PG 31, col. 605
τος 6‘s 6 ἀποστελλόμενος. ’Ἆρ’ οὗτ 66 φανερῶς ἀναι-
σχυντείς ἀκούων. Ἐγὼ περὶ τοῦ Υἱοῦ, Ἐκεῖνος 6“:
περὶ τοῦ Πατρός, ’Ἄλλος περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ
ἁγίου, καὶ πάντα φύρων, καὶ πάντα συγχέων, καὶ
ενὶ πράγματι τὰς πάσας προσηγορίας περιτιθείς;
Μὴ μέντοι μηδί σὺ ἅρπαγμα πρὸς τὴν ἀσέϐειαν λά-
ϐῃς τὴν τῶν προσώπων διαίρεσιν. Εἰ γαρ καὶδύο
τῷ ἀριθμῶ, ἀλλὰ τῇ φύσει 66 διέζευκται ο οὐδε 6 τά
δύο λέγων ( t9) ἀλλοτρίωσιν ἐπεισάγει. Εἰς Θεὸς, ὅτι
καὶ Πατὴρ · εἷς Θεὸς δέ καὶ 6 Υἱός, καὶ 66 6‘66 θεοὶ,
ἐπειδὴ ταυτότητα ἔχει 6 Υἱός πρὸς τὸν Πατέρα. οὗ
-γήρ ἄλλην ἐν Πατρὶ καθαρῶ θεότητα, καὶ οἰλλην ἰν
Υἰῷ · οὐδ’ ἑτέραν φύσιν ἐκείνην, καὶ ἑτέραν ταύτην.
Ἵνα οῦν τρανωθῇ σοι τῶν προσώπων η ἰδιότης,
ἀρίθμει ἰδίᾳ Πατέρα, καὶ ἰδίᾳ Υἱόν ο im δὲ μὴ εὶς
πολυθεῖαν ἀποσχισθῇς, μίαν ὁμολόγει ἐπ’ ἀμφοῖν τὴν
οὐσίαν. Οὕτω ιιαὶ Σαϐελλιος πίπτει, καὶ 6 Ἀνόμοιος
συντριϐἠ σεται.
4. Οταν δέ εἴπω μίαν οὐσίαν, μὴ 6‘66 ἐξ ἑνός με·
ρισθέντα νόει, ἀλλ’ ἐκ τῆς ἀρχῆς τοῦ Πατρός τόν
Υἱόν ὑποστάντα, οὐ Πατέρα καὶ Υὶόν ἐκ μιᾶς 66-
σίας ὑπερκειμένης. O6 γὰρ ἀδελφὰ λέγομεν, ἀλλά
Πατέρα καὶ Υίόν ὁμολογοῦμεν. T6 δε τῆς οὐσίας
ταυτὸν, ἱπειὸη ix τοῦ Πατρός ὁ Υἱός, 66 προστάγ-
ματι ποιηθεὶς, ἀλλ’ ἐκ τῆς φύσεως γεννηθείςο οὐκ
ἀπομερισθεὶς τοῦ Πατρός. ἀλλά μένοντος τελείου
τέλειος ἀπολάμψας. Καὶ μη μοι περιδραμόντες ,
ὅσοι ᾖ μὴ τελείως τοῖς λεγομένοις ἠκολουθήσατε,
εῆ πρὸς ἐπήρειαν ἡμᾶς περιεστήκατε, 66 λαϐεῖν τι
παρ’ ἡμῶν ὠφέλιμον ίπιζητούντες. ἀλλά λαϐέσθαι
τινός τῶν λεγομένων ἐπιτηροῦντες , εἴπητε ο Δύο
θεούς κηρύσσει, πολυθείαν καταγγέλλει. O6 δύο
θεοίο 666‘s γὰρ 6‘66 πατέρες. Ὀ ἀρχὰς εἰσάγων
δύο 6‘66 κηρύττει θεούς. Τοιοῦτος δὲ ἐστι Μαρ-
κίων, καὶ εἴτις ἐκείνῳ τὴν ἀσέϐειαν παραπλήσιος.
