PG 35, col. 808
In inglese: Select Orations of Saint Gregory Nazianzen 8.0
συναρπαγήν τοῦ ὀχήματος, καὶ τὴν ἀπευκτὴν ἐκεί-
νην περιτροπήν, καὶ τήν ἄτοπον ἕλξιν, καὶ τὰ πο-
νηρά συντρίμματα² καὶ τὸ γενόμενον ἐντεῦθεν σκαν-
δαλον τοῖς ἀπίστοις, εἰ οὕτω δίκαιοι παραδίδονται,
καὶ τὴν ταχεῖαν τῆς ἀπιστίας διόρθωσιν ’ ὅτι πάντα
συντριϐεῖσα καὶ συγκοπεῖσα καὶ ὀστᾶ καὶ μέλη (34),
καὶ ἀφανῆ καὶ φαινόμενα, καὶ οὕτε ἷατρὸν ἀλλον πλὴν
τοῦ παραδόντος ἠνέσχετο· ὁμοῦ μὲν καὶ ὄψιν ἀνδρῶν
αἰδουμένη καὶ χεῖρας (τὸ γὰρ κόσμιον κάν τοῖς πά-
θεσι διεσώσατο) ὁμου δὲ καὶ τήν ἀπολογίαν ζητοῦσα
παρά τοῦ ταῦτα παθεῖν συγχωρήσαντος, οὕτε παρ’
ἄλλου τινὸς ἐκείνου τῆς σωτηρίας ἔτυχεν · ὡς μή
-n ,ηνκπηι ρ- κ ,ι ..
μᾶλλον (35) ἐπὶ τῷ πάθει πληγῆναί τινας, ἢ ἐπὶ τῷ
παραδόξῳ τῆς ὑγιείας καταπλαγῆναι, καὶ διὰ τουτο
δόξαι συμϐῆναι τὴν τραγῳδίαν, ’ἶν’ ἐνδοξασθῆ τοῖς
πάθεσι³ παθοῦσα μὲν ὡς ἄνθρωπος, ἱαθεῖσα δὲ ὑπὲρ
ἄνθρωπον, καὶ διήγημα δοῦσα τοῖς ὕστερον, μέγιστον
μὲν εἷς ἀπόδειξιν τῆς ἐν τοῖς πάθεσι πίστεως καὶ
τῆς πρὸς τὰ δεινὰ καρτερίας, μεῖζον δὲ τῆς τοῦ Θεοῦ
περὶ τοὺς τοιούτους φιλανθρωπίας. Τῷ γὰρ, ἃν
πέσῃ οὐ καταρραχθήσεται, περὶ τοῦ δικαίου καλῶς
εἰρημένῳ, προσετέθη καινότερον, τὸ κᾶν καταρῥαγῇ,
τάχιστα ὀρθωθησεται (36), καὶ δοξασθήσεται. Εἰ γὰρ
παρά τὸ εἷκὸς ἔπαθεν (37), ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τὸ εἶκὸς
ἐπανῆλθε πρὸς ἑαυτὴν, ὡς μικροῦ (38) κλαπῆναι τῇ
ὑγιείᾳ τὸ πάθος, καὶ περιφανεστὲραν γενέσθαι τήν θε-
ραπείαν ἢ τὴν πληγήν.
Nam si, praeterquam aequum
Ιζ’. Ὤ συμφορᾶς ἐπαινουμένης καὶ θαυμασίας l Ὠ
πάθους ἀπαθείας ὑψηὶοτέρουί Ὠ τοῦ, Πατάξει καὶ
μετά τρεῖς μέρας
μοτώοει, καὶ ὑγιάσει, καὶ
ἀναστήσει, φέροντος μὲν (39) εἰς μεῖζον καὶ μυστι-
κώτερον, ὥσπερ οὖν ἤνεγκεν, οὐχ ἧττον δὲ τοῖς ταῦ-
της (40) ἁρμόζοντος πάθεσιῐ Τοῦτο μὲν οὖν, ὕ πᾶσι
πρόδηλον καὶ τοῖς πορῥωθεν, ἐπεῖ καὶ εἰς πάντας τὸ
θαῦμα διῆλθε, καὶ ἐν ταῖς πάντων κεῖται (41) γλώσ-
σαις καὶ ἀκοαῖς τὸ διήγη μα μετά τῶν ἄλλων τοῦ Θεοῦ
θαυμασίων τε καὶ δυνάμεων. Τὸ δὲ μέχρι νῦν ἀγνο-
οὐμενον τοῖς πολλοῖς καὶ κρυπτόμενον δι’ ἣν εἶπον
φιλοσοφίαν, καὶ τὸ τῆς εὐσεϐείας ἄτυφόν τε καὶ
ἀκαλλώπιστον, εἷ’πω κελεύεις, ὦ ποιμένων ἄριστε
καὶ τελεώτατε, ὁ τοῦ ἱεροῦ προϐάτου ἐκείνου ποι-
²⁸ Ose. v1, 2.
37) Ἐπαθεν. ‹‹ Passa est. »
38) Ὡς μικροῦ, etc._ ‹‹ Ut mali vis subita sani-
tate prope subreplga sit, »
(39') (liépov-cocjtév. Sic Regg. bm, hu, et Or.
Deest μὲν, in ed.
(4Ο)”)“οῖς ταύτης. Sic melioris notas codd. Ed.
