PG 35, col. 873
λέγω τὰς πανδήμους (9) καὶ ἱερὰς, ἃς ἡμεῖς ἐπὶ θε-
ραπείᾳ τῶν ψυχῶν ἰξεύρομεν (10), ἤ κατά τι μυστή-
ριον συνιόντες, ἢ τοῖς μάρτυσι τῆς ἀληθείας πανη-
γυρίζοντες, ’ίν’ ὧν τοὺς ἀγῶνας τιμωμεν, μιμώμεθα
καί τὴν εὐσέϐειαν. Καὶ αἰσχύνονται μὲν τοὺς ἀνθρώ-
πους διὰ τήν συμφορὰν, ὅντες ἅνθρωποι, καὶ βού-
λοιντ’ ἂν ὄρεσιν, ἢ κρήμνοῖς, ἢ ὕλαις, ἥ τὸ τελευ-
ταῖον νυκτὶ καί σκότῳ περικαλύπτεσθαι· ῥιπτοῦνται
δὲ ὅμως εἰς μέσον, φόρτος ἐλεεινᾲς, καὶ δακρύων
ἄξιος. Τοῦτο μὲν ’ίσως καὶ κατὰ λόγον, ’ίνα ἡμῖν ὦσι
τῆς ἀσθενείας ἡμῶν ὑπομνήματα, καί πείθωσι μη-
δενὶ τῶν παρόντων καὶ δρωμένων, ὡς ἑστῶτι (11),
προστίθεσθαι. Ῥιπτοῦνται δὲ, οἱ μὶν ἐπιθυμίᾳ φω-
νῆς ἅνθρωπίνης, οί δὲ προσόψεως, οἱ δὶ ’ίνα βραχέα
ζωῆς ἐφόδια παρά τῶν τρυφώντων ωλλὲξωνται, πάν-
τες δὲ ’ίνα τι πράους γεύωνται (12) τοὺς ἑαυτῶν Θρή-
νους δημοσιεύσαντες.
mus. lrrumpunt autem, alii, utpptatam hominum vocem audiant : alii, ut eorum ora aspiciant : alii,
ut exigua vita subsidia ab iis, qui luxu deliciisque diffluunt, colligant : omnes autem, ut exponendis
luctibus suis nonnullum hinc levamen persentiant.
ll". Τίς οὖ κατοίκηται τούτων τοῖς ὀδυρμοῖς, ol-
min ξυναυλίαν ἆρμοζομὲνων; τίς ἀκοὴ φέριι τὸ
ἄκουσμας τίς ὐψις χωρεῖ τὸ θέαμα; Οἱ μὶν κεῖνται
μετ’ ἀλλήλων, κακῶς ὑπὸ τῆς νόσου συνεζευγμένοι,
καὶ ἄλλος ἄλλο τι τῆς ,συμφορᾶς πρὸς τὸ ἐλεεινὸν
ἐρανίζοντες· καὶ εἰσὶν-ἀλλήλοις προσθήκη τοῦ πά-
ϐους, ἐλεεινοὶ τῆς -ἀρῥωστίας, τῆς συμπαθείας (13)
ἐλεεινότεροι. Περιίσταται (14) δὲ ,αὐτοὺς θέατρον
συμμιγὲς, συναλγούντων μὲν, ἀλλᾶ πρόσκαιρα. Oi
δὲ κυλινδοῦνται πρὸς τοῖς ποσὶ τῶν ἀνθρώπων ἡλίῳ
καὶ κόνει · ἔστι δὶ ὅτε καὶ κρυμοῖς ἀγρίοις, καὶ ὅμ-
6ροις, καὶ ταραχαῖς ἀνέμων ταλαιπωρούμενοι, παρᾶ
τοσοῦτον οὗ (15) συμπατούμενοι, παρ’ ὅσον (16) καὶ
ψαύειν αὐτῶν (17) βδελυσσόμιθα. ’Λντᾴδιι δὲ τοῖς ἱε-
ροῖς ἔνδον μέλεσιν δ τῶν αίτὴσεων ὀδυρμὸς, καὶ ταῖς
μυστικαῖς φωναῖς θρῆνος ἐλεεινὸς ἇντεγείρεται. Τί δεῖ
πᾶσαν αὐτῶν προτιθέναι τὴν συμφορὰν ἀνθρώποις πα-
νηγυρίζουσιν; Ἴσως ἂν καὶ ὑμῖν κινήσαιμι θρῆνον, εἰ
πάντα ἐκτραγῳδοίην ἐπιμελῶς, καὶ νικήσει τήν ἑορτὴν
τὸ πάθος. Λὶγω γὰρ οὖν ταῦτα, ἐπεὶ μηδέπω δύναμαι
πείθειν ὑμᾶς, ὡς ἔστι ποτὶ ἡδονῆς λύπη τιμιωτέρα,
καὶ κατήφεια πανηγύρεως, καὶ γέλωτος ob καλοῦ δά-
’ κρυον ἰπαινούμενον.
