PG 35, col. 868
ἐμῶν περιαλγοῦντι σαρκῶν, καὶ τῆς ἐμῆς ἀσθενείας
ἐν ἀλλοτρίοις πάθεσι, θεραπευτέον, ἀδελφοὶ, τὸ συγ-
γενὲς καὶ ὁμόδουλον. Εἰ γὰρ καὶ ὡς ἐχθροῦ κατηγό-
ρησα διὰ τὸ πάθος (62), ἀλλά καὶ ὡς φίλου περιέχο-
μαι διὰ τὸν συνδήσαννα · καὶ θεραπευτέον οὐχ ἧττον
τὰ τῶν (63) πκησίον, ἢ ἕκαστον (64) τὸ ἑαυτοῦ, τῶν
τε ὑγιαινόντων, καὶ τῶν ὑπὸ τῆς αὐτῆς νόσου
δαπανωμένων. Πάντες γὰρ ἓν ἐσμεν ἐν Κυρίῳ,
εἶίτε πλούσιος, εἶίτε πένης, εἷίτε δοῦλος, εἶ’τε
ἐλεύθερος, εἷ’τε ὑγιαίνων, εἴτε πονηρῶς ἔχων τοῦ
σώματος ⁸ καὶ μία κεφαλή πάντων, ἐξ οὗ τὰ πάντα,
Χριστός* καὶ δπες ἐστὶν ἀλλήλοις τὰ μέλη, τοῦτο
ἕκαστος ἰκάστῳ, καὶ πᾶσιν ἅπαντες . οὕκουν περι-
οπτέον, οὐδὲ ἀμελητέον τῶν-προεμπεσόντων εἷς τήν
κοινὴν ἀσθένειαν · οὐδὲ ἀγαπητέον μᾶλλον, ὅτι εὗ ἡμῖν
Ἰ. Α ιοηι γ \ ν n Δ r η nn ι ..
Ι
ἔχει τὰ σώματα, ἢ πενθητέον, ’ὁτι ἀθλίως τοῖς
ἀδελφοῖς· καὶ ἡγεῖσθαι μίαν ἀσφάλειαν εἷται τῶν
ἡμετέρων σαρκῶν καὶ ψυχῶν, τήν εἷς ἐκείνους φιλαν-
θρωπίαν ' σκοπῶμεν δὲ οὕτως.
6'. Τοῖς μὶν ἄλλοις ἓν μόνον ἐλεεινὸν, τὸ τῆς ἀπο-
ρίας · ὅ τάχ’ ἃν (67) ἢ χρόνος, ἣ πόνος, ἢ φίλος, ἢ
συγγενής, ἢ καιροῦ μεταϐολὴ λύσαιεν Τοῖς δὲ
τοῦτο μὲν οὐδενὸς ἦττον, εἰ μὴ καὶ μᾶλλον, ὅσῳ τοῦ
πονεῖν καὶ βοηθεῖν ἑαυτοῖς οὐκ ἔχουσιν (69), εἷς τὰ
ἀναγκαῖα μετὰ τῶν σαρκῶν ἀφῄρηνται, καὶ μείζων
ἀεὶ τῆς ασθενείας αὐτοῖς μᾶλλον ὁ φόϐος, τῆς
ὑγείας (70) ἐλπίς ⁸ ὥστε μικρὸν γοῦν τε (74) βοηθεῖ-
σθαι παρά τῆς ἐλπίδος, ἣ μόνον (72) τοῖς ἀτυχοῦσιν
ἐστι (73) φάρμακον. Πρὸς δὲ τῇ πενίᾳ, καὶ ἡ νόσος
κακὸν δεύτερον, καὶ κακῶν τὸ ἀπευκτότατον, καί
βαρύτατον, καὶ είς κατάραν τοῖς πολλοῖς προχει-
ρότατον. Καὶ τρίτον, τὸ μή (74) προσιτοὺς αὖ·
τοὺς εἶναι, μηδὶ θεατοὺς τοῖς πλείοσιν, ἀλλὰ (ρευ-
κτοὺς, καὶ βδελυκτοὺς, καὶ οἷον ἀποτροπαίους · ὅ καὶ
τῆς νόσου τούτοῖς βαρύτερον, ὅταν αἴσθωνται διὰ τήν
συμφορὰν καὶ μισοῦμενοι. Ἐχὼ μὶν οὐδὲ ἀδακρυτῖ
φέρω τὸ τούτων πάθος, καὶ τῇ μνήμῃ συγχέομαισ
πάσχοιτε (75) δὲ καὶ ὑμεῖς ταυτὸν, ἵνα τοῖς δάκρυσι
τὰ δάκρυα φύγήτεο καί πάσχουσί γε, οἷδ’ ὅτι, τῶν
παρόντων ὅσοι φιλόχριστοι καὶ φιλόπτωχοι, καὶ Θεοῦ,
καὶ παρὰ Θεοῦ (76) τὸ ἐλεεῖν ἔχοντες ⁸ μάρτῦρες δὲ καὶ
ὑμεῖς (77) τοῦ πάθους.
