PG 31, col. 937
προστάγμασι (τότε γὰρ καιρόν ἔχει καὶ τό· Εἴ τις
⁸ρχιται πρὸς με, καὶ οὐ μισεῖ τόν πατέρα αὐτοῦ, καὶ
, τὴν μητέρα, καὶτὰ loquir οῦ πρὸς ἀνθρώπινον φόϐον,
ὥστε δι’ αὐτόν ὑποσταλῆναι τι τῶν συμφερόντων, ὅπερ
κατώρθωσαν οἰ οἶγιοι, εἰπόντες· Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ
μᾶλλον ἦ ἀνθρὼποις’ οὗ πρὸς τόν ἐπὶ τοῖς καλοῖς (43)
παρά τῶν ἔξωθεν γε’)ιωτα, ὥστε τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν
ἡττηθῆναι. Εἰ δέ τις βούλοιτο ἀκριϐέστερον καὶ τρανό-
τερον γνωρίσαι τόν συνεζευγμένον τόνον τῇ ἐπιθυμία
τῶν ἀκολουθούντων τῷ Κυρίῳ, μνημονευσάτω τοῦ Ἀπο-
στόλου διηγουμένου τὰ καθ’ἐαυτὸν εἰς διδασκαλίαν
ἡμετέραν, καὶ λέγοντος· Ei τις δοκεῖ πεποιθέναι ἐν
σαρκὶ, ἐγὼ μᾶλλον · περιτομὴ ὀκταήμερος, ἐκ γένους
Ἰσραὴλ, φυλῆς Βενιαμὶν, Ἐϐραῖος ἐξ Ἰεζϐραίων, κατά
νὸμον Φαρισαῖος, κατά ζῆλον διώκων τὴν Ἐκκλη-
σίαν, κατά δικαιοσύνην τὴν ἐν νόμῳ γενό-
μενος ἄμεμπτος· ἀλλ’ ἅτινα (44) ἦν μοι κέρδη,
ταῦτα ἥγημαι διὰ τὸν Χριστὸν ζημίαν. Ἀλλὰ
μὲν οὖν καὶ ἠγοῦμαι πάντα ζημίαν εἶναι διὰ
τό ὑπερέχον τῆς γνώσεως Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ
Κυρίου ἡμῶν , δι’ ὃν τὰ πάντα ἐζημίωθην, καὶ
ἠγοῦμαι σκύϐαλα εἶναι, ἵνα Χριστόν κερδήσω.
Εἰ γὰρ (ἶνα τι καὶ εἴπω τολμηρόν μὲν, ἀληθὲς δὲ),
εἰ τοῖς ἐκϐλητοτάτοις τοῦ σωματος , καὶ ἀποπτύ-
στοις, καὶ ὧν μάλιστα πρὸς τὴν ἀλλοτρίωσιν imi-
γόμεθα, τούτοις προσείκασεν αὐτὰ τὰ παρὰ Θεοῦ
πρὸς καιρόν δεδομένα νομικά προτερήματα, ὡς ἐμπό-
δια τῆς τοῦ Χριστοῦ 7vdiqewg,xai1rj;év αύτῷ δικαιοσύ-
νης, καὶ τῆς πρὸς θάνατον αὑτοῦ συμμορφώσεως,
τί ἄν τις εἴποι περὶ τῶν ἀνθρώποις (45) νενομισμένων ;
Καὶ τί χρὴ λογισμοῖς ἡμετέροις καὶ τοῖς τῶν ἁγίῶν
ὑποδείγμασι τὸν λόγον πιστοῦσθαις ἐξὸν αὐτὰ παρα-
θέσθαι τοῦ Κυρίου τὰ ῥήματα, καὶ δι’ αὐτῶν τὴν
ἔμφοϐον ψυχὴν δυσωπῆσαι , σαφῶς καὶ ἁναντιρῥή-
τως διαμαρτυρομένου ἓν τῷ λέγειν· Οὕτως οὖν πᾶς
ἐξ ὑμῶν, ὃς οῦκ ἀποτάσσεται πᾶσι τοῖς ἐαυτοῦ(46)
ύπάρχουσιν, ού δύναταί μου εἶναι μαθητής· καὶ
ἀλλαχοῦ μετά τὸ, Ei θέλεις τέλειος, εἶναι, προ-
τερον εἰπόντος ο Ὕπαγε, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα,
