PG 33, col. 928
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 16.0
ιείνῃ ὁ Βασιλεύς. Μισείσθωσαν ο¹ι προειρημένοι Γνωο
τικοὶ μὶν ὀνόματι, τῆς δὲ ἀγνωσίας πεπληρωμένοι·
ολμῆσαντες τοιαῦτα εἰπεῖν περὶ ἁγίου Πνεύματος,
1
ἕπερ ἐγὼ λέγειν οὗ τολμῶ.
H'. Μισείσοωσαν οἱ Καταφρυγας, καὶ Μοντανὸς,
τῶν κακῶν ἔξαρχος· καὶ αἱ δύο (3) δῆθεν αὐτοῦ
τροφήτιδες, Μαξιμίλλα καὶ Πρισκίλλα. Ὁ γὰρ Μον-
avbc οὗτος, ὁ παρεξεστηκὼς καὶ μανιώδης ἀληθῶς
οὐ γὰρ ἂν εἷπε τοιαῦτα, εί μὴ ἐμαίνετο), ἐτόλμησεν
ηἶπεῖν ἑαυτὸν εἶναι τὸ ἅγιον Πνεῦμα· 6 ἀθλιώτατος,
ιαὶ πάσης ἀκαθαρσίας καὶ ἀσελγείας πεπληρωμέο
1. cat. 6, η. 33.
num._ plura et_m_ajora per Montanum locutu‘mpdef
scendisse aiebat} ex‘ Tertullianea append. libri
Praesca ipt., p. 52. Montanus se hominem confiteba-
tur; cumque vel ex catholicze Ecclesia: praescripto
de Trinitate sentiret, vel Sabellianam Opinionem
tueretur(dissentiuntenim auctores de Montanistis),
haud aliter Spiritum sanctum se ipse, vel eum di-
scipuli dicebant, quam quod eo Spiritus sanctus
tanquam praecipuo organoet instrumentoiusus es-
set. Utrum autem hypostatice conjunctumMontano
Spiritum sanctum senserint, dubium. Cyrillusvero
Montanum cum Simone Mago et Manete,iqui seipsos
saltem a Spiritu sancto susceptos dicebant, com-
parans. eamdem de eo habuisse videtur opinionem.
Eadem sensisse videtur Basil. dum, episfl cononi-
Montanum vel Priscillam baptizare. Quod omni im-
puritate et lascivia repletus dicitur, id vel ad ipsam
Montanum pertinet, turpi prophetissarum suarum
contubernio infamen ς’ quem Isidorus Pelusiota,
lib. ι, epist. 243, in adulterio deprehensum ac facto
gloriatum refert: vel quod magis‘crediderim, ad
saeva illamysteria, (μηδ’ Μιιῐιίοῑιέιίοἰεᾲοι) impurita-
tem similia'fuisse innuit Cyrillus, eadem verecun-
diae significatione de utrisque loquens: vide ca_t.6,
ιι. 33. Ἰδὶάοινιιεᾳιιθ. epist. 246, Montanum ejusdem
cum Manichaee Sententiae fuisse, similiterque exse-
crandum ait.Certe saevitiam illam infantis in mem-
bra concisi a Gnosticis acceperant Montanistae:
conjunctamque eis turpitudinem imitatos verisimile
est: vide Epiph., haeres. χχιιι. ιι. 5. Qua: de eorum
mysteriis narrat Cyrillus.referuntpassim auctores:
Philastrius. haeres. ιι classis ιιι ; Epiph.,illaérsnvm,
ιι. 14; Theodoret., lib. ιιι, Havet. fabul., c 2:15a-
nov. edit. 2‘7. Verum Theodoretus testis est’illos
hanc accusationem calumniae loco habuisse: et
plures ex Patribus laudatis, id tanquam incerto ru-
more jactatum referunt. cui se nolle credere ait
IlierofiymusPrimi qui adversum Montanislasscri-
pseregsimile nihil ipsis objecere infragmentis σου
rum ab Eusebio conservatis, lib. v HistOr., capis,
16, etc. Cumque ob infamia illa quorumdam haeret
ticorum mysteria calumniam pateretur Ecclesia id
dedecus iriOphintas regerit Origenes'contra (:clsum,
lib. v1, p. 91,in CarpocratianosEpiphanius, haeres.
xxvii, ιὶ. 3, nulli veteres, quod sciam, praeter Cy-
rillum nostrum, in Montanistas.
(3) Al δύο. Articulum αἱ reposuimus ex tribus
codd. Goislin., Roe et Casaubf Ambo posteriores,
loco Μαξιμίλλα ferunt, Μαξιμίνα.
