PG 31, col. 580
γὰρ ἂν τοσοῦτον ὑπῆρξεν αὐτῷ διενεγκεῖν ἁπάντων
τῇ μουσικῇ, γε τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης,
ὥστε καὶ θυμόν ἐγείρειν διὰ τῆς συντόνου καὶ αὐ-
στηρᾶς ἁρμονίας, καὶ μέντοι καὶ χαλᾲν καὶ μαλάτ-
τειν (61) πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε βούλοιτο.
Ταύτῃ τοι καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτε τὸ ψρύγιων ἐπαυλῃ-
σαντα, ἐξαναστῆσαι αὐτόν ἐπὶ τὰ ὅπλα λέγεται με·
ταξὺ δειπνοῦντα, καὶ ἐπαναγαγεῖν πάλιν πρός τοὺς
συμπότας, την ἁρμονίαν χαλάσαντα. Τοσαύτην ἰσχὺν
ἓν τε μουσικῇ καὶ τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι πρὸς τὴν
Β τοῦ τέλους κτῆσιν ἡ μελέτη παρέχεται.
6. Ἐπεὶ δὲ στεφάνων καὶ ἀθλητῶν ἐμνήσθην,
ἰκτῖνοι, μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν ·
τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς συναυξῆσαντες, πολλὰ μὴν γυ-
μναστικοῑς ἐνιδρώσαντες πόνοις πολλὰς δὲ πληγὰς
ἓν παιδοτρίϐου λαϐόντες, δίαιταν δε οὐ τὴν ἡδίστην,
ἀλλὰ τὴν παρά τῶν γυμναστών αἱρούμενοι, καὶ τᾶλ-
λα, ἶνα μὴ δ ιατρίϐω λέγων, οὕτω διάγοντες, ὡς τὸν
πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον μελέτην εἶναι τῆς ἀγωνίας,
τηνικαῦτα ἀμοδύονται πρὸς τό στάδιον, καὶ πάντα
πονοῦσι καὶ κινδυνεύουσιν, ὥστε κοτίνου λαϐεῖν στέ-
φανον, ἢ σελίνου, ἡ ἄλλου τινός τῶν τοιούτων, καὶ
νικῶντες ἀναρρηθῆναι παρά τοῦ κήρυκοςο Ἡμῖν δὲ,
οἷς ἆθλα τοῦ βίον πρόκειται οὕτω θαυμαστὰ πλήθει
τι καὶ μεγέθει, ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λογῳ,
ἐπ’ ἄμφω καθεύδουσι, καὶ κατὰ πολλὴν διαιτωμένοις
ἄδειαν, τῇ ἑτέρᾳ λαϐεῖν τῶν χειρῶν ὑπάρξει; Πολ-
λοῦ μέν τ’ ἂν οἰξιον ᾖν ἠ ῥᾳθυμία τῷ βίῳ, καὶ ὃ γε
Σαρδανάπαλος (62) τὰ πρῶτα πάντων εἰς εὔδαιμο-
νίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ ό Μαργίτης, εἰ βούλει, ὃν οὔτ’
ἀροτῆρα, οὔτε σκαπτῆρα, οὔτε ἄλλο τι τῶν κατὰ τὸν
βίον ἐπιτηδείων εἶναι Ὄμηρος ἱφησεν, εἰ δὴ Ὀμή-
ρου ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς μᾶλλον ό τοῦ Πιττακοῦ
λόγος, ὃς χαλεπὸν ἔφησεν (63) ἐσθλόν ἕμμεναις Διᾶ
πολλῶν γὰρ δὴ τῷ ὄντι πόνων διεξελθοῦσι μόλις ἆν
τῶν ἀγαθῶν ,ἐκείνων τυχεῖν ἡμῖν περιγένοιτο, ὧν ἓν
τοῖς ἀνω λόγοις οὗδὶνεῖναι παράδειγμα τῶν ἅνθρω-
πίνων ἐλέγομεν. Οὐ δὴ οὖν ῥᾳθυμητέον ἡμῖν, οὐδε
τῆς ἔν βραχεῖ ῥᾳστώνης μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλα-
κτέον, ιῗπιρ μὴ μελλοιμεν ὀνείδη τε ἕξειν καὶ-τιμω-
οίας ὑφέξειν, οὔτι παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε (καί-
τοι καὶ τοῦτο οὐ μικρὸν τῷγε νοῦν ἔχοντι), ἀλλ’ ἓν
τοῖς, εἶτα ὑπὸ γῆν, εἴτε καὶ ὃπου δὴ τοῦ παντὸς ὄντα
τυγχάνει, δικαιωτηρίοις (64). Ὠς τῷ μεν ἀκουσίως
τοῦ προσήκοντος ἁμαρτόντι κᾶν συγγνοξμη τις ἴσως
παρὰ ’τοῦ Θεοῦ γίνοιτο · τῷ δὲ ἐξεπίτηδες, τὰ χείρω
προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις τὸᾲμὴ οὐχὶ πολλα-
πλασίω τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν. Τί οὖν ποιῶμενς φαίη
et alii tres mss. ut in contextu.
imis. Σαρδανάπαλλος. ldox in Colb. ter-
tio pro Mgpyirn c_ legitur Μαργαρίτη ς.
63) Colb'I tertius ὃςχαλιπδν φησινς, _ ρ
63) Colb. tertius ὃς χαλεπόν φησιν. ο
ἓϐεξλεᾷὶξίο utraque δικαστηρίοις. Veteres qum-
que libri δ ικαιωτηρίον ς.
τῇ μουσικῇ, γε τοσοῦτον περιῆν τῆς τέχνης,
ὥστε καὶ θυμόν ἐγείρειν διὰ τῆς συντόνου καὶ αὐ-
στηρᾶς ἁρμονίας, καὶ μέντοι καὶ χαλᾲν καὶ μαλάτ-
τειν (61) πάλιν διὰ τῆς ἀνειμένης, ὁπότε βούλοιτο.
