PG 33, col. 1105
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 22.0
mysteriis, quas sunt futuras in Christo glorise Μαί), ΠοῌΡΓο ᾦο δρίζιθί· τῷ ἡοῙάθῐξι cum Ottob.
symbola, communicamus, ut eam olim gloriam 290181.. et .Ro,e,"0mit~ti§' VOQeS,~1Egfl Ini. κράτοε
cenaequamur. ⁷ ν
(1) T@_Kup_ltp._Articulum ex codd. Scirlet. Roe,
ι ex codd. Scirlet. Roe, τιμὴ καὶ κράτος, ’Ᾰμῆνέ
et Casaub. adjicimus, ut est in fine Procat. et cat.
⁹²³ CATECHESIS VICESIMA TERTIA.
Ι. In hac institutione omnium postrema exponit Cyrillus singulas sacrificii incruenti partes, quas
brevibusac dilucidis expositionibus illustrat, et communicandi ritus ac modum. Omissis quae ad
initium liturgiae pertinebant, ea tantum recenset, quae, pnlsis iis omnibus quibus sacro interesse
jusinon erat, actioni sive Missae fidelium propria erant.
11. Ινηοὴθθιμειὶ) manuum, ablutione sacerdotis et presbyterorum, diacono ministrante facta : quam
munditieiianimarum symbolum esse docet (numf 2). Deinde de osculo pacis, animorum reconci-
liationis signo, dicit (num. 3). Sacerdotis hortationem ad elevanda sursum corda, et gratias Deo
agendas, populique consentientem responsionem, pie edisserit (num. 4 et 5). Tum meminit ora-
tionis a sacerdote fusae ad grates Deo de omnibus bonis agendas : in qua novem angelicorum or-
dinum recensio (num. 6). Deinde hymni trisagii a toto populo decantati: ac demum invocationis
_S_pi1:itus sancti, ad convertendum panem in cerpus Christi, et vinumin ejusdem sanguinem (num.
8). Perfecto incruentosacrif‘mio, ti'unt super sanctam propitiationis hostiam, primum obsecratio-
nes pro omnibus omnium necessitatibus; deinde memoria defunctorum : in qua rogatur Deus, ut
sanctorum precibus orationem nostram acceptam habeat; et pro caeteris defunctis ad eorum le-
vamen Dei clementia exoratur (num. 9). Obiter utilitatem precum pro defunctis, adversum muiltos
qui ea de re dubitantes quaerebant, tuetur, et apposito exemplo declarat (num. 10). Ad expla—
pandam postea orationem Dominicam aggreditur, cujus singulas partes mira brevitate etfacilitate
interpretatur (num. 11-18). Quartam, quae de pane substantiali est, de Eucharistia exponit (num.
15). Refert saCerdotis vocem, Sancta sanctis, et populi respondentis verba: et cantoris invitatio-
nem ad communionem sumendam, per versiculum’psalmorum (num. 19). Habitum corporis et
animi praescribit (num. 20), quo ad sacra mysteria’accedendum; ac sumendum manu; deinde
oculis et ori admovendum Christi corpus; sanguisque Christi prono corpore adorandus, et sumen-
dus ex calice. Tandem commendata praeceptorum suorum custodia, etnon interrumpenda sacro-
rum participatione, fausta precatione cateChesim concludit (num. 21 et 22). Habita—est, ut pu-
tamus, feria sexta post Pascha. η
IIl. Catechesis haec unum est ex praecipuis ecclesiasticae antiquitatis monumentis; nec ullum est
ea tetate, in quo plures veteris liturgias et communionis sacrae ritus addiscantur, asserantur, et
explanentur. Quasdam autem ad litnrgiam a sancto Cyrillo explicatam observationes a nobis prte-
mittendae. Primo, etsi non negem, imo vero confiteri necesse sit, multo his temporibus breviorem
ac simpliciorem liturgias actionem exstitisse, qua: novis subinde orationibus, caeremoniis, et riti-
bus acCessione temporum increverit; haud tamen existimandum omnes ad unam caeremonias,
preces et actiones sacrificii a Cyrillo memoratas esse. Nam nihil hic de salutationibus crebris epis-
copi ad populum ; nihil de oblatione donorum ad altare, et precibus quibus Deo offeruntur; nihil
de evangelica; caena; et sacrorum verborum recitatione dicit; nihil de signis crucis super dona
consecranda vel consecrata factis; nihil de hostiae elevatione, et divisione ; nihil de precibus ante
communionem, et communionis administrandae formula; aliisve ritibus, quos ex hujus aetatis et
superiorum monumentis,in actione sacrificii hoc tempore usurpatos fuisse dubitare nOn possumus.
IV. Secundo, quam hic recenset liturgiam sine dubio Ecclesia: Hierosolymitanaa fuit. Quam
orre nunc habemus sub nomine sancti Jacobi, eique asseritur ab 'l‘rullano concilio, canone 32,
Eorro nunc habemus suo nomine sancti Jacom, eique asseritur ab 'i'ruuano concilio, canone :52,
sec longinquo tempore in hujus Ecclesia) usu fuit; eratque constanter Caroli Magni Francorum
regis temporibus, multisque postea iaculis; donec Constantinopoli patriarchae Ecclesiae sum litur-
giam 824 apud omnes Graeci ritus Ecclesias, partim suasione, partim minis recipi coegerunt,
antiquatis caneris singularum Ecclesiarum propriis. At nostra sancti Jacobi liturgia in multisa
Cyril'liana disconvenit: quae tamen varietates sunt vel rerum a Cyrillo praetermissarum, vel addi-
symbola, communicamus, ut eam olim gloriam 290181.. et .Ro,e,"0mit~ti§' VOQeS,~1Egfl Ini. κράτοε
cenaequamur. ⁷ ν
(1) T@_Kup_ltp._Articulum ex codd. Scirlet. Roe,
ι ex codd. Scirlet. Roe, τιμὴ καὶ κράτος, ’Ᾰμῆνέ
et Casaub. adjicimus, ut est in fine Procat. et cat.
