PG 35, col. 1085
In inglese: Select Orations of Saint Gregory Nazianzen 21.0
sus fuerit, sibique aliud quodpiam bonum, vero bono praestabilius ese persuaserit, malum utique malas
cpinionis fructum decerpens, nimirum, ut vel tenebris mulctetur, vel eum tanquam ignem videat, quem
Γ’. Ταῦτα ὀλίγοις μὶν ἆφιλοσυφήθη, καὶ τῶν νῦν, Α
καὶ τῶν πάλαι (ὀλίγοι γὰρ οἱ τοῦ Θεοῦ, εί καὶ πάντες
πλάσματα), νομοθέταις, στρατηγοῖς, ἱερεῦσι, προφή-
ταις, εὐαγγελισταῖς, ἀποστόλοις, ποιμέσι, διδασκά-
λοις, καὶ (38) παντὶ πνευματικῷ πληρώματι καὶ συ-
στήματι, ἐν δὲ τοῖς πᾶσι, καὶτῷ νῦν ἐπαινουμὲνῳ.
Τίνας δὴ λέγω τούτους; Οἶον τὸν Ἑνὼχ ἐκεῖνον, τὸν
Νῶε, τὸν Αϐραάμ, τὸν Ἰσαὰκ, τὸν Ἰακὼϐ, τοὺς
δώδεκα πατριάρχας, τὸν Μῶϋσὲα (39), τὸν Ἀαρὼν,
τὸν Ἰησοῦν, τοὺς Κριτὰς, τὸν Σαμουὴλ, τὸν Δαϐἱδ,
τὸν Σολομῶντα μέχρι τινὸς, τὸν Ἠλίαν, τὸν Ἐλισ-
σαῖον, τοὺς πρὸ τῆς αἰχμαλωσίιος προφήτας, τοὺς με·
τὰ τήν αἰχμαλωσίαν · καὶ (40) τὰ τελευταῖα δὴ ταῦτα
τῇ τάξει, καὶ πρῶτα τῇ (41) ἀληθείᾳ, ὅσα περὶ τὴν
Χριστοῦ σάρκωσιν, ἤτοι πρόσληψιν, τὸν πρὸ τοῦ φω-
τὸς λύχνον, τὴν πρὸ τοῦ Λόγου φωνὴν, τὸν πρὸ τοῦ
Μεσίτου μεσίτην, μεσίτην Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ
Νέας, Ἰωάννην τὸν πάνυ, τοὺς Χριστοῦ μαθητὰς, τοὺς
μετά Χριστὸν, ἢ λαοῦ προκαθεσϐἑντας, ἢ διὰ λόγου
φανερωθέντας, ἢ διὰ σημείων γνωρισθέντας (42) ἢ τε⁹
λειωθὲντας δι’ αἳματος.
runt, vel per sermonem ac doctrinam in conspicuum
sanguinem consummati.
A'. Τούτων Ἀθανάσιος, τοῖς μὲν ἡμιλλήθη, τῶν
δὶ μικρὸν ἀπελείφθη, ἔστι δὶ οὕς καὶ ὑπερίσχεν, εί
μὴ τολμηρὸν εἰπεῖν ⁸ καὶ τῶν μὶν τὸν λόγον, τῶν δὶ
τήν πρᾶξιν, τῶν δὲ τὸ πρᾶον, τῶν δὲ τὸν ζῆλον, τῶν
δὲ τοὺς κινδύνους, τῶν δὲ τὰ πλείω, τῶν δὲ τὰ (43)
ἃπαντα μιμησάμενος, καὶ ἄλλο ἀπ’ ἄλλου κάλλος λα-
ϐὼν, ὣσπερ οἱ τὰς μορφὰς μεθ’ ὑπερϐολῆς γράφον-
τες, καὶ είς μίαν τήν ἑαυτοῦ ψυχὴν συναγαγὼν, ἓν
ἀρετῆς εἶδος ἐκ πάντων ἀπηκριϐώσατο, τοὺς μὶν ἐν
λόγῳ δεινοὺς τῇ πράξει, τοὺς πρακτικοὺς δὲ τῷ λόγῳ
νικήσαςσ εἰ βούλει δὶ, λόγῳ μὶν τοὺς εὐδοκίμους ἐν
Λόγῳ, πράξει δὲ τοὺς πρακτικωτάτους ὑπερϐαλών·
καὶ τοὺς μὶν κατ’ ἀμφότερα μέσως ἔχοντας, τῷ περὶ
τὸ ἕτερον ὑπερϐάλλοντι· τοὺς δὲ καθ’ ἕτερον (Us)
ἄκρους, τοῖς ἀμφοτέροις παραδραμών. Καὶ εἱ μίγα
τοῖς προλαϐοῦσι, τὸ παράδειγμα τούτῳ γενέσθαι τῆς
ἀρετῆς, οὐχ ἦττον εἷς εὐφημίαν τῷ ἡμετίρῳ καλῷ, τὸ
τοῖς μετ’ αὐτὸν γενέσθαι παράδειγμα.
