PG 35, col. 1093
In inglese: Select Orations of Saint Gregory Nazianzen 21.0
εῦτονόν τε (70) καὶ ἆήντητον · ἄλλος τὸ ἐν προστα-
σίᾳ τῶν δεομένων, ἄλλος τὴν πρὸς τὸ ὑπερέχον ἀν-
τιτυπίαν (71), ἢ πρὸς τὸ ταπεινόν συγκατάϐασιν. Αἱ
παρθένοι, τὸν νυμφαγωγόνο αἱ ὑπὸ ζυγὸν, τὸν σω-
φρονιστήν· οἱ τῆς νρημίας, τὸν πτερωτήν (72)· οἱ
τῆς ἰπιμιξίας, τὸν νομοθέτην ο οἱ τῆς ἁπλότητος, τὸν
ὁδηγόν ⁸ οἳ τῆς θεωρίας, τὸν θεολόγον · οἱ ὲν εὐθυ-
μίαις (73), τὸν χαλινόν ’ οἱ ἑν συμφοραῖς, τήν παρά-
κλησιν⁶ τὴν βακτηρίαν, ἡ πολια· τὴν παιδαγωγίαν,
ἡ νεότης· ὴ πενία, τὸν ποριστήν (74)’ ἡ εὐπορία,
τὸν οἰκονόμον. Δοκοῦσί μοι καὶ χῆραι τὸν προστάτην
ιπαινὲσεσθαι · καί ὀρφανοὶ, τὸν πατέρα ⁵ καὶ πτωχοὶ,
τὸν φιλόπτωχον· καὶ τὰν φιλόξενον, 0i. ξὲνοι⁶καὶ
ἀδελφοὶ, τὸν φιλάδελφον · οἱ νοσοῦντες, τὸν ἰατρὸν, ἣν
βούλει νόσον καὶ ἰατρείαν· οἱ ὕγιαίνοντες, τὸν φύ-
λακα τῆς ὑγείας (75) · οἱ πάντες, τὸν πᾶσι πάντα γι-
νόμενον (76), ἵνα κερδάνῃ τοὺς πάντας,ἣ πλείονας.
pauperes, pauperum studiosum; et peregrini, hospitalem, et fratres, fratrum amantem; aegrotantes,
medicum, idque cujuscumque morbi ac medicamenti volueris; sani, valetudinis custodem; omnes de-
nique eum, qui omnia omnibus factus est, ut omnes, vel quam plurimos lucrifaceret ⁸⁸.
IA’. Ταῦτα μὶν οὗν, ὅπερ εἷπον, ἄλλοι θαυμαζὲ-
τωσάν τε καὶ ἀνυμνείτωσαν, οἷς σχολή τὰ μικρὰ τῶν
ἐκείνου θαυμάζειν. Μικρά δὶ ὅταν εἷ’πω, αὐτὸν ἑαυτῷ
συγκρίνων λέγω, καὶ τὰ ἐκείνου τοῖς ἐκείνου παρεξ-
ετάζων (οὐ γὰρ δεδόξασται (77) τὸ δεδοξασμένον,
κᾶν Λίαν λαμπρὸτ, ἕνεκεν (78) τῆς ὑπερϐαλλούσης
δόξης, ὥσπερ ἡκούσαμεν)· ἐπεὶ καὶ όλίγα τῶν τού-
του, ἕτεροις αὐτάρκη πρὸς εὐδοκίμησιν. Ἡμῖν δὶ
(ού γὰρ ἀνεκτόν καταλείπουσι (79) τὸν λόγον. διακο-
νεῖν τοῖς ἐλάττοσιν), ἐπ’ αὐτὸ τὸ κυριώτατον (80)
τῶν ἐκείνου τρεπτὲον. Θεοῦ δὲ ἔργον, ὑπὲρ οὔκαὶ ὁ
λόγος, εἰπεῖν τι τῆς ἐκείνου μεγαληγορίας καὶ ψυ-
χῆς ἄξιον .
tio. Deo vero, cujus causa hunc quoque sermonem instituimus, acceptum referendum erit, si quidpiam
dixerimus, quod illius grandiloquentiaa animique virtuti respondeat.
