PG 31, col. 175
inexorabili ventre adversus animantia prolata. Ces-
sat machaera coquorum, men sa contenta est sponte
nascentibus. Sabbatum Judzeis erat traditum, ut
requiescat, inquit ³⁸, jumentum tuum et servus
tuus. Sit jejunium famulis requies a perpetuis la-
boribus, qui tibi per totum annum inserviunt. Dato
respirationem et moram coquo tuo, sine vacare
structorem mensarum ; siste pocillatoris manum ;
- sit aliquando respiratio variorum bellariorum ac
cupediarum architecto. Conquiescat tandem ipsa
domus ab infinitis tumultibus, a fumo, a nidore,
ab is qui sursum deorsum cursitant, ac ventri vel
ut imperiosae dominre ministrant. Prorsus etiam
tributorum exactores sibi obnoxiis pusillum con-
cedunt libertatis. Det aliquantum vacationis et
venter ori, paciscatur nobiscum quinque dierum
inducias, qui semper alioqui flagitat, nec unquam
desinit, dum quod accepit hodie, cras obliviscitur.
Cum fuerit expletus, tum de abstinentia philosopha-
tur; ubi detumuit, dogmatum illorum obliviscitur.
8. Jejunium non novit faenoris naturam; non
olet usuras jejunantis mensa; non przefocat or-
phanum jejunatoris filium aes alienum ιι patre con-
flatum, quod serpentium ritu circumvolvatur.
Quanquam et alias jejunium occasio est hilaritatis.
Nam quemadmodum sitis efficit, ut7 jucundus sit
potus, et sicut quae praeivit fames, epulas suaves
reddit: ita quoque quae sumuntur edulia condit
jejunium, atque edulcat. Dum enim medium se in-
terponit, ac deliciarum continuum usum interrum-
pit, sumptionem, utpote intermissam, tibi jucun-
dam exhibebit. Proinde si vis tibi mensam apparare
suavem, admitte ex jejunio vicissitudinem. Tu veg
ro, quod deliciis nimium addictus es,insipidas red-
dis tibi delicias imprudens, ac pra; voluptatis
amore voluptatem fugas. Nihil enim tam cupitum
est, quod non habeas in fastidium, si perpetuo
fruare. At quae raro habentur, his avide fruimur.
Sic et qui condidit nos Deus, providit ut dona
ipsius gratiam apud nos obtineant ipsa vivendi va-
rietate ac vicissitudine. An non vides solem esse
laetiorem postnoctem ? ac vigiliam esse jucundio-
²⁶ Exod. xx, 40.
(35) Colb. primus ἕλειψε τῷν.
(35 Colb. primus ἕλειψε τῶν.
(3-ρζ Ait_Duezeu_s, videri Erasmum scriptum of.
fendisse, δρς ἀργίαν τραπεζοποιῷ, cum interpret
tatus sit : Da otium mensarum apparatori, sed si
ita interpretatus est Erasmus non continuo putan-
gius est'ég-yiau legisse; cum vel ex lexieis notum
sit voce ἄδεια, vocationemet otium nonnunquam
significari : quod et llesychius jampridem adnota-
vit. Nec ita multo post con). primus τὰ ποικίλα τῷν,
(37) (ζοάθξίῖοώὺθῖ. γαστὴρ τῷ στόματι. _Memi_ni
u‘zes'itum olim ex me esse, quae essent inducite
uresntum Ollm ex Luc esse, qua: essent luuucue
illas dierum quinque, θ’ qui horum verborum esset
sat machaera coquorum, men sa contenta est sponte
nascentibus. Sabbatum Judzeis erat traditum, ut
requiescat, inquit ³⁸, jumentum tuum et servus
tuus. Sit jejunium famulis requies a perpetuis la-
boribus, qui tibi per totum annum inserviunt. Dato
respirationem et moram coquo tuo, sine vacare
structorem mensarum ; siste pocillatoris manum ;
- sit aliquando respiratio variorum bellariorum ac
cupediarum architecto. Conquiescat tandem ipsa
domus ab infinitis tumultibus, a fumo, a nidore,
ab is qui sursum deorsum cursitant, ac ventri vel
ut imperiosae dominre ministrant. Prorsus etiam
tributorum exactores sibi obnoxiis pusillum con-
cedunt libertatis. Det aliquantum vacationis et
venter ori, paciscatur nobiscum quinque dierum
inducias, qui semper alioqui flagitat, nec unquam
desinit, dum quod accepit hodie, cras obliviscitur.
Cum fuerit expletus, tum de abstinentia philosopha-
tur; ubi detumuit, dogmatum illorum obliviscitur.
8. Jejunium non novit faenoris naturam; non
olet usuras jejunantis mensa; non przefocat or-
phanum jejunatoris filium aes alienum ιι patre con-
flatum, quod serpentium ritu circumvolvatur.
Quanquam et alias jejunium occasio est hilaritatis.
Nam quemadmodum sitis efficit, ut7 jucundus sit
potus, et sicut quae praeivit fames, epulas suaves
reddit: ita quoque quae sumuntur edulia condit
jejunium, atque edulcat. Dum enim medium se in-
terponit, ac deliciarum continuum usum interrum-
pit, sumptionem, utpote intermissam, tibi jucun-
dam exhibebit. Proinde si vis tibi mensam apparare
suavem, admitte ex jejunio vicissitudinem. Tu veg
ro, quod deliciis nimium addictus es,insipidas red-
dis tibi delicias imprudens, ac pra; voluptatis
amore voluptatem fugas. Nihil enim tam cupitum
est, quod non habeas in fastidium, si perpetuo
fruare. At quae raro habentur, his avide fruimur.
Sic et qui condidit nos Deus, providit ut dona
ipsius gratiam apud nos obtineant ipsa vivendi va-
rietate ac vicissitudine. An non vides solem esse
laetiorem postnoctem ? ac vigiliam esse jucundio-
²⁶ Exod. xx, 40.
(35) Colb. primus ἕλειψε τῷν.
(35 Colb. primus ἕλειψε τῶν.
(3-ρζ Ait_Duezeu_s, videri Erasmum scriptum of.
fendisse, δρς ἀργίαν τραπεζοποιῷ, cum interpret
tatus sit : Da otium mensarum apparatori, sed si
ita interpretatus est Erasmus non continuo putan-
gius est'ég-yiau legisse; cum vel ex lexieis notum
sit voce ἄδεια, vocationemet otium nonnunquam
significari : quod et llesychius jampridem adnota-
vit. Nec ita multo post con). primus τὰ ποικίλα τῷν,
(37) (ζοάθξίῖοώὺθῖ. γαστὴρ τῷ στόματι. _Memi_ni
u‘zes'itum olim ex me esse, quae essent inducite
uresntum Ollm ex Luc esse, qua: essent luuucue
illas dierum quinque, θ’ qui horum verborum esset