PG 33, col. 927
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 16.0
dit, ut Rex [noster] a testimoniis desertus remane-
ret. 59 Odio habeantur memorati jam supra Gno—
stici [sive scientes], ut illi quidem dici volunt,
ignorantia vero pleni; qui ea de Spiritu sancto
dicere ausi sunt, quae ego commemorare non au-
sim.
VIII. Odio sint Cataphryges et Montanus illis
malorum auctor, atque ambae illius, scilicet, pro-
phetissw Maximilla et Priscilla. Montanus enim
ille (2), amens et furiosus vere (neque enim talia,
nisi fureret, loqueretur), seipsum ausus est Spiri-
tum sanctum edicere ; homo abjectissimus, atque
omni impuritate et lascivia coopertus- ⁵⁸ id enim
⁸¹ Vid. cat. 6, η. 16. ⁸³ I’id. not. 3, col. 925. ⁸³
(1) Primus tres _Deos asseruit. Nimirum_ unum
bonum, Patrem J. C., alterum malum, videlicet
diabolum qui gentibusimperitet ; tertium medium,
conditorem mundi, Iudaeorum Deum. Ita Megethius
Marcionita, in dialogo Adamantii Contra Marcion.
lib. ι, pag. 13 {quod Epiph., haeres x_Lu, num. 3,
confirmat. Cyrillus supra, num. 4, dixit tres deos a
Marcionistis praedicari: at ρεαδ, num. 16, duos a
Marcione Deos affirmari, nulla tertii mentione,
commemorat. Plures Marcioni triplicis deitatis er-
rorem imputant, uti Dionys.Romanps_apud Ath_an.,
De (iacret—Nicena.“ syn., num. 26; Epiph. jam lau--
datus. etc; Theodoretus, lib. ι Haeret. fab., cap. 24.
At Justinus,Irenazus.Tertullianus, Prudentius duos
tantum deos ab eo invectos testantur, Rhodon ec-
clesiasticus auctor apud Eusebium, l. vflist., c. l3, C ea, can. l, ait Pepuzenos in Patrem—et Filium, et
non Marcionem, isedSynerum quemdam erroris
hujus de triplici divinitate auctorem fuisse tradit:
quod secutus Augustinus,haeresi xsl, Marcionem ab
illo errore absolvit. In citato Adamantii dialogo
cum Megethius tria principia tueatur, Marcus alter
Marcionit., lib. ιι, pag. 43', duo tantum distinguit.
Etiamsi opinionem quam tuetur Megethius, non
docuisset' Marcion, tres nihilominus dii, imo et
quatuor ex ejus doctrina consequebantur; nam
Tertulliano teste, lib. 1 Contra Marciam, cap. 15,
'l‘ertuluano teSte, ιιι). ι ιὀηιτα marcwn., ca . is,
materiam admittebat mternam, unde eam Betim
fuisse legitime concludit Tertullianus; cumque ma-
lum, quod ipsum quoque aeternum esset, sententia
Marcionis se materias adjunxisset, hinc quartus
Deus effectus. Theodoretus Marcionem ait quatuor
admisisse substantias, quarto videlicet loco mate-
riam numerans. et malum sive diabolum in tertio.
l2) Montanus enim: etc Ilunc furiosum _e_t a
mente alienum dicit Cyrillus :n quod ad inconditos Β dorus Pelusi, 1, epis_t._ 242_; Hieronymus, e_p_.‘§i=i,
ejus motus et sermones attinet. quibus cum vere a
daemone cui in se locum dederat agitaretur, subita
mentis alienatione et enthusiasmo inanes suas pro-
phetias fundens,co_rrep_tum_ sea Spiritu sancto cum
suis prophetissisrsimulabat. Vid_e Apollinarisllie-
rapolitani de eo judicium apud Euseb , lib. vllis},
c. ’16, ΜοιιῑειιιιιεζΟγι-ἰΗο teste, ac Theodoreto, lib.
ιιι Haeret. fabul., cap. 3, se dicebat Spiritumsan-
ctum vel Paracletum. Nec merum, cum se furiosus
ipsum Patrem diceret, apud Epiphan.,_hmr. :vam,
ιὶ. 1, At discipuli Spiritum sanctum vel Paracletum
appellabant :Vsed Paracle‘tum‘potius quam Spiritum
sanctum, ut patet ex Eusebio, lillfv Hi'stf, ο, is,
et Tertulliano Montanum semper Paracletum ap-
pallante. Ι mo quidam Spiritum sanctum a_Paracleto
distinguentem-illum in apostolos, hunc in Monta-
ret. 59 Odio habeantur memorati jam supra Gno—
stici [sive scientes], ut illi quidem dici volunt,
ignorantia vero pleni; qui ea de Spiritu sancto
dicere ausi sunt, quae ego commemorare non au-
sim.