iis, qui altero duntaxat genere summopere eminebant, hoc nomine praestaret, quod utraque virtute
polleret. Quod si his qui ipsum atate pracesserunt, virtutis exemplum ipsi praebuisse magnum et ho-
noriflcum est, non minus certe huic nostro praeclarum censeri debet, quod posteris exemplum ipse
fuerit.
E’. Πάντα μὶν δὴ τὰ ικείνου λέγειν τε καὶ θαυμά-
ζειν μακρότερον ἂν εἷή τυχὸν, ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν
ἁρμήν τοῦ λόγου, καὶ ἱστορίας ἔργον, οὐκ εὐφημίας ο
ἃ καὶ ῗδίᾳ παραδοῦναι γραφῇ παίδευμά τε καὶ ἥδυ-
σμα τοῖς είς ὕστερον, εὐχῆς ἔργον ίμοὶ, ὥσπερ δν
(ξε) Καί. Sic ξὶειεἶ a,bm, ph. Deest in ed.
(39) Μωυσὲα. In pluribus, Manta.
(40) Καί. Deest in nonnullis.
δήί41)1“ῇ. Sic quatuor Regg. et Combef. In sdit.,
cpinionis fructum decerpens, nimirum, ut vel tenebris mulctetur, vel eum tanquam ignem videat, quem
Γ’. Ταῦτα ὀλίγοις μὶν ἆφιλοσυφήθη, καὶ τῶν νῦν, Α
καὶ τῶν πάλαι (ὀλίγοι γὰρ οἱ τοῦ Θεοῦ, εί καὶ πάντες
πλάσματα), νομοθέταις, στρατηγοῖς, ἱερεῦσι, προφή-
ταις, εὐαγγελισταῖς, ἀποστόλοις, ποιμέσι, διδασκά-
λοις, καὶ (38) παντὶ πνευματικῷ πληρώματι καὶ συ-
στήματι, ἐν δὲ τοῖς πᾶσι, καὶτῷ νῦν ἐπαινουμὲνῳ.
Τίνας δὴ λέγω τούτους; Οἶον τὸν Ἑνὼχ ἐκεῖνον, τὸν
Νῶε, τὸν Αϐραάμ, τὸν Ἰσαὰκ, τὸν Ἰακὼϐ, τοὺς
δώδεκα πατριάρχας, τὸν Μῶϋσὲα (39), τὸν Ἀαρὼν,
τὸν Ἰησοῦν, τοὺς Κριτὰς, τὸν Σαμουὴλ, τὸν Δαϐἱδ,
τὸν Σολομῶντα μέχρι τινὸς, τὸν Ἠλίαν, τὸν Ἐλισ-
σαῖον, τοὺς πρὸ τῆς αἰχμαλωσίιος προφήτας, τοὺς με·
τὰ τήν αἰχμαλωσίαν · καὶ (40) τὰ τελευταῖα δὴ ταῦτα
τῇ τάξει, καὶ πρῶτα τῇ (41) ἀληθείᾳ, ὅσα περὶ τὴν
Χριστοῦ σάρκωσιν, ἤτοι πρόσληψιν, τὸν πρὸ τοῦ φω-
τὸς λύχνον, τὴν πρὸ τοῦ Λόγου φωνὴν, τὸν πρὸ τοῦ
Μεσίτου μεσίτην, μεσίτην Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ
Νέας, Ἰωάννην τὸν πάνυ, τοὺς Χριστοῦ μαθητὰς, τοὺς
μετά Χριστὸν, ἢ λαοῦ προκαθεσϐἑντας, ἢ διὰ λόγου
φανερωθέντας, ἢ διὰ σημείων γνωρισθέντας (42) ἢ τε⁹
λειωθὲντας δι’ αἳματος.
