PG 35, col. 865
πάντες γὰρ ὁμοίως ἐλεεινοί, καὶ οὕτω (48) βλέποντες
εἷς τὰς ἡμετέρας χεῖρας, ὥς ἡμεῖς εἷς τὰς τοῦ Θεοῦ,
περὶ ὧν ἂν δεώμεθα· καὶ τούτων αὐτῶν οὶ παρ’
ἀξίαν (49) κακοπαθοῦντες, τῶν ἐν ἔθει τοῦ δυστυχεῖν
ὄντων ἐλεεινότερον ἐξαιρέτως δὲ τοῖς ὑπὸ τῆς ἱερᾶς
νόσου διεφθαρμένοις, καὶ μέχρι σαρκῶν, καὶ ὀστέων,
καὶ μυελῶν, ’ὡς ἡ κατά τινων ἀπειλὴ, βεϐρωμένοις,
καὶ προδεδομένοις ὑπὸ τοῦ μοχθηροῦ, καὶ ταπεινοῦ,
καὶ ἀπίστου (50) τούτου σώματος’ ᾧ πῶς συνεζύ-
γην, οὐκ οἶδα· καὶ πῶς εἰκών τὲ εἰμι Θεοῦ, καὶ τῶ
πηλῷ συμφύρομαι (51) ὃ καὶ εὐεκτοῦν πολεμεῖ, καί
ἀνιᾷ πολεμούμενον ὃ καὶ ὡς σύνδουλον ἀγαπῶ, καὶ
ὡς ἐχθρὸν ἀποστρέφομαγ ὃ καὶ ὡς σύνδουλον φεύγω,
καί ὧς συκγληρονόμον αἰσχύνομαι· τῆξαι φιλονεικῶ,
καὶ οὐκ ἔχω τίνι συνεργῷ πρὸς τὰ κάλλιστα χρήσω-
μαι (52), ὡς εἰδὼς εἷς ’ὸ γέγονα, καὶ ὅτι δεῖ με πρὸς
Θεόν ἀναϐῆναι διὰ τῶν πράξεων (53).
etcum bello premitur, maerore me afficit: quod, et ut conservum amo, et ut inimicum odi atque
eversor: quod, et ut vinculum fugio, et ut cohaares veneror. Si debilitare illud et conficere studeo,
jam non habeo, quo socio et opitulatore ad res praeclarissimas utar, nimirum haud ignorans quam
ob causam procreatus sim, quodque me per actiones ad Deum ascendere oporteat.
Z'. Φείδομαι ὡς συνεργοῦ, καὶ οὐκ ἔχω πῶς φύγω
τὴν ἐπανάστασιν, ἢ πῶς μὴ ἀπὸ Θεοῦ πέσω βαρη-
θεὶς ταῖς πέδαις κατασπώσαις , ἢ κατεχούσαις εἷς
ἔδαφος. Ἐχθρός ἐστιν εὐμενὴς, καὶ φίλος ἐπίϐουλος.
Ὠ (54) τῆς συζυγίας καὶ τῆς ἀλλοτριώσεους ι Ὀ φο-
ϐοῦήμαι περιέπω (55), καὶ ὃ στέργὼ δέδοικα* πρὶν
πολεμῆσαι, καταλλάσσομαι ⁸ καὶ πρὶν εἶρηνεῦσαι ,
διίσταμαι. Τίς ἡ περὶ ἐμὲ copia; καὶ τί τὸ μέγα
τοῦτο μυστήριον ε Ἡ βούλεται μοῖραν ἡμᾶς ὄν-
τας Θεοῦ, καὶ ἄνωθεν ῥεύσαντας, ’ίνα μὴ διὰ τήν
ἀξίαν ἐπαιρόμενοι καὶ ’μετεωριζόμενοιί(57) κατα-
φρονῶμεν τοῦ κτίσαντος, ἐν τῇ πρὸς τὸ σῶμα πάλῃ
καὶ μάχῃ πρὸς αὐτὸν ἀεὶ βλέπειν, καὶ τήν συνεζευ-
γμένην ἀσθένειαν παιδαγωγίαν εἶναι τοῦ ἀξιώματοςο
’ἶνα εἰδῶμεν οἱ αὐτοὶ μέγιστοί τε ὄντες καὶ τα-
πεινότατοι, ἐπίγειοι καὶ οὐράνιοι, πρόσκαιροι καὶ
ἀθάνατοι, κληρονομοι φωτός καὶ πυρὸς, εἶτ’ οὖν σκό-
τους, ὁποτέρῶς (59) ἂν νεύσωμεν ; Τοιοῦτον τὸ κρᾶμα
ἡμῶν, καὶ διὰ ταῦτα, ὡς γοῦν ἐμοὶ καταφαίνεται,
’ἶν’ ὅταν ἐπαιρώμεθα διὰ τὴν εἰκόνα, διὰ τὸν χοῦν συ-
στελλώμεθα. Ταῦτα μὶν οὖν ὁ βουλόμενος (60) φιλοσο-
φείτω, καὶ ἡμεῖς γε συμφιλοσοφήσομεν (61) εὐκαι-
ρότερον.
