PG 30, col. 681
ἄγει (77) τὸν ἄνθρωπον. Δι’ ἀφῆς οὖν τινος ἐδείχθη,
καὶ ὄψις τὴν ψυχὴν πρὸς ἡδονὴν ἀπατῶσα. Ταῖς γὰρ
τῶν ὀμμάτων βολαῖς, καθάπερ ἀσωμάτοις χερσὶν,
ὦν ἂν ἐθέλῃ πόρρωθεν άπτομένη,καὶ ὧν ταῖς τοῦ
σώματος χερσὶν ἅψασθαι ἐπ’ ἐξουσίας οὐκ ἔχει,
ταῦτα ταῖς τῶν ὀμμάτων ἐπιϐολαῖς ἐμπαθῶς περιπ-
τύσσουσα, δι’ ὧν ἀπεμάξατο τύπων, ὅλον πρὸς τὰς
ἐγγινομένας φαντασίας τὸ σῶμα κυμαίνουσα. Καὶ
ἀκοή τῶν λείων φωνῶν δι’ ἁφῆς ἁπτομένη, διὰ ταύ-
της τὴν ψυχὴν γοητεύουσα. Καὶ συνελόντι φάναι,
πᾶσα αἶ’σθησις (78), ὥσπερ τὸ σῶμα ἐν ᾦ δυναστεύει
κοινὸν, οὕτω καὶ τὴνέν τούτῳ ἀφήν κοινὴν εἰληφυῖα, Β
α ι I ι ο II Λ \ \ ,γ ἰ· ι οἱ
διὰ ταύτης ἑκάστην τε αἶ’σθησιν πρὸς τὸ οΐκεῖον ἡδὺ,
καὶ δι’ ὅλων ὅλον ἐν ἀφῇ κείμενον ἡμῶν τὸ σῶμα
πρὸς τήν καθόλου ἡδονὴν ποικίλως μοχλεύουσα.
6. Ἐπειδή οὖν ἐν πάσαις μὶν ἡ ἁφὴ, μάλιστα δὲ
ἐν γεύσει ναὶ τοῖς παιδογόνοις δυναστεύει μυρίοις,
καὶ ἑτέρα τῆς ἑτέρας, ὥσπερ ἐν ἁλύσει, ἐξημμένη
τε, καὶ πρατοῦσα ἁφὴ (19), ἡ μὲν διακονεῖται, ἡ δὲ
διάκονος γίνεται, πᾶσαι δέ γε ἐπὶ τήν βασιλίδα satu»
τῶν ἡδονὴν, τὴν τῶν αἰσθήσεων, δι’ ἁφῆς, ἐνέργειαν
παραπέμπουσαι, ἔτι καὶ μᾶλλον τοῖς πάθεσι τὴν
ψυχὴν σωματοῦσν πρόκειται δὲ τῇ παρθένῳ πάσης
ἡδονῆς σωματικῆς καθαρὸν ἀποδεῖξαι τὸν νοῦν· διὰ
τοῦτο τήν μάλιστα σωματοῦσαν ἁφὴν δεῖ τῆς ψυχῆς
ἀποκόπτειν, ὡς ἃν τὸ ὖχη μα τῶν κατὰ τὰς ἄλλας αἶ-
σθήσεις ἁφῶν ἀνελοῦσα, συνανέλοι ὡς ἕνι κάκείνων
πρὸς τὰ οΐκεῖα ἡδέα τὰς ὕλας. Τί οὖν μάλιστά ἐστιν
ὃ σωματοῖ πρὸς ἁφὴν τὴν (80) ψυχὴν, καὶ τὰς έν ταῖς
ἄλλαις αἰσθήσεσιν ἡδονὰς πολυμόρφως (81) βλαστά-
νει;Ἠ ἐν γεύσει τε, φημὶ, καὶ πρὸς τὰς συνου-
σίας τὸ σῶμα ἁφὴΔ ἐμπαθῶς γαργαλίζουσα. Τούτων
δ’ αὐτῶν ἡγεῖται μὶν ἡ τῆς γεύσεως, ἡ δὲ τῆς μίξεως
ἕπεται· ὅτι διὰ τῆς έν τῇ γεύσει ἁφῆς, κολακευομέ-
νης πρὸς γαστριμαργίαν ἀεὶ τῆς καταπόσεως, πιαι-
νόμενόν τα τὸ σῶμα καὶ ὑπὸ τῶν ἐν τῷ βάθει βρασ-
σομένων λείων χυμῶν ἀσχέτως γαργαλιζόμενον, πρὸς
τὴν τῆς μίξεως ἀφήν οῗστρούμενον φέρεται.
