PG 32, col. 95
In inglese: De Spiritu Sancto 7
et in verborum pugnis contritorum signata novae
sapientiae cauterio verba. Proinde quod a majo-
ribus nostris dictum est, et nos dicimus, gloriam
videlicet communem esse Patri ac Filio, qua-
propter cum Filio glorificationem Patri persolvi-
mus. Quanquam hoc nobis non est satis, sic a
Patribus esse traditum; nam et illi Scriptura:
secuti sunt sententiam, ex testimoniis, quae paulo
ante vobis e Scriptura citavimus, principia su-
mentes. Splendor enim cum gloria intelligitur,
et imago cum archetypo, et Filius omnino cum
Patre, cum nec nominum consequentia, nedum
rerum natura, separationem admittat.
14 CAPUT VIII.
Quot modis intelligatur haec particula,n«<rper
quem, ν et in quo sensu congruentius dicitur,
ᾇ cum quo: {ubi etiam exponitur, quomodo
mandatum accipit Filius, et quomodo mittitur.
17. Itaque cum Apostolus gratias agit Deo per
Jesum Christum ‘3, ac rursus cum ait sese per
illum accepisse gratiam et apostolatum ad obe-
dientiam fidei in omnibus gentibus“, aut cum dicit
nos per eum accessum habere ad gratiam hanc in
qua stamus et gloriamur“, illius erga nos benefi-
cia declarat, nunc quidem ut a Patre gratiam bo-
norum in bos transfundentis, nunc rursum utper ρ
se ipsum conciliantis nos Patri. Siquidem cum ait,
ν Per quem accepimus gratiam et apostolatum“,
significat bonorum largitionem ab illo proficisci.
Rursum cum ait: Per quem accessum habemus ‘7,
assumi nos, ac Deo per Christum conjungi ostendit.
Num igitur gratio: quam in nobis operatur confes-
sio diminuit illius gloriam ? an potius dictu verius
fuerit, enarrationem beneficiorum decens esse glo-
rificandi argumentum ? Hanc ob causam com peri-
mus Scripturam non uno nomine nobis significare
Dominum, nec his tantum quae divinitatem ac ma-
gnitudinem ejus declarant, sed interdum quidem
uti vocibus naturam experimentibus ; novit enim
nomen Filii, quod est super omne nomen ‘3, et
Filium verum dicere, et Unigenitum Deum, et vir-
tutem Dei, et sapientiam, et Verbum. Et rursus,
ob multiplicem in nos beneficentiam, quam ob di-
vitias bonitatis pro varia sua sapientia egentibus
praestat, aliis innumeris appellationibus eumdem
designat, dum aliquando vocat illum pastorem,
" Rom. ι, 8. ⁸⁸ ibid. 5. ⁸⁵ Rom. v, 2.
(91). Ὀπερ ἔλεγονεῖ [Μῦες-ὅπερ
in duobus codici-
bus. Legitur in'tribus aliis ἆ ἔλεγον. Statim editi
διὸ mpm, sed deest conjunctio in codicibus
mss.
(92) Ὀ Υἱός. Sic codices mss. Deest articulus in
editis.
(93) Ἐπὶ ποίας ἐννοίας. Colbert. ἐπὶ ποίαις ἐννοίαις.
sapientiae cauterio verba. Proinde quod a majo-
ribus nostris dictum est, et nos dicimus, gloriam
videlicet communem esse Patri ac Filio, qua-
propter cum Filio glorificationem Patri persolvi-
mus. Quanquam hoc nobis non est satis, sic a
Patribus esse traditum; nam et illi Scriptura:
secuti sunt sententiam, ex testimoniis, quae paulo
ante vobis e Scriptura citavimus, principia su-
mentes. Splendor enim cum gloria intelligitur,
et imago cum archetypo, et Filius omnino cum
Patre, cum nec nominum consequentia, nedum
rerum natura, separationem admittat.
14 CAPUT VIII.
Quot modis intelligatur haec particula,n«<rper
quem, ν et in quo sensu congruentius dicitur,
ᾇ cum quo: {ubi etiam exponitur, quomodo
mandatum accipit Filius, et quomodo mittitur.
17. Itaque cum Apostolus gratias agit Deo per
Jesum Christum ‘3, ac rursus cum ait sese per
illum accepisse gratiam et apostolatum ad obe-
dientiam fidei in omnibus gentibus“, aut cum dicit
nos per eum accessum habere ad gratiam hanc in
qua stamus et gloriamur“, illius erga nos benefi-
cia declarat, nunc quidem ut a Patre gratiam bo-
norum in bos transfundentis, nunc rursum utper ρ
se ipsum conciliantis nos Patri. Siquidem cum ait,
ν Per quem accepimus gratiam et apostolatum“,
significat bonorum largitionem ab illo proficisci.
Rursum cum ait: Per quem accessum habemus ‘7,
assumi nos, ac Deo per Christum conjungi ostendit.
Num igitur gratio: quam in nobis operatur confes-
sio diminuit illius gloriam ? an potius dictu verius
fuerit, enarrationem beneficiorum decens esse glo-
rificandi argumentum ? Hanc ob causam com peri-
mus Scripturam non uno nomine nobis significare
Dominum, nec his tantum quae divinitatem ac ma-
gnitudinem ejus declarant, sed interdum quidem
uti vocibus naturam experimentibus ; novit enim
nomen Filii, quod est super omne nomen ‘3, et
Filium verum dicere, et Unigenitum Deum, et vir-
tutem Dei, et sapientiam, et Verbum. Et rursus,
ob multiplicem in nos beneficentiam, quam ob di-
vitias bonitatis pro varia sua sapientia egentibus
praestat, aliis innumeris appellationibus eumdem
designat, dum aliquando vocat illum pastorem,
" Rom. ι, 8. ⁸⁸ ibid. 5. ⁸⁵ Rom. v, 2.
(91). Ὀπερ ἔλεγονεῖ [Μῦες-ὅπερ
in duobus codici-
bus. Legitur in'tribus aliis ἆ ἔλεγον. Statim editi
διὸ mpm, sed deest conjunctio in codicibus
mss.
(92) Ὀ Υἱός. Sic codices mss. Deest articulus in
editis.
(93) Ἐπὶ ποίας ἐννοίας. Colbert. ἐπὶ ποίαις ἐννοίαις.