Καὶ πάλιν 6 ἕτερούσιον λέγων τόν γεγεννημένον
πρός τόν γεννήσαντα, 6‘66 καὶ οὗτος λέγει θεοὺς,
διά τὴν τῆς οὐσίας ἀνομοιότητα τό πολύθεον παρ-
εισάγων. Εἰ γὰρ μία μὲν θεότης ἀγέννητος, μία 6‘s
γεννητὴ, σὺ εἷ 6 τήν πολυθείαν κηρύσσων, ἐναντίον
μὶν λέγων εἶναι τό ἀγέννητον τῷ γεννητῷ, ἐναντίας
6“: δηλονότι καὶ τάς οὐσίας τιθεμενος· εἰπερ οὐσία
μὲν τοῦ Πατρός ἡ ἀγεννησία. οὐσία 6‘s τοῦ Υἱοῦ ἡ
γέννησις. Ὥστε οὐ 6‘66 μόνον (20) θεοὺς, ἀλλά καὶ
μαχομένους ἀλλήλοις λέγεις . καὶ τό δεινότατον, οὐ
προαιερέσει διδοὺς τὴν μάχην, ἀλλά φυσίκῇ δια-
στάσει, μηδέποτε ῡ.θεῖν εἰς εἰρηνικὴν σύμϐασιν
δυναμένῃ. Ἀλλ’ 6 τῆς ἀληθείας λόγος ἑκατέρωθεν
τὰ ἐναντιωματα 6‘ ιαπέφευγεν. Ὀπου γάρ μία μεν
ἠ ἀρχὴ, ἓν 6‘s τό ἐξ αὐτῆς, καὶ ἓν μεν τὸ ἀρχέτυ-
‘7 Joan xxv, 16.
( Editi λέγων πρόσωπα. V01 ultima in mss.
non invenitur, ob idque eam delere non dubita-
Vlmus.
σχυντείς ἀκούων. Ἐγὼ περὶ τοῦ Υἱοῦ, Ἐκεῖνος 6“:
περὶ τοῦ Πατρός, ’Ἄλλος περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ
ἁγίου, καὶ πάντα φύρων, καὶ πάντα συγχέων, καὶ
ενὶ πράγματι τὰς πάσας προσηγορίας περιτιθείς;
Μὴ μέντοι μηδί σὺ ἅρπαγμα πρὸς τὴν ἀσέϐειαν λά-
ϐῃς τὴν τῶν προσώπων διαίρεσιν. Εἰ γαρ καὶδύο
τῷ ἀριθμῶ, ἀλλὰ τῇ φύσει 66 διέζευκται ο οὐδε 6 τά
δύο λέγων ( t9) ἀλλοτρίωσιν ἐπεισάγει. Εἰς Θεὸς, ὅτι
καὶ Πατὴρ · εἷς Θεὸς δέ καὶ 6 Υἱός, καὶ 66 6‘66 θεοὶ,
ἐπειδὴ ταυτότητα ἔχει 6 Υἱός πρὸς τὸν Πατέρα. οὗ
-γήρ ἄλλην ἐν Πατρὶ καθαρῶ θεότητα, καὶ οἰλλην ἰν
Υἰῷ · οὐδ’ ἑτέραν φύσιν ἐκείνην, καὶ ἑτέραν ταύτην.
Ἵνα οῦν τρανωθῇ σοι τῶν προσώπων η ἰδιότης,
ἀρίθμει ἰδίᾳ Πατέρα, καὶ ἰδίᾳ Υἱόν ο im δὲ μὴ εὶς
πολυθεῖαν ἀποσχισθῇς, μίαν ὁμολόγει ἐπ’ ἀμφοῖν τὴν
οὐσίαν. Οὕτω ιιαὶ Σαϐελλιος πίπτει, καὶ 6 Ἀνόμοιος
συντριϐἠ σεται.