7. Διὸ ἀναγκαῖοντὴν μέλλουσαν τῶν πρὸς τὰς μί-
ξεις ἡδονῶν διὰ παρθενίας κρατεῖν, πολλῷ πλέον
πρότερον τῆς κατὰ τήν ..γεῦσιν fidei/ficum: ἐπαν-
τλούσης ἐκείνῃ (82) τὰς ὕλας, ἄρχουσαν δείκνυσθαι.
Ἐκ λογικοῦ γὰρ καὶ ἀλόγου, κατὰ τὸ Ἑλληνικὸν
πρὸς φυσιολογίαν πλάσμα, ὥσπερ τινὰ κένταυρον
γόνων μοριων. Si_c_ope quorum, codicum Regiorum
mutavimus quod in editione Veneta et, nonnullis
mss:'legebat‘ur, Ἐί γὰρ Μᾶξν τις εἳιποι καὶ περὶ... ,ἔτι
καὶ λέγοῖ, ΕόίιὶοΡειΓῖες Τί γὰρ ἅν τις καὶπερὶ...
ἔτι καὶ λέγοι.
ἔτι καί λέγοι.
(ἐξ) ριιξξὲιιέυηρμε ei; Regiis. codicibus, εἰσάγει, et
paulo post, ῶν ἂν Θέξοι, et, ἐγγενομένας φαντασίας.
(78) Πᾶσα αἴσθησις.. Voluptas,'seu perceptio per
sensus, hac voce designatur hoc Jroco,ut ex eo patet
quod singulos sensus ad proprias suavitates per
Panos. Gs. XXX.
καὶ ὄψις τὴν ψυχὴν πρὸς ἡδονὴν ἀπατῶσα. Ταῖς γὰρ
τῶν ὀμμάτων βολαῖς, καθάπερ ἀσωμάτοις χερσὶν,
ὦν ἂν ἐθέλῃ πόρρωθεν άπτομένη,καὶ ὧν ταῖς τοῦ
σώματος χερσὶν ἅψασθαι ἐπ’ ἐξουσίας οὐκ ἔχει,
ταῦτα ταῖς τῶν ὀμμάτων ἐπιϐολαῖς ἐμπαθῶς περιπ-
τύσσουσα, δι’ ὧν ἀπεμάξατο τύπων, ὅλον πρὸς τὰς
ἐγγινομένας φαντασίας τὸ σῶμα κυμαίνουσα. Καὶ
ἀκοή τῶν λείων φωνῶν δι’ ἁφῆς ἁπτομένη, διὰ ταύ-
της τὴν ψυχὴν γοητεύουσα. Καὶ συνελόντι φάναι,
πᾶσα αἶ’σθησις (78), ὥσπερ τὸ σῶμα ἐν ᾦ δυναστεύει
κοινὸν, οὕτω καὶ τὴνέν τούτῳ ἀφήν κοινὴν εἰληφυῖα, Β
α ι I ι ο II Λ \ \ ,γ ἰ· ι οἱ
διὰ ταύτης ἑκάστην τε αἶ’σθησιν πρὸς τὸ οΐκεῖον ἡδὺ,
καὶ δι’ ὅλων ὅλον ἐν ἀφῇ κείμενον ἡμῶν τὸ σῶμα
πρὸς τήν καθόλου ἡδονὴν ποικίλως μοχλεύουσα.