της ταυτοις.
(41) Κεῖται. Deest in pluribus codicibus.
νην περιτροπήν, καὶ τήν ἄτοπον ἕλξιν, καὶ τὰ πο-
νηρά συντρίμματα² καὶ τὸ γενόμενον ἐντεῦθεν σκαν-
δαλον τοῖς ἀπίστοις, εἰ οὕτω δίκαιοι παραδίδονται,
καὶ τὴν ταχεῖαν τῆς ἀπιστίας διόρθωσιν ’ ὅτι πάντα
συντριϐεῖσα καὶ συγκοπεῖσα καὶ ὀστᾶ καὶ μέλη (34),
καὶ ἀφανῆ καὶ φαινόμενα, καὶ οὕτε ἷατρὸν ἀλλον πλὴν
τοῦ παραδόντος ἠνέσχετο· ὁμοῦ μὲν καὶ ὄψιν ἀνδρῶν
αἰδουμένη καὶ χεῖρας (τὸ γὰρ κόσμιον κάν τοῖς πά-
θεσι διεσώσατο) ὁμου δὲ καὶ τήν ἀπολογίαν ζητοῦσα
παρά τοῦ ταῦτα παθεῖν συγχωρήσαντος, οὕτε παρ’
ἄλλου τινὸς ἐκείνου τῆς σωτηρίας ἔτυχεν · ὡς μή
-n ,ηνκπηι ρ- κ ,ι ..
μᾶλλον (35) ἐπὶ τῷ πάθει πληγῆναί τινας, ἢ ἐπὶ τῷ
παραδόξῳ τῆς ὑγιείας καταπλαγῆναι, καὶ διὰ τουτο
δόξαι συμϐῆναι τὴν τραγῳδίαν, ’ἶν’ ἐνδοξασθῆ τοῖς
πάθεσι³ παθοῦσα μὲν ὡς ἄνθρωπος, ἱαθεῖσα δὲ ὑπὲρ
ἄνθρωπον, καὶ διήγημα δοῦσα τοῖς ὕστερον, μέγιστον
μὲν εἷς ἀπόδειξιν τῆς ἐν τοῖς πάθεσι πίστεως καὶ
τῆς πρὸς τὰ δεινὰ καρτερίας, μεῖζον δὲ τῆς τοῦ Θεοῦ
περὶ τοὺς τοιούτους φιλανθρωπίας. Τῷ γὰρ, ἃν
πέσῃ οὐ καταρραχθήσεται, περὶ τοῦ δικαίου καλῶς
εἰρημένῳ, προσετέθη καινότερον, τὸ κᾶν καταρῥαγῇ,
τάχιστα ὀρθωθησεται (36), καὶ δοξασθήσεται. Εἰ γὰρ
παρά τὸ εἷκὸς ἔπαθεν (37), ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τὸ εἶκὸς
ἐπανῆλθε πρὸς ἑαυτὴν, ὡς μικροῦ (38) κλαπῆναι τῇ
ὑγιείᾳ τὸ πάθος, καὶ περιφανεστὲραν γενέσθαι τήν θε-
ραπείαν ἢ τὴν πληγήν.
Nam si, praeterquam aequum
Ιζ’. Ὤ συμφορᾶς ἐπαινουμένης καὶ θαυμασίας l Ὠ
πάθους ἀπαθείας ὑψηὶοτέρουί Ὠ τοῦ, Πατάξει καὶ
μετά τρεῖς μέρας
μοτώοει, καὶ ὑγιάσει, καὶ
ἀναστήσει, φέροντος μὲν (39) εἰς μεῖζον καὶ μυστι-
κώτερον, ὥσπερ οὖν ἤνεγκεν, οὐχ ἧττον δὲ τοῖς ταῦ-
της (40) ἁρμόζοντος πάθεσιῐ Τοῦτο μὲν οὖν, ὕ πᾶσι
πρόδηλον καὶ τοῖς πορῥωθεν, ἐπεῖ καὶ εἰς πάντας τὸ
θαῦμα διῆλθε, καὶ ἐν ταῖς πάντων κεῖται (41) γλώσ-
σαις καὶ ἀκοαῖς τὸ διήγη μα μετά τῶν ἄλλων τοῦ Θεοῦ
θαυμασίων τε καὶ δυνάμεων. Τὸ δὲ μέχρι νῦν ἀγνο-
οὐμενον τοῖς πολλοῖς καὶ κρυπτόμενον δι’ ἣν εἶπον
φιλοσοφίαν, καὶ τὸ τῆς εὐσεϐείας ἄτυφόν τε καὶ
ἀκαλλώπιστον, εἷ’πω κελεύεις, ὦ ποιμένων ἄριστε
καὶ τελεώτατε, ὁ τοῦ ἱεροῦ προϐάτου ἐκείνου ποι-
²⁸ Ose. v1, 2.
37) Ἐπαθεν. ‹‹ Passa est. »
38) Ὡς μικροῦ, etc._ ‹‹ Ut mali vis subita sani-
tate prope subreplga sit, »
(39') (liépov-cocjtév. Sic Regg. bm, hu, et Or.
Deest μὲν, in ed.
(4Ο)”)“οῖς ταύτης. Sic melioris notas codd. Ed.
της ταυτοις.
(41) Κεῖται. Deest in pluribus codicibus.