PG 33, col. 1104
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 22.0
Τοῦτό μου ἐστὶ τὸ αἷμα, τὸ ὑπὲρ πολλῶν ἐκχυνόμενον
εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
ll'. Διὰ τοῦτο καί ὁ Σολομὼν ταύτην αἰνιττόμενος
τὴν χάριν, ἐν τῷ Ἐκκλησιαπῇ λέγει· Δεῦρο, φάγε
ἰν εὐφροσύνῃ τὸν ἄρτον σου (τὸν πνευματικὸν ἄρτον,
Δεῦρο, καλεῖ τὴν σωτήριον καὶ μακαριοποιὸν κλῆ-
σιν), καὶ πίε τὸν οἶνόν σου ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ
(τὸν πνευματικὸν οἶνον), καὶ ἔλαιον ὑπὶρ κεφαλῆς
σου ἐκχείσθωο (ὁρᾷς αὐτὸν, καὶ τὸ μυστικὸν αῗνιτ-
τόμενον χρῖσμα ;) καὶ διὰ παντὸς ἔστω σου τὰ ἱμά-
τια λευκὰ, ὅτι εὖδόκησε Κύριος τὰ ποιήματᾶ σου.
Πρὶν γὰρ (1) προσέλθῃς τῇ χάριτι, ματαιότης μα-
ταιοτήτων ἦν τὰ ποιήματά σου. Ἀποδυσάμενον δὲ τὰ
παλαιὰ ἱμάτια, καὶ ἐνδυσάμενον τὰ πνευματικῶς
λευκὰ, χρὴ λευχειμονεῖν διαπαντός. Οὐ πάντως τοῦτο
λὲγομεν, ὅτι σε δεῖ λευκὰ ἱμάτια προϐεϐλῆσθαι ἀεί-
ἀλλὰ τὰ ὅντως λευκᾶ καὶ λαμπρὰ [καὶ πνευμα-
τικᾶ (2) ],ἆναγκα”ἶόν ἐστι περιϐεϐλῆσθαι, ’ἕνα λὲγῃς
κατᾶ τὸν μακάριον Ἡσαΐαν· Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή
μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου,
καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης περιέθηκὲ μοι.
8‘. Ταῦτα μαθὼν, καὶ πληροφορηθεὶς ὡς ὁ φαινά-
μενος ἄρτος οὐκ ἄρτος ἐστὶν, εἴ καὶ τῇ γεύσει αἰσθη-
τὸς, ἀλλᾶ σῶμα Χριστοῦ’ καὶ ὁ φαινόμενος οἶνος,
οὐκ οἶνός ἐστιν, εἷ’ καὶ ἡ γεῦσις τοῦτο βούλεται,
ἀλλὰ αἷμα Χριστοῦ· καὶ ὅτι περὶ τούτου (3) ἔλεγε
πάλαι ὁ Δαϐὶδ ψάλλων Καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώ-
που στηρίζει, τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ·
στηρίζουμι) τὴν καρδίαν, μεταλαμϐάνων αὐτοῦ ὡς
πνευματικοῦ· καὶ ἱλάρυνον τὸ τῆς ψυχῆς σου πρόσ-
ωπον. "0 γένοιτό σε ἀνακεκαλυμμένω ἔχοντα ἐν κα-
θαρᾷ συνειδήσει,τὴν δόξαν (5) Κυρίου κατοπτριζό-
. ¹⁷ Eccle. 1,. 1, ¹³ Vide Procat. num. 3. " Isa. LII,
verbum πάλαι cum codd. Coisl. Scirlet. Roe, Ca-
saub. et vocem ψάλλων.
(4) Στηρίφοκί, etc. Aliter in_ lib‘ello praefato, Στη-
ρλίξωλ, τὴςξιάρδίᾳν, καὶ- μεταλαμϐᾴνωνξπνευμαᾘκῶξ,
ἶλαρῦνων(16έξ.ἱλρὶρυνονχτὸ real-aq πρρσξυπον.