VIII. Odio sint Cataphryges et Montanus illis
malorum auctor, atque ambae illius, scilicet, pro-
phetissw Maximilla et Priscilla. Montanus enim
ille (2), amens et furiosus vere (neque enim talia,
nisi fureret, loqueretur), seipsum ausus est Spiri-
tum sanctum edicere ; homo abjectissimus, atque
omni impuritate et lascivia coopertus- ⁵⁸ id enim
⁸¹ Vid. cat. 6, η. 16. ⁸³ I’id. not. 3, col. 925. ⁸³
(1) Primus tres _Deos asseruit. Nimirum_ unum
bonum, Patrem J. C., alterum malum, videlicet
diabolum qui gentibusimperitet ; tertium medium,
conditorem mundi, Iudaeorum Deum. Ita Megethius
Marcionita, in dialogo Adamantii Contra Marcion.
lib. ι, pag. 13 {quod Epiph., haeres x_Lu, num. 3,
confirmat. Cyrillus supra, num. 4, dixit tres deos a
Marcionistis praedicari: at ρεαδ, num. 16, duos a
Marcione Deos affirmari, nulla tertii mentione,
commemorat. Plures Marcioni triplicis deitatis er-
rorem imputant, uti Dionys.Romanps_apud Ath_an.,
De (iacret—Nicena.“ syn., num. 26; Epiph. jam lau--
datus. etc; Theodoretus, lib. ι Haeret. fab., cap. 24.
At Justinus,Irenazus.Tertullianus, Prudentius duos
tantum deos ab eo invectos testantur, Rhodon ec-
clesiasticus auctor apud Eusebium, l. vflist., c. l3, C ea, can. l, ait Pepuzenos in Patrem—et Filium, et
non Marcionem, isedSynerum quemdam erroris
hujus de triplici divinitate auctorem fuisse tradit:
quod secutus Augustinus,haeresi xsl, Marcionem ab
illo errore absolvit. In citato Adamantii dialogo
cum Megethius tria principia tueatur, Marcus alter
Marcionit., lib. ιι, pag. 43', duo tantum distinguit.
Etiamsi opinionem quam tuetur Megethius, non
docuisset' Marcion, tres nihilominus dii, imo et
quatuor ex ejus doctrina consequebantur; nam
Tertulliano teste, lib. 1 Contra Marciam, cap. 15,
'l‘ertuluano teSte, ιιι). ι ιὀηιτα marcwn., ca . is,
materiam admittebat mternam, unde eam Betim
fuisse legitime concludit Tertullianus; cumque ma-
lum, quod ipsum quoque aeternum esset, sententia
Marcionis se materias adjunxisset, hinc quartus
Deus effectus. Theodoretus Marcionem ait quatuor
admisisse substantias, quarto videlicet loco mate-
riam numerans. et malum sive diabolum in tertio.
l2) Montanus enim: etc Ilunc furiosum _e_t a
mente alienum dicit Cyrillus :n quod ad inconditos Β dorus Pelusi, 1, epis_t._ 242_; Hieronymus, e_p_.‘§i=i,
ejus motus et sermones attinet. quibus cum vere a
daemone cui in se locum dederat agitaretur, subita
mentis alienatione et enthusiasmo inanes suas pro-
phetias fundens,co_rrep_tum_ sea Spiritu sancto cum
suis prophetissisrsimulabat. Vid_e Apollinarisllie-
rapolitani de eo judicium apud Euseb , lib. vllis},
c. ’16, ΜοιιῑειιιιιεζΟγι-ἰΗο teste, ac Theodoreto, lib.
ιιι Haeret. fabul., cap. 3, se dicebat Spiritumsan-
ctum vel Paracletum. Nec merum, cum se furiosus
ipsum Patrem diceret, apud Epiphan.,_hmr. :vam,
ιὶ. 1, At discipuli Spiritum sanctum vel Paracletum
appellabant :Vsed Paracle‘tum‘potius quam Spiritum
sanctum, ut patet ex Eusebio, lillfv Hi'stf, ο, is,
et Tertulliano Montanum semper Paracletum ap-
pallante. Ι mo quidam Spiritum sanctum a_Paracleto
distinguentem-illum in apostolos, hunc in Monta-