PG 31, col. 184
ραμένεις τῷ οϊνῳ, καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὴν κεφαλήν
σου τύπτοντι; Μέτρον ἄριστον τῆς τοῦ οἴνου χρήσεως
ἠ χρεία τοῦ σώματος. Ἐὰν δὲ ἔξω τῶν ὅρων γένῃ,
αὔριον ἣξεις καρηϐαρῶν, χασμώμενος, ἰλιγγιῶν,
σεσηπότος οἶνου ἀπόζων· πάντα σοι περιφέρεσθαι,
τάντα δονείσθαι δόξει. Μέθη γὰρ ὕπνον μὶν ἐπάγει,
ἀδελφόν θανάτου, ἐγρήγορσιν δὲ ὀνείροις προσεοι-
xu ῖαν.
H. Ἀρα οἶδας τίς ἐστιν ὃν ὑποδέχεσθαι μέλλεις
Ὀ ἐπαγγειλάμενος ἡμῖν, ὅτε Ἐγὼ καὶ ό Πατὴρ ἕλευ-
σόμεθα, καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν (60). Τί
οὖν προλαμϐάνῃς τῇ μέθη , καὶ ἀποκλείεις τῷ Δε-
σπότη τήν εῖσοδον ; τί προτρίπη τόν ἐχθρὸν προκατα-
σχεῖν σου τὰ ὀχυρώματα; Μέθη Κύριον οὐχ ὑποδί-
χεται· μέθη Πνεῦμα ἅγιον ἅποδιώχει. Καπνὸς μεν
γὰρ ἀποδιώκει μελίσσας (6i), χαρίσματα δε πνευ-
ματικὰ ἆποδιώκει κραιπάλη. Νηστεία πόλεως εὐσχη-
μοσύνη , ἀγορᾶς εὐστάθεια, οἴκων εἰρήνη , σωτηρία
τῶν ὑπαρχόντων. Βούλει αὐτῆς ἰδεῖν τὴν σεμνότητα;
Σύγκρινόν μοι τὴν σήμερον ἑσπέραν τῇ (62) αὔριον,
καὶ ὄψει τὴν πόλιν ἐκ ταραχῆς καὶ ζάλης εἰς γαλή-
νην βαθεῖαν μεταϐαλοῦσαν. Εὔχομαι δε καὶ τὴν σή-
μερον τῇ αὔριον ἑοικέναι κατὰ τήν σεμνότηταο καὶ
τὴν αὔριον μηδεν φαιδρότητι τῆς σήμερον ἀπολείπε-
σθαι. Ὀ δὲ ἀγαγὼν ἡμᾶς εἰς τὴν περίοδον τοῦ χρό-
νου Κύριος παράσχοι ἡμῖν, οἷον ἀγωνισταῖς, εἰς τοὺς
προαγῶνας τούτους τὸ στερρόν καὶ εὔτονον τῆς καρ-
τερίας ἐπιδειξαμένους (63), φθάσαι καί ἐπὶ τήν κυ-
ρίαν τῶν στεφάνων ἡμέραν · νῦν μὶν τῆ ς ἀναμνη-
σεως τοῦ σωτηρίου πάθους (64), ἐν δι τῷ μέλλοντι
αἰῶνι τῆς ἆνταποδόσεως τῶν βεϐιωμένων ἡμῖν ἐν τῇ
δικαιοκρισίᾳ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτῷ ἠ δόξα (65)
εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
ρινὴν. ἑσπέραν τῇ, nonfldi‘ssimili sensu. At Regii'se-
cunduset tertius et Colb, primus τὴν σήμερον ἠμέ-
miscuerat/ii- an; ἃῗέ amni, (lieni sane-
'num. Nihil in contextu mutandum judicavimus.
(63)”Veteres septem libri ἑπιδειξὰμένους. Editi
ἐπιδειξαμένοις.
(6t) Legenti mihi Erasmum, qui illud, νῦν μὶν
τῆ ςλὰναμνήσε-ως τοῦ σωτηρίου πάθους, interpretatus
es; Ηοὸ uisas, ut ream-dem.» ’ἠὼξὲ iurgares;
li/‘crar afflictionis, in mentem venit quorumdam,
qui, ne"videre_ntur antiquitatis aut ignari aut
parum studiosi, non fidem, sedpersuasionem,
non sacramentum corporis Dominici, sed _sanc-
ti/icum crustatum, et'alia id genus dicebant:
quam loquendi _rationem nemo sapiens un-
guem .approbabit. Praestat igitur, ut —mihi qui-
em wdetur. ita vertere: ut recordetur nunc
em videtur, ita vertere: ut recordetur nunc
quidem salutiferas passionis.
(65) Colbzpt‘lmuss'v τῇ δικαιοκρισίᾳ τοῦ Υιού αὑτοῦ,
ῤ’τὶ αύτῷ ἡ δόξα νῦν καί ἆεί, etc. Aliter in aliis mss.
legiturifineque id mirum videbituriis qui paululum
in’ conferendis veteribus libris versati sunt cum
clausula in variis codicibus varie scribi soleat.
