PG 31, col. 629
et matrem suam, et uxorem, et filios, adhuc autem et animam suam, non potest meus esse discipulus ⁷³.
τὰ (65) Εὐαγγέλια; Ἰδοὺ, σεσαφήνισταί σοι, ὡς
πάντες ἄνθρωποι ἁπαιτηθησόμεθα τὴν πρὸς τὸ Εὐ-
αγγέλιον ύπακοην, μοναχοί τε καὶ οἱ ἓν συζυγίαις.
Ἀρκέσει ’γὰρ τῷ ἐπὶ γὰμον ἐλθόντι ἡ συγγνώμη τῆς
ἀκρασίας καὶ τῆς πρὸς τὸ θῆλυ ἐπιθυμίας τε (66)
καὶ συνουσίας· τὰ δὲ λοιπὰ τῶν ἐντολῶν πᾶσιν
ὁμοίως νενομοθετημένα ούκ ἀκίνδυνα τοῖς παραϐαί-
νουσι. Καὶ γὰρ εὐαγγελιζόμενος ὁ Χριστὸς τὰ τοῦ
- Πατρὸς ἐντάλματα, τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ διελέγετο· εί
δέ που συνέβη καὶ κατ’ ἰδίαν ἐπερωτηθέντα αὐτὸν
ἀποκρίνασθαι (67) τοῖς αὑτοῦ μαθηταῖς, διεμαρτύ-
ρατο λέγων· Ἀ δὲ ύμῖν λέγω, πᾶσι λέγω. Μὴ
τοίνυν ἀναπίσης, ὦ οὗτος ὁ πρὸς κοινωνίαν γυναικὸς
προῃρημένος, ὡς ἐπ’ ἐξουσίας ἔχων τὸν κόσμον περι· Β
ϐαλέσθαι. Πλιιὰνων γὰρ σοι πόνων καὶ φυλακῆς
χρεία πρὸς τὴν τῆς σωτηρίας ἐπιτυχίαν, άτε δη καὶ
ἐν μέσῳ τῶν παγίὸων καὶ τού κράτους τῶν ἀποστατι-
κῶν δυνάμεων οἰκεῖν ἐκλεξαμένῳ, καὶ τοὺς ἐρεθι-
σμοὺς τῶν αμαρτιῶν ἐν ὄψεσιν ἔχοντι, καὶ πρὸς τὴν
αὐτῶν ἐπιθυμίαν νύκτωρ τε καὶ μεθ’ ἡμέραν ἐκμοο
χλιυομίνῳ πάσας σου τὰς αἰσθήσεις. Γίνωσκι τοί-
νυν, ag ού διαδράσεις τὴν πρὸς ⁴νόν ἀποστάτην
παλαίστραν, οὐδὲ τῆς τούτου νίκης καθά-(οη ἄνευ
πόνων πολλῶν τῶν ἐπὶ φυλακῇ τῶν εύαγγιλικῶν
δογμάτων. Πῶς γὰρ δυνήσῃ ἀρνήσασθαι τὴν πρὸς
τὸν ἐχθρόν μάχην, ἐν τῷ σκάμματι τῆς μάχῆς δι-
άγων ; Ὅπερ ἐστὶ πᾶσα ἡ ὑπ’ οὐρανὸν γῆ, ἐν ἐμπε-
ριάγειν τοῦτον καὶ ἐμπεριπατεῖν, ὡς κύνα λυττῶντα,
ζητοῦντα τίνα (68) καταπίῃ, ύπὸ τῆς τοῦ Ἰὼϐ γρα- C
φῆς διδασκόμεθα. Εἰ τοίνυν ἀρνῇ τὴν πρὸς τὸν
ἀνταγωνιστὴν μάχην, μέτελθε είς ἕτερον κόσμον,
ἐν αὐτὸς οὐκ ἔστι· καὶ ύπάρξει σοι ἡ τῆς πρὸς
αὐτὸν πάλης ἄρνησις, καὶ τῶν εύαγγιλικῶν δογμά-
των ίικίνδυνος ἀργία. Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, σπεῦδε
πρὸς τὴν μάθησιν τῆς κατ’ αύτυῡ ἀθλήσεως, διδασκό-
μενος ύπὸ τῶν Γραφῶν (69) παλαισμάτων τέχνην
ἶνα μὴ, ἐξ ἀγνοίας ἡττηθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ, τῷ αἰωνίῳ
πυρὶ παραδοθῇς. Καὶ ταῦτα μιν ὅμως ἐν παραδρο-
μῇ πρὸς τοὺς ἓν συζυγίαις ἀκινδύνως τῆς τῶν ἕντο-
λῶν τοῦ Χριστού φυλακῆς καταμελοῦντας εἰρήσθω.
