PG 33, col. 1187
Prmterea Hierosolymis dictam hanc homiliam esse suadet non solum illa observatio n. 13, Beth-
lehem ab meridie Hierosolyma: sitam esse. quae multis Patribus extra Hierosolymam scribentibus
communis fuit; verum quod num. 1 et 2 populum Hierosolymitanum tanquam praesentem corn-
petlare videntur; Hierosolymam terrestrem ad laudes cum βιωθειί Hierosolyma consociandas
hortetur; num. 2, Hierosolymam ad aperiendas Christo portas invitet; filias Hierusalem primo
iu ejus occursum ire jubeat; tum populos gentium ad faces Christo venienti praeferendas impel-
lat. Tum etiam num. 3 trisagtum refert, ut in Ecclesiae Hierosolymitanaa liturgia canitur. Cum
in debellando Nestorio multus sit, vel nulla vel pauca speciatim adversus Eutychianam haeresim
intendit: ut mihi videatur auctor sub tempore Ζεηιιηίιι vel Anastasii scripsisse, cum in Oriente
laboraretc’oncilii Chalcedonensis auctoritas, Monophysitarum calumniis vexata; ita ut magis in
eius concilii fide ab Nestorianismi accusatione vindicanda, quam in ejus auctoritate urgenda
{latholicorum incumberet Labor. Quamobrem haneora'tionemnaiicujus eorum patriarcharum qui
hoc tempore vixerunt, ut Sallustii vel Eliae, vel si quis tum Cyrilli nomine in, ea Ecclesia pres-
byter fuerit, esse crediderim. llanc certe non sexto saeculo recentiorem existimo; vis enim ejus,
sententiarum crebritas ac robur, ac sermonis elegantia, multum distat ab jejuna recentioris aevi
Graecorum eloquentia: quae tota longis frigidisque dialogis, exsuccaqne copia, et humili oratio-
nis genere constat.
ε enere con5tat.
νῗιι. Omittere tamen non debeosimilem bomilise stylum mihi videri cum stle orat. tt in
Annuntiationem sub Damasceni nomine, tom. ΙΙ, p. 837, quas tamen postejus aetatem habita est.
Eadem est auctoris utriusque doctrina de Symeone sene, quem Noster num. 11, et pseudo-Da-
mascenus ρ. 837, sacerdotem faciunt. idem dictionum compositarum, et acervatorum epitheto—
rum amur. Sicuti Noster n. 9, 1υ et il, mult
παιδίον, importune inchoat: ita alter ducenti
quas pseudo—Cyrinus acervat n. 9 et seqq., recitantur a pseudo-Damasceno p. 836. lta ut vel
ideonrationis utriusque auctoresse videatur; vel, quod magis censeo, alter alterum pseudo-
Cyrillum pseudo-Damascenus, vel transcripserit, vel, imitatus sit. Hoc quoque animadversum
volo: Quae habentur hic num. 15 ex Nazianzenopartim imitata, partim transcripta, adeo simi-
lia et gemina sunt his qua: habenturapudiEulogium Alexandrinum, vel quemcunque alium auc-
torem homilim in ramos palmarum, inter Cyrilli Alexandrini opera primum deinde ab Combefi-
sio in Aut-(uario vulgata, ut alteruter alterum legisse et expressisse Vmihi videatur: sufficere ta-
men potest quod ambo Nazianzenum sibi ad imitandum proposuerint.
πω
Tor EN ΛΙῚΟΙΣ (1) PA'l‘POE HMQN
ΚΥΡΙΛΛΟΥ,
ΑΡΧΙΕΙΙῙΣΚΟΙΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
Λόγος sic τὴν ὑπαπαντὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶνΘ κρέξ Σωτῆρος Ίησου Χριστοῦ, καὶ εἷς τὸν Συμεῶνα
τον ιο γον.
τον υεοοοχον.
m s. P. N. CYRILLI,
ARCHIEPISCOPI HIEROSOLYMOltUM
Oratio 1η occursum Domini nostri et Salvatoris Iesu Christi, et in Symeonem qui Deum suscepit *7.
Ι. Gaude admodum, filia Sion, pres-dics gaudium,
filia Hierusalem ³³. Choreas age, popule civitati:
⁸⁷ Luc ιι, 22 sqq. ” Zachar. Ix, 9.
(1)Τοῦ ἐν ἁγίοιςη Colb., τοῦ ἁγίου καὶ Δμᾲκαρὲου
uagas; ἡμῶν, sancti et, beati Patris nostri. Vocen
λόγος adjeCimus ex codd.Coisl., duobus Colb.,Regsl
et ed. Sifani λοι articulum τήν- ex Ooisl.ret eam; cem φευᾷόχος Nestorius dei-beata'Virgin'e loquens,
Post Κυρίου Reg. 1 addit. καὶ Θεοῦ Deique. Α
καὶ Θεοῦ Deique. At substituit'VOciOmwxoq.