Confirmans cor [tuum] et spiritualiler participans,
hilara anima: vultum.
Ἑν καθοιριῖι-συνειδήσειἒ τήνὼ δόξαν, etc. lta
scripsimus οξ Codd. _Coisl. Roe, Casaub. Ottob. 1
et (inid. ; at in Ottob. est κατοπτριζομένην ἐργάζει-
legebantur: Ἐν καθαρᾷ. συνειᾷήσξφ τεθεᾶσθαι si"
δόξαν Κυρίου-κατοπτριζομένην, -ἐργάζεσθαι Α ὰπὸ δϐ-
εηξ, εἰςιζῖ Clarius ‘multo, sed brevius in codd.
scirlet. Οιιοι). 2,Δ Οςῃᾲονθΐη _ 'Ev xaozpcjzouvszdflaei
θεᾶσθαι αὐτοῦ τὴν δόξαν, νὲν Χριστῷ“²1ησοῦ. ’[γι
θεασθαι αυτου την οοξαν, εν λιριστῳ ήιησουο ('t
possis ingpura_ conscientia ejus g_oriam_v_id_ere, in
Christo flesu. Loco preeQai'quod ex Coisl. Roe,
Casaub. scripsimuspro_ipygiCecOaz, forte legendum
insequi: (Mlti2 ut est in ’C‘osma @gyptio: lily-1.1,
pag. 236, qui hunc locum Pauli dei'Eucbaristia
interpretans, ait nosgloriosum Chnsti corpus par-
ticipando, tanquam inspeculo gloriam Domini con-
templari z‘eaque participatione nos gloriam internas
vitai—attrahere ex gloria illa Domini, cujus‘partici-
es sumendo corpus ejus efficimur : Α ἔφεΧκόμενοι
es sumenuu corpus BJUS exncunur: εφεΛκομενοι
δόξαν ἀπὸ τῆς αὐτοῦ δόξης. Quia nimirum sacris
εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
ll'. Διὰ τοῦτο καί ὁ Σολομὼν ταύτην αἰνιττόμενος
τὴν χάριν, ἐν τῷ Ἐκκλησιαπῇ λέγει· Δεῦρο, φάγε
ἰν εὐφροσύνῃ τὸν ἄρτον σου (τὸν πνευματικὸν ἄρτον,
Δεῦρο, καλεῖ τὴν σωτήριον καὶ μακαριοποιὸν κλῆ-
σιν), καὶ πίε τὸν οἶνόν σου ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ
(τὸν πνευματικὸν οἶνον), καὶ ἔλαιον ὑπὶρ κεφαλῆς
σου ἐκχείσθωο (ὁρᾷς αὐτὸν, καὶ τὸ μυστικὸν αῗνιτ-
τόμενον χρῖσμα ;) καὶ διὰ παντὸς ἔστω σου τὰ ἱμά-
τια λευκὰ, ὅτι εὖδόκησε Κύριος τὰ ποιήματᾶ σου.
Πρὶν γὰρ (1) προσέλθῃς τῇ χάριτι, ματαιότης μα-
ταιοτήτων ἦν τὰ ποιήματά σου. Ἀποδυσάμενον δὲ τὰ
παλαιὰ ἱμάτια, καὶ ἐνδυσάμενον τὰ πνευματικῶς
λευκὰ, χρὴ λευχειμονεῖν διαπαντός. Οὐ πάντως τοῦτο
λὲγομεν, ὅτι σε δεῖ λευκὰ ἱμάτια προϐεϐλῆσθαι ἀεί-
ἀλλὰ τὰ ὅντως λευκᾶ καὶ λαμπρὰ [καὶ πνευμα-
τικᾶ (2) ],ἆναγκα”ἶόν ἐστι περιϐεϐλῆσθαι, ’ἕνα λὲγῃς
κατᾶ τὸν μακάριον Ἡσαΐαν· Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή
μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου,
καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης περιέθηκὲ μοι.