aliisque melioris notaa_codici_bus, non male; his
enim omissis, planior fit oratio.
Ὑγείας. Plures codd., ὑγιείας.
(ῃ) Ῑι. Deest in Reg. a,_"bm', ph.
ό(ζῗ)[”ἓᾶἳιὲρον. Reg. ὀ, ἥ μόνὴ. In Par. ed., ἦ
μόνον (male) ,⁷ ι ’ ⁷
,ξςτιλρθξει 1n6 pluribus Regg. et Or. 2.
νον Imale Ι.
74) Μή. Or. 2, μηδέ.
ράρχριτε. Reg. bm: Dion-tu συτμπάσχοιτε.
(76) Καὶ ξβιοῦ, καῖ παρά ,βεοέῦξ ‹‹ Dei ergo. se, et
Deierga aliosip _lta in notis Sancyg.
(7}) Ὑμεῖς. Sic Reg. ph, 0r. 2, etc. Male in ed.
ἡμεῖς.
ἐν ἀλλοτρίοις πάθεσι, θεραπευτέον, ἀδελφοὶ, τὸ συγ-
γενὲς καὶ ὁμόδουλον. Εἰ γὰρ καὶ ὡς ἐχθροῦ κατηγό-
ρησα διὰ τὸ πάθος (62), ἀλλά καὶ ὡς φίλου περιέχο-
μαι διὰ τὸν συνδήσαννα · καὶ θεραπευτέον οὐχ ἧττον
τὰ τῶν (63) πκησίον, ἢ ἕκαστον (64) τὸ ἑαυτοῦ, τῶν
τε ὑγιαινόντων, καὶ τῶν ὑπὸ τῆς αὐτῆς νόσου
δαπανωμένων. Πάντες γὰρ ἓν ἐσμεν ἐν Κυρίῳ,
εἶίτε πλούσιος, εἶίτε πένης, εἷίτε δοῦλος, εἶ’τε
ἐλεύθερος, εἷ’τε ὑγιαίνων, εἴτε πονηρῶς ἔχων τοῦ
σώματος ⁸ καὶ μία κεφαλή πάντων, ἐξ οὗ τὰ πάντα,
Χριστός* καὶ δπες ἐστὶν ἀλλήλοις τὰ μέλη, τοῦτο
ἕκαστος ἰκάστῳ, καὶ πᾶσιν ἅπαντες . οὕκουν περι-
οπτέον, οὐδὲ ἀμελητέον τῶν-προεμπεσόντων εἷς τήν
κοινὴν ἀσθένειαν · οὐδὲ ἀγαπητέον μᾶλλον, ὅτι εὗ ἡμῖν
Ἰ. Α ιοηι γ \ ν n Δ r η nn ι ..