Reg. '2, et Colb. omittunt, καὶ Σωτῆροςηνθώει, ita;
εἰς’τὸν Συμεῶνα, desunt_ in Reg. 2.AC91b._et‘t_‘.oisl
utroque. Reg vero 1, ‘i_ta fert', Ani εἰς τὸνλδίκαίο·
Συμεῶν, omisso τὸν θεοδόχον, et in justum Symeon
lehem ab meridie Hierosolyma: sitam esse. quae multis Patribus extra Hierosolymam scribentibus
communis fuit; verum quod num. 1 et 2 populum Hierosolymitanum tanquam praesentem corn-
petlare videntur; Hierosolymam terrestrem ad laudes cum βιωθειί Hierosolyma consociandas
hortetur; num. 2, Hierosolymam ad aperiendas Christo portas invitet; filias Hierusalem primo
iu ejus occursum ire jubeat; tum populos gentium ad faces Christo venienti praeferendas impel-
lat. Tum etiam num. 3 trisagtum refert, ut in Ecclesiae Hierosolymitanaa liturgia canitur. Cum
in debellando Nestorio multus sit, vel nulla vel pauca speciatim adversus Eutychianam haeresim
intendit: ut mihi videatur auctor sub tempore Ζεηιιηίιι vel Anastasii scripsisse, cum in Oriente
laboraretc’oncilii Chalcedonensis auctoritas, Monophysitarum calumniis vexata; ita ut magis in
eius concilii fide ab Nestorianismi accusatione vindicanda, quam in ejus auctoritate urgenda
{latholicorum incumberet Labor. Quamobrem haneora'tionemnaiicujus eorum patriarcharum qui
hoc tempore vixerunt, ut Sallustii vel Eliae, vel si quis tum Cyrilli nomine in, ea Ecclesia pres-
byter fuerit, esse crediderim. llanc certe non sexto saeculo recentiorem existimo; vis enim ejus,
sententiarum crebritas ac robur, ac sermonis elegantia, multum distat ab jejuna recentioris aevi
Graecorum eloquentia: quae tota longis frigidisque dialogis, exsuccaqne copia, et humili oratio-
nis genere constat.
ε enere con5tat.
νῗιι. Omittere tamen non debeosimilem bomilise stylum mihi videri cum stle orat. tt in
Annuntiationem sub Damasceni nomine, tom. ΙΙ, p. 837, quas tamen postejus aetatem habita est.
Eadem est auctoris utriusque doctrina de Symeone sene, quem Noster num. 11, et pseudo-Da-
mascenus ρ. 837, sacerdotem faciunt. idem dictionum compositarum, et acervatorum epitheto—
rum amur. Sicuti Noster n. 9, 1υ et il, mult
παιδίον, importune inchoat: ita alter ducenti
quas pseudo—Cyrinus acervat n. 9 et seqq., recitantur a pseudo-Damasceno p. 836. lta ut vel
ideonrationis utriusque auctoresse videatur; vel, quod magis censeo, alter alterum pseudo-
Cyrillum pseudo-Damascenus, vel transcripserit, vel, imitatus sit. Hoc quoque animadversum
volo: Quae habentur hic num. 15 ex Nazianzenopartim imitata, partim transcripta, adeo simi-
lia et gemina sunt his qua: habenturapudiEulogium Alexandrinum, vel quemcunque alium auc-
torem homilim in ramos palmarum, inter Cyrilli Alexandrini opera primum deinde ab Combefi-
sio in Aut-(uario vulgata, ut alteruter alterum legisse et expressisse Vmihi videatur: sufficere ta-
men potest quod ambo Nazianzenum sibi ad imitandum proposuerint.
πω
Tor EN ΛΙῚΟΙΣ (1) PA'l‘POE HMQN
ΚΥΡΙΛΛΟΥ,
ΑΡΧΙΕΙΙῙΣΚΟΙΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
Λόγος sic τὴν ὑπαπαντὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶνΘ κρέξ Σωτῆρος Ίησου Χριστοῦ, καὶ εἷς τὸν Συμεῶνα
τον ιο γον.
τον υεοοοχον.
m s. P. N. CYRILLI,
ARCHIEPISCOPI HIEROSOLYMOltUM
Oratio 1η occursum Domini nostri et Salvatoris Iesu Christi, et in Symeonem qui Deum suscepit *7.
Ι. Gaude admodum, filia Sion, pres-dics gaudium,
filia Hierusalem ³³. Choreas age, popule civitati:
⁸⁷ Luc ιι, 22 sqq. ” Zachar. Ix, 9.
(1)Τοῦ ἐν ἁγίοιςη Colb., τοῦ ἁγίου καὶ Δμᾲκαρὲου
uagas; ἡμῶν, sancti et, beati Patris nostri. Vocen
λόγος adjeCimus ex codd.Coisl., duobus Colb.,Regsl
et ed. Sifani λοι articulum τήν- ex Ooisl.ret eam; cem φευᾷόχος Nestorius dei-beata'Virgin'e loquens,
Post Κυρίου Reg. 1 addit. καὶ Θεοῦ Deique. Α
καὶ Θεοῦ Deique. At substituit'VOciOmwxoq.
Reg. '2, et Colb. omittunt, καὶ Σωτῆροςηνθώει, ita;
εἰς’τὸν Συμεῶνα, desunt_ in Reg. 2.AC91b._et‘t_‘.oisl
utroque. Reg vero 1, ‘i_ta fert', Ani εἰς τὸνλδίκαίο·
Συμεῶν, omisso τὸν θεοδόχον, et in justum Symeon