PG 31, col. 932
συμπολιτευομένων γίνεται τ ῼ μὲν γὰρ δίδοται λό-
γος σοφίας, ἑτέρῳ δὲ λόγος γνώσεως, ἄλλῳ πί-
στις, ἄλλῳ προφητεία, ἄλλῳ χαρίσματα ἰαμάτων,
καὶ τὰ ἑξῆς · ὧν ἕκαστον ού μᾶλλον δι’ ἑαυτὸν ἢ διὰ
τοὺς ἄλλους ό λαμϐάνων ἔχει. Ὠστε ἀνάγκη ἐν τῷ
κοινωνικῷ βίῳ τὴν ἐν τῷ ἐνὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος
ἐνέργειαν εἰς πάντας ὁμου διαϐαίνειν. Ὀ μὲν οὖν
καθ’ ἑαυτὸν ζῶν ἓν τυχὸν ἔχει χάρισμα, καὶ τοῦτο
ἄχρηστον ποιεῖ διὰ τῆς ἀργίας, κατορύξας ἐν ἑαυτῴ ο
ὅπερ ἡλίκον ἔχει κίνδυνον, ἴστε πάντες οἱ ἀνεγνω-
κότες(25) τὰ Εύαγγελια· ἐν δὲ τῇ τῶν πλειόνων
συμϐιώσει καὶ τοῦ ἰδίου ἀπολαύει, πολυπλασιάζων
αύτό τῇ μεταδόσει (26), καὶ τὰ τῶν, ἄλλων ὡς ἑαυτοῦ
καρποῦται.
3. Ἔχει δὲ καὶ πλείονα ἠ ἐπὶ τὸ αύτὸ ζωὴ ἀγαθὰ,
άπερ ού ῥᾴδιον ἐξαριθμεῖσθαι πάντα. Πρός τε γὰρ
τὴν τήρησιν τῶν δεδομένων ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ
ἁγαθὼν τῆς μονώσεως ἐστι χρησιμωτέρα (27), καὶ
πρὸς τὴν φυλακὴν τῆς ι’ξωθεν ἐπιϐουλῆς τοῦ ἐχθροῦ
ἀσφαλέστερος ό παρὰ τῶν ἐγρηγορότων ἑξυπνισμός,
εἴποτε ἄρα τῷ ivi ἆπονυστάξαι συμϐαίη (28) ὕπνον
ἐκεῖνον τόν εἰς θάνατον, ὃν ἐδιδάχθημεν παρὰ τοῦ
Δαϐίὸ ἀπεύχεσθαι ἡμῖν συμϐῆναι, λέγοντος· Φύτι-
σον τοὺς ὀφθαλμούς μου, μήποτε ὑπνώσω εἰς
θάνατον ο καὶ τῷ μὶν ἁμαρτάνοντι τῆς ἁμαρτιας ἠ
ἀναχώρησις ῥᾴων μᾶλλον, ἐντρεπομένῳ τὴν παρὰ
τῶν πλειόνων, ἔν συμφωνίᾳ γινομένην κατάγνωσιν,
ὥστ’ ἂν ἁρμόσαι αὐτῷ τὸ (29), Ἀρκετόν τῷ τοιούτῳ
ἠ ἐπιτιμία αὕτη, ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων · τῷ δί
κατορθοῦντι ἠ πληροφορία πολλή ἔν τε (30) τῇ τῶν
πολλῶν δοκιμασίᾳ καὶ συγκαταθέσει τοῦ ἔργου. El
γὰρ ἐπὶ στόματος δύο καὶ τριῶν μαρτύρων σταθήσε-
ται πᾶν ῥῆμα, πολλῷ δηλονότι παγιώτερον ό τό ἁγα-
θόν ἔργον ἐπιτελῶν ἓν τῇ τῶν πλειόνων μαρτυρίᾳ
βεϐαιωθήσιται. Κίνδυνος δι παρέπεται τῇ μοναστικῆ
ζωῇ πρὸς τοῖς εἰρημένοις. Πρῶτος μὶν καὶ μέγιστος
ὁ τῆς αὐταρεσκείας. Οὐδένα γὰρ ἔχων, ὃς δυνήσεται
δοκιμάσαι αὐτοῦ τό ἔργον, εἰς τό τέλειον οἰήσεται
τῆς ivfolia; ἐφθακέναι ι εἶτα ἀγύμναστον ἀεὶ τὴν
ἕξιν κατακλείσας, οὔτε τὰ ὑστερήματα (31) ἑαυτοῦ
γνωρίζει, οὔτε τὴν ἓν τοῖς ἔργοις προκοπὴν ἐπιγεο
(28), Legitur et in Voss. et in Reg. primo ἄπο-
νυάτάξαι vim“:
αὐτῷ ἡ ἓπιτιμία
(29). ορςίὲθι. 931?; (ξιξ δξιί ἐρ,ξά
αὕτη ’ἡ, etc. ibidem in codice Voss. ⁷ pro ἀρκεῖ-ό
oss. pro αρκετον
corrupte legitur ,ἀρέσκει-δ,
3ο)’5ἰο antiqui 'duo libri Vocula τί deest in
vulgatis.
(ξι) Vox ὑστέρημα usitate_quidem__s_um_itur pro
defectu, pro penuria ξ sed tamen, vitia et pravos
mores hoc loco significare mihi videtur.
