PG 33, col. 936
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 16.0
ἄλλῳ δὲ διακρίσεις πνευμάτων ἑτέρῳ δὲ γένη γλωσ-
σών· ἄλλῳ δὲ ἑρμηνία γλωσσῶν. Πάντα δὲταῦτα
ἐνεργεῖ τὸ ἔν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα, διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ
καθὼς βούλεται.
ll“. Ἀλλ’ ἐπειδὴ περί πνεύματος ἁπλῶς πολλά
καὶ διάφορα γέγραπται ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς· καὶ
δέος ἐστὶ μή ποτέ τις ἐξ ἀγνωσίας εἰς σύγχυσιν ἔλθῃ,
ἀγνοῶν περὶ ποίου πνεύματός ἐστι τὸ γεγραμμένον·
καλῶς ἔχει νῦν ἀσφαλίσασθαι, ποῖον λέγει ἡ Γραφή
εἶναι τὸ ἅγιον (1). ’Ὠσπερ γὰρ καλεῖται χριστὸς
’Λαρώψ καὶ Ααϐἰδ, καὶ Σαοὺλ, καὶ ἄλλοι, χριστοὶ
καλοῦνται· μόνος δέ ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Χριστός οὕτω
καὶ τῆς τοῦ πνεύματος προσηγορίας περὶ διαφόρων
πραγμάτων εἰρημένης, καλόν ἐστιν ἰδεῖν τί ἐστι τὸ
ἰδιαζόντως καλούμενον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιονΚαλεῖο
ται γὰρ πνεύματα πολλά. Καὶ γὰρ καὶ ἄγγελος κα-
λεῖται πνεῦμα· ἡ ψυχὴ ἡμῶν καλεῖται πνεῦμα· καὶ
ὁ ἃνεμος οὗτος ὁ πνέων, καλεῖται πνεῦμα⁶ καί ἀρετὴ
μεγάλη, καλεῖται πνεῦμαο καὶ ἀκάθαρτος πρᾶξις
καλεῖται πνεῦμα· καὶ δαίμων ἀντικείμενος καλεῖται
πνεῦμα. Βλέπε τοίνυν ἀκούων ταῦτα, μή ποτε νομί-
σῃς ἀπὸ τῆς ὁμωνυμίας ἀνθ’ ἑτέρου ἕτερον. Περὶ μὶν
γὰρ τῆς tinxi; τῆς ἡμετέρας, λέγειὴ Γραφή· Ἐξ-
ελύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἐπιστρέψει εἲς
τὴν γῆν αὐτοῦ. Καὶ περὶ τῆς αὐτῆς ψυχῆς λέγει πά-
λιν· ‘0 πλάσσων
πνεῦμα ἀνθρώπου ἐν αὐτῷ.
Περὶ δὲ τῶν ἀγγέλων ἐν Ψαλμοῖς φησιν’ Ὁ ποιῶν
τοὺς ἀγγέλους αὑτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λει-
τουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα. Περὶ δὲ ’.οὗ ἀνέμου
φησίν· Ἐν πνεύματι βιαίῳ συντρίψεις πλοῖα
,εί Psal. cxxxr, 10. ⁸³ Ι Reg. xxxv, 7. ⁸³ Psal. εχιτ,
stituimus ex codd. Coisl. et Grodec. In hoc autem
loco ea posuimus Grodecii versionem secuti; nam
in Coisl: posita sunt proxime ante καὶ ἀρετῇ. Sed
in hoc codice, quis harum sententiarum ordo esse
debeat, observari non potest ; cum voces, καλεῖται
γὰρ ωείόματα πολλά, et_'membra duo sequentia, ἡ
taxi; spat. ante” nmini) ἀνεμος, οἱα, praetermissa.
sint. Loco ἀκάθαρτον Πνεῦμα, scripsimus, ἀκάθαρ-
sapis; aeota past, 'ouoeg'fiae; ορεειίιι),
atque ita legisse Cyrillum sequentia declarant;ubi
quas superius summatim_dixera_t, repetens et ex
Scripturis singulatim probans, ait num. 15, sejam
dixisse quod peccatum ‘spiritus nomine appellare-
anxxsse quou peccatum spiritus nomine appellare-
tur, quod pro _ athis verbis Osee, Spiritu fornicatioc
nisi Verba, καὶ δαίμων ἀντικείμενος καλεῖται mea-
μα, ex cod. Coisl. solo supplevimus; ea quoquee.
Cyrillo esse,su‘bsequens loco citato eorum’repetit‘i‘o
suadet. Porro his ’praatermissionibus locum dedit
vox πνεῦμα tam saepe repetita, qua; festinantibus
librariorum oculis.auri us ac manibus illusit Haec
librariorum oculis, auribus ac manibus illusit Huic
vero omnia a Victore Antiocheno, in Marc.,cap. ι,
23, transcripta et contracta dicerem, nisi similia
alibi observarentur, verbi gratia apud Athan. ep.‘
ad Serap, n. 7.