runt, vel per sermonem ac doctrinam in conspicuum
sanguinem consummati.
A'. Τούτων Ἀθανάσιος, τοῖς μὲν ἡμιλλήθη, τῶν
δὶ μικρὸν ἀπελείφθη, ἔστι δὶ οὕς καὶ ὑπερίσχεν, εί
μὴ τολμηρὸν εἰπεῖν ⁸ καὶ τῶν μὶν τὸν λόγον, τῶν δὶ
τήν πρᾶξιν, τῶν δὲ τὸ πρᾶον, τῶν δὲ τὸν ζῆλον, τῶν
δὲ τοὺς κινδύνους, τῶν δὲ τὰ πλείω, τῶν δὲ τὰ (43)
ἃπαντα μιμησάμενος, καὶ ἄλλο ἀπ’ ἄλλου κάλλος λα-
ϐὼν, ὣσπερ οἱ τὰς μορφὰς μεθ’ ὑπερϐολῆς γράφον-
τες, καὶ είς μίαν τήν ἑαυτοῦ ψυχὴν συναγαγὼν, ἓν
ἀρετῆς εἶδος ἐκ πάντων ἀπηκριϐώσατο, τοὺς μὶν ἐν
λόγῳ δεινοὺς τῇ πράξει, τοὺς πρακτικοὺς δὲ τῷ λόγῳ
νικήσαςσ εἰ βούλει δὶ, λόγῳ μὶν τοὺς εὐδοκίμους ἐν
Λόγῳ, πράξει δὲ τοὺς πρακτικωτάτους ὑπερϐαλών·
καὶ τοὺς μὶν κατ’ ἀμφότερα μέσως ἔχοντας, τῷ περὶ
τὸ ἕτερον ὑπερϐάλλοντι· τοὺς δὲ καθ’ ἕτερον (Us)
ἄκρους, τοῖς ἀμφοτέροις παραδραμών. Καὶ εἱ μίγα
τοῖς προλαϐοῦσι, τὸ παράδειγμα τούτῳ γενέσθαι τῆς
ἀρετῆς, οὐχ ἦττον εἷς εὐφημίαν τῷ ἡμετίρῳ καλῷ, τὸ
τοῖς μετ’ αὐτὸν γενέσθαι παράδειγμα.
iis, qui altero duntaxat genere summopere eminebant, hoc nomine praestaret, quod utraque virtute
polleret. Quod si his qui ipsum atate pracesserunt, virtutis exemplum ipsi praebuisse magnum et ho-
noriflcum est, non minus certe huic nostro praeclarum censeri debet, quod posteris exemplum ipse
fuerit.
E’. Πάντα μὶν δὴ τὰ ικείνου λέγειν τε καὶ θαυμά-
ζειν μακρότερον ἂν εἷή τυχὸν, ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν
ἁρμήν τοῦ λόγου, καὶ ἱστορίας ἔργον, οὐκ εὐφημίας ο
ἃ καὶ ῗδίᾳ παραδοῦναι γραφῇ παίδευμά τε καὶ ἥδυ-
σμα τοῖς είς ὕστερον, εὐχῆς ἔργον ίμοὶ, ὥσπερ δν
(ξε) Καί. Sic ξὶειεἶ a,bm, ph. Deest in ed.
(39) Μωυσὲα. In pluribus, Manta.
(40) Καί. Deest in nonnullis.
δήί41)1“ῇ. Sic quatuor Regg. et Combef. In sdit.,