PG 33, col. 1193
νόμον γινόμενος.
ζ’. ’Ᾰλλὰγᾶρ φέρε λοιπὸν, τὰ περὶ (1) τῆς ἡμὲ-
ρας ἐκ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων ἀκούσωμεν. Φησὶ γὰρ
περὶ Χριστοῦ ὁ θαυμάσιος Λουκᾶς, ὅτι Ὅτε ἐπλη-
ρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατᾶ
τὸν νόμον Μωυσέως, ἀνήγαγον τὸν Ἰησοῦν εἷς
Ἰερουσαλὴμ, τοῦ παραστῆσαι αὐτὸν τῷ Κυρίῳ,
καθὼς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου. ’Ὸτι πᾶν
ἄρσεν διανοῖγον μήτραν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ κλη-
θήσεται. Σαμουὴλ μὲν οὖν, καὶ Ἰσαὰκ, ὁμοῦ τε καὶ
Ἰακὼ6,³1ωσήρ τε, καὶ ἕτεροι οἱ ἐκ στειρώσεως (2)
παρ’ ἐλπίδα τεχθέντος, καὶ διανοίξαντες ὀικςὶρπουςΒ
μήτρας μητέρων, ἅγιοι τῷ Κυρίῳ ἐκλήθησαν· Χρι-
στὸς δὲ ὁ μόνος ἐκ μόνης (3) (τοῦ μόνου Μονογενὴς)
Παρθένου τεχθεὶς, καὶ μή διανοίξας πύλας παρθενι-
κὰς, οὐχ Ἄγιος τῷ Κυρίῳ, ἀλλ’ Ἃγιος τῶν ἁγίων,
καὶ Κύριος τῶν κυρίων, καὶ Θεὸς τῶν θεῶν, καί
πρωτότοκος τῶν πρωτοτόκων, ἅρχων τε ἀρχόντων,
καὶ βασιλεὺς βασιλευόντων, καὶ κληθήσεται, καὶ πι-
στευθήσεται, καὶ προσκυνηθήσεται, καὶ νῦν ἐν τῷ
ναῷ ὑπὸ Συμεὼν κηρυχθήσεται.
Ζ’. Ἦν γὰρ, φησὶν, ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλήμ,
ᾦὸνομα Συμεών’ καὶ ὁ ἅνθρωπος οὗτος δίκαιος,
- ,ο , .. . ς . ..
καὶ Πνευμα αγιον ἦν ἐν αυτῳ [και ἦν αυτῳ
κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου,
μή ἰδεῖν θάνατον, πρίν ἢ ἰδεῖν τὸν Χριστὸν Κυ-
ρίου. Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεῦματι εἷς τὸ ἱερόν. Καὶ
ἓν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν,
τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατᾶ τὸ εἰθισμένον τοῦ νό-
μου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς 6 Συμεὼν ἐδέξατο αὐ-
τὸν είς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ ηὐλόγησε τὸν
Θεὸν, καὶ εἶπε· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου,
Δέσποτα, κατᾶ τὸ ῥῆμά σου, ἐν sip-[py ὅτι εἶδον
οἳ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας
κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἷς ἀποο
κάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. -·
⁸⁸ Gen. χχιι, 6, '1, 9, 10, 13. ⁸⁸ Ephes v1, 17. ⁵⁷ Gal
16. ⁸ο Psal. ον, 2. δι Isa. ιι, 12.
(1) Τὰ περί. Editi, τῷν-περί. Secuti sumus seri-
pturam codd. Reg. ’2, Colb.;et‘Coisl.’ utriusqueite-
gius 1 et_Sifa_nu_s'ne_u‘t.rum habent. ‘In 'citalonLucaa
testimonio, Colb._addit‘po‘st ὅτι, καὶ éyévstgflmnes
mss. et editi codices habent, καταρισμοῦ αὐτῶν,
ut passim legere Latini et (insci- Patres, quamvis
in nostris Crvaecis exemplaribus habeatur, καταρι-
σμοῦ αὐτῆς. scripturam illam supponit auctor no-
ster, cum scribit num. p_rzeced.,'_afit6v προσφερό-
μενον καὶ ἁγνιζόμενον. Paulo post, loco εἰς Ἰερου-
σαλήιι. Regii ambo. Colb. et Consi. ferunt, ut apud
σαλήμ, Regii ambo Colb. et Coisl. ferunt, ut apud
Lucam,_ εἰς Ἰεροσόλυμαζ Post παραςταησαι additi}.
mus. αὐτόν, ex Reg. 1, Bodl; et Siiano’, quamvis
mus. αυτόν, ex ne . 1, D001. et DlldllO, quamvis
apud Lucam non %abeatur. Postverba, ἐν τῷ νόμῳ
υρίου, habetur in Coisl. 2, plus quam duarum pa-
giriaruin additamentum τ’ quod cum hujus oratio-‘-
fiis stylo et, elegantia_ pla—ne alienum Vsit, ne ad
calcem quidem exscribendam duxi:
(2) Ἑῇσξειρώσεως. Reg. 2, et Colb.,mérxg ςτείρας,
εωέἱενίιι. Sifanus, ἐκ στείρῶν, επ sterilibus feminis.