Ταύτῃ τοι καὶ Ἀλεξάνδρῳ ποτε τὸ ψρύγιων ἐπαυλῃ-
σαντα, ἐξαναστῆσαι αὐτόν ἐπὶ τὰ ὅπλα λέγεται με·
ταξὺ δειπνοῦντα, καὶ ἐπαναγαγεῖν πάλιν πρός τοὺς
συμπότας, την ἁρμονίαν χαλάσαντα. Τοσαύτην ἰσχὺν
ἓν τε μουσικῇ καὶ τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι πρὸς τὴν
Β τοῦ τέλους κτῆσιν ἡ μελέτη παρέχεται.
6. Ἐπεὶ δὲ στεφάνων καὶ ἀθλητῶν ἐμνήσθην,
ἰκτῖνοι, μυρία παθόντες ἐπὶ μυρίοις, καὶ πολλαχόθεν ·
τὴν ῥώμην ἑαυτοῖς συναυξῆσαντες, πολλὰ μὴν γυ-
μναστικοῑς ἐνιδρώσαντες πόνοις πολλὰς δὲ πληγὰς
ἓν παιδοτρίϐου λαϐόντες, δίαιταν δε οὐ τὴν ἡδίστην,
ἀλλὰ τὴν παρά τῶν γυμναστών αἱρούμενοι, καὶ τᾶλ-
λα, ἶνα μὴ δ ιατρίϐω λέγων, οὕτω διάγοντες, ὡς τὸν
πρὸ τῆς ἀγωνίας βίον μελέτην εἶναι τῆς ἀγωνίας,
τηνικαῦτα ἀμοδύονται πρὸς τό στάδιον, καὶ πάντα
πονοῦσι καὶ κινδυνεύουσιν, ὥστε κοτίνου λαϐεῖν στέ-
φανον, ἢ σελίνου, ἡ ἄλλου τινός τῶν τοιούτων, καὶ
νικῶντες ἀναρρηθῆναι παρά τοῦ κήρυκοςο Ἡμῖν δὲ,
οἷς ἆθλα τοῦ βίον πρόκειται οὕτω θαυμαστὰ πλήθει
τι καὶ μεγέθει, ὥστε ἀδύνατα εἶναι ῥηθῆναι λογῳ,
ἐπ’ ἄμφω καθεύδουσι, καὶ κατὰ πολλὴν διαιτωμένοις
ἄδειαν, τῇ ἑτέρᾳ λαϐεῖν τῶν χειρῶν ὑπάρξει; Πολ-
λοῦ μέν τ’ ἂν οἰξιον ᾖν ἠ ῥᾳθυμία τῷ βίῳ, καὶ ὃ γε
Σαρδανάπαλος (62) τὰ πρῶτα πάντων εἰς εὔδαιμο-
νίαν ἐφέρετο, ἢ καὶ ό Μαργίτης, εἰ βούλει, ὃν οὔτ’
ἀροτῆρα, οὔτε σκαπτῆρα, οὔτε ἄλλο τι τῶν κατὰ τὸν
βίον ἐπιτηδείων εἶναι Ὄμηρος ἱφησεν, εἰ δὴ Ὀμή-
ρου ταῦτα. Ἀλλὰ μὴ ἀληθὴς μᾶλλον ό τοῦ Πιττακοῦ
λόγος, ὃς χαλεπὸν ἔφησεν (63) ἐσθλόν ἕμμεναις Διᾶ
πολλῶν γὰρ δὴ τῷ ὄντι πόνων διεξελθοῦσι μόλις ἆν
τῶν ἀγαθῶν ,ἐκείνων τυχεῖν ἡμῖν περιγένοιτο, ὧν ἓν
τοῖς ἀνω λόγοις οὗδὶνεῖναι παράδειγμα τῶν ἅνθρω-
πίνων ἐλέγομεν. Οὐ δὴ οὖν ῥᾳθυμητέον ἡμῖν, οὐδε
τῆς ἔν βραχεῖ ῥᾳστώνης μεγάλας ἐλπίδας ἀνταλλα-
κτέον, ιῗπιρ μὴ μελλοιμεν ὀνείδη τε ἕξειν καὶ-τιμω-
οίας ὑφέξειν, οὔτι παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐνθάδε (καί-
τοι καὶ τοῦτο οὐ μικρὸν τῷγε νοῦν ἔχοντι), ἀλλ’ ἓν
τοῖς, εἶτα ὑπὸ γῆν, εἴτε καὶ ὃπου δὴ τοῦ παντὸς ὄντα
τυγχάνει, δικαιωτηρίοις (64). Ὠς τῷ μεν ἀκουσίως
τοῦ προσήκοντος ἁμαρτόντι κᾶν συγγνοξμη τις ἴσως
παρὰ ’τοῦ Θεοῦ γίνοιτο · τῷ δὲ ἐξεπίτηδες, τὰ χείρω
προελομένῳ οὐδεμία παραίτησις τὸᾲμὴ οὐχὶ πολλα-
πλασίω τὴν κόλασιν ὑποσχεῖν. Τί οὖν ποιῶμενς φαίη
et alii tres mss. ut in contextu.
imis. Σαρδανάπαλλος. ldox in Colb. ter-
tio pro Mgpyirn c_ legitur Μαργαρίτη ς.
63) Colb'I tertius ὃςχαλιπδν φησινς, _ ρ
63) Colb. tertius ὃς χαλεπόν φησιν. ο
ἓϐεξλεᾷὶξίο utraque δικαστηρίοις. Veteres qum-
que libri δ ικαιωτηρίον ς.