σου τύπτοντι; Μέτρον ἄριστον τῆς τοῦ οἴνου χρήσεως
ἠ χρεία τοῦ σώματος. Ἐὰν δὲ ἔξω τῶν ὅρων γένῃ,
αὔριον ἣξεις καρηϐαρῶν, χασμώμενος, ἰλιγγιῶν,
σεσηπότος οἶνου ἀπόζων· πάντα σοι περιφέρεσθαι,
τάντα δονείσθαι δόξει. Μέθη γὰρ ὕπνον μὶν ἐπάγει,
ἀδελφόν θανάτου, ἐγρήγορσιν δὲ ὀνείροις προσεοι-
xu ῖαν.
H. Ἀρα οἶδας τίς ἐστιν ὃν ὑποδέχεσθαι μέλλεις
Ὀ ἐπαγγειλάμενος ἡμῖν, ὅτε Ἐγὼ καὶ ό Πατὴρ ἕλευ-
σόμεθα, καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν (60). Τί
οὖν προλαμϐάνῃς τῇ μέθη , καὶ ἀποκλείεις τῷ Δε-
σπότη τήν εῖσοδον ; τί προτρίπη τόν ἐχθρὸν προκατα-
σχεῖν σου τὰ ὀχυρώματα; Μέθη Κύριον οὐχ ὑποδί-
χεται· μέθη Πνεῦμα ἅγιον ἅποδιώχει. Καπνὸς μεν
γὰρ ἀποδιώκει μελίσσας (6i), χαρίσματα δε πνευ-
ματικὰ ἆποδιώκει κραιπάλη. Νηστεία πόλεως εὐσχη-
μοσύνη , ἀγορᾶς εὐστάθεια, οἴκων εἰρήνη , σωτηρία
τῶν ὑπαρχόντων. Βούλει αὐτῆς ἰδεῖν τὴν σεμνότητα;
Σύγκρινόν μοι τὴν σήμερον ἑσπέραν τῇ (62) αὔριον,
καὶ ὄψει τὴν πόλιν ἐκ ταραχῆς καὶ ζάλης εἰς γαλή-
νην βαθεῖαν μεταϐαλοῦσαν. Εὔχομαι δε καὶ τὴν σή-
μερον τῇ αὔριον ἑοικέναι κατὰ τήν σεμνότηταο καὶ
τὴν αὔριον μηδεν φαιδρότητι τῆς σήμερον ἀπολείπε-
σθαι. Ὀ δὲ ἀγαγὼν ἡμᾶς εἰς τὴν περίοδον τοῦ χρό-
νου Κύριος παράσχοι ἡμῖν, οἷον ἀγωνισταῖς, εἰς τοὺς
προαγῶνας τούτους τὸ στερρόν καὶ εὔτονον τῆς καρ-
τερίας ἐπιδειξαμένους (63), φθάσαι καί ἐπὶ τήν κυ-
ρίαν τῶν στεφάνων ἡμέραν · νῦν μὶν τῆ ς ἀναμνη-
σεως τοῦ σωτηρίου πάθους (64), ἐν δι τῷ μέλλοντι
αἰῶνι τῆς ἆνταποδόσεως τῶν βεϐιωμένων ἡμῖν ἐν τῇ
δικαιοκρισίᾳ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτῷ ἠ δόξα (65)
εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
ρινὴν. ἑσπέραν τῇ, nonfldi‘ssimili sensu. At Regii'se-
cunduset tertius et Colb, primus τὴν σήμερον ἠμέ-
miscuerat/ii- an; ἃῗέ amni, (lieni sane-
'num. Nihil in contextu mutandum judicavimus.
(63)”Veteres septem libri ἑπιδειξὰμένους. Editi
ἐπιδειξαμένοις.
(6t) Legenti mihi Erasmum, qui illud, νῦν μὶν
τῆ ςλὰναμνήσε-ως τοῦ σωτηρίου πάθους, interpretatus
es; Ηοὸ uisas, ut ream-dem.» ’ἠὼξὲ iurgares;
li/‘crar afflictionis, in mentem venit quorumdam,
qui, ne"videre_ntur antiquitatis aut ignari aut
parum studiosi, non fidem, sedpersuasionem,
non sacramentum corporis Dominici, sed _sanc-
ti/icum crustatum, et'alia id genus dicebant:
quam loquendi _rationem nemo sapiens un-
guem .approbabit. Praestat igitur, ut —mihi qui-
em wdetur. ita vertere: ut recordetur nunc
em videtur, ita vertere: ut recordetur nunc
quidem salutiferas passionis.
(65) Colbzpt‘lmuss'v τῇ δικαιοκρισίᾳ τοῦ Υιού αὑτοῦ,
ῤ’τὶ αύτῷ ἡ δόξα νῦν καί ἆεί, etc. Aliter in aliis mss.
legiturifineque id mirum videbituriis qui paululum
in’ conferendis veteribus libris versati sunt cum
clausula in variis codicibus varie scribi soleat.