PG 33, col. 42
tatur. Vid. Procat. num. 10, cat. 17, num. 20. Su-
um ea in re ipsis exemplum proponebat cat. 4, n.
20; nam si doctores, inquit, non minimum deputant
lucri sibi accedere quod haec addiscas, tu quis addiscis
non debes libenter multitudinem rerum quae dicuntur
excipere? Alibi, nimirum cat. 13, n. 22, ex ipsa in
sanctis locis commoratione, eorumdemque conspe-
ctu, animos eorum ad sustinendam orationis de
tropaeis Domini prolixitatem exitat et roborat.
Tantus ipsi baptizandorum respectus et cura, ut
etiam in homiliis Dominica die ad totam plebem
Β habitis, illos speciatim respiceret, et ad eorum in-
stitutionem orationem suam accommodaret, quod
testatur cat. 14, n. 24. Utinam catechistas nostri
illam Cyrilli rudes instituendi plenam roboris et
succi rationem sequerentur, non tam supina re-
gnaret nostra religionis ignoratio l
CAPUT VI. ‘
Qua fuerit Cyrilli et S. Maximi. Ecclesiaeque Jeru-
solymitanae. de dissidiis Ecclesium eo tempore con-
turbantibus sententia.
16. Quo tempore Cyrillus diaconi et presbyteri
gradu in Ecclesia ministrabat, gravibus illa procel-
lis jactabatur; quas ipse deplorat. et ut proximi
Antichristi adventus prtenuntias spectat, cat. 15,
n. 7, 9 et 18. Episcopi adversum episcopos, clerici
contra clericos. populi in populos tanto animorum
fervore debacchabantur. ut ad sanguinem usque ea
dissidia prosilirent; ibid. n. 7. Nimirum Ario et se-
quacibus in Nicaana synodo damnatis et Ecclesia
ej ectis, Eusebius uterque Cmsariensis. ac praeser-
tim Nicomediensis. una cum aliis factionis ejusdem
cum Arii et personae et dognatibus tecte, imo et satis
aperte faverent: Athanasium, Eustathium, caste-
rosque fervidos consubstantialitatis defensores ar-
tibus omnibus oppugnare, et sedibus dejicere ten-
tarunt Hinc atroces jactataa adversuseos calumnia
quibus dum plus sequo faciles ab imperatoribus,
alioqui piis, aures accommodantur, ipsis assentien-
tibus ac jubentibus, depositione, exsilio, variisque
pomis sanctiores[Xl] vexantur episcopi. Inde inur-
teres principum favore vel conciliorum auctoritate
sedes pristinas pulsis intrusis repetunt. Sed nus-
quam majori cum piorum otfensione se prodidit il-
lud episcopale dissidium,quam cum convocato am-
borum imperatorum Occidentis et Orientis con-
sensu, Sardicensi concilio, episcoporum divortium
factum est ; et major pars. Catholicorum videlicet,
Sardicee remanserunt ; Eusebiani tumultuaria fuga
se Philippopolim recepere,privatum concessum ce-
lebraturi. Ambo concilia sese mutuis anathemati:
percellunt, datisque synodicis ad universos orbis
episcOpos litteris sese gravissimis criminationibus
um ea in re ipsis exemplum proponebat cat. 4, n.
20; nam si doctores, inquit, non minimum deputant
lucri sibi accedere quod haec addiscas, tu quis addiscis
non debes libenter multitudinem rerum quae dicuntur
excipere? Alibi, nimirum cat. 13, n. 22, ex ipsa in
sanctis locis commoratione, eorumdemque conspe-
ctu, animos eorum ad sustinendam orationis de
tropaeis Domini prolixitatem exitat et roborat.
Tantus ipsi baptizandorum respectus et cura, ut
etiam in homiliis Dominica die ad totam plebem
Β habitis, illos speciatim respiceret, et ad eorum in-
stitutionem orationem suam accommodaret, quod
testatur cat. 14, n. 24. Utinam catechistas nostri
illam Cyrilli rudes instituendi plenam roboris et
succi rationem sequerentur, non tam supina re-
gnaret nostra religionis ignoratio l
CAPUT VI. ‘
Qua fuerit Cyrilli et S. Maximi. Ecclesiaeque Jeru-
solymitanae. de dissidiis Ecclesium eo tempore con-
turbantibus sententia.
16. Quo tempore Cyrillus diaconi et presbyteri
gradu in Ecclesia ministrabat, gravibus illa procel-
lis jactabatur; quas ipse deplorat. et ut proximi
Antichristi adventus prtenuntias spectat, cat. 15,
n. 7, 9 et 18. Episcopi adversum episcopos, clerici
contra clericos. populi in populos tanto animorum
fervore debacchabantur. ut ad sanguinem usque ea
dissidia prosilirent; ibid. n. 7. Nimirum Ario et se-
quacibus in Nicaana synodo damnatis et Ecclesia
ej ectis, Eusebius uterque Cmsariensis. ac praeser-
tim Nicomediensis. una cum aliis factionis ejusdem
cum Arii et personae et dognatibus tecte, imo et satis
aperte faverent: Athanasium, Eustathium, caste-
rosque fervidos consubstantialitatis defensores ar-
tibus omnibus oppugnare, et sedibus dejicere ten-
tarunt Hinc atroces jactataa adversuseos calumnia
quibus dum plus sequo faciles ab imperatoribus,
alioqui piis, aures accommodantur, ipsis assentien-
tibus ac jubentibus, depositione, exsilio, variisque
pomis sanctiores[Xl] vexantur episcopi. Inde inur-
teres principum favore vel conciliorum auctoritate
sedes pristinas pulsis intrusis repetunt. Sed nus-
quam majori cum piorum otfensione se prodidit il-
lud episcopale dissidium,quam cum convocato am-
borum imperatorum Occidentis et Orientis con-
sensu, Sardicensi concilio, episcoporum divortium
factum est ; et major pars. Catholicorum videlicet,
Sardicee remanserunt ; Eusebiani tumultuaria fuga
se Philippopolim recepere,privatum concessum ce-
lebraturi. Ambo concilia sese mutuis anathemati:
percellunt, datisque synodicis ad universos orbis
episcOpos litteris sese gravissimis criminationibus