καὶ δός πτωχοῖς ο καὶ τότε ἐπαγαγόντος ξτό, Δεῦρο,
ἀκολούθει μοι. Καὶ ἡ παραϐολὴ δὲ τοῦ ἐμπόρου
παντὶ σαφής (47) ἔστι τῷ εὐγνώμονι πρὸς τοῦτι
φέρουσα. Ὁμοία γὰρ ἐστι, φησὶν, ἡ ficto-thin: τῶν
ούρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ, ζητοῦντι καλοὺς μαργα-
ρίτας, ὃς εὑρὼν ἕνα πολύτιμον μαργαριτην, ἀπελθὼν
ἑπώλησε πάντα ὃσα εἶχε, καὶ ἠγόρασεν αὐτόν. Δῆλον
γὰρ, ὅτι ὁ πολύτιμος παργαρίτης πρὸς τὴν ὁμοίωσιν
²¹ ἕξιν, 26. ³³ Act. v, 29. ²³ Philipp. ιιι. 4η
[ι. . .
xm, ea, ιο.
(43) Editig Rasil. perinde! ut Paris. ἔπι τοῖς κα-
κοῖς, quo nihil alienus aut ineptius. Editiojlen.
et co ex Voss. et Combef. et alii duo Remi και
et codex Voss. et Combef. et alii duo Regii και
lambene, ,Α _ ⁷ _ _
(447) Editiones veteres αλλὸι τινα. Codex Combef.
et 'alii duo ἀλλ’, ἅτινα. Statim Reg. tertius Ἀλλέ
μενοῦνγε καί. ibidem tres mss. τὰ πᾶντα. Mox Reg
ΡΑῐιιοι.. Gn. XXXI.
⁸ρχιται πρὸς με, καὶ οὐ μισεῖ τόν πατέρα αὐτοῦ, καὶ
, τὴν μητέρα, καὶτὰ loquir οῦ πρὸς ἀνθρώπινον φόϐον,
ὥστε δι’ αὐτόν ὑποσταλῆναι τι τῶν συμφερόντων, ὅπερ
κατώρθωσαν οἰ οἶγιοι, εἰπόντες· Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ
μᾶλλον ἦ ἀνθρὼποις’ οὗ πρὸς τόν ἐπὶ τοῖς καλοῖς (43)
παρά τῶν ἔξωθεν γε’)ιωτα, ὥστε τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν
ἡττηθῆναι. Εἰ δέ τις βούλοιτο ἀκριϐέστερον καὶ τρανό-
τερον γνωρίσαι τόν συνεζευγμένον τόνον τῇ ἐπιθυμία
τῶν ἀκολουθούντων τῷ Κυρίῳ, μνημονευσάτω τοῦ Ἀπο-
στόλου διηγουμένου τὰ καθ’ἐαυτὸν εἰς διδασκαλίαν
ἡμετέραν, καὶ λέγοντος· Ei τις δοκεῖ πεποιθέναι ἐν
σαρκὶ, ἐγὼ μᾶλλον · περιτομὴ ὀκταήμερος, ἐκ γένους
Ἰσραὴλ, φυλῆς Βενιαμὶν, Ἐϐραῖος ἐξ Ἰεζϐραίων, κατά
νὸμον Φαρισαῖος, κατά ζῆλον διώκων τὴν Ἐκκλη-
σίαν, κατά δικαιοσύνην τὴν ἐν νόμῳ γενό-
μενος ἄμεμπτος· ἀλλ’ ἅτινα (44) ἦν μοι κέρδη,
ταῦτα ἥγημαι διὰ τὸν Χριστὸν ζημίαν. Ἀλλὰ
μὲν οὖν καὶ ἠγοῦμαι πάντα ζημίαν εἶναι διὰ
τό ὑπερέχον τῆς γνώσεως Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ
Κυρίου ἡμῶν , δι’ ὃν τὰ πάντα ἐζημίωθην, καὶ
ἠγοῦμαι σκύϐαλα εἶναι, ἵνα Χριστόν κερδήσω.