lB’. Ἦν ὅτε ἤκμαζε τὰ ἡμέτερα, καὶ καλῶς εἴ·
χεν, ἡνίκα τὸ μὶν περιττὸν τοῦτο, καὶ κατεγλωτ-
τισμένον τῆς θεολογίας καὶ ἔντεχνον, οὐδὲ πάροδον
εῖχεν εἷς τας θείας αὐλὰς, ἀλλὰ ταυτὸν ἦν ψήφοις τε
παίζειν, τὴν ὄψιν κλεπτούσαις τῷ τάχει τῆς μεταθὲ-
σεως, ἢ κατορχεῖσθαι τῶν θεατῶν παντοίοις καί
ἀνδρογύνοις λυγίσμασι, καὶ περὶ Θεοῦ λέγειν τι καὶ
ἀκούειν καινότερον καὶ (81) περίεργον · τὸνδὶ ἁπλοῦν
⁴³ l Cor. 1x, 22. ‘3‘ ΙΙ Cor. in, 10.
(70) Τε. Dee‘st in quinqaluo Regg. et Or. 1.
71) Πρὸς το ὑπερ χον ντιτυπίαν. ‹‹ Ut el!
7i)_ H9001?) ὑπερέχον ἆντιτυπίαν. (ξ Ut elatis res-
tituerit,» id est, (ἑ Ρίωοοίὶοοῐὶὺυε, Imperatoribus,
greatectis, pietatis ac fidei hostibus; Haereticis,
Ethnicis, etc. ››
(72) Τὸν πτερωτήν. ‹‹ Ales addentem, sublimi vo-
latu excitantem. »
73) Εῦθυμίαις. Jes., εὐθυμία.
74) Τὸν ποριστήν. α Qui victui necessarie sub-
miniétret. »
Ὑγείας. DuoRegg., ὑγιείας.
2:63 6.32;,12903."QH;?35;3 ἰιέέξη 0r. 2, Comb.,
Ι μενον.
γινομενον.
’(77) Οὐ γᾲρ δεδόξασται, etc. Alludit Theclogus
ενομενον.
ad haec verba Apost. II Cor. ιιι, 10 :« Nam nec
σίᾳ τῶν δεομένων, ἄλλος τὴν πρὸς τὸ ὑπερέχον ἀν-
τιτυπίαν (71), ἢ πρὸς τὸ ταπεινόν συγκατάϐασιν. Αἱ
παρθένοι, τὸν νυμφαγωγόνο αἱ ὑπὸ ζυγὸν, τὸν σω-
φρονιστήν· οἱ τῆς νρημίας, τὸν πτερωτήν (72)· οἱ
τῆς ἰπιμιξίας, τὸν νομοθέτην ο οἱ τῆς ἁπλότητος, τὸν
ὁδηγόν ⁸ οἳ τῆς θεωρίας, τὸν θεολόγον · οἱ ὲν εὐθυ-
μίαις (73), τὸν χαλινόν ’ οἱ ἑν συμφοραῖς, τήν παρά-
κλησιν⁶ τὴν βακτηρίαν, ἡ πολια· τὴν παιδαγωγίαν,
ἡ νεότης· ὴ πενία, τὸν ποριστήν (74)’ ἡ εὐπορία,
τὸν οἰκονόμον. Δοκοῦσί μοι καὶ χῆραι τὸν προστάτην
ιπαινὲσεσθαι · καί ὀρφανοὶ, τὸν πατέρα ⁵ καὶ πτωχοὶ,
τὸν φιλόπτωχον· καὶ τὰν φιλόξενον, 0i. ξὲνοι⁶καὶ
ἀδελφοὶ, τὸν φιλάδελφον · οἱ νοσοῦντες, τὸν ἰατρὸν, ἣν
βούλει νόσον καὶ ἰατρείαν· οἱ ὕγιαίνοντες, τὸν φύ-
λακα τῆς ὑγείας (75) · οἱ πάντες, τὸν πᾶσι πάντα γι-
νόμενον (76), ἵνα κερδάνῃ τοὺς πάντας,ἣ πλείονας.
pauperes, pauperum studiosum; et peregrini, hospitalem, et fratres, fratrum amantem; aegrotantes,
medicum, idque cujuscumque morbi ac medicamenti volueris; sani, valetudinis custodem; omnes de-
nique eum, qui omnia omnibus factus est, ut omnes, vel quam plurimos lucrifaceret ⁸⁸.
