PG 33, col. 1196
H'. Ἀγαλλιᾶσθω 6 Ἀδὰμ, διὰ Συμεὼν πρὸς Χρι-
στὸν λὲγων· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέ-
σποτα, κατᾶ τὸ ρῆμά σου, ἐν εἱρήνῃ (2)' νῦν ἀπο-
λύεις με τῶν αἰωνίων δεσμῶν· νῦν ἀπολύεις με τῆς
φθορᾶς· νῦν ἀπολύεις με τοῦ θανάτου· νῦν ἀπολύεις
με τῆς λύπης, 6 ἐμὸς Υἱὸς καὶ Θεός. "Ov ἐν τῷ ναῷ
Συμεὼν ἐναγκαλιζόμενος, καὶ τὸ ξένον τῆς οἷκονομίας
μυστήριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι (3) καὶ Ἰουδαίοις εὐαγ-
γελιζόμενος, σκιρτᾷ καὶ ἀγαλλιᾷ’ καὶ λαμπρᾷ, καὶ
διαπρυσίῳ φωνῇ’ περὶ αὐτοῦ ἀνακεκραγε, λέγων’
Οὗτός ἐστιν 6 ὤν, καὶ προὼν, καὶ ἀεὶ τῷ Πατρῖ συμ-
παρών· ὁμοούσιος, ὁμόθρονος, ὁμόδοξος, ὁμοδύναμος⁹
ισοδύναμος, παντοδύναμος (4),
ἃναρχος, ἃκτιστος,
ἀναλλοίωτος, ἀπερίγραπτος , ἀόρατος , ἄρρητος,
ἆκατάληπτος, ἀψηλάφητος , ἀκατανόητος , ἀτέκμαρ-
τος.
Θ“. Οὗτός ἐστι τῆς πατρικῆς δόξης τὸ ἀπαύγασμα·
οὗτός ἐστιν 6 χαρακτὴρ τῆς πάντων συστάσεως (5)·
τοῦτο τὸ φῶς τῶν φώτων, ἐκ πατρικῶν ἀνατέλλον (6)
τῶν κόλπων· οὗτος 6 Θεὸς τῶν θεῶν, καὶ ἐκ Θεοῦ
Θεὸς γνωριζόμενοςζ οὗτος ἡ πηγή τῆς ζωῆς, ἐκ πη-
γῆς,τῆς τοῦ [Ιατρὸς ζωῆς, προερχόμενος· οὗτος 6
ποταμὸς τοῦ Θεοῦ, ἐξ ἀϐύσσου θείας ἐκπορευόμενος,
ἀλλ’ οὐ χωριζόμενοςο οὗτος 6 θησαυρὸς τῆς ἀγαθό-
ττ,τος τῆς πατρικῆς , καὶ ἀεννάου μακαριότητος.
τοῦτο τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς, καὶ τὸ ζωήν τῷ κόσμῳ χα-
C ριζόμενον· οὗτος ἡ ἀ-κτξς (7) ἠ ἂκτιστος, ἐκ προφώτου
ἡλίου γεννώμενος, ἀλλ’ οὐ τεμνόμενος.
ιι. xxxv, 10. ⁸³ Psal. va, 3 ; inv, 10. ⁸⁷ Joan.
ὑποστάσεως, ut sit sensus, character substantiae re-
rum omnium consistentium. Hanc eliminavimus,
primum quia inutilis est, cum sufficiat vox_ sub-
jecta συστάσεως· secundo, 61:00am; ὑποστάσεως,
informis est dicendi ratio ; atque in hoc loco tria
genitiva simul congesta.non satis caeterarum hujus
orationis partium elegantiae respondere ridentur;
tertio, haec vox, χαρακτὴρ ὑποστάσεως, hic ad res
creatas accommodata,ita a sancto Paulo,Hebr. 1,3,
ad divinam substantiam et paternam hypostasim
applicatur et determinaturuut non facile reperias
qui ea voce ad creaturas deflexaabusiesseridean-
σεως alibrariis “voci χαρακτήρ adjuncta, propter
solemneApostoli testimonium in quo conjunguntur;
aut ab eis deformata vera auctoris lectio, χαρακτῆρ
ὑποστάσεως τῆς πάντα συστάσης, charaCter sub-
stantiae qua: universa consistere fecit : eaque scriptura
plane scopo et verbis auctoris congruit ; qui num.
seq. ait, λογῳ μονῳ τὰ πάντα συστησάμενος.
q. alt, Αο ῳ μονῳ τα παντα συστησάμενος.
(6) Ἀνατέλλον. Melior haec codd. Regiorum et
Coisl. scriptura, quam editorum, ἀνατέλλων. Loco
horum verborum, οὗτος 6 Θεὸς τῶν θεῶν, Bodl.,
οὗτος πρὸς τὸν Θεὸν, hic apud Deum. Pro ἐκ πῃ-
γῆς, etc.,Sifanus et golbf, ἐκ πηγῆς τοῦ Πατρὸς
ζωή προερχομενος- (Colb., προσερχόμενος), ea: fonte
Patris rita procedens.