Σὺ δι, ὁ τῶν οὐρανίων πολιτευμάτων ἐραστὴς, καὶ
τῆς ἀγγελικῆς διαγωγῆς (70) πραγματευτὴς, καὶ τῶν
ἁγίων μαθητῶν τού Χριστοῦ συστρατιώτης γενέσθαι
ἐπιθυμῶν, τόνωσον σεαυτὸν πρὸς τὴν ὑπομονὴν τῶν
υ Matth. κ, 37. ⁷³ Luc. xxv, 26.
“ Marc. xui, 37.
(65) veteres duo libri καὶ ύπργυν-αίος τετάχθαι τά.
Evangelia prmscripta. Bona lectio. Utraque edi-
tio et Reg. secundus ut in contextu.
-(66) Voculam τε ex antiquis duobus libris ad-
didimus.
latinus.
(67) Beglprimus αὐτὸν ἀποκρίνεσθαι. Statim ve-
teres duo libri ὃ r3"; ὑμῖν.
(68) Editio Paris. ζητοῦντα τίνα. V0}: ζητοῦντα
nequain nostris tribus mss. Regiis, neque in edi-
tione Veneta reperitur. Aliquanto post'duo mss,
τὰ (65) Εὐαγγέλια; Ἰδοὺ, σεσαφήνισταί σοι, ὡς
πάντες ἄνθρωποι ἁπαιτηθησόμεθα τὴν πρὸς τὸ Εὐ-
αγγέλιον ύπακοην, μοναχοί τε καὶ οἱ ἓν συζυγίαις.
Ἀρκέσει ’γὰρ τῷ ἐπὶ γὰμον ἐλθόντι ἡ συγγνώμη τῆς
ἀκρασίας καὶ τῆς πρὸς τὸ θῆλυ ἐπιθυμίας τε (66)
καὶ συνουσίας· τὰ δὲ λοιπὰ τῶν ἐντολῶν πᾶσιν
ὁμοίως νενομοθετημένα ούκ ἀκίνδυνα τοῖς παραϐαί-
νουσι. Καὶ γὰρ εὐαγγελιζόμενος ὁ Χριστὸς τὰ τοῦ
- Πατρὸς ἐντάλματα, τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ διελέγετο· εί
δέ που συνέβη καὶ κατ’ ἰδίαν ἐπερωτηθέντα αὐτὸν
ἀποκρίνασθαι (67) τοῖς αὑτοῦ μαθηταῖς, διεμαρτύ-
ρατο λέγων· Ἀ δὲ ύμῖν λέγω, πᾶσι λέγω. Μὴ
τοίνυν ἀναπίσης, ὦ οὗτος ὁ πρὸς κοινωνίαν γυναικὸς
προῃρημένος, ὡς ἐπ’ ἐξουσίας ἔχων τὸν κόσμον περι· Β
ϐαλέσθαι. Πλιιὰνων γὰρ σοι πόνων καὶ φυλακῆς
χρεία πρὸς τὴν τῆς σωτηρίας ἐπιτυχίαν, άτε δη καὶ
ἐν μέσῳ τῶν παγίὸων καὶ τού κράτους τῶν ἀποστατι-
κῶν δυνάμεων οἰκεῖν ἐκλεξαμένῳ, καὶ τοὺς ἐρεθι-
σμοὺς τῶν αμαρτιῶν ἐν ὄψεσιν ἔχοντι, καὶ πρὸς τὴν
αὐτῶν ἐπιθυμίαν νύκτωρ τε καὶ μεθ’ ἡμέραν ἐκμοο
