PG 33, col. 932
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 16.0
στόλων· καὶ οὐκ ἐλογίσατο, ὅτι οἱ ποσὶ καταπαυοῦν-
τες τὸν πλοῦτον προσεχθὲντα είς τροφὰς τῶν πτω-
χῶν, οὗτοι οὐκ ἄν ἐπὶ μισθῷ ἔδοσαν ἐξουσίαν live-5-
ματος ἁγίου. Οἱ δὲ τί φασι τῷ Σίμωνις Τὸ ἀργύ-
ριόν σου σὺν σοὶ ε’ἰη εἰς ἀπώλειαν, ’ὁτι τήν δω-
ρεὰν τοῦ Θεοῦ ἐνόμισας διὰ χρημάτων πεπᾶσθαι-
ὃεύτερος γὰρ εἴ (1) Ἰούδας, διὰ ξτῶν ἀργυρίων προσ-
δοκήσας πιπράσκειν τὴν χάριν τοῦ Ηνεύματος. Εἰ
οὖν ὁ Σίμων, θελήσας μισθῷ λαϐεῖν τὴν ἐξουσίαν, εἷς
ἀπώλειάν ἐστι· Μάνης ὁ ἑαυτὸν εἰπὼν τὸ Ιινιῦμα εἰ·
ναι τὸ ἃγιον, πόσην ἔχει τὴν ἀσέϐειαν ; Μισήσωμεν
τοὺς μίσους ἀξίους· ἀποπραφῶμεν οὕς ἀποστρέφεο
ται ὁ Θεός. Εἲπωμεν καὶ αὐτοὶ μετὰ παῤῥησίας πά-
σης τῷ Θεῷ περὶ πάντων αἱρετικῶν· Οὐχὶ τοὺς
μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα, καὶ ἐπὶ τοὺς
ἐχθρούς (2) σου ἰξετηκόμηνς Ἔστι γὰρ καὶ ἡ
ἔχθρα καλὴ, καθὼς γέγραπται· Καὶ ἔχθραν θήσω
ἀνὰ μέσον σου, καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπίρματος a6-
τῆς. ἸΙ γὰρ πρὸς τὸν ὅφιν φιλία, ἔχθραν πρὸς τὸν
Θεὸν καὶ θάνατον κατεργάζεται.
IA'. Ταῦτα μὶν οὗν ἡμῖν περὶ τῶν ἀποϐεϐλη μενων
εἰρήσθω. Λοιπὸν δὲ εἰς τὰς θείας Γραφᾶς ἰπανέλθω·
μεν, καὶ πίνωμεν ὕδατα ἀπὸ ἡμετέρων ἀγγείων
[ἁγίων Πατὲρων (3)], καὶ ἀπὸ ἡμετέρων φρεάτων
πηγῆς· πίνωμεν ἀπὸ ὕδατος ζῶντος, ἁλλομένου εἰς
ζωὴν αἶ’ώνιον. Τοῦτο δὲ εἶπεν ὁ Σωτὴρ περὶ τοῦ
Πνεύματος, οὗ ἔμελλον λαμϐάνειν οἱ πιστεύοντες
εἰς⁸ αὐτόν. Βλέπε γὰρ τί λέγει· ⁸0 πιστεύων εἷς
ἐμὲ, οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ, καθὼς εἶπενήΒραφὴ (ἆν-
ἔπεμψέ σε εἷς τήν Παλαιὰν Διαθῆκην), ποταμοὶ ἐκ
τὴς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος⁴ν οὐ
ποταμοὶ αἰσθητοὶ, γῆν ἁπλῶς ἀκανθοφόρον καὶ ξυλο-
φόρον(4) ποτίζοντες, ἀλλὰ ψυχὰς φωναγωγοῦντες.
Καὶ ἀλλαχοῦ φησιν’ Ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὅ δώσω αὐτῷ,
γενήσεται ἐν αύτῷ πηγὴ ὕδατος ζῶντος ἁλλο-
μένου εἷς ζωῆν αἰώνιον· καινότερον ὕδωρ ζῶν καὶ
ἁλλόμενον, ἁλλόμενον δὲ ἐπὶ τοὺς ἀξίους.