γος σοφίας, ἑτέρῳ δὲ λόγος γνώσεως, ἄλλῳ πί-
στις, ἄλλῳ προφητεία, ἄλλῳ χαρίσματα ἰαμάτων,
καὶ τὰ ἑξῆς · ὧν ἕκαστον ού μᾶλλον δι’ ἑαυτὸν ἢ διὰ
τοὺς ἄλλους ό λαμϐάνων ἔχει. Ὠστε ἀνάγκη ἐν τῷ
κοινωνικῷ βίῳ τὴν ἐν τῷ ἐνὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος
ἐνέργειαν εἰς πάντας ὁμου διαϐαίνειν. Ὀ μὲν οὖν
καθ’ ἑαυτὸν ζῶν ἓν τυχὸν ἔχει χάρισμα, καὶ τοῦτο
ἄχρηστον ποιεῖ διὰ τῆς ἀργίας, κατορύξας ἐν ἑαυτῴ ο
ὅπερ ἡλίκον ἔχει κίνδυνον, ἴστε πάντες οἱ ἀνεγνω-
κότες(25) τὰ Εύαγγελια· ἐν δὲ τῇ τῶν πλειόνων
συμϐιώσει καὶ τοῦ ἰδίου ἀπολαύει, πολυπλασιάζων
αύτό τῇ μεταδόσει (26), καὶ τὰ τῶν, ἄλλων ὡς ἑαυτοῦ
καρποῦται.
3. Ἔχει δὲ καὶ πλείονα ἠ ἐπὶ τὸ αύτὸ ζωὴ ἀγαθὰ,
άπερ ού ῥᾴδιον ἐξαριθμεῖσθαι πάντα. Πρός τε γὰρ
τὴν τήρησιν τῶν δεδομένων ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ
ἁγαθὼν τῆς μονώσεως ἐστι χρησιμωτέρα (27), καὶ
πρὸς τὴν φυλακὴν τῆς ι’ξωθεν ἐπιϐουλῆς τοῦ ἐχθροῦ
ἀσφαλέστερος ό παρὰ τῶν ἐγρηγορότων ἑξυπνισμός,
εἴποτε ἄρα τῷ ivi ἆπονυστάξαι συμϐαίη (28) ὕπνον
ἐκεῖνον τόν εἰς θάνατον, ὃν ἐδιδάχθημεν παρὰ τοῦ
Δαϐίὸ ἀπεύχεσθαι ἡμῖν συμϐῆναι, λέγοντος· Φύτι-
σον τοὺς ὀφθαλμούς μου, μήποτε ὑπνώσω εἰς
θάνατον ο καὶ τῷ μὶν ἁμαρτάνοντι τῆς ἁμαρτιας ἠ
ἀναχώρησις ῥᾴων μᾶλλον, ἐντρεπομένῳ τὴν παρὰ
τῶν πλειόνων, ἔν συμφωνίᾳ γινομένην κατάγνωσιν,
ὥστ’ ἂν ἁρμόσαι αὐτῷ τὸ (29), Ἀρκετόν τῷ τοιούτῳ
ἠ ἐπιτιμία αὕτη, ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων · τῷ δί
κατορθοῦντι ἠ πληροφορία πολλή ἔν τε (30) τῇ τῶν
πολλῶν δοκιμασίᾳ καὶ συγκαταθέσει τοῦ ἔργου. El
γὰρ ἐπὶ στόματος δύο καὶ τριῶν μαρτύρων σταθήσε-
ται πᾶν ῥῆμα, πολλῷ δηλονότι παγιώτερον ό τό ἁγα-
θόν ἔργον ἐπιτελῶν ἓν τῇ τῶν πλειόνων μαρτυρίᾳ
βεϐαιωθήσιται. Κίνδυνος δι παρέπεται τῇ μοναστικῆ
ζωῇ πρὸς τοῖς εἰρημένοις. Πρῶτος μὶν καὶ μέγιστος
ὁ τῆς αὐταρεσκείας. Οὐδένα γὰρ ἔχων, ὃς δυνήσεται
δοκιμάσαι αὐτοῦ τό ἔργον, εἰς τό τέλειον οἰήσεται
τῆς ivfolia; ἐφθακέναι ι εἶτα ἀγύμναστον ἀεὶ τὴν
ἕξιν κατακλείσας, οὔτε τὰ ὑστερήματα (31) ἑαυτοῦ
γνωρίζει, οὔτε τὴν ἓν τοῖς ἔργοις προκοπὴν ἐπιγεο
(28), Legitur et in Voss. et in Reg. primo ἄπο-
νυάτάξαι vim“:
αὐτῷ ἡ ἓπιτιμία
(29). ορςίὲθι. 931?; (ξιξ δξιί ἐρ,ξά
αὕτη ’ἡ, etc. ibidem in codice Voss. ⁷ pro ἀρκεῖ-ό
oss. pro αρκετον
corrupte legitur ,ἀρέσκει-δ,
3ο)’5ἰο antiqui 'duo libri Vocula τί deest in
vulgatis.
(ξι) Vox ὑστέρημα usitate_quidem__s_um_itur pro
defectu, pro penuria ξ sed tamen, vitia et pravos
mores hoc loco significare mihi videtur.