τικοὶ μὶν ὀνόματι, τῆς δὲ ἀγνωσίας πεπληρωμένοι·
ολμῆσαντες τοιαῦτα εἰπεῖν περὶ ἁγίου Πνεύματος,
1
ἕπερ ἐγὼ λέγειν οὗ τολμῶ.
H'. Μισείσοωσαν οἱ Καταφρυγας, καὶ Μοντανὸς,
τῶν κακῶν ἔξαρχος· καὶ αἱ δύο (3) δῆθεν αὐτοῦ
τροφήτιδες, Μαξιμίλλα καὶ Πρισκίλλα. Ὁ γὰρ Μον-
avbc οὗτος, ὁ παρεξεστηκὼς καὶ μανιώδης ἀληθῶς
οὐ γὰρ ἂν εἷπε τοιαῦτα, εί μὴ ἐμαίνετο), ἐτόλμησεν
ηἶπεῖν ἑαυτὸν εἶναι τὸ ἅγιον Πνεῦμα· 6 ἀθλιώτατος,
ιαὶ πάσης ἀκαθαρσίας καὶ ἀσελγείας πεπληρωμέο
1. cat. 6, η. 33.
num._ plura et_m_ajora per Montanum locutu‘mpdef
scendisse aiebat} ex‘ Tertullianea append. libri
Praesca ipt., p. 52. Montanus se hominem confiteba-
tur; cumque vel ex catholicze Ecclesia: praescripto
de Trinitate sentiret, vel Sabellianam Opinionem
tueretur(dissentiuntenim auctores de Montanistis),
haud aliter Spiritum sanctum se ipse, vel eum di-
scipuli dicebant, quam quod eo Spiritus sanctus
tanquam praecipuo organoet instrumentoiusus es-
set. Utrum autem hypostatice conjunctumMontano
Spiritum sanctum senserint, dubium. Cyrillusvero
Montanum cum Simone Mago et Manete,iqui seipsos
saltem a Spiritu sancto susceptos dicebant, com-
parans. eamdem de eo habuisse videtur opinionem.
Eadem sensisse videtur Basil. dum, episfl cononi-
Montanum vel Priscillam baptizare. Quod omni im-
puritate et lascivia repletus dicitur, id vel ad ipsam
Montanum pertinet, turpi prophetissarum suarum
contubernio infamen ς’ quem Isidorus Pelusiota,
lib. ι, epist. 243, in adulterio deprehensum ac facto
gloriatum refert: vel quod magis‘crediderim, ad
saeva illamysteria, (μηδ’ Μιιῐιίοῑιέιίοἰεᾲοι) impurita-
tem similia'fuisse innuit Cyrillus, eadem verecun-
diae significatione de utrisque loquens: vide ca_t.6,
ιι. 33. Ἰδὶάοινιιεᾳιιθ. epist. 246, Montanum ejusdem
cum Manichaee Sententiae fuisse, similiterque exse-
crandum ait.Certe saevitiam illam infantis in mem-
bra concisi a Gnosticis acceperant Montanistae:
conjunctamque eis turpitudinem imitatos verisimile
est: vide Epiph., haeres. χχιιι. ιι. 5. Qua: de eorum
mysteriis narrat Cyrillus.referuntpassim auctores:
Philastrius. haeres. ιι classis ιιι ; Epiph.,illaérsnvm,
ιι. 14; Theodoret., lib. ιιι, Havet. fabul., c 2:15a-
nov. edit. 2‘7. Verum Theodoretus testis est’illos
hanc accusationem calumniae loco habuisse: et
plures ex Patribus laudatis, id tanquam incerto ru-
more jactatum referunt. cui se nolle credere ait
IlierofiymusPrimi qui adversum Montanislasscri-
pseregsimile nihil ipsis objecere infragmentis σου
rum ab Eusebio conservatis, lib. v HistOr., capis,
16, etc. Cumque ob infamia illa quorumdam haeret
ticorum mysteria calumniam pateretur Ecclesia id
dedecus iriOphintas regerit Origenes'contra (:clsum,
lib. v1, p. 91,in CarpocratianosEpiphanius, haeres.
xxvii, ιὶ. 3, nulli veteres, quod sciam, praeter Cy-
rillum nostrum, in Montanistas.
(3) Al δύο. Articulum αἱ reposuimus ex tribus
codd. Goislin., Roe et Casaubf Ambo posteriores,
loco Μαξιμίλλα ferunt, Μαξιμίνα.