⁸⁹ Isa. x, 18.
43999“)- !nrluritasswiwe . . ,
48) Οὕτω. In laribus, οὕτως. Ι
ίζι9) Οἱ παρ’ ἀξίαν. Nicetas :_ παρὰ τὴντυχην ᾖς
l
ἦσαν ποτε, ἱ( praeter eam fortuna; conditionem in
qua quondam-versabantur. ξ) _Do_cet hic Gregorius,
éos qui ex altiori dignitatis_et_fortume gradu in mi-
ἓ
seriam delapsi sunt,_majori miseratione dignos,
quam eoa qui rebus adversis sunt assueti. ‹‹ Nihil
enim est tam miserabile, η εἰεϐἱοοιιρ, ‹‹ quam ex
beato miser. » Bill. χ( praeter dignitatem. ». Η
atel.
50) ’Δπίστου. ΟοΙὶ).’ 1, ἀπλῆστου, ‹‹ insatia-
bili. ι
Συμφύρομαιέ- «ροωφὶεοοᾳς. »
51) Συμφύρομαι. ‹‹ Commiscear. »
pr‘a‘t-upat. §ic Reg. hu‘. Αὶιιηχρήσομαι,
Δίὰ’τῶν πράξεων. Heg. hu et'Gt‘ibt‘u- δι’ ἀγα-
εἷς τὰς ἡμετέρας χεῖρας, ὥς ἡμεῖς εἷς τὰς τοῦ Θεοῦ,
περὶ ὧν ἂν δεώμεθα· καὶ τούτων αὐτῶν οὶ παρ’
ἀξίαν (49) κακοπαθοῦντες, τῶν ἐν ἔθει τοῦ δυστυχεῖν
ὄντων ἐλεεινότερον ἐξαιρέτως δὲ τοῖς ὑπὸ τῆς ἱερᾶς
νόσου διεφθαρμένοις, καὶ μέχρι σαρκῶν, καὶ ὀστέων,
καὶ μυελῶν, ’ὡς ἡ κατά τινων ἀπειλὴ, βεϐρωμένοις,
καὶ προδεδομένοις ὑπὸ τοῦ μοχθηροῦ, καὶ ταπεινοῦ,
καὶ ἀπίστου (50) τούτου σώματος’ ᾧ πῶς συνεζύ-
γην, οὐκ οἶδα· καὶ πῶς εἰκών τὲ εἰμι Θεοῦ, καὶ τῶ
πηλῷ συμφύρομαι (51) ὃ καὶ εὐεκτοῦν πολεμεῖ, καί
ἀνιᾷ πολεμούμενον ὃ καὶ ὡς σύνδουλον ἀγαπῶ, καὶ
ὡς ἐχθρὸν ἀποστρέφομαγ ὃ καὶ ὡς σύνδουλον φεύγω,
καί ὧς συκγληρονόμον αἰσχύνομαι· τῆξαι φιλονεικῶ,
καὶ οὐκ ἔχω τίνι συνεργῷ πρὸς τὰ κάλλιστα χρήσω-
μαι (52), ὡς εἰδὼς εἷς ’ὸ γέγονα, καὶ ὅτι δεῖ με πρὸς
Θεόν ἀναϐῆναι διὰ τῶν πράξεων (53).
etcum bello premitur, maerore me afficit: quod, et ut conservum amo, et ut inimicum odi atque
eversor: quod, et ut vinculum fugio, et ut cohaares veneror. Si debilitare illud et conficere studeo,
jam non habeo, quo socio et opitulatore ad res praeclarissimas utar, nimirum haud ignorans quam
ob causam procreatus sim, quodque me per actiones ad Deum ascendere oporteat.
