PG 33, col. 1072
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 19.0
κρημνῶν μονομαχοῦσι (2). Φεῦγε καὶ τὰς ἱπποδρο-
μίας, τὸ ἐμμανὲς θέαμα καὶ ψυχᾶς ἐκτραχηλίζον ταῦτα
γὰρ πάντα πομπή ἐστι τοῦ διαϐόλου.
Z'. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν είδωλικαῖς πανηγύρεσι (3) κρε-
μώμενα, ἔσθ’ ὅτε κρέα, ἤ ἂρτοι, ἥ ἄλλα τοιαῦτα
μιανθέντα τῇ κῶν παμμιοὶρων ἐπικλήσει δαιμόνων,
τῇ τοῦ διαϐόλου πομπῇ ἐματαλέγεται. Ὠσπερ γάρ ὁ
ἄρτος καὶ ὁοῖνος τῆς εὐχαριστίας, πρὸ τῆς ἁγίας
ἐπικλήσεως τῆς προσκυνητῆς Τριάδος, ἄρτος ἦν καὶ
οἶνος λιτός· ἐπικλήσεως δὶ γενομένης, ὁ μὲν ἄρτος
γίνεται σῶμα Χριστοῦ, ὁ δὲ οἶνος αἷμα Χριστοῦ· τὸν
αὐτὸν δὴ τρόπον, τὰ τοιαῦτα βρώματα τῆς πομπῆς
τοῦ Σατανᾶ, τῇ ἰδίᾳ φύσει λιτᾶ ὄντα, τῇ ἐπικλήσει
τῶν δαιμόνων βέϐηλα γίνεται.
Η“.Μετᾶ ταῦτα λέγεις· Καὶ πάσῃ τῇ λατρεία (4)
σου Λατρεία δέ ,ἐστι διαϐόλου, ἡ ἐν είδωλείοις εὖ-
χή· τὰ πρὸς τιμήν γινόμενα τῶν ἀψύχων εῗδώλων·
τὸ ’ἅπτειν λύχνους, ἢ θυμιᾷν παρᾶ πηγὰς ἥ ποτα-
μοὺς, ὥς τινες ἀπ’ ἀνειρατων ἥ ἐκ δαιμόνων ἀπατη-
θέντες, ἐπὶ τούτους διέϐησαν (5), οῗόμενοι καί σω-
ματικῶν παθῶν τὴν ἴασιν εὑρήσειν· ἤ τοιαῦτα
, num. 7 et 19. ³⁸ Vid. cat. 3, num. 3.
onere. in
quibus carnes acervaiim in altum caugevrebant'ur: ea:
ᾷιιε res στοιϐάς vocabatur, ac quamda'm tentoris 70r-
mam gerebat.
(4) igni πάσῃ τῇ. λατρεία, etc. Deest πάσῃ in
codd. Roe et Casaubon. At vox illa non hic videtur
Ermtermissaqum in superioribus abrenuntiationi-
us adhibita est. num. καὶ πᾶσι τοῖς ἔαγοιε σου·
us ad‘hibitaest. num. ὅ, καὶ· «infimi; ἔαγοις σου·
num. 6,}13 πασῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ. Eademque in di-
versis diversarum Ecclesiarum abrenuntiandifor-
mullsr fere semper reperitur.
(5) Ἐπὶ τοῦτους δι’ἐὸησκν. Verba haec desunt
in'codd. Coisl., Roe,_Casaub., Ottob. 2, et Grod.
Vi; dubito huic quasi ad supplementum phraseos
a describentibus’adjecta esse. Illis enim detractis
salvus est sensus et constructio.
(6)'H_ τοιαῦτα. Desunt hm voces in Coisl, Roe,
et_Grod_, ac pro μὴ τοίνυν αὐτὰ μετέλθῃς, habent,
.gfi‘101?§11 μετέλθῃς.--Ξεξίῖιιιὲῐὶιίξι,Δ οἲςωνοσκοπία, em,
tantur in codd mss.et Morelii ed. PrimumitaMo-
relius: οἰωνοσκοπίαις,Αμανεξίαις, κλῃδονισμοῖς, ἥ
ἐν πετάλοις ἐπιγραφαῖς, Αμαγείαι ξ,
πε ιάμμασιν, ἥ
ἤ ἐλλαις τισὶ κα
λαις τισὶγκακοτεχνίαᾼις, καὶ, ὃσα, etc. Casanb. et
α
Roe eodem ferme modo, nisi quod habet, asprata—
ματα, loco _1r_spta't3tpaatv, et ‘0mittunt pay-stuic.
Coisl.,rsic incipit, dpvsoaxgttatc, μαντείαις, κλῃδο.
νισμοῖς, etc., utin Roe et CasaubfiVetus Genov. si-
milis est Morelii editioni, sed loco ἧ ἐν πετάλοις
ἐπιγραφαῖς, habet ἥ πέταλα, ἦ μαγ. Qttob., οίωνοετ
σκοπίαί, μαντεῖαι, etc.. ut in textu Post. in dandi
casu ponit, ἐπιγραφαῖς, μαγείαιςηῆ ἄλλαις τισὶν
κακοτέχνίαις, ac post λατρεία, habet ἔστι. Ηωο omnia
Patres omnes in abrenuntiat‘ionibusbaptismalibus
contineri docent. Verba ἒν πέταλοις reddidit Gro-
decius in foliis. Quod autem cum Patribus hicda-
mnat auctor, erant inscriptas certis characteribus
aut figuris lamina ex plumbo vel lapide :quasi pa-
μίας, τὸ ἐμμανὲς θέαμα καὶ ψυχᾶς ἐκτραχηλίζον ταῦτα
γὰρ πάντα πομπή ἐστι τοῦ διαϐόλου.