ΡΑτιιοι. Gn. XXX III.
ζ’. ’Ᾰλλὰγᾶρ φέρε λοιπὸν, τὰ περὶ (1) τῆς ἡμὲ-
ρας ἐκ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων ἀκούσωμεν. Φησὶ γὰρ
περὶ Χριστοῦ ὁ θαυμάσιος Λουκᾶς, ὅτι Ὅτε ἐπλη-
ρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατᾶ
τὸν νόμον Μωυσέως, ἀνήγαγον τὸν Ἰησοῦν εἷς
Ἰερουσαλὴμ, τοῦ παραστῆσαι αὐτὸν τῷ Κυρίῳ,
καθὼς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου. ’Ὸτι πᾶν
ἄρσεν διανοῖγον μήτραν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ κλη-
θήσεται. Σαμουὴλ μὲν οὖν, καὶ Ἰσαὰκ, ὁμοῦ τε καὶ
Ἰακὼ6,³1ωσήρ τε, καὶ ἕτεροι οἱ ἐκ στειρώσεως (2)
παρ’ ἐλπίδα τεχθέντος, καὶ διανοίξαντες ὀικςὶρπουςΒ
μήτρας μητέρων, ἅγιοι τῷ Κυρίῳ ἐκλήθησαν· Χρι-
στὸς δὲ ὁ μόνος ἐκ μόνης (3) (τοῦ μόνου Μονογενὴς)
Παρθένου τεχθεὶς, καὶ μή διανοίξας πύλας παρθενι-
κὰς, οὐχ Ἄγιος τῷ Κυρίῳ, ἀλλ’ Ἃγιος τῶν ἁγίων,
καὶ Κύριος τῶν κυρίων, καὶ Θεὸς τῶν θεῶν, καί
πρωτότοκος τῶν πρωτοτόκων, ἅρχων τε ἀρχόντων,
καὶ βασιλεὺς βασιλευόντων, καὶ κληθήσεται, καὶ πι-
στευθήσεται, καὶ προσκυνηθήσεται, καὶ νῦν ἐν τῷ
ναῷ ὑπὸ Συμεὼν κηρυχθήσεται.
Ζ’. Ἦν γὰρ, φησὶν, ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλήμ,
ᾦὸνομα Συμεών’ καὶ ὁ ἅνθρωπος οὗτος δίκαιος,
- ,ο , .. . ς . ..
καὶ Πνευμα αγιον ἦν ἐν αυτῳ [και ἦν αυτῳ
κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου,
μή ἰδεῖν θάνατον, πρίν ἢ ἰδεῖν τὸν Χριστὸν Κυ-
ρίου. Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεῦματι εἷς τὸ ἱερόν. Καὶ
ἓν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν,
τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατᾶ τὸ εἰθισμένον τοῦ νό-
μου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς 6 Συμεὼν ἐδέξατο αὐ-
τὸν είς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ ηὐλόγησε τὸν
Θεὸν, καὶ εἶπε· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου,
Δέσποτα, κατᾶ τὸ ῥῆμά σου, ἐν sip-[py ὅτι εἶδον
οἳ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας
κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἷς ἀποο
κάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. -·
⁸⁸ Gen. χχιι, 6, '1, 9, 10, 13. ⁸⁸ Ephes v1, 17. ⁵⁷ Gal
16. ⁸ο Psal. ον, 2. δι Isa. ιι, 12.
(1) Τὰ περί. Editi, τῷν-περί. Secuti sumus seri-
pturam codd. Reg. ’2, Colb.;et‘Coisl.’ utriusqueite-
gius 1 et_Sifa_nu_s'ne_u‘t.rum habent. ‘In 'citalonLucaa
testimonio, Colb._addit‘po‘st ὅτι, καὶ éyévstgflmnes
mss. et editi codices habent, καταρισμοῦ αὐτῶν,
ut passim legere Latini et (insci- Patres, quamvis
in nostris Crvaecis exemplaribus habeatur, καταρι-
σμοῦ αὐτῆς. scripturam illam supponit auctor no-
ster, cum scribit num. p_rzeced.,'_afit6v προσφερό-
μενον καὶ ἁγνιζόμενον. Paulo post, loco εἰς Ἰερου-
σαλήιι. Regii ambo. Colb. et Consi. ferunt, ut apud
σαλήμ, Regii ambo Colb. et Coisl. ferunt, ut apud
Lucam,_ εἰς Ἰεροσόλυμαζ Post παραςταησαι additi}.
mus. αὐτόν, ex Reg. 1, Bodl; et Siiano’, quamvis
mus. αυτόν, ex ne . 1, D001. et DlldllO, quamvis
apud Lucam non %abeatur. Postverba, ἐν τῷ νόμῳ
υρίου, habetur in Coisl. 2, plus quam duarum pa-
giriaruin additamentum τ’ quod cum hujus oratio-‘-
fiis stylo et, elegantia_ pla—ne alienum Vsit, ne ad
calcem quidem exscribendam duxi:
(2) Ἑῇσξειρώσεως. Reg. 2, et Colb.,mérxg ςτείρας,
εωέἱενίιι. Sifanus, ἐκ στείρῶν, επ sterilibus feminis.
ΡΑτιιοι. Gn. XXX III.