα-
ξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενάς Νυνὶ δὶ
ἀπὸ τοῦ ἔθνος εἶναι ἁμαρτωλὸν ἀρξάμενοι, κατᾶ (4)
τὴν ἐν πονηρίᾳ αὔξησιν γίνονται λαὸς πλήρης ἀνο-
μιῶν, καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρμα πονηρὸν εἶναι, ἰπὶ τὸ
⁸⁸ Dent. xxu, 10. ⁸ο Ι Cor. 1x, 9. 9° Isa. χχχιι, 20.
(97) Reg. secundus, κτήσαντα.
(98) ΞὶοῖωεεξμΑι editi, έν Δευτερονόμῳ ἀπηγο-
ρεύεται, corrupte.
(99) Ait eruditissimus vir Duczeus legisse se in
aliquibns mss. et apud Procopium, ἐνεργόν. Sed
aliquibus mss. οι apud rrocopium, ενε γον. seu
Combefisius, homo non plus justo creduius, ea de
re dubitarevideturfium hoc loco ita scripsith'vspT
γόν putat Duc. se legisse, loco τοῦ, γαῦρον. Utut
haec sunt, illi ipsi codices Regii,quos contulit Du-
caeus,q_uorum primus fuit Francisci primi, alter
Henrici secundi, constanter cum aliis tribus mss.
et cum editis habent, γοῷρον. Seio quidem legi apud
et cum cuius nauem, ⁵ςιυρον. Seio quidem legi apud
Procopium, pag. 10, τ ἐνεργὸν τῆς ψυχῆς, nec dif-