PG 35, col. 1095
In inglese: Select Orations of Saint Gregory Nazianzen 21.0
rhones, et contradicendi libidine incitata lingua,
velut gravis quidam ac malignus morbus, in Eccle-
sias nostras magno nostro malo irrepserunt, ac
nugacitas doctrinas atque eruditionis opinionem
tulit, quodque Actuum liber de Atheniensibus nar-
rat ‘9, ad nihil aliud vacamus, quam ut novi aliquid
dicamus vel audiamus. U quis Jeremias conlusionem nostram caliginemque deplorabit? Ipse solus
lamentationes calamitatibus exaequare novit.
XIII. Huic furori Arius quidem ille, a furore
nomen habens,initium dedit; qui etiam petulantia
et efl‘renate lingua poenas expendit, in obscenis et
impuris locis exstinctus, atque orationis, non mor-
bi, viribus oppressus, ac Juda instar ⁵ο ob eamdem
Verbi proditionem disruptus. Verum alii hunc mor- B
hum excipientes, impietatis artem condiderunt,
nimirum qui divinitatem lngenito circumscribentes,
non modo genitum, sed etiam procedentem, divinae
natura: finibus exturbarunt, nominis tantum socie-
tate Trinitatem honorantes, imo ne hoc quidem
ipsi integrum conservantes. At non eodem modo
beatus ille, et vere homo Dei, ac magna veritatis
tuba. Quin potius, cum illud perspectum haberet,
et tria haec in numerum unum contrahere, impii
erroris esse, novique dogmatis Sabellii, qui primus
divinitatis contractationem excogitavit : et rursus
tria, quantum ad naturam, distrahere, nihil aliud
esse,quam portentosam divinitatis sectionem intro-
ducere ; hanc rationem tenuit, ut unum, quantum
ad divinitatem, pulchre servaret, et tria, quantum
ad proprietates, pie doceret, nec aut‘per unum dei-
tatem confunderet, aut per tria distraheret, sed intra pietatis metas consisteret, immodicam in uti-aur
que partem inclinationem et oppositionem vitane.
XIV. Atque idcirco primum in sancto 394 Con-
cilio Nicane habito, atque illo trecentorum et
duodeviginti lectissimorum virorum numero quos
Spiritus sanctus in unum coegerat, quantum in
ipso fuit, morbum compressit; nondum ille quidem
in episcoporum numerum allectus, verum primas
tenens inter eos qui convenerant. Nam is tum
rerum status erat, ut non minus virtute, quam
graduum dignitate, honoris praestantia censeretur.
Deinde cum hoc malum pravi illius follibus jam
excitatum atque inflammatum essetJmajoremque
orbis partem invaderet (hic enimvero ltragmdiaa
‘9 Act. xvn, 21. ³ο Act. ι, 18.
(8.2) Σεξτοι καὶ ’[ιύῤῥωνες. Sel-rtus et Pyrrho erant
philosophi, caeteris omnibus philosophis oppositi,
qui, aliorum placita impugnantes, nihil certi esse
contendebant.
(83) καινότερον. Cois]. 1, κενὸν καὶ ἀνώνητον, ‹‹ να-
num et inutile.»
8ὶὶ)Δ Ὀδυρεῖται. Sic (Tillem. Combel‘., ὀδύραιτο,
σ deploraverit‘. »ν Alii, ὀδύρεται.
(85) [id-lic ἔργον. «ὲ Orationis viribus. ι» Theodo-
re_tus, lib: ι, cl ’4 narrat quomodo Arius, orante
alexandro Cpnstantiuopolit'ano praesule, miserabi-
liter interierit.
_ (86) Καινοτομιας. Colsl.1 addit, ἴδιον. (ι Proprium
invectas novitatis a Sabellio. »
velut gravis quidam ac malignus morbus, in Eccle-
sias nostras magno nostro malo irrepserunt, ac
nugacitas doctrinas atque eruditionis opinionem
tulit, quodque Actuum liber de Atheniensibus nar-
rat ‘9, ad nihil aliud vacamus, quam ut novi aliquid
dicamus vel audiamus. U quis Jeremias conlusionem nostram caliginemque deplorabit? Ipse solus
lamentationes calamitatibus exaequare novit.
XIII. Huic furori Arius quidem ille, a furore
nomen habens,initium dedit; qui etiam petulantia
et efl‘renate lingua poenas expendit, in obscenis et
impuris locis exstinctus, atque orationis, non mor-
bi, viribus oppressus, ac Juda instar ⁵ο ob eamdem
Verbi proditionem disruptus. Verum alii hunc mor- B
hum excipientes, impietatis artem condiderunt,
nimirum qui divinitatem lngenito circumscribentes,
non modo genitum, sed etiam procedentem, divinae
natura: finibus exturbarunt, nominis tantum socie-
tate Trinitatem honorantes, imo ne hoc quidem
ipsi integrum conservantes. At non eodem modo
beatus ille, et vere homo Dei, ac magna veritatis
tuba. Quin potius, cum illud perspectum haberet,
et tria haec in numerum unum contrahere, impii
erroris esse, novique dogmatis Sabellii, qui primus
divinitatis contractationem excogitavit : et rursus
tria, quantum ad naturam, distrahere, nihil aliud
esse,quam portentosam divinitatis sectionem intro-
ducere ; hanc rationem tenuit, ut unum, quantum
ad divinitatem, pulchre servaret, et tria, quantum
ad proprietates, pie doceret, nec aut‘per unum dei-
tatem confunderet, aut per tria distraheret, sed intra pietatis metas consisteret, immodicam in uti-aur
que partem inclinationem et oppositionem vitane.
XIV. Atque idcirco primum in sancto 394 Con-
cilio Nicane habito, atque illo trecentorum et
duodeviginti lectissimorum virorum numero quos
Spiritus sanctus in unum coegerat, quantum in
ipso fuit, morbum compressit; nondum ille quidem
in episcoporum numerum allectus, verum primas
tenens inter eos qui convenerant. Nam is tum
rerum status erat, ut non minus virtute, quam
graduum dignitate, honoris praestantia censeretur.
Deinde cum hoc malum pravi illius follibus jam
excitatum atque inflammatum essetJmajoremque
orbis partem invaderet (hic enimvero ltragmdiaa
‘9 Act. xvn, 21. ³ο Act. ι, 18.
(8.2) Σεξτοι καὶ ’[ιύῤῥωνες. Sel-rtus et Pyrrho erant
philosophi, caeteris omnibus philosophis oppositi,
qui, aliorum placita impugnantes, nihil certi esse
contendebant.
(83) καινότερον. Cois]. 1, κενὸν καὶ ἀνώνητον, ‹‹ να-
num et inutile.»
8ὶὶ)Δ Ὀδυρεῖται. Sic (Tillem. Combel‘., ὀδύραιτο,
σ deploraverit‘. »ν Alii, ὀδύρεται.
(85) [id-lic ἔργον. «ὲ Orationis viribus. ι» Theodo-
re_tus, lib: ι, cl ’4 narrat quomodo Arius, orante
alexandro Cpnstantiuopolit'ano praesule, miserabi-
liter interierit.
_ (86) Καινοτομιας. Colsl.1 addit, ἴδιον. (ι Proprium
invectas novitatis a Sabellio. »