PG 33, col. 1113
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 23.0
E‘. Εἶτα ὁ ἱερεὺς λέγει· Εὖχαριστήσωμεν τῷ
Κυρίῳ. Ὄντως γὰρ εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν, δτι ἆν-
αξίους ὄντας ἡμᾶς ἐκάλεσεν είς τὴν τηλικαύτην χάριν·
ὅτι ἐχθροὺς ὄντας ἡμᾶς κατήλλαξεν ὅτι Πνεύματος
υἱοθεσίας κατηξίωσεν. Εἶτα λέγετε· ’Ἄξιον καὶ δί-
καιον. Εὐχαριστοῦντες γὰρ ἡμεῖς ἄξιον ποιοῦμεν
πρᾶγμα καὶ δίκαιον αὐτὸς δὲ οὐ δίκαιον, ἀλλ’ ὑπὲρ
τὸ δίκαιον ποιῶν, ἡμᾶς (1) εὐηργέτησε, καὶ τηλικού-
των ἠξίωσεν ἀγαθῶν.
ζ“. Μετὰ ταῦτα, μνημονεύομεν οὐρανοῦ, καὶ γῆς,
καὶ θαλάσσης· ἡλίου καὶ σελήνης. ἃστρων, καὶ
πάσης τῆς κτίσεως λογικῆς τε καὶ ἀλόγου, ὁρατῆς
τε καὶ ἀοράτου’ ἀγγέλων, ἀρχαγγέλων, δυνάμεων,
κυριοτήτων, ἂρχῶν, ἐξουσιῶν, θρόνων, των χερουϐἰμ
τῶν πολυπροσώπων δυνάμει λέγοντες τὸ τοῦ
Δαϐίδ. Μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί. Μνη-
μονεύομεν καὶ (3) τῶν σεραςρὶμ, ἅ ἐν Πνεύματι ἆγίῳ
ἐθεάσατο Ἡσαΐας, παρεστηκότα κύκλῳ τοῦ θρόνου
τοῦ Θεοῦ· καί ταῖς μὲν δυσὶ πτέρυξι κατακαλύπτοντα
τὸ πρόσωπον, ταῖς δὲ δυσί τοὺς πόδας, καὶ ταῖς δυσὶ
πετόμεκα, καὶ λέγοντα. Ἄγιος, ἃγιος, ἅγιος Κύ-
ριος Σαϐαὼθ. Διὰ τοῦτο γὰρ τὴν παραδοθεῖσαν ἡμῖν
ἐκ τῶν σεραφὶμ θεολογίαν (4) ταύτην λέγομεν, ὅπως
κοινωνοὶ τῆς ὑμνῳδίας ταῖς ὑπερκοσμίοις γενώμεθα
στρατ ιαῖς.
Z‘. Εἶτα, ἀγιᾶσαντες ἑαυτοὺς διὰ τῶν πνευματι- C
Ι ~ οἵ \ η- Iu\ \ ἱ Ι
κῶν τούτῶν ὕμνων, παρακαλοῦμεν (5) τὸν φιλάν-
θρωπον Θεὸν, τὸ ἆγιον Πνεῦμα έξαποστεῖλαί ἐπὶ τὰ
’⁸ Rom. v, 10. ²⁰ Rom. vni, 15.
3° V. cat. 2, η. 11 et 12.
³³ lsa. vi, 2, 3. 3‘ V. inf. η. t9; cat. 19, n. 7; cat
(1) Ἡμᾶς. Pro ὑμᾶς, sensu exigente, ita scripsi-
mus ex Roe et Cas.
(2, Deltonpoctbnwv. Ex iisd. codd. ita scripsi
loco τὸ πρόσωπον, et erasi vocem καλυπτὸντων post
Suyatparniale positam. Grod. legit, τὸ πρόσῶπον
καλυπτὸντων,ῖαεὶεηι ορεήεηιίιιηι.””ᾳυοᾶ cum sera-
phinis proprium sit, eisque infra tribuatur ; vocem
Etcluzrpopcbitwv, quae cherubinis proprium pinsigne
est, eisdem ascripsi..Quanqu_am’etiam faciem ope-
sire de cherubinis dicatur’ Ezechielis cap. ι, 3,
sed in Alexandrino codice tantum. In_1iturgia
sancti Jacobi ad hunc locum, cherubim vocantur
ζῶα πάιπολυόμματα, multis oculis praedita animalia. D
(3) Μνημονεύο εν καί, etc. lntersertum in editis
at νῦν ante xalf quod uti redundans. ex codd.
eratvfiv ante καί, quod uti redundans, ex codd.
Ottob. Roe, Casaub. et Grodecio delevimus. Loco
etiam vocis Xepouéip,_rep_osui solam quae huic loco
convenit σερᾶφίμ, ex Ottob. et_Roe. Seraphim se
pic commemorasse confirmat Cyrillus paucis post
meis.
111818.
(4) Θεολογίαν. Roe, Casaub., spoloytav, confes-
sionem. TriSagium Deitatis confessio est; cumque
sionem. l'risa ium veitatis comessw ess; cumque
apud νοιετθεὲθεολογεῖν significet Deitatem alicui tri-
buere, Trisagio perfecte convenit vox θεολοφία·
eidemque a sancto, Maximo tribuitur, De myst_ago~
οἱα, cap. l3 et 2t, hymnum hunc appellante, ἁγια-
qua, cap. id et 2|, nimnuin nunc appeuante, αγια-
πικήν θεολογίαν, θεο ογικην ιξμνολογίαχ. Inliturgia
sancti Jacobi bis, ut in aliis liturgiis Graecis canta;
tur trisagium. Primo, postingressum sacerdotis ad
altare ante lectiones; tumque canebatur, Sanctus rantur.