8‘. Ταῦτα μαθὼν, καὶ πληροφορηθεὶς ὡς ὁ φαινά-
μενος ἄρτος οὐκ ἄρτος ἐστὶν, εἴ καὶ τῇ γεύσει αἰσθη-
τὸς, ἀλλᾶ σῶμα Χριστοῦ’ καὶ ὁ φαινόμενος οἶνος,
οὐκ οἶνός ἐστιν, εἷ’ καὶ ἡ γεῦσις τοῦτο βούλεται,
ἀλλὰ αἷμα Χριστοῦ· καὶ ὅτι περὶ τούτου (3) ἔλεγε
πάλαι ὁ Δαϐὶδ ψάλλων Καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώ-
που στηρίζει, τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ·
στηρίζουμι) τὴν καρδίαν, μεταλαμϐάνων αὐτοῦ ὡς
πνευματικοῦ· καὶ ἱλάρυνον τὸ τῆς ψυχῆς σου πρόσ-
ωπον. "0 γένοιτό σε ἀνακεκαλυμμένω ἔχοντα ἐν κα-
θαρᾷ συνειδήσει,τὴν δόξαν (5) Κυρίου κατοπτριζό-
. ¹⁷ Eccle. 1,. 1, ¹³ Vide Procat. num. 3. " Isa. LII,
verbum πάλαι cum codd. Coisl. Scirlet. Roe, Ca-
saub. et vocem ψάλλων.
(4) Στηρίφοκί, etc. Aliter in_ lib‘ello praefato, Στη-
ρλίξωλ, τὴςξιάρδίᾳν, καὶ- μεταλαμϐᾴνωνξπνευμαᾘκῶξ,
ἶλαρῦνων(16έξ.ἱλρὶρυνονχτὸ real-aq πρρσξυπον.
Confirmans cor [tuum] et spiritualiler participans,
hilara anima: vultum.
Ἑν καθοιριῖι-συνειδήσειἒ τήνὼ δόξαν, etc. lta
scripsimus οξ Codd. _Coisl. Roe, Casaub. Ottob. 1
et (inid. ; at in Ottob. est κατοπτριζομένην ἐργάζει-
legebantur: Ἐν καθαρᾷ. συνειᾷήσξφ τεθεᾶσθαι si"
δόξαν Κυρίου-κατοπτριζομένην, -ἐργάζεσθαι Α ὰπὸ δϐ-
εηξ, εἰςιζῖ Clarius ‘multo, sed brevius in codd.
scirlet. Οιιοι). 2,Δ Οςῃᾲονθΐη _ 'Ev xaozpcjzouvszdflaei
θεᾶσθαι αὐτοῦ τὴν δόξαν, νὲν Χριστῷ“²1ησοῦ. ’[γι
θεασθαι αυτου την οοξαν, εν λιριστῳ ήιησουο ('t
possis ingpura_ conscientia ejus g_oriam_v_id_ere, in
Christo flesu. Loco preeQai'quod ex Coisl. Roe,
Casaub. scripsimuspro_ipygiCecOaz, forte legendum
insequi: (Mlti2 ut est in ’C‘osma @gyptio: lily-1.1,
pag. 236, qui hunc locum Pauli dei'Eucbaristia
interpretans, ait nosgloriosum Chnsti corpus par-
ticipando, tanquam inspeculo gloriam Domini con-
templari z‘eaque participatione nos gloriam internas
vitai—attrahere ex gloria illa Domini, cujus‘partici-
es sumendo corpus ejus efficimur : Α ἔφεΧκόμενοι
es sumenuu corpus BJUS exncunur: εφεΛκομενοι
δόξαν ἀπὸ τῆς αὐτοῦ δόξης. Quia nimirum sacris