PG 33, col. 1139
cie tantum, sed veritate factum adorantes, veram
salutem exspectamus.
VII. Volo equidem sanus fieri, sed hominem non
habeo. Vide, num non ibi operationem suam exhi-
buit, ubi salutis spes deerat. Nam aegrorum pleri-
que domos habebant, et praeterea notos, et quos-
dam alios fortassis. Iste autem vere omnimoda pau-
perie oppressus, 389 nulloque externiauxilii sub-
sidio adjutus, ac solus sibi derelictus, Filium Dei
unigenam auxi lialorem adeptus est.«Vis sanus fieri?
(ι Etiam,Domine;atqui hominem non habeo.qui cum
ι turbata fuerit aqua,injiciat me in piscinam. Habes
‹‹ ipsum fontem.Quoniam apud te fons vitaa7";fontem
‹‹ fontium auctorem. Quicunque autem biberit ex
« aqua hac", flumina de ventre ejus fluent 7’, ›› non
aquai deorsnm fluentis, sed aqua: salientis (aqua
enim quam propinat Jesus, non ex supernis ad in-
fima, sed a terrestribus ad caelestia salire nos facit),
aqum, inquam, salientis in vitam aeternam“; fons
enim bonorum Iesus.
VIII. Et quid exspectas piscinam ? habes eum
,qui ambulat super aquas εί, qui imperat minaciter
ventis, qui maris auriga est ⁸²ς qui non sibi tan-
tummodo soli instar firmi substratum habetmare,
verum etiam Petro ad eumdem modum ambulandi
vim impertivit. Cum enim caliginosa nox esset,
adessetque ipsa lux, agnitus non est (Jesus enim
ambulans super aquas, quantum ex oris lineamen-
tis agnosci non poterat: vocis autem praprius so-
nus praesentem designabat) : phantasma vero esse
rati, timuerunt. Jesus autem dixit ad illos”: Ego
sum, nolite timere. At Petrus ad ipsum ait: Si tu
es ille quem ego novi, seu potius quem Pater mihi
notum fecit, iube me ad te venire super aquas. Ille
autem ad eum, sua cum ipso libentissime com-
“municans : Veni, inquit.
⁷⁷ Ps. xxxv, 10. ⁷³ Joan. 1v, 14. ⁷³ Joan. vn, 38. δ’)
xiv, 24, sqq.
(1) Καὶ ἄνθρωπον ὁμολογοῦμενη Locum hunc in
duobus nostris mss. 'depravatissimum, partim ex
ipsis secum collatis, partim e‘x conjectura nostra ἢ πέσῃ πενίᾳ ex .Reg. co_d. scripsimus“ legebatur, ἂν
resarsimus. Primum; loco” κληρονομοῦντες, quod
post ἄνθρωπον positum nullum _nisi perabsurdum
efficit sensum-ex Reg.‘cod. scripsimus ῥμολογοῦο
μεν. Tum, voces θεὸν ’ἀληθῶς anobis idcircopn-
cinis inclusas, de nostro adiecimus sine codicis
auctoritate;sed ad sensum perficiendum necessa-
rim sunt visae : alioqui repetitio vocis ἀληθῶς faci-
lem nominis Θεὸν prwtermissionem efficere potuit.
Post. ἀλητιᾷνοῦ- ῐῐατρὸς. loco γεγεννημένα quod in
duobus codicibus exstat (nec mirum voce Θεόν se-
mel praetermissa), γεγεννημένον reposuimus. _Po-
stremo, verba γεγεννημένον προσκυνοῦντεςΔ ex “Reg.
cod. ascripsimus; loco unius vocis ὁμολογοῖὸμεν.
Εῐθθχ eodem pro ἐκδεχώμεοα scripsimus, ἐκδεχόο
με α.
ευα.
P712“). ξΥστερεῖ. Ita Ῑῖεεςηοοςι.Δ Millesius vero, ὕστε-
ρονζΜοκ, pro νοσοκουμένων (sic). fteg. _cod. secuti,
‘scripsiulus, νοσούντων.. atque olidae: _loco οίριείιιις3
ubi 'Millesius οἳκείους legendum conjicit; quod mihi
salutem exspectamus.
