PG 35, col. 814
In inglese: Select Orations of Saint Gregory Nazianzen 8.0
(vultis uno verbo virum describam? vir illius:
nec enim scio, quid amplius dicere necesse sit), ut
ί
l
sic toto corpore Deo consecraretur, ac non dimidia
tantum ex parte perfecta discederet, ipsiusque
aliquid imperfectum relinqueretur, hoc quoque
precibus ab eo, qui voluntatem timentium se fa-
cit 9°, ac petitiones eorum ad finem perducit, impe-
ξ
23 I XXI. Cum autem omnia ex ipsius animi sen-
tentia sese haberent, nec quidquam eorum, qua; cu-
piebat, abesset, jamque praestitutus dies immineret,
ita jam ad mortem et exitum se comparat,atque,
ut legem, quae in hujusmodi rebus viget, expleret, in
lectum se conjicit. Cumque ad virum, et filios, et
amicos, sermones habuisset, quos mulierem, viri,
et filiorum, et fratrum amore praeditam habere par
erat, ac de altera vita praeclare disseruisset, diem-
que extremum festum diem fecisset, ita demum
obdormiscit, plena, non humanorum dierum, quos
ne ipsa quidem exoptabat, utpote quos sibi malos,
et ut plurimum cum pulvere et errore conjunctos
esse non ignoraret; sed dierum secundum Deum
ita plena, ut haud scio an perinde quisquam eo-
rum, qui in ditissima senectute mortem obierunt,
ac multos annorum orbes numerarunt, exstiterit.
Sic illa solvitur, aut, ut melius loquar, assumitur,
aut avolat, aut transmigrat, aut paululum ante cor-
pus abscedit.
XXII. Verum enimvero qualis ipsius laus mihi
promemodum excidit! fortasse autem netu quidem
id passus fuisses,o spiritualis illius pater, qui etiam
miraculum istud accurate observasti, nobisque
indicasti : magnum sane, ut ipsi ad gloriam, ita
nobis ad virtutis moninentum atque ejusdem dis-
solutionis desiderium. Ac mihi horror quidam sub-
it, lacrymaeque simul, hoc miraculum recordanti.
Jam solvebatur, atque extremos spiritus efflabat,
ac circum eam tum propinquorum, tum exterorum
chorus erat, prosecutionis officia ipsi praestantium;
et vetula: matris observatio, animisque distortio
exitum zelotypia prosequentis, et mirus omnium
amor anxietate permistus, quorum alii, ad exsus-
citandam in eorum animis ipsius memoriam, alim
quid audire gestiebant, alii vero loqui cupiebant, ί
nec tamen audebant. Ac mutae lacrimas—moeror-
ικοου..
ξλιῗςὲἴῗὲπένευσις. ‹‹ Observatio, propensio. ο Adsta-
batenim longaeva mater, inclinato-corpore, pronis
oculis,_observ_ans, ut fieri___s_olet, extre-mosGorgo-
nise halitus. Eljas, quem Billius sequitur, pro Eti-
νευσιςμὴιῴθιλ ἐπίπνίυσις, ‹‹ θρίναιίοί ›› (μιαί voces,
juxta ’Combefisium, hic parum differunt.
(74) τι ἀκούσωσι. Οο“ωι)θῑ., ὅ τι ἀκουσουσι.
θ(7ξ) Δὶ ὅ τι φθεγξονται. Coisl. 1 et Jes. δ’ ὅ τι
γμωνται.
φυιγςφᾉτοειο
(76) Τολμῶντος δε, etc. Si praecedat punctum ξ’ ”
yertendum : ς( nemine vero audente, mutis fluel
lacrymaa, ›› etc.
nec enim scio, quid amplius dicere necesse sit), ut
ί
l
sic toto corpore Deo consecraretur, ac non dimidia
tantum ex parte perfecta discederet, ipsiusque
aliquid imperfectum relinqueretur, hoc quoque
precibus ab eo, qui voluntatem timentium se fa-
cit 9°, ac petitiones eorum ad finem perducit, impe-
ξ
23 I XXI. Cum autem omnia ex ipsius animi sen-
tentia sese haberent, nec quidquam eorum, qua; cu-
piebat, abesset, jamque praestitutus dies immineret,
ita jam ad mortem et exitum se comparat,atque,
ut legem, quae in hujusmodi rebus viget, expleret, in
lectum se conjicit. Cumque ad virum, et filios, et
amicos, sermones habuisset, quos mulierem, viri,
et filiorum, et fratrum amore praeditam habere par
erat, ac de altera vita praeclare disseruisset, diem-
que extremum festum diem fecisset, ita demum
obdormiscit, plena, non humanorum dierum, quos
ne ipsa quidem exoptabat, utpote quos sibi malos,
et ut plurimum cum pulvere et errore conjunctos
esse non ignoraret; sed dierum secundum Deum
ita plena, ut haud scio an perinde quisquam eo-
rum, qui in ditissima senectute mortem obierunt,
ac multos annorum orbes numerarunt, exstiterit.
Sic illa solvitur, aut, ut melius loquar, assumitur,
aut avolat, aut transmigrat, aut paululum ante cor-
pus abscedit.
XXII. Verum enimvero qualis ipsius laus mihi
promemodum excidit! fortasse autem netu quidem
id passus fuisses,o spiritualis illius pater, qui etiam
miraculum istud accurate observasti, nobisque
indicasti : magnum sane, ut ipsi ad gloriam, ita
nobis ad virtutis moninentum atque ejusdem dis-
solutionis desiderium. Ac mihi horror quidam sub-
it, lacrymaeque simul, hoc miraculum recordanti.
Jam solvebatur, atque extremos spiritus efflabat,
ac circum eam tum propinquorum, tum exterorum
chorus erat, prosecutionis officia ipsi praestantium;
et vetula: matris observatio, animisque distortio
exitum zelotypia prosequentis, et mirus omnium
amor anxietate permistus, quorum alii, ad exsus-
citandam in eorum animis ipsius memoriam, alim
quid audire gestiebant, alii vero loqui cupiebant, ί
nec tamen audebant. Ac mutae lacrimas—moeror-
ικοου..
ξλιῗςὲἴῗὲπένευσις. ‹‹ Observatio, propensio. ο Adsta-
batenim longaeva mater, inclinato-corpore, pronis
oculis,_observ_ans, ut fieri___s_olet, extre-mosGorgo-
nise halitus. Eljas, quem Billius sequitur, pro Eti-
νευσιςμὴιῴθιλ ἐπίπνίυσις, ‹‹ θρίναιίοί ›› (μιαί voces,
juxta ’Combefisium, hic parum differunt.
(74) τι ἀκούσωσι. Οο“ωι)θῑ., ὅ τι ἀκουσουσι.
θ(7ξ) Δὶ ὅ τι φθεγξονται. Coisl. 1 et Jes. δ’ ὅ τι
γμωνται.
φυιγςφᾉτοειο
(76) Τολμῶντος δε, etc. Si praecedat punctum ξ’ ”
yertendum : ς( nemine vero audente, mutis fluel
lacrymaa, ›› etc.