⁹²³ CATECHESIS VICESIMA TERTIA.
Ι. In hac institutione omnium postrema exponit Cyrillus singulas sacrificii incruenti partes, quas
brevibusac dilucidis expositionibus illustrat, et communicandi ritus ac modum. Omissis quae ad
initium liturgiae pertinebant, ea tantum recenset, quae, pnlsis iis omnibus quibus sacro interesse
jusinon erat, actioni sive Missae fidelium propria erant.
11. Ινηοὴθθιμειὶ) manuum, ablutione sacerdotis et presbyterorum, diacono ministrante facta : quam
munditieiianimarum symbolum esse docet (numf 2). Deinde de osculo pacis, animorum reconci-
liationis signo, dicit (num. 3). Sacerdotis hortationem ad elevanda sursum corda, et gratias Deo
agendas, populique consentientem responsionem, pie edisserit (num. 4 et 5). Tum meminit ora-
tionis a sacerdote fusae ad grates Deo de omnibus bonis agendas : in qua novem angelicorum or-
dinum recensio (num. 6). Deinde hymni trisagii a toto populo decantati: ac demum invocationis
_S_pi1:itus sancti, ad convertendum panem in cerpus Christi, et vinumin ejusdem sanguinem (num.
8). Perfecto incruentosacrif‘mio, ti'unt super sanctam propitiationis hostiam, primum obsecratio-
nes pro omnibus omnium necessitatibus; deinde memoria defunctorum : in qua rogatur Deus, ut
sanctorum precibus orationem nostram acceptam habeat; et pro caeteris defunctis ad eorum le-
vamen Dei clementia exoratur (num. 9). Obiter utilitatem precum pro defunctis, adversum muiltos
qui ea de re dubitantes quaerebant, tuetur, et apposito exemplo declarat (num. 10). Ad expla—
pandam postea orationem Dominicam aggreditur, cujus singulas partes mira brevitate etfacilitate
interpretatur (num. 11-18). Quartam, quae de pane substantiali est, de Eucharistia exponit (num.
15). Refert saCerdotis vocem, Sancta sanctis, et populi respondentis verba: et cantoris invitatio-
nem ad communionem sumendam, per versiculum’psalmorum (num. 19). Habitum corporis et
animi praescribit (num. 20), quo ad sacra mysteria’accedendum; ac sumendum manu; deinde
oculis et ori admovendum Christi corpus; sanguisque Christi prono corpore adorandus, et sumen-
dus ex calice. Tandem commendata praeceptorum suorum custodia, etnon interrumpenda sacro-
rum participatione, fausta precatione cateChesim concludit (num. 21 et 22). Habita—est, ut pu-
tamus, feria sexta post Pascha. η
IIl. Catechesis haec unum est ex praecipuis ecclesiasticae antiquitatis monumentis; nec ullum est
ea tetate, in quo plures veteris liturgias et communionis sacrae ritus addiscantur, asserantur, et
explanentur. Quasdam autem ad litnrgiam a sancto Cyrillo explicatam observationes a nobis prte-
mittendae. Primo, etsi non negem, imo vero confiteri necesse sit, multo his temporibus breviorem
ac simpliciorem liturgias actionem exstitisse, qua: novis subinde orationibus, caeremoniis, et riti-
bus acCessione temporum increverit; haud tamen existimandum omnes ad unam caeremonias,
preces et actiones sacrificii a Cyrillo memoratas esse. Nam nihil hic de salutationibus crebris epis-
copi ad populum ; nihil de oblatione donorum ad altare, et precibus quibus Deo offeruntur; nihil
de evangelica; caena; et sacrorum verborum recitatione dicit; nihil de signis crucis super dona
consecranda vel consecrata factis; nihil de hostiae elevatione, et divisione ; nihil de precibus ante
communionem, et communionis administrandae formula; aliisve ritibus, quos ex hujus aetatis et
superiorum monumentis,in actione sacrificii hoc tempore usurpatos fuisse dubitare nOn possumus.
IV. Secundo, quam hic recenset liturgiam sine dubio Ecclesia: Hierosolymitanaa fuit. Quam
orre nunc habemus sub nomine sancti Jacobi, eique asseritur ab 'l‘rullano concilio, canone 32,
Eorro nunc habemus suo nomine sancti Jacom, eique asseritur ab 'i'ruuano concilio, canone :52,
sec longinquo tempore in hujus Ecclesia) usu fuit; eratque constanter Caroli Magni Francorum
regis temporibus, multisque postea iaculis; donec Constantinopoli patriarchae Ecclesiae sum litur-
giam 824 apud omnes Graeci ritus Ecclesias, partim suasione, partim minis recipi coegerunt,
antiquatis caneris singularum Ecclesiarum propriis. At nostra sancti Jacobi liturgia in multisa
Cyril'liana disconvenit: quae tamen varietates sunt vel rerum a Cyrillo praetermissarum, vel addi-