PG 32, col. 752
In inglese: The Letters 204.1
completa, multum telluris ac pelagi peragrantes,
si quos invenimus secundum traditam pietatis re-
gulam ambulantes,eos et patrum loco habuimus,et
duces animarum nostrarum, in via quae ad Deum
ducit, secuti sumus. Atque ad hanc usque horam,
gratias illius, qui nos vocavit vocatione sancta ad
sui cognitionem,nec sermonem ullum scimus sanze
doctrinae inimicum in corda nostra intrasse; nec
animas nostras infami Arianorum blasphemia con-
taminatas unquam fuisse. Sed si quos aliquando
ab illo magistro profectos in communionem admi-
simus, morbum intimo corde occultantes, et pia
verba loquentes,aut certe iis quae a nobis diceban-
tur, non repugnantes ita suscepimus ; cum non
omne de talibus judicium nobis ipsis permittere-
mus, sed sententiam, quae prius lata de illis fuerat
a Patribus nostris, sequeremur. Ego enim cum ac-
cepissem litteras beatissimi Patris Athanasii Ale-
xandriae episcopi, quas et in manibus habeo, et
ostendo exposcentibus,in quibus clare pronuntia-
vit, si quis ex Arianorum haeresi voluerit trans-
ferri Nicaenam fidem confitens,eum admittendum
esse,nec esse in eo recipiendo haesitantium; cum—
que ille mihi hujus decreti socios citasset, tum
Macedoniae, tum Achaiae episcopos omnes ; ratus
307 necesse esse tantum virum sequi ob eorum,
quilegem tulerant,auctoritatem, simulque cupiens
pacificationis mercedem consequi,fidem illam con-
fitentes ascribebam numero communicatorum.
7. Justius est autem res nostras judicari, non
ex uno aut altero non recte in veritate ambulanti-
bus,sed ex multitudine episcoporum,qui nobis in
toto terrarum orbe per Domini gratiam conjuncti
sunt.Interrogentur autem Pisidae, Lycaones,lsauri,
Phryges utrique, Armeniorum quidquid vobis est
vicinum, Macedones, Achazi, Illyrii, Galli, Hispani,
Italia tota, Siculi, Afri, [Egypti pars sana, quid-
quid est reliqui in Syria: qui et ad nos litteras
mittunt, et rursus a nobis accipiunt. Ex quibus
litteris, tum quia illinc afferuntur, tum quae rursus
vice versa hinc ad ipsos mittuntur, discere vobis
licet nos omnes esse unanimes, idemque sentire.
Quapropter communionem nostram qui refugit,
Sed mirum cst cur Occidentalium testimonium aut
Athanasius in epistola ad_Bas_ilium prietermiserit,
vel ipse Basilius hac i_n_ θρίεῐριᾶ-ρῐξεθῐετιρὶῑιει,,Ολυ-
εειωῖονεεῑξεωτθ conabimur in Vita S. Basilii".
(71) Την ἐν Νικαία πίστιν. Ita mss. sex. Editi τῶν
ἐν Νικαία τὴν πίστιν.
(72) Ἱσπανοί. Legitur Σπάνοι in codicibus ι Harl.,
Va‘t.,_'CQisl. secundo et utroque litigio. Inter; h‘as
provincias nonqrecenset “Basilius Ciliciam ‘et Gala-
tiam, quia his inregionibus grassabanturnhagresis,
neque ‘etiam Asiae dioecesim: quam Basilio valde
suspectam fuisse perspicimus ex epist. 2l8.
si quos invenimus secundum traditam pietatis re-
gulam ambulantes,eos et patrum loco habuimus,et
duces animarum nostrarum, in via quae ad Deum
ducit, secuti sumus. Atque ad hanc usque horam,
gratias illius, qui nos vocavit vocatione sancta ad
sui cognitionem,nec sermonem ullum scimus sanze
doctrinae inimicum in corda nostra intrasse; nec
animas nostras infami Arianorum blasphemia con-
taminatas unquam fuisse. Sed si quos aliquando
ab illo magistro profectos in communionem admi-
simus, morbum intimo corde occultantes, et pia
verba loquentes,aut certe iis quae a nobis diceban-
tur, non repugnantes ita suscepimus ; cum non
omne de talibus judicium nobis ipsis permittere-
mus, sed sententiam, quae prius lata de illis fuerat
a Patribus nostris, sequeremur. Ego enim cum ac-
cepissem litteras beatissimi Patris Athanasii Ale-
xandriae episcopi, quas et in manibus habeo, et
ostendo exposcentibus,in quibus clare pronuntia-
vit, si quis ex Arianorum haeresi voluerit trans-
ferri Nicaenam fidem confitens,eum admittendum
esse,nec esse in eo recipiendo haesitantium; cum—
que ille mihi hujus decreti socios citasset, tum
Macedoniae, tum Achaiae episcopos omnes ; ratus
307 necesse esse tantum virum sequi ob eorum,
quilegem tulerant,auctoritatem, simulque cupiens
pacificationis mercedem consequi,fidem illam con-
fitentes ascribebam numero communicatorum.
7. Justius est autem res nostras judicari, non
ex uno aut altero non recte in veritate ambulanti-
bus,sed ex multitudine episcoporum,qui nobis in
toto terrarum orbe per Domini gratiam conjuncti
sunt.Interrogentur autem Pisidae, Lycaones,lsauri,
Phryges utrique, Armeniorum quidquid vobis est
vicinum, Macedones, Achazi, Illyrii, Galli, Hispani,
Italia tota, Siculi, Afri, [Egypti pars sana, quid-
quid est reliqui in Syria: qui et ad nos litteras
mittunt, et rursus a nobis accipiunt. Ex quibus
litteris, tum quia illinc afferuntur, tum quae rursus
vice versa hinc ad ipsos mittuntur, discere vobis
licet nos omnes esse unanimes, idemque sentire.
Quapropter communionem nostram qui refugit,
Sed mirum cst cur Occidentalium testimonium aut
Athanasius in epistola ad_Bas_ilium prietermiserit,
vel ipse Basilius hac i_n_ θρίεῐριᾶ-ρῐξεθῐετιρὶῑιει,,Ολυ-
εειωῖονεεῑξεωτθ conabimur in Vita S. Basilii".
(71) Την ἐν Νικαία πίστιν. Ita mss. sex. Editi τῶν
ἐν Νικαία τὴν πίστιν.
(72) Ἱσπανοί. Legitur Σπάνοι in codicibus ι Harl.,
Va‘t.,_'CQisl. secundo et utroque litigio. Inter; h‘as
provincias nonqrecenset “Basilius Ciliciam ‘et Gala-
tiam, quia his inregionibus grassabanturnhagresis,
neque ‘etiam Asiae dioecesim: quam Basilio valde
suspectam fuisse perspicimus ex epist. 2l8.