Ι
ἔχει τὰ σώματα, ἢ πενθητέον, ’ὁτι ἀθλίως τοῖς
ἀδελφοῖς· καὶ ἡγεῖσθαι μίαν ἀσφάλειαν εἷται τῶν
ἡμετέρων σαρκῶν καὶ ψυχῶν, τήν εἷς ἐκείνους φιλαν-
θρωπίαν ' σκοπῶμεν δὲ οὕτως.
6'. Τοῖς μὶν ἄλλοις ἓν μόνον ἐλεεινὸν, τὸ τῆς ἀπο-
ρίας · ὅ τάχ’ ἃν (67) ἢ χρόνος, ἣ πόνος, ἢ φίλος, ἢ
συγγενής, ἢ καιροῦ μεταϐολὴ λύσαιεν Τοῖς δὲ
τοῦτο μὲν οὐδενὸς ἦττον, εἰ μὴ καὶ μᾶλλον, ὅσῳ τοῦ
πονεῖν καὶ βοηθεῖν ἑαυτοῖς οὐκ ἔχουσιν (69), εἷς τὰ
ἀναγκαῖα μετὰ τῶν σαρκῶν ἀφῄρηνται, καὶ μείζων
ἀεὶ τῆς ασθενείας αὐτοῖς μᾶλλον ὁ φόϐος, τῆς
ὑγείας (70) ἐλπίς ⁸ ὥστε μικρὸν γοῦν τε (74) βοηθεῖ-
σθαι παρά τῆς ἐλπίδος, ἣ μόνον (72) τοῖς ἀτυχοῦσιν
ἐστι (73) φάρμακον. Πρὸς δὲ τῇ πενίᾳ, καὶ ἡ νόσος
κακὸν δεύτερον, καὶ κακῶν τὸ ἀπευκτότατον, καί
βαρύτατον, καὶ είς κατάραν τοῖς πολλοῖς προχει-
ρότατον. Καὶ τρίτον, τὸ μή (74) προσιτοὺς αὖ·
τοὺς εἶναι, μηδὶ θεατοὺς τοῖς πλείοσιν, ἀλλὰ (ρευ-
κτοὺς, καὶ βδελυκτοὺς, καὶ οἷον ἀποτροπαίους · ὅ καὶ
τῆς νόσου τούτοῖς βαρύτερον, ὅταν αἴσθωνται διὰ τήν
συμφορὰν καὶ μισοῦμενοι. Ἐχὼ μὶν οὐδὲ ἀδακρυτῖ
φέρω τὸ τούτων πάθος, καὶ τῇ μνήμῃ συγχέομαισ
πάσχοιτε (75) δὲ καὶ ὑμεῖς ταυτὸν, ἵνα τοῖς δάκρυσι
τὰ δάκρυα φύγήτεο καί πάσχουσί γε, οἷδ’ ὅτι, τῶν
παρόντων ὅσοι φιλόχριστοι καὶ φιλόπτωχοι, καὶ Θεοῦ,
καὶ παρὰ Θεοῦ (76) τὸ ἐλεεῖν ἔχοντες ⁸ μάρτῦρες δὲ καὶ
ὑμεῖς (77) τοῦ πάθους.
aliisque melioris notaa_codici_bus, non male; his
enim omissis, planior fit oratio.
Ὑγείας. Plures codd., ὑγιείας.
(ῃ) Ῑι. Deest in Reg. a,_"bm', ph.
ό(ζῗ)[”ἓᾶἳιὲρον. Reg. ὀ, ἥ μόνὴ. In Par. ed., ἦ
μόνον (male) ,⁷ ι ’ ⁷
,ξςτιλρθξει 1n6 pluribus Regg. et Or. 2.
νον Imale Ι.
74) Μή. Or. 2, μηδέ.
ράρχριτε. Reg. bm: Dion-tu συτμπάσχοιτε.
(76) Καὶ ξβιοῦ, καῖ παρά ,βεοέῦξ ‹‹ Dei ergo. se, et
Deierga aliosip _lta in notis Sancyg.
(7}) Ὑμεῖς. Sic Reg. ph, 0r. 2, etc. Male in ed.
ἡμεῖς.