4. Οταν δέ εἴπω μίαν οὐσίαν, μὴ 6‘66 ἐξ ἑνός με·
ρισθέντα νόει, ἀλλ’ ἐκ τῆς ἀρχῆς τοῦ Πατρός τόν
Υἱόν ὑποστάντα, οὐ Πατέρα καὶ Υὶόν ἐκ μιᾶς 66-
σίας ὑπερκειμένης. O6 γὰρ ἀδελφὰ λέγομεν, ἀλλά
Πατέρα καὶ Υίόν ὁμολογοῦμεν. T6 δε τῆς οὐσίας
ταυτὸν, ἱπειὸη ix τοῦ Πατρός ὁ Υἱός, 66 προστάγ-
ματι ποιηθεὶς, ἀλλ’ ἐκ τῆς φύσεως γεννηθείςο οὐκ
ἀπομερισθεὶς τοῦ Πατρός. ἀλλά μένοντος τελείου
τέλειος ἀπολάμψας. Καὶ μη μοι περιδραμόντες ,
ὅσοι ᾖ μὴ τελείως τοῖς λεγομένοις ἠκολουθήσατε,
εῆ πρὸς ἐπήρειαν ἡμᾶς περιεστήκατε, 66 λαϐεῖν τι
παρ’ ἡμῶν ὠφέλιμον ίπιζητούντες. ἀλλά λαϐέσθαι
τινός τῶν λεγομένων ἐπιτηροῦντες , εἴπητε ο Δύο
θεούς κηρύσσει, πολυθείαν καταγγέλλει. O6 δύο
θεοίο 666‘s γὰρ 6‘66 πατέρες. Ὀ ἀρχὰς εἰσάγων
δύο 6‘66 κηρύττει θεούς. Τοιοῦτος δὲ ἐστι Μαρ-
κίων, καὶ εἴτις ἐκείνῳ τὴν ἀσέϐειαν παραπλήσιος.
Καὶ πάλιν 6 ἕτερούσιον λέγων τόν γεγεννημένον
πρός τόν γεννήσαντα, 6‘66 καὶ οὗτος λέγει θεοὺς,
διά τὴν τῆς οὐσίας ἀνομοιότητα τό πολύθεον παρ-
εισάγων. Εἰ γὰρ μία μὲν θεότης ἀγέννητος, μία 6‘s
γεννητὴ, σὺ εἷ 6 τήν πολυθείαν κηρύσσων, ἐναντίον
μὶν λέγων εἶναι τό ἀγέννητον τῷ γεννητῷ, ἐναντίας
6“: δηλονότι καὶ τάς οὐσίας τιθεμενος· εἰπερ οὐσία
μὲν τοῦ Πατρός ἡ ἀγεννησία. οὐσία 6‘s τοῦ Υἱοῦ ἡ
γέννησις. Ὥστε οὐ 6‘66 μόνον (20) θεοὺς, ἀλλά καὶ
μαχομένους ἀλλήλοις λέγεις . καὶ τό δεινότατον, οὐ
προαιερέσει διδοὺς τὴν μάχην, ἀλλά φυσίκῇ δια-
στάσει, μηδέποτε ῡ.θεῖν εἰς εἰρηνικὴν σύμϐασιν
δυναμένῃ. Ἀλλ’ 6 τῆς ἀληθείας λόγος ἑκατέρωθεν
τὰ ἐναντιωματα 6‘ ιαπέφευγεν. Ὀπου γάρ μία μεν
ἠ ἀρχὴ, ἓν 6‘s τό ἐξ αὐτῆς, καὶ ἓν μεν τὸ ἀρχέτυ-
‘7 Joan xxv, 16.
( Editi λέγων πρόσωπα. V01 ultima in mss.
non invenitur, ob idque eam delere non dubita-
Vlmus.