6. Ἐπειδή οὖν ἐν πάσαις μὶν ἡ ἁφὴ, μάλιστα δὲ
ἐν γεύσει ναὶ τοῖς παιδογόνοις δυναστεύει μυρίοις,
καὶ ἑτέρα τῆς ἑτέρας, ὥσπερ ἐν ἁλύσει, ἐξημμένη
τε, καὶ πρατοῦσα ἁφὴ (19), ἡ μὲν διακονεῖται, ἡ δὲ
διάκονος γίνεται, πᾶσαι δέ γε ἐπὶ τήν βασιλίδα satu»
τῶν ἡδονὴν, τὴν τῶν αἰσθήσεων, δι’ ἁφῆς, ἐνέργειαν
παραπέμπουσαι, ἔτι καὶ μᾶλλον τοῖς πάθεσι τὴν
ψυχὴν σωματοῦσν πρόκειται δὲ τῇ παρθένῳ πάσης
ἡδονῆς σωματικῆς καθαρὸν ἀποδεῖξαι τὸν νοῦν· διὰ
τοῦτο τήν μάλιστα σωματοῦσαν ἁφὴν δεῖ τῆς ψυχῆς
ἀποκόπτειν, ὡς ἃν τὸ ὖχη μα τῶν κατὰ τὰς ἄλλας αἶ-
σθήσεις ἁφῶν ἀνελοῦσα, συνανέλοι ὡς ἕνι κάκείνων
πρὸς τὰ οΐκεῖα ἡδέα τὰς ὕλας. Τί οὖν μάλιστά ἐστιν
ὃ σωματοῖ πρὸς ἁφὴν τὴν (80) ψυχὴν, καὶ τὰς έν ταῖς
ἄλλαις αἰσθήσεσιν ἡδονὰς πολυμόρφως (81) βλαστά-
νει;Ἠ ἐν γεύσει τε, φημὶ, καὶ πρὸς τὰς συνου-
σίας τὸ σῶμα ἁφὴΔ ἐμπαθῶς γαργαλίζουσα. Τούτων
δ’ αὐτῶν ἡγεῖται μὶν ἡ τῆς γεύσεως, ἡ δὲ τῆς μίξεως
ἕπεται· ὅτι διὰ τῆς έν τῇ γεύσει ἁφῆς, κολακευομέ-
νης πρὸς γαστριμαργίαν ἀεὶ τῆς καταπόσεως, πιαι-
νόμενόν τα τὸ σῶμα καὶ ὑπὸ τῶν ἐν τῷ βάθει βρασ-
σομένων λείων χυμῶν ἀσχέτως γαργαλιζόμενον, πρὸς
τὴν τῆς μίξεως ἀφήν οῗστρούμενον φέρεται.
7. Διὸ ἀναγκαῖοντὴν μέλλουσαν τῶν πρὸς τὰς μί-
ξεις ἡδονῶν διὰ παρθενίας κρατεῖν, πολλῷ πλέον
πρότερον τῆς κατὰ τήν ..γεῦσιν fidei/ficum: ἐπαν-
τλούσης ἐκείνῃ (82) τὰς ὕλας, ἄρχουσαν δείκνυσθαι.
Ἐκ λογικοῦ γὰρ καὶ ἀλόγου, κατὰ τὸ Ἑλληνικὸν
πρὸς φυσιολογίαν πλάσμα, ὥσπερ τινὰ κένταυρον
γόνων μοριων. Si_c_ope quorum, codicum Regiorum
mutavimus quod in editione Veneta et, nonnullis
mss:'legebat‘ur, Ἐί γὰρ Μᾶξν τις εἳιποι καὶ περὶ... ,ἔτι
καὶ λέγοῖ, ΕόίιὶοΡειΓῖες Τί γὰρ ἅν τις καὶπερὶ...
ἔτι καὶ λέγοι.
ἔτι καί λέγοι.
(ἐξ) ριιξξὲιιέυηρμε ei; Regiis. codicibus, εἰσάγει, et
paulo post, ῶν ἂν Θέξοι, et, ἐγγενομένας φαντασίας.
(78) Πᾶσα αἴσθησις.. Voluptas,'seu perceptio per
sensus, hac voce designatur hoc Jroco,ut ex eo patet
quod singulos sensus ad proprias suavitates per
Panos. Gs. XXX.