1Β“. Καὶ διὰ τί ἄρα (6) τήν πνευματικὴν χάριν
⁸ο Act. vm, 18.
⁶¹ Act. ιν, 34, 35. δ² Act. vm, 20.
⁸⁸ Gen. ιιι, lli. ⁸⁸ Jac. 1v, 4. ⁸⁷ Prov. v,
38. ⁷³ Joan. ιν, 14.
moria: lapsu, vel alia de causa ita legisse, tumex
verbis superioribus, πίνωμεν ἀπὸ ὕδει-εἱς ζῶντος ἀλ-
λομένουμεῖς, etc., tum ex mox consequentibus,xa_t-
ydiepov‘fiamp, ’ζῶν καὶ έλλόμενον. lfec: solus gyri!-
lus ita legit. Gregor. Nyss. ita se legisse signiticat,
dum scribit, t._l,' oratfl, De beatitud, p. 615, ὲιινί-
πτων ἡμᾶς-τῷ ἰδίῳ ὕδατι,’τῷ ζὼντί τε nui ἀλλομένῳ
είς ζωὴν αῗώνιον· ita etiam'legit Hieronymus, com-
ment. inAZagchar” c. xxv, 8, et Origenes, hom. 3 in
Cant, sub finem : In corde credentium fons aqua:
vitae fit salientis in vitam wternam; Hieronymiaster,
in psal. xvn, 16; Procop , in Isa. vm, 6. Hi omnes
vocem uiuae sumpseruntcx loan. c vn, 39.
(6) Διὰ τί ἄραξθῑο. Istis adeo similia tradit Gai-
sarius, vel quisquis auctor dialogorum ejus nomine
vulgatorum. dia 02° l. interroaationeé. ιιι quaquae-
vulgatorum, dialog° 1, interrogatione 4, ιιι quaqua;-
ri_t,‘qurare cum aqua et igne comparetur in Scri-
pturaSpiritus sanctus, ut ex Cyrilli fonte omnino
suos hortulos irrigasse videatur. Non eaedem solum
τες τὸν πλοῦτον προσεχθὲντα είς τροφὰς τῶν πτω-
χῶν, οὗτοι οὐκ ἄν ἐπὶ μισθῷ ἔδοσαν ἐξουσίαν live-5-
ματος ἁγίου. Οἱ δὲ τί φασι τῷ Σίμωνις Τὸ ἀργύ-
ριόν σου σὺν σοὶ ε’ἰη εἰς ἀπώλειαν, ’ὁτι τήν δω-
ρεὰν τοῦ Θεοῦ ἐνόμισας διὰ χρημάτων πεπᾶσθαι-
ὃεύτερος γὰρ εἴ (1) Ἰούδας, διὰ ξτῶν ἀργυρίων προσ-
δοκήσας πιπράσκειν τὴν χάριν τοῦ Ηνεύματος. Εἰ
οὖν ὁ Σίμων, θελήσας μισθῷ λαϐεῖν τὴν ἐξουσίαν, εἷς
ἀπώλειάν ἐστι· Μάνης ὁ ἑαυτὸν εἰπὼν τὸ Ιινιῦμα εἰ·
ναι τὸ ἃγιον, πόσην ἔχει τὴν ἀσέϐειαν ; Μισήσωμεν
τοὺς μίσους ἀξίους· ἀποπραφῶμεν οὕς ἀποστρέφεο
ται ὁ Θεός. Εἲπωμεν καὶ αὐτοὶ μετὰ παῤῥησίας πά-
σης τῷ Θεῷ περὶ πάντων αἱρετικῶν· Οὐχὶ τοὺς
μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα, καὶ ἐπὶ τοὺς
ἐχθρούς (2) σου ἰξετηκόμηνς Ἔστι γὰρ καὶ ἡ
ἔχθρα καλὴ, καθὼς γέγραπται· Καὶ ἔχθραν θήσω
ἀνὰ μέσον σου, καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπίρματος a6-
τῆς. ἸΙ γὰρ πρὸς τὸν ὅφιν φιλία, ἔχθραν πρὸς τὸν
Θεὸν καὶ θάνατον κατεργάζεται.