Z'. Φείδομαι ὡς συνεργοῦ, καὶ οὐκ ἔχω πῶς φύγω
τὴν ἐπανάστασιν, ἢ πῶς μὴ ἀπὸ Θεοῦ πέσω βαρη-
θεὶς ταῖς πέδαις κατασπώσαις , ἢ κατεχούσαις εἷς
ἔδαφος. Ἐχθρός ἐστιν εὐμενὴς, καὶ φίλος ἐπίϐουλος.
Ὠ (54) τῆς συζυγίας καὶ τῆς ἀλλοτριώσεους ι Ὀ φο-
ϐοῦήμαι περιέπω (55), καὶ ὃ στέργὼ δέδοικα* πρὶν
πολεμῆσαι, καταλλάσσομαι ⁸ καὶ πρὶν εἶρηνεῦσαι ,
διίσταμαι. Τίς ἡ περὶ ἐμὲ copia; καὶ τί τὸ μέγα
τοῦτο μυστήριον ε Ἡ βούλεται μοῖραν ἡμᾶς ὄν-
τας Θεοῦ, καὶ ἄνωθεν ῥεύσαντας, ’ίνα μὴ διὰ τήν
ἀξίαν ἐπαιρόμενοι καὶ ’μετεωριζόμενοιί(57) κατα-
φρονῶμεν τοῦ κτίσαντος, ἐν τῇ πρὸς τὸ σῶμα πάλῃ
καὶ μάχῃ πρὸς αὐτὸν ἀεὶ βλέπειν, καὶ τήν συνεζευ-
γμένην ἀσθένειαν παιδαγωγίαν εἶναι τοῦ ἀξιώματοςο
’ἶνα εἰδῶμεν οἱ αὐτοὶ μέγιστοί τε ὄντες καὶ τα-
πεινότατοι, ἐπίγειοι καὶ οὐράνιοι, πρόσκαιροι καὶ
ἀθάνατοι, κληρονομοι φωτός καὶ πυρὸς, εἶτ’ οὖν σκό-
τους, ὁποτέρῶς (59) ἂν νεύσωμεν ; Τοιοῦτον τὸ κρᾶμα
ἡμῶν, καὶ διὰ ταῦτα, ὡς γοῦν ἐμοὶ καταφαίνεται,
’ἶν’ ὅταν ἐπαιρώμεθα διὰ τὴν εἰκόνα, διὰ τὸν χοῦν συ-
στελλώμεθα. Ταῦτα μὶν οὖν ὁ βουλόμενος (60) φιλοσο-
φείτω, καὶ ἡμεῖς γε συμφιλοσοφήσομεν (61) εὐκαι-
ρότερον.
⁸⁹ Isa. x, 18.
43999“)- !nrluritasswiwe . . ,
48) Οὕτω. In laribus, οὕτως. Ι
ίζι9) Οἱ παρ’ ἀξίαν. Nicetas :_ παρὰ τὴντυχην ᾖς
l
ἦσαν ποτε, ἱ( praeter eam fortuna; conditionem in
qua quondam-versabantur. ξ) _Do_cet hic Gregorius,
éos qui ex altiori dignitatis_et_fortume gradu in mi-
ἓ
seriam delapsi sunt,_majori miseratione dignos,
quam eoa qui rebus adversis sunt assueti. ‹‹ Nihil
enim est tam miserabile, η εἰεϐἱοοιιρ, ‹‹ quam ex
beato miser. » Bill. χ( praeter dignitatem. ». Η
atel.
50) ’Δπίστου. ΟοΙὶ).’ 1, ἀπλῆστου, ‹‹ insatia-
bili. ι
Συμφύρομαιέ- «ροωφὶεοοᾳς. »
51) Συμφύρομαι. ‹‹ Commiscear. »
pr‘a‘t-upat. §ic Reg. hu‘. Αὶιιηχρήσομαι,
Δίὰ’τῶν πράξεων. Heg. hu et'Gt‘ibt‘u- δι’ ἀγα-