idcirco dico, quia nondum vobis hoc persuadere possum, molestiam nonnunquam voluptate, et maesti-
tiam latitia, at laudabiles lacrymasturpi atque obsceno risu prwstantiores esse π.
τ’ Ecclo. vn, 3
(8) Αὐτό, 0r. 2, αὐτοί [male].
. (θλ-Τὰς πανδήμους. Sic quinque Regg. Deest τάς
ωᾶίύῖίῖεξειρομιν. 0r. 2, ίξιύραμιν. Oxon., ἐξηύ-
ροῧεῖ) ¹Εστῶτι. Unus “635., ὶιπῶσι.
112 Ιιοάους γεύωνται. io leaen
(12) ,Πράους γεύωνται. Sic legendum arbitramur,
pro ῥᾴους γένωνται, quod in editis legitur, in qui-
us certe mendum, irrepsit, exciso,“ in prima voce,
ἔξἶηῖἷὲέζυἼθ“ἱιῖἓξξῖιὲ“ἑέἕιῖἑξᾶξῖ’ῖξῖζιἐξζέοζὲἴίξῶῑέἷ
{isse videntur ‘Bil‘l‘iusetfiabrieliusftl’rimus in_ _n_o-
x-isse videntur B‘iilll‘iuset fiabrielius. Primus in no-
tis vertit : « ut iquid levationis sentiant.» Alter
Panos. Ga. XXXV.
ραπείᾳ τῶν ψυχῶν ἰξεύρομεν (10), ἤ κατά τι μυστή-
ριον συνιόντες, ἢ τοῖς μάρτυσι τῆς ἀληθείας πανη-
γυρίζοντες, ’ίν’ ὧν τοὺς ἀγῶνας τιμωμεν, μιμώμεθα
καί τὴν εὐσέϐειαν. Καὶ αἰσχύνονται μὲν τοὺς ἀνθρώ-
πους διὰ τήν συμφορὰν, ὅντες ἅνθρωποι, καὶ βού-
λοιντ’ ἂν ὄρεσιν, ἢ κρήμνοῖς, ἢ ὕλαις, ἥ τὸ τελευ-
ταῖον νυκτὶ καί σκότῳ περικαλύπτεσθαι· ῥιπτοῦνται
δὲ ὅμως εἰς μέσον, φόρτος ἐλεεινᾲς, καὶ δακρύων
ἄξιος. Τοῦτο μὲν ’ίσως καὶ κατὰ λόγον, ’ίνα ἡμῖν ὦσι
τῆς ἀσθενείας ἡμῶν ὑπομνήματα, καί πείθωσι μη-
δενὶ τῶν παρόντων καὶ δρωμένων, ὡς ἑστῶτι (11),
προστίθεσθαι. Ῥιπτοῦνται δὲ, οἱ μὶν ἐπιθυμίᾳ φω-
νῆς ἅνθρωπίνης, οί δὲ προσόψεως, οἱ δὶ ’ίνα βραχέα
ζωῆς ἐφόδια παρά τῶν τρυφώντων ωλλὲξωνται, πάν-
τες δὲ ’ίνα τι πράους γεύωνται (12) τοὺς ἑαυτῶν Θρή-
νους δημοσιεύσαντες.
mus. lrrumpunt autem, alii, utpptatam hominum vocem audiant : alii, ut eorum ora aspiciant : alii,
ut exigua vita subsidia ab iis, qui luxu deliciisque diffluunt, colligant : omnes autem, ut exponendis
luctibus suis nonnullum hinc levamen persentiant.