Z'. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν είδωλικαῖς πανηγύρεσι (3) κρε-
μώμενα, ἔσθ’ ὅτε κρέα, ἤ ἂρτοι, ἥ ἄλλα τοιαῦτα
μιανθέντα τῇ κῶν παμμιοὶρων ἐπικλήσει δαιμόνων,
τῇ τοῦ διαϐόλου πομπῇ ἐματαλέγεται. Ὠσπερ γάρ ὁ
ἄρτος καὶ ὁοῖνος τῆς εὐχαριστίας, πρὸ τῆς ἁγίας
ἐπικλήσεως τῆς προσκυνητῆς Τριάδος, ἄρτος ἦν καὶ
οἶνος λιτός· ἐπικλήσεως δὶ γενομένης, ὁ μὲν ἄρτος
γίνεται σῶμα Χριστοῦ, ὁ δὲ οἶνος αἷμα Χριστοῦ· τὸν
αὐτὸν δὴ τρόπον, τὰ τοιαῦτα βρώματα τῆς πομπῆς
τοῦ Σατανᾶ, τῇ ἰδίᾳ φύσει λιτᾶ ὄντα, τῇ ἐπικλήσει
τῶν δαιμόνων βέϐηλα γίνεται.
Η“.Μετᾶ ταῦτα λέγεις· Καὶ πάσῃ τῇ λατρεία (4)
σου Λατρεία δέ ,ἐστι διαϐόλου, ἡ ἐν είδωλείοις εὖ-
χή· τὰ πρὸς τιμήν γινόμενα τῶν ἀψύχων εῗδώλων·
τὸ ’ἅπτειν λύχνους, ἢ θυμιᾷν παρᾶ πηγὰς ἥ ποτα-
μοὺς, ὥς τινες ἀπ’ ἀνειρατων ἥ ἐκ δαιμόνων ἀπατη-
θέντες, ἐπὶ τούτους διέϐησαν (5), οῗόμενοι καί σω-
ματικῶν παθῶν τὴν ἴασιν εὑρήσειν· ἤ τοιαῦτα
, num. 7 et 19. ³⁸ Vid. cat. 3, num. 3.
onere. in
quibus carnes acervaiim in altum caugevrebant'ur: ea:
ᾷιιε res στοιϐάς vocabatur, ac quamda'm tentoris 70r-
mam gerebat.
(4) igni πάσῃ τῇ. λατρεία, etc. Deest πάσῃ in
codd. Roe et Casaubon. At vox illa non hic videtur
Ermtermissaqum in superioribus abrenuntiationi-
us adhibita est. num. καὶ πᾶσι τοῖς ἔαγοιε σου·
us ad‘hibitaest. num. ὅ, καὶ· «infimi; ἔαγοις σου·
num. 6,}13 πασῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ. Eademque in di-
versis diversarum Ecclesiarum abrenuntiandifor-
mullsr fere semper reperitur.
(5) Ἐπὶ τοῦτους δι’ἐὸησκν. Verba haec desunt
in'codd. Coisl., Roe,_Casaub., Ottob. 2, et Grod.
Vi; dubito huic quasi ad supplementum phraseos
a describentibus’adjecta esse. Illis enim detractis
salvus est sensus et constructio.
(6)'H_ τοιαῦτα. Desunt hm voces in Coisl, Roe,
et_Grod_, ac pro μὴ τοίνυν αὐτὰ μετέλθῃς, habent,
.gfi‘101?§11 μετέλθῃς.--Ξεξίῖιιιὲῐὶιίξι,Δ οἲςωνοσκοπία, em,
tantur in codd mss.et Morelii ed. PrimumitaMo-
relius: οἰωνοσκοπίαις,Αμανεξίαις, κλῃδονισμοῖς, ἥ
ἐν πετάλοις ἐπιγραφαῖς, Αμαγείαι ξ,
πε ιάμμασιν, ἥ
ἤ ἐλλαις τισὶ κα
λαις τισὶγκακοτεχνίαᾼις, καὶ, ὃσα, etc. Casanb. et
α
Roe eodem ferme modo, nisi quod habet, asprata—
ματα, loco _1r_spta't3tpaatv, et ‘0mittunt pay-stuic.
Coisl.,rsic incipit, dpvsoaxgttatc, μαντείαις, κλῃδο.
νισμοῖς, etc., utin Roe et CasaubfiVetus Genov. si-
milis est Morelii editioni, sed loco ἧ ἐν πετάλοις
ἐπιγραφαῖς, habet ἥ πέταλα, ἦ μαγ. Qttob., οίωνοετ
σκοπίαί, μαντεῖαι, etc.. ut in textu Post. in dandi
casu ponit, ἐπιγραφαῖς, μαγείαιςηῆ ἄλλαις τισὶν
κακοτέχνίαις, ac post λατρεία, habet ἔστι. Ηωο omnia
Patres omnes in abrenuntiat‘ionibusbaptismalibus
contineri docent. Verba ἒν πέταλοις reddidit Gro-
decius in foliis. Quod autem cum Patribus hicda-
mnat auctor, erant inscriptas certis characteribus
aut figuris lamina ex plumbo vel lapide :quasi pa-