χλιυομίνῳ πάσας σου τὰς αἰσθήσεις. Γίνωσκι τοί-
νυν, ag ού διαδράσεις τὴν πρὸς ⁴νόν ἀποστάτην
παλαίστραν, οὐδὲ τῆς τούτου νίκης καθά-(οη ἄνευ
πόνων πολλῶν τῶν ἐπὶ φυλακῇ τῶν εύαγγιλικῶν
δογμάτων. Πῶς γὰρ δυνήσῃ ἀρνήσασθαι τὴν πρὸς
τὸν ἐχθρόν μάχην, ἐν τῷ σκάμματι τῆς μάχῆς δι-
άγων ; Ὅπερ ἐστὶ πᾶσα ἡ ὑπ’ οὐρανὸν γῆ, ἐν ἐμπε-
ριάγειν τοῦτον καὶ ἐμπεριπατεῖν, ὡς κύνα λυττῶντα,
ζητοῦντα τίνα (68) καταπίῃ, ύπὸ τῆς τοῦ Ἰὼϐ γρα- C
φῆς διδασκόμεθα. Εἰ τοίνυν ἀρνῇ τὴν πρὸς τὸν
ἀνταγωνιστὴν μάχην, μέτελθε είς ἕτερον κόσμον,
ἐν αὐτὸς οὐκ ἔστι· καὶ ύπάρξει σοι ἡ τῆς πρὸς
αὐτὸν πάλης ἄρνησις, καὶ τῶν εύαγγιλικῶν δογμά-
των ίικίνδυνος ἀργία. Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, σπεῦδε
πρὸς τὴν μάθησιν τῆς κατ’ αύτυῡ ἀθλήσεως, διδασκό-
μενος ύπὸ τῶν Γραφῶν (69) παλαισμάτων τέχνην
ἶνα μὴ, ἐξ ἀγνοίας ἡττηθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ, τῷ αἰωνίῳ
πυρὶ παραδοθῇς. Καὶ ταῦτα μιν ὅμως ἐν παραδρο-
μῇ πρὸς τοὺς ἓν συζυγίαις ἀκινδύνως τῆς τῶν ἕντο-
λῶν τοῦ Χριστού φυλακῆς καταμελοῦντας εἰρήσθω.
Σὺ δι, ὁ τῶν οὐρανίων πολιτευμάτων ἐραστὴς, καὶ
τῆς ἀγγελικῆς διαγωγῆς (70) πραγματευτὴς, καὶ τῶν
ἁγίων μαθητῶν τού Χριστοῦ συστρατιώτης γενέσθαι
ἐπιθυμῶν, τόνωσον σεαυτὸν πρὸς τὴν ὑπομονὴν τῶν
υ Matth. κ, 37. ⁷³ Luc. xxv, 26.
“ Marc. xui, 37.
(65) veteres duo libri καὶ ύπργυν-αίος τετάχθαι τά.
Evangelia prmscripta. Bona lectio. Utraque edi-
tio et Reg. secundus ut in contextu.
-(66) Voculam τε ex antiquis duobus libris ad-
didimus.
latinus.
(67) Beglprimus αὐτὸν ἀποκρίνεσθαι. Statim ve-
teres duo libri ὃ r3"; ὑμῖν.
(68) Editio Paris. ζητοῦντα τίνα. V0}: ζητοῦντα
nequain nostris tribus mss. Regiis, neque in edi-
tione Veneta reperitur. Aliquanto post'duo mss,