Εἰ γὰρ (ἶνα τι καὶ εἴπω τολμηρόν μὲν, ἀληθὲς δὲ),
εἰ τοῖς ἐκϐλητοτάτοις τοῦ σωματος , καὶ ἀποπτύ-
στοις, καὶ ὧν μάλιστα πρὸς τὴν ἀλλοτρίωσιν imi-
γόμεθα, τούτοις προσείκασεν αὐτὰ τὰ παρὰ Θεοῦ
πρὸς καιρόν δεδομένα νομικά προτερήματα, ὡς ἐμπό-
δια τῆς τοῦ Χριστοῦ 7vdiqewg,xai1rj;év αύτῷ δικαιοσύ-
νης, καὶ τῆς πρὸς θάνατον αὑτοῦ συμμορφώσεως,
τί ἄν τις εἴποι περὶ τῶν ἀνθρώποις (45) νενομισμένων ;
Καὶ τί χρὴ λογισμοῖς ἡμετέροις καὶ τοῖς τῶν ἁγίῶν
ὑποδείγμασι τὸν λόγον πιστοῦσθαις ἐξὸν αὐτὰ παρα-
θέσθαι τοῦ Κυρίου τὰ ῥήματα, καὶ δι’ αὐτῶν τὴν
ἔμφοϐον ψυχὴν δυσωπῆσαι , σαφῶς καὶ ἁναντιρῥή-
τως διαμαρτυρομένου ἓν τῷ λέγειν· Οὕτως οὖν πᾶς
ἐξ ὑμῶν, ὃς οῦκ ἀποτάσσεται πᾶσι τοῖς ἐαυτοῦ(46)
ύπάρχουσιν, ού δύναταί μου εἶναι μαθητής· καὶ
ἀλλαχοῦ μετά τὸ, Ei θέλεις τέλειος, εἶναι, προ-
τερον εἰπόντος ο Ὕπαγε, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα,
καὶ δός πτωχοῖς ο καὶ τότε ἐπαγαγόντος ξτό, Δεῦρο,
ἀκολούθει μοι. Καὶ ἡ παραϐολὴ δὲ τοῦ ἐμπόρου
παντὶ σαφής (47) ἔστι τῷ εὐγνώμονι πρὸς τοῦτι
φέρουσα. Ὁμοία γὰρ ἐστι, φησὶν, ἡ ficto-thin: τῶν
ούρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ, ζητοῦντι καλοὺς μαργα-
ρίτας, ὃς εὑρὼν ἕνα πολύτιμον μαργαριτην, ἀπελθὼν
ἑπώλησε πάντα ὃσα εἶχε, καὶ ἠγόρασεν αὐτόν. Δῆλον
γὰρ, ὅτι ὁ πολύτιμος παργαρίτης πρὸς τὴν ὁμοίωσιν
²¹ ἕξιν, 26. ³³ Act. v, 29. ²³ Philipp. ιιι. 4η
[ι. . .
xm, ea, ιο.
(43) Editig Rasil. perinde! ut Paris. ἔπι τοῖς κα-
κοῖς, quo nihil alienus aut ineptius. Editiojlen.
et co ex Voss. et Combef. et alii duo Remi και
et codex Voss. et Combef. et alii duo Regii και
lambene, ,Α _ ⁷ _ _
(447) Editiones veteres αλλὸι τινα. Codex Combef.
et 'alii duo ἀλλ’, ἅτινα. Statim Reg. tertius Ἀλλέ
μενοῦνγε καί. ibidem tres mss. τὰ πᾶντα. Mox Reg
ΡΑῐιιοι.. Gn. XXXI.