σών· ἄλλῳ δὲ ἑρμηνία γλωσσῶν. Πάντα δὲταῦτα
ἐνεργεῖ τὸ ἔν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα, διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ
καθὼς βούλεται.
ll“. Ἀλλ’ ἐπειδὴ περί πνεύματος ἁπλῶς πολλά
καὶ διάφορα γέγραπται ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς· καὶ
δέος ἐστὶ μή ποτέ τις ἐξ ἀγνωσίας εἰς σύγχυσιν ἔλθῃ,
ἀγνοῶν περὶ ποίου πνεύματός ἐστι τὸ γεγραμμένον·
καλῶς ἔχει νῦν ἀσφαλίσασθαι, ποῖον λέγει ἡ Γραφή
εἶναι τὸ ἅγιον (1). ’Ὠσπερ γὰρ καλεῖται χριστὸς
’Λαρώψ καὶ Ααϐἰδ, καὶ Σαοὺλ, καὶ ἄλλοι, χριστοὶ
καλοῦνται· μόνος δέ ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Χριστός οὕτω
καὶ τῆς τοῦ πνεύματος προσηγορίας περὶ διαφόρων
πραγμάτων εἰρημένης, καλόν ἐστιν ἰδεῖν τί ἐστι τὸ
ἰδιαζόντως καλούμενον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιονΚαλεῖο
ται γὰρ πνεύματα πολλά. Καὶ γὰρ καὶ ἄγγελος κα-
λεῖται πνεῦμα· ἡ ψυχὴ ἡμῶν καλεῖται πνεῦμα· καὶ
ὁ ἃνεμος οὗτος ὁ πνέων, καλεῖται πνεῦμα⁶ καί ἀρετὴ
μεγάλη, καλεῖται πνεῦμαο καὶ ἀκάθαρτος πρᾶξις
καλεῖται πνεῦμα· καὶ δαίμων ἀντικείμενος καλεῖται
πνεῦμα. Βλέπε τοίνυν ἀκούων ταῦτα, μή ποτε νομί-
σῃς ἀπὸ τῆς ὁμωνυμίας ἀνθ’ ἑτέρου ἕτερον. Περὶ μὶν
γὰρ τῆς tinxi; τῆς ἡμετέρας, λέγειὴ Γραφή· Ἐξ-
ελύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἐπιστρέψει εἲς
τὴν γῆν αὐτοῦ. Καὶ περὶ τῆς αὐτῆς ψυχῆς λέγει πά-
λιν· ‘0 πλάσσων
πνεῦμα ἀνθρώπου ἐν αὐτῷ.
Περὶ δὲ τῶν ἀγγέλων ἐν Ψαλμοῖς φησιν’ Ὁ ποιῶν
τοὺς ἀγγέλους αὑτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λει-
τουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα. Περὶ δὲ ’.οὗ ἀνέμου
φησίν· Ἐν πνεύματι βιαίῳ συντρίψεις πλοῖα
,εί Psal. cxxxr, 10. ⁸³ Ι Reg. xxxv, 7. ⁸³ Psal. εχιτ,
stituimus ex codd. Coisl. et Grodec. In hoc autem
loco ea posuimus Grodecii versionem secuti; nam
in Coisl: posita sunt proxime ante καὶ ἀρετῇ. Sed
in hoc codice, quis harum sententiarum ordo esse
debeat, observari non potest ; cum voces, καλεῖται
γὰρ ωείόματα πολλά, et_'membra duo sequentia, ἡ
taxi; spat. ante” nmini) ἀνεμος, οἱα, praetermissa.
sint. Loco ἀκάθαρτον Πνεῦμα, scripsimus, ἀκάθαρ-
sapis; aeota past, 'ouoeg'fiae; ορεειίιι),
atque ita legisse Cyrillum sequentia declarant;ubi
quas superius summatim_dixera_t, repetens et ex
Scripturis singulatim probans, ait num. 15, sejam
dixisse quod peccatum ‘spiritus nomine appellare-
anxxsse quou peccatum spiritus nomine appellare-
tur, quod pro _ athis verbis Osee, Spiritu fornicatioc
nisi Verba, καὶ δαίμων ἀντικείμενος καλεῖται mea-
μα, ex cod. Coisl. solo supplevimus; ea quoquee.
Cyrillo esse,su‘bsequens loco citato eorum’repetit‘i‘o
suadet. Porro his ’praatermissionibus locum dedit
vox πνεῦμα tam saepe repetita, qua; festinantibus
librariorum oculis.auri us ac manibus illusit Haec
librariorum oculis, auribus ac manibus illusit Huic
vero omnia a Victore Antiocheno, in Marc.,cap. ι,
23, transcripta et contracta dicerem, nisi similia
alibi observarentur, verbi gratia apud Athan. ep.‘
ad Serap, n. 7.