Κυρίῳ. Ὄντως γὰρ εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν, δτι ἆν-
αξίους ὄντας ἡμᾶς ἐκάλεσεν είς τὴν τηλικαύτην χάριν·
ὅτι ἐχθροὺς ὄντας ἡμᾶς κατήλλαξεν ὅτι Πνεύματος
υἱοθεσίας κατηξίωσεν. Εἶτα λέγετε· ’Ἄξιον καὶ δί-
καιον. Εὐχαριστοῦντες γὰρ ἡμεῖς ἄξιον ποιοῦμεν
πρᾶγμα καὶ δίκαιον αὐτὸς δὲ οὐ δίκαιον, ἀλλ’ ὑπὲρ
τὸ δίκαιον ποιῶν, ἡμᾶς (1) εὐηργέτησε, καὶ τηλικού-
των ἠξίωσεν ἀγαθῶν.
ζ“. Μετὰ ταῦτα, μνημονεύομεν οὐρανοῦ, καὶ γῆς,
καὶ θαλάσσης· ἡλίου καὶ σελήνης. ἃστρων, καὶ
πάσης τῆς κτίσεως λογικῆς τε καὶ ἀλόγου, ὁρατῆς
τε καὶ ἀοράτου’ ἀγγέλων, ἀρχαγγέλων, δυνάμεων,
κυριοτήτων, ἂρχῶν, ἐξουσιῶν, θρόνων, των χερουϐἰμ
τῶν πολυπροσώπων δυνάμει λέγοντες τὸ τοῦ
Δαϐίδ. Μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί. Μνη-
μονεύομεν καὶ (3) τῶν σεραςρὶμ, ἅ ἐν Πνεύματι ἆγίῳ
ἐθεάσατο Ἡσαΐας, παρεστηκότα κύκλῳ τοῦ θρόνου
τοῦ Θεοῦ· καί ταῖς μὲν δυσὶ πτέρυξι κατακαλύπτοντα
τὸ πρόσωπον, ταῖς δὲ δυσί τοὺς πόδας, καὶ ταῖς δυσὶ
πετόμεκα, καὶ λέγοντα. Ἄγιος, ἃγιος, ἅγιος Κύ-
ριος Σαϐαὼθ. Διὰ τοῦτο γὰρ τὴν παραδοθεῖσαν ἡμῖν
ἐκ τῶν σεραφὶμ θεολογίαν (4) ταύτην λέγομεν, ὅπως
κοινωνοὶ τῆς ὑμνῳδίας ταῖς ὑπερκοσμίοις γενώμεθα
στρατ ιαῖς.
Z‘. Εἶτα, ἀγιᾶσαντες ἑαυτοὺς διὰ τῶν πνευματι- C
Ι ~ οἵ \ η- Iu\ \ ἱ Ι
κῶν τούτῶν ὕμνων, παρακαλοῦμεν (5) τὸν φιλάν-
θρωπον Θεὸν, τὸ ἆγιον Πνεῦμα έξαποστεῖλαί ἐπὶ τὰ
’⁸ Rom. v, 10. ²⁰ Rom. vni, 15.
3° V. cat. 2, η. 11 et 12.
³³ lsa. vi, 2, 3. 3‘ V. inf. η. t9; cat. 19, n. 7; cat
(1) Ἡμᾶς. Pro ὑμᾶς, sensu exigente, ita scripsi-
mus ex Roe et Cas.
(2, Deltonpoctbnwv. Ex iisd. codd. ita scripsi
loco τὸ πρόσωπον, et erasi vocem καλυπτὸντων post
Suyatparniale positam. Grod. legit, τὸ πρόσῶπον
καλυπτὸντων,ῖαεὶεηι ορεήεηιίιιηι.””ᾳυοᾶ cum sera-
phinis proprium sit, eisque infra tribuatur ; vocem
Etcluzrpopcbitwv, quae cherubinis proprium pinsigne
est, eisdem ascripsi..Quanqu_am’etiam faciem ope-
sire de cherubinis dicatur’ Ezechielis cap. ι, 3,
sed in Alexandrino codice tantum. In_1iturgia
sancti Jacobi ad hunc locum, cherubim vocantur
ζῶα πάιπολυόμματα, multis oculis praedita animalia. D
(3) Μνημονεύο εν καί, etc. lntersertum in editis
at νῦν ante xalf quod uti redundans. ex codd.
eratvfiv ante καί, quod uti redundans, ex codd.
Ottob. Roe, Casaub. et Grodecio delevimus. Loco
etiam vocis Xepouéip,_rep_osui solam quae huic loco
convenit σερᾶφίμ, ex Ottob. et_Roe. Seraphim se
pic commemorasse confirmat Cyrillus paucis post
meis.
111818.
(4) Θεολογίαν. Roe, Casaub., spoloytav, confes-
sionem. TriSagium Deitatis confessio est; cumque
sionem. l'risa ium veitatis comessw ess; cumque
apud νοιετθεὲθεολογεῖν significet Deitatem alicui tri-
buere, Trisagio perfecte convenit vox θεολοφία·
eidemque a sancto, Maximo tribuitur, De myst_ago~
οἱα, cap. l3 et 2t, hymnum hunc appellante, ἁγια-
qua, cap. id et 2|, nimnuin nunc appeuante, αγια-
πικήν θεολογίαν, θεο ογικην ιξμνολογίαχ. Inliturgia
sancti Jacobi bis, ut in aliis liturgiis Graecis canta;
tur trisagium. Primo, postingressum sacerdotis ad
altare ante lectiones; tumque canebatur, Sanctus rantur.