PG 32, col. 94
In inglese: De Spiritu Sancto 7
et Paulus Spiritu afflatus testificatus est de Chri-
sto, quod est in dextra Dei ³⁹; atque etiam cum
Pater dicat, Sed a dextris meis ‘°, et Spiritus
sanctus testimonium perhibeat, quod consederit
ad dextram majestatis Dei ιι ; nos throni consor-
tem, et honoris ejusdem participem, ab aequalita-
tis statu ad inferiorem dejiciamus locum ‘I Siqui-
:lem arbitror statione et concessu naturae, firmi-
tatem ac stabilitatem omnimodam significari;
iuxta quem tropum et Baruch Deum immobilem
et immutabilem semper 13 esse ostendens. ait:
Tu sedes in aeternum, et nos perimus in avum ‘3 :
:lextro autem loco indicari dignitatis aequalita-
tem. An'non' igitur audax facinus fuerit, Filium
glorificationis consortio privare, veluti qui me-
π reatur in loco minus honorato collocari?
ΚΕΦΑΛΑΙοΝ Ζ’ CAPUT VII.
Adversus eos qui dicunt non congruenter de Filio
dici. ι( cum auo. » sed. « ver auem. »
dici, ί( dum quo, » sed, (ι per quem. >1
16. Sed hoc loquendi genus, cum ipso, aiunt,
omnino peregrinum est et inusitatum: contra,
.stud, per ipsum, tum sermoni Scripturaa familia-
rissimum tum fratrum usu tritum esse. Quid igi-
tur nos ad ista ? Nimirum beatas esse aures qum
non audierunt vos, et beata corda, quae a vestris
sermonibus servata sunt illaasa. Vobis porro qui
3hristum diligitis, dico Ecclesiam utrumque ha-
rum vocum usum agnoscere, neutrumque reji-
sere, quasi alter alterum destruat. Cum enim in
Unigcnito naturae majestatem ac dignitatis excel-
entiam contemplamur, ei cum Patre gloriam
esse testamur. Rursus cum cogitamus quae bona
nobis suppeditarit, aut quomodo nos ad Deum
idduxerit ac Deo asseruerit, confitemur hanc gra-
tiam, per ipsum et in ipso' nobis effici. Quare
altera particula, cum quo, propria est glorifican-
tium ; altera, per quem, propria est gratias agen-
tium. Quin et illud mendacium est hanc vocem,
rum quo, ab usu piorum alienam esse. Quotquot
enim morum constantia, antiquitatis majestatem
speciosis novitatibus praetulerunt, ac majorum
traditionem citra mutationem conservarunt, tum
'uri, tum in civitatibus hac voce utuntur. Caete-
'um qui consueta fastidiunt, et in vetera tanquam
n obsoleta insurgunt, ii sunt qui novitates susci‘
I4. ‘0 Psal. cu, 1. ⁸¹ Hebr. vm, 1. ⁸³ Baruch.
(φξΙἌπόἢτῶν. Deest! praepositio in nonnullis
:o'dicibus. Paulo post' duo codices mss. τὸ τέλειον
’ἧς infla"sz
(90) Πρὸς τὸν Θεὸν. Additus ex veteribus libris
ιυιςηιτιηρ. Μητηιιο finiam numina-{hnc mnfnfnm
trticulus ;_ moxque iisdem auctoribus mutatum
se- quod legebatur in editis, ἐνεργεῖσθαι έν ἡμῖν,
sto, quod est in dextra Dei ³⁹; atque etiam cum
Pater dicat, Sed a dextris meis ‘°, et Spiritus
sanctus testimonium perhibeat, quod consederit
ad dextram majestatis Dei ιι ; nos throni consor-
tem, et honoris ejusdem participem, ab aequalita-
tis statu ad inferiorem dejiciamus locum ‘I Siqui-
:lem arbitror statione et concessu naturae, firmi-
tatem ac stabilitatem omnimodam significari;
iuxta quem tropum et Baruch Deum immobilem
et immutabilem semper 13 esse ostendens. ait:
Tu sedes in aeternum, et nos perimus in avum ‘3 :
:lextro autem loco indicari dignitatis aequalita-
tem. An'non' igitur audax facinus fuerit, Filium
glorificationis consortio privare, veluti qui me-
π reatur in loco minus honorato collocari?
ΚΕΦΑΛΑΙοΝ Ζ’ CAPUT VII.
Adversus eos qui dicunt non congruenter de Filio
dici. ι( cum auo. » sed. « ver auem. »
dici, ί( dum quo, » sed, (ι per quem. >1
16. Sed hoc loquendi genus, cum ipso, aiunt,
omnino peregrinum est et inusitatum: contra,
.stud, per ipsum, tum sermoni Scripturaa familia-
rissimum tum fratrum usu tritum esse. Quid igi-
tur nos ad ista ? Nimirum beatas esse aures qum
non audierunt vos, et beata corda, quae a vestris
sermonibus servata sunt illaasa. Vobis porro qui
3hristum diligitis, dico Ecclesiam utrumque ha-
rum vocum usum agnoscere, neutrumque reji-
sere, quasi alter alterum destruat. Cum enim in
Unigcnito naturae majestatem ac dignitatis excel-
entiam contemplamur, ei cum Patre gloriam
esse testamur. Rursus cum cogitamus quae bona
nobis suppeditarit, aut quomodo nos ad Deum
idduxerit ac Deo asseruerit, confitemur hanc gra-
tiam, per ipsum et in ipso' nobis effici. Quare
altera particula, cum quo, propria est glorifican-
tium ; altera, per quem, propria est gratias agen-
tium. Quin et illud mendacium est hanc vocem,
rum quo, ab usu piorum alienam esse. Quotquot
enim morum constantia, antiquitatis majestatem
speciosis novitatibus praetulerunt, ac majorum
traditionem citra mutationem conservarunt, tum
'uri, tum in civitatibus hac voce utuntur. Caete-
'um qui consueta fastidiunt, et in vetera tanquam
n obsoleta insurgunt, ii sunt qui novitates susci‘
I4. ‘0 Psal. cu, 1. ⁸¹ Hebr. vm, 1. ⁸³ Baruch.
(φξΙἌπόἢτῶν. Deest! praepositio in nonnullis
:o'dicibus. Paulo post' duo codices mss. τὸ τέλειον
’ἧς infla"sz
(90) Πρὸς τὸν Θεὸν. Additus ex veteribus libris
ιυιςηιτιηρ. Μητηιιο finiam numina-{hnc mnfnfnm
trticulus ;_ moxque iisdem auctoribus mutatum
se- quod legebatur in editis, ἐνεργεῖσθαι έν ἡμῖν,