ll". Τίς οὖ κατοίκηται τούτων τοῖς ὀδυρμοῖς, ol-
min ξυναυλίαν ἆρμοζομὲνων; τίς ἀκοὴ φέριι τὸ
ἄκουσμας τίς ὐψις χωρεῖ τὸ θέαμα; Οἱ μὶν κεῖνται
μετ’ ἀλλήλων, κακῶς ὑπὸ τῆς νόσου συνεζευγμένοι,
καὶ ἄλλος ἄλλο τι τῆς ,συμφορᾶς πρὸς τὸ ἐλεεινὸν
ἐρανίζοντες· καὶ εἰσὶν-ἀλλήλοις προσθήκη τοῦ πά-
ϐους, ἐλεεινοὶ τῆς -ἀρῥωστίας, τῆς συμπαθείας (13)
ἐλεεινότεροι. Περιίσταται (14) δὲ ,αὐτοὺς θέατρον
συμμιγὲς, συναλγούντων μὲν, ἀλλᾶ πρόσκαιρα. Oi
δὲ κυλινδοῦνται πρὸς τοῖς ποσὶ τῶν ἀνθρώπων ἡλίῳ
καὶ κόνει · ἔστι δὶ ὅτε καὶ κρυμοῖς ἀγρίοις, καὶ ὅμ-
6ροις, καὶ ταραχαῖς ἀνέμων ταλαιπωρούμενοι, παρᾶ
τοσοῦτον οὗ (15) συμπατούμενοι, παρ’ ὅσον (16) καὶ
ψαύειν αὐτῶν (17) βδελυσσόμιθα. ’Λντᾴδιι δὲ τοῖς ἱε-
ροῖς ἔνδον μέλεσιν δ τῶν αίτὴσεων ὀδυρμὸς, καὶ ταῖς
μυστικαῖς φωναῖς θρῆνος ἐλεεινὸς ἇντεγείρεται. Τί δεῖ
πᾶσαν αὐτῶν προτιθέναι τὴν συμφορὰν ἀνθρώποις πα-
νηγυρίζουσιν; Ἴσως ἂν καὶ ὑμῖν κινήσαιμι θρῆνον, εἰ
πάντα ἐκτραγῳδοίην ἐπιμελῶς, καὶ νικήσει τήν ἑορτὴν
τὸ πάθος. Λὶγω γὰρ οὖν ταῦτα, ἐπεὶ μηδέπω δύναμαι
πείθειν ὑμᾶς, ὡς ἔστι ποτὶ ἡδονῆς λύπη τιμιωτέρα,
καὶ κατήφεια πανηγύρεως, καὶ γέλωτος ob καλοῦ δά-
’ κρυον ἰπαινούμενον.
idcirco dico, quia nondum vobis hoc persuadere possum, molestiam nonnunquam voluptate, et maesti-
tiam latitia, at laudabiles lacrymasturpi atque obsceno risu prwstantiores esse π.
τ’ Ecclo. vn, 3
(8) Αὐτό, 0r. 2, αὐτοί [male].
. (θλ-Τὰς πανδήμους. Sic quinque Regg. Deest τάς
ωᾶίύῖίῖεξειρομιν. 0r. 2, ίξιύραμιν. Oxon., ἐξηύ-
ροῧεῖ) ¹Εστῶτι. Unus “635., ὶιπῶσι.
112 Ιιοάους γεύωνται. io leaen
(12) ,Πράους γεύωνται. Sic legendum arbitramur,
pro ῥᾴους γένωνται, quod in editis legitur, in qui-
us certe mendum, irrepsit, exciso,“ in prima voce,
ἔξἶηῖἷὲέζυἼθ“ἱιῖἓξξῖιὲ“ἑέἕιῖἑξᾶξῖ’ῖξῖζιἐξζέοζὲἴίξῶῑέἷ
{isse videntur ‘Bil‘l‘iusetfiabrieliusftl’rimus in_ _n_o-
x-isse videntur B‘iilll‘iuset fiabrielius. Primus in no-
tis vertit : « ut iquid levationis sentiant.» Alter
Panos. Ga. XXXV.