IA’. Ταῦτα μὶν οὗν, ὅπερ εἷπον, ἄλλοι θαυμαζὲ-
τωσάν τε καὶ ἀνυμνείτωσαν, οἷς σχολή τὰ μικρὰ τῶν
ἐκείνου θαυμάζειν. Μικρά δὶ ὅταν εἷ’πω, αὐτὸν ἑαυτῷ
συγκρίνων λέγω, καὶ τὰ ἐκείνου τοῖς ἐκείνου παρεξ-
ετάζων (οὐ γὰρ δεδόξασται (77) τὸ δεδοξασμένον,
κᾶν Λίαν λαμπρὸτ, ἕνεκεν (78) τῆς ὑπερϐαλλούσης
δόξης, ὥσπερ ἡκούσαμεν)· ἐπεὶ καὶ όλίγα τῶν τού-
του, ἕτεροις αὐτάρκη πρὸς εὐδοκίμησιν. Ἡμῖν δὶ
(ού γὰρ ἀνεκτόν καταλείπουσι (79) τὸν λόγον. διακο-
νεῖν τοῖς ἐλάττοσιν), ἐπ’ αὐτὸ τὸ κυριώτατον (80)
τῶν ἐκείνου τρεπτὲον. Θεοῦ δὲ ἔργον, ὑπὲρ οὔκαὶ ὁ
λόγος, εἰπεῖν τι τῆς ἐκείνου μεγαληγορίας καὶ ψυ-
χῆς ἄξιον .
tio. Deo vero, cujus causa hunc quoque sermonem instituimus, acceptum referendum erit, si quidpiam
dixerimus, quod illius grandiloquentiaa animique virtuti respondeat.
lB’. Ἦν ὅτε ἤκμαζε τὰ ἡμέτερα, καὶ καλῶς εἴ·
χεν, ἡνίκα τὸ μὶν περιττὸν τοῦτο, καὶ κατεγλωτ-
τισμένον τῆς θεολογίας καὶ ἔντεχνον, οὐδὲ πάροδον
εῖχεν εἷς τας θείας αὐλὰς, ἀλλὰ ταυτὸν ἦν ψήφοις τε
παίζειν, τὴν ὄψιν κλεπτούσαις τῷ τάχει τῆς μεταθὲ-
σεως, ἢ κατορχεῖσθαι τῶν θεατῶν παντοίοις καί
ἀνδρογύνοις λυγίσμασι, καὶ περὶ Θεοῦ λέγειν τι καὶ
ἀκούειν καινότερον καὶ (81) περίεργον · τὸνδὶ ἁπλοῦν
⁴³ l Cor. 1x, 22. ‘3‘ ΙΙ Cor. in, 10.
(70) Τε. Dee‘st in quinqaluo Regg. et Or. 1.
71) Πρὸς το ὑπερ χον ντιτυπίαν. ‹‹ Ut el!
7i)_ H9001?) ὑπερέχον ἆντιτυπίαν. (ξ Ut elatis res-
tituerit,» id est, (ἑ Ρίωοοίὶοοῐὶὺυε, Imperatoribus,
greatectis, pietatis ac fidei hostibus; Haereticis,
Ethnicis, etc. ››
(72) Τὸν πτερωτήν. ‹‹ Ales addentem, sublimi vo-
latu excitantem. »
73) Εῦθυμίαις. Jes., εὐθυμία.
74) Τὸν ποριστήν. α Qui victui necessarie sub-
miniétret. »
Ὑγείας. DuoRegg., ὑγιείας.
2:63 6.32;,12903."QH;?35;3 ἰιέέξη 0r. 2, Comb.,
Ι μενον.
γινομενον.
’(77) Οὐ γᾲρ δεδόξασται, etc. Alludit Theclogus
ενομενον.
ad haec verba Apost. II Cor. ιιι, 10 :« Nam nec