IA'. Ταῦτα μὶν οὗν ἡμῖν περὶ τῶν ἀποϐεϐλη μενων
εἰρήσθω. Λοιπὸν δὲ εἰς τὰς θείας Γραφᾶς ἰπανέλθω·
μεν, καὶ πίνωμεν ὕδατα ἀπὸ ἡμετέρων ἀγγείων
[ἁγίων Πατὲρων (3)], καὶ ἀπὸ ἡμετέρων φρεάτων
πηγῆς· πίνωμεν ἀπὸ ὕδατος ζῶντος, ἁλλομένου εἰς
ζωὴν αἶ’ώνιον. Τοῦτο δὲ εἶπεν ὁ Σωτὴρ περὶ τοῦ
Πνεύματος, οὗ ἔμελλον λαμϐάνειν οἱ πιστεύοντες
εἰς⁸ αὐτόν. Βλέπε γὰρ τί λέγει· ⁸0 πιστεύων εἷς
ἐμὲ, οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ, καθὼς εἶπενήΒραφὴ (ἆν-
ἔπεμψέ σε εἷς τήν Παλαιὰν Διαθῆκην), ποταμοὶ ἐκ
τὴς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος⁴ν οὐ
ποταμοὶ αἰσθητοὶ, γῆν ἁπλῶς ἀκανθοφόρον καὶ ξυλο-
φόρον(4) ποτίζοντες, ἀλλὰ ψυχὰς φωναγωγοῦντες.
Καὶ ἀλλαχοῦ φησιν’ Ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὅ δώσω αὐτῷ,
γενήσεται ἐν αύτῷ πηγὴ ὕδατος ζῶντος ἁλλο-
μένου εἷς ζωῆν αἰώνιον· καινότερον ὕδωρ ζῶν καὶ
ἁλλόμενον, ἁλλόμενον δὲ ἐπὶ τοὺς ἀξίους.
1Β“. Καὶ διὰ τί ἄρα (6) τήν πνευματικὴν χάριν
⁸ο Act. vm, 18.
⁶¹ Act. ιν, 34, 35. δ² Act. vm, 20.
⁸⁸ Gen. ιιι, lli. ⁸⁸ Jac. 1v, 4. ⁸⁷ Prov. v,
38. ⁷³ Joan. ιν, 14.
moria: lapsu, vel alia de causa ita legisse, tumex
verbis superioribus, πίνωμεν ἀπὸ ὕδει-εἱς ζῶντος ἀλ-
λομένουμεῖς, etc., tum ex mox consequentibus,xa_t-
ydiepov‘fiamp, ’ζῶν καὶ έλλόμενον. lfec: solus gyri!-
lus ita legit. Gregor. Nyss. ita se legisse signiticat,
dum scribit, t._l,' oratfl, De beatitud, p. 615, ὲιινί-
πτων ἡμᾶς-τῷ ἰδίῳ ὕδατι,’τῷ ζὼντί τε nui ἀλλομένῳ
είς ζωὴν αῗώνιον· ita etiam'legit Hieronymus, com-
ment. inAZagchar” c. xxv, 8, et Origenes, hom. 3 in
Cant, sub finem : In corde credentium fons aqua:
vitae fit salientis in vitam wternam; Hieronymiaster,
in psal. xvn, 16; Procop , in Isa. vm, 6. Hi omnes
vocem uiuae sumpseruntcx loan. c vn, 39.
(6) Διὰ τί ἄραξθῑο. Istis adeo similia tradit Gai-
sarius, vel quisquis auctor dialogorum ejus nomine
vulgatorum. dia 02° l. interroaationeé. ιιι quaquae-
vulgatorum, dialog° 1, interrogatione 4, ιιι quaqua;-
ri_t,‘qurare cum aqua et igne comparetur in Scri-
pturaSpiritus sanctus, ut ex Cyrilli fonte omnino
suos hortulos irrigasse videatur. Non eaedem solum