(ηοῦτοςῖὴ ἀκτίς, etc. Colb. omittit vocem ἡ
ἀκτίς. Prmpositionem ἐκ, adjecimus ex codd. iReg.
duobus, Golb. Coisl., utroque, Bodl. et Sifano.Loco
στὸν λὲγων· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέ-
σποτα, κατᾶ τὸ ρῆμά σου, ἐν εἱρήνῃ (2)' νῦν ἀπο-
λύεις με τῶν αἰωνίων δεσμῶν· νῦν ἀπολύεις με τῆς
φθορᾶς· νῦν ἀπολύεις με τοῦ θανάτου· νῦν ἀπολύεις
με τῆς λύπης, 6 ἐμὸς Υἱὸς καὶ Θεός. "Ov ἐν τῷ ναῷ
Συμεὼν ἐναγκαλιζόμενος, καὶ τὸ ξένον τῆς οἷκονομίας
μυστήριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι (3) καὶ Ἰουδαίοις εὐαγ-
γελιζόμενος, σκιρτᾷ καὶ ἀγαλλιᾷ’ καὶ λαμπρᾷ, καὶ
διαπρυσίῳ φωνῇ’ περὶ αὐτοῦ ἀνακεκραγε, λέγων’
Οὗτός ἐστιν 6 ὤν, καὶ προὼν, καὶ ἀεὶ τῷ Πατρῖ συμ-
παρών· ὁμοούσιος, ὁμόθρονος, ὁμόδοξος, ὁμοδύναμος⁹
ισοδύναμος, παντοδύναμος (4),
ἃναρχος, ἃκτιστος,
ἀναλλοίωτος, ἀπερίγραπτος , ἀόρατος , ἄρρητος,
ἆκατάληπτος, ἀψηλάφητος , ἀκατανόητος , ἀτέκμαρ-
τος.
Θ“. Οὗτός ἐστι τῆς πατρικῆς δόξης τὸ ἀπαύγασμα·
οὗτός ἐστιν 6 χαρακτὴρ τῆς πάντων συστάσεως (5)·
τοῦτο τὸ φῶς τῶν φώτων, ἐκ πατρικῶν ἀνατέλλον (6)
τῶν κόλπων· οὗτος 6 Θεὸς τῶν θεῶν, καὶ ἐκ Θεοῦ
Θεὸς γνωριζόμενοςζ οὗτος ἡ πηγή τῆς ζωῆς, ἐκ πη-
γῆς,τῆς τοῦ [Ιατρὸς ζωῆς, προερχόμενος· οὗτος 6
ποταμὸς τοῦ Θεοῦ, ἐξ ἀϐύσσου θείας ἐκπορευόμενος,
ἀλλ’ οὐ χωριζόμενοςο οὗτος 6 θησαυρὸς τῆς ἀγαθό-
ττ,τος τῆς πατρικῆς , καὶ ἀεννάου μακαριότητος.
τοῦτο τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς, καὶ τὸ ζωήν τῷ κόσμῳ χα-
C ριζόμενον· οὗτος ἡ ἀ-κτξς (7) ἠ ἂκτιστος, ἐκ προφώτου
ἡλίου γεννώμενος, ἀλλ’ οὐ τεμνόμενος.
ιι. xxxv, 10. ⁸³ Psal. va, 3 ; inv, 10. ⁸⁷ Joan.
ὑποστάσεως, ut sit sensus, character substantiae re-
rum omnium consistentium. Hanc eliminavimus,
primum quia inutilis est, cum sufficiat vox_ sub-
jecta συστάσεως· secundo, 61:00am; ὑποστάσεως,
informis est dicendi ratio ; atque in hoc loco tria
genitiva simul congesta.non satis caeterarum hujus
orationis partium elegantiae respondere ridentur;
tertio, haec vox, χαρακτὴρ ὑποστάσεως, hic ad res
creatas accommodata,ita a sancto Paulo,Hebr. 1,3,
ad divinam substantiam et paternam hypostasim
applicatur et determinaturuut non facile reperias
qui ea voce ad creaturas deflexaabusiesseridean-
σεως alibrariis “voci χαρακτήρ adjuncta, propter
solemneApostoli testimonium in quo conjunguntur;
aut ab eis deformata vera auctoris lectio, χαρακτῆρ
ὑποστάσεως τῆς πάντα συστάσης, charaCter sub-
stantiae qua: universa consistere fecit : eaque scriptura
plane scopo et verbis auctoris congruit ; qui num.
seq. ait, λογῳ μονῳ τὰ πάντα συστησάμενος.
q. alt, Αο ῳ μονῳ τα παντα συστησάμενος.
(6) Ἀνατέλλον. Melior haec codd. Regiorum et
Coisl. scriptura, quam editorum, ἀνατέλλων. Loco
horum verborum, οὗτος 6 Θεὸς τῶν θεῶν, Bodl.,
οὗτος πρὸς τὸν Θεὸν, hic apud Deum. Pro ἐκ πῃ-
γῆς, etc.,Sifanus et golbf, ἐκ πηγῆς τοῦ Πατρὸς
ζωή προερχομενος- (Colb., προσερχόμενος), ea: fonte
Patris rita procedens.
(ηοῦτοςῖὴ ἀκτίς, etc. Colb. omittit vocem ἡ
ἀκτίς. Prmpositionem ἐκ, adjecimus ex codd. iReg.
duobus, Golb. Coisl., utroque, Bodl. et Sifano.Loco