VII. Volo equidem sanus fieri, sed hominem non
habeo. Vide, num non ibi operationem suam exhi-
buit, ubi salutis spes deerat. Nam aegrorum pleri-
que domos habebant, et praeterea notos, et quos-
dam alios fortassis. Iste autem vere omnimoda pau-
perie oppressus, 389 nulloque externiauxilii sub-
sidio adjutus, ac solus sibi derelictus, Filium Dei
unigenam auxi lialorem adeptus est.«Vis sanus fieri?
(ι Etiam,Domine;atqui hominem non habeo.qui cum
ι turbata fuerit aqua,injiciat me in piscinam. Habes
‹‹ ipsum fontem.Quoniam apud te fons vitaa7";fontem
‹‹ fontium auctorem. Quicunque autem biberit ex
« aqua hac", flumina de ventre ejus fluent 7’, ›› non
aquai deorsnm fluentis, sed aqua: salientis (aqua
enim quam propinat Jesus, non ex supernis ad in-
fima, sed a terrestribus ad caelestia salire nos facit),
aqum, inquam, salientis in vitam aeternam“; fons
enim bonorum Iesus.
VIII. Et quid exspectas piscinam ? habes eum
,qui ambulat super aquas εί, qui imperat minaciter
ventis, qui maris auriga est ⁸²ς qui non sibi tan-
tummodo soli instar firmi substratum habetmare,
verum etiam Petro ad eumdem modum ambulandi
vim impertivit. Cum enim caliginosa nox esset,
adessetque ipsa lux, agnitus non est (Jesus enim
ambulans super aquas, quantum ex oris lineamen-
tis agnosci non poterat: vocis autem praprius so-
nus praesentem designabat) : phantasma vero esse
rati, timuerunt. Jesus autem dixit ad illos”: Ego
sum, nolite timere. At Petrus ad ipsum ait: Si tu
es ille quem ego novi, seu potius quem Pater mihi
notum fecit, iube me ad te venire super aquas. Ille
autem ad eum, sua cum ipso libentissime com-
“municans : Veni, inquit.
⁷⁷ Ps. xxxv, 10. ⁷³ Joan. 1v, 14. ⁷³ Joan. vn, 38. δ’)
xiv, 24, sqq.
(1) Καὶ ἄνθρωπον ὁμολογοῦμενη Locum hunc in
duobus nostris mss. 'depravatissimum, partim ex
ipsis secum collatis, partim e‘x conjectura nostra ἢ πέσῃ πενίᾳ ex .Reg. co_d. scripsimus“ legebatur, ἂν
resarsimus. Primum; loco” κληρονομοῦντες, quod
post ἄνθρωπον positum nullum _nisi perabsurdum
efficit sensum-ex Reg.‘cod. scripsimus ῥμολογοῦο
μεν. Tum, voces θεὸν ’ἀληθῶς anobis idcircopn-
cinis inclusas, de nostro adiecimus sine codicis
auctoritate;sed ad sensum perficiendum necessa-
rim sunt visae : alioqui repetitio vocis ἀληθῶς faci-
lem nominis Θεὸν prwtermissionem efficere potuit.
Post. ἀλητιᾷνοῦ- ῐῐατρὸς. loco γεγεννημένα quod in
duobus codicibus exstat (nec mirum voce Θεόν se-
mel praetermissa), γεγεννημένον reposuimus. _Po-
stremo, verba γεγεννημένον προσκυνοῦντεςΔ ex “Reg.
cod. ascripsimus; loco unius vocis ὁμολογοῖὸμεν.
Εῐθθχ eodem pro ἐκδεχώμεοα scripsimus, ἐκδεχόο
με α.
ευα.
P712“). ξΥστερεῖ. Ita Ῑῖεεςηοοςι.Δ Millesius vero, ὕστε-
ρονζΜοκ, pro νοσοκουμένων (sic). fteg. _cod. secuti,
‘scripsiulus, νοσούντων.. atque olidae: _loco οίριείιιις3
ubi 'Millesius οἳκείους legendum conjicit; quod mihi