PG 35, col. 872
γεται· Ἵνα τί γὰρ ἐπλάσθης ἐν κοιλίᾳ μητρὸς, ἐκ
γαπρός (92) δὶ ἐξῆλθες, καὶ ούκ εὐθὺς (93) ἀπώλου
ὡς συνδραμεῖν τῇ γεύνήσει τὸν θάνατον; ἳνα τί δὲ
οὐκ ἀπῆλθες ἄωρος, πρὶν γεύσασθαι τῶν τοῦ βίου
κακῶν; Ἵνα τί δὲ σοι συνήντησε (94)~{6~J111;
Τί δέ σοι τὸ θηλάσαι μαστοῦς, ἀθλίως (95) ζήσε-
σθαι μέλλοντι, καὶ ζωὴν Θανάτου χαλεπωτέρανς Καὶ
τοῦτα λέγει, καὶ ἐπαφίησι πηγὰς δακρύων, καὶ περι⁸
πτύξασθαι (96) βούλεται μὲν ἡ δυστυχὴς, φοϐεῖται δὲ
τὰς τοῦ παιδὸς αάρκας ὡς πολεμίας. Πάνδημοι δὲ κα-
ταϐοήσεις, τε καὶ διώξεις, ού κατά τῶν ἀδικούντων,
ἀλλᾶ κατά (97) τῶν δυστυχούντων γίνονται, Καὶ φο-
νέα μὲν ἤδη τις συνῳκίσατο, καὶ μοιχῷ μετέδωκεν,
, . , ,μ ς ε ,μ . λ.
οὐ στέγης μόνον, ἀλλά καὶ τραπέζης, xvi βίου κοι-
νωνὸν τὸν ἱερόσυλον εἶ’λετο, καὶ τοῖς αὐτόν τι διατε-
θεικόσι (98) κακὸν ἐσπείσατο· τοῦ δὲ τὸ πάθος, ὡς
ἔγκλημα, μηδὲν λυπήσαντος ἀπεστράφη (99). Καὶ
πλέον (1) ἔχει νόσου κακία⁶ καὶ τὸ μὶν ἀπάνθρω-
πον ὠς ἐλευθέριον ἠσπασάμεθα, τὸ δὲ συμπαθὲς ὡς
αἰσχρὸν ἠτιμάσαμεν.
IB'. Ἀπελαύνονται πόλεων, ἀπελαυνονται οἰκιῶν,
ἀγορᾶς (2), συλλόγων, ὁδῶν, πανηγύρεων, συμποσίων,
(ὥ τοῦ πάθους ί) αὐτοῦ τοῦ ὕδατος ⁸ οὕτε πηγαὶ ῥέ-
ουσαι, τούτοις κοιναὶ πρὸς (3) τοὺς ἄλλους ἀνθρώ-
πους, οὕτε ποταμοὶ πιστεύονται μηδὲν ἐφέλκεσθαι
τοῦ μολύσματος ’ καὶτὸ παραδοξότατον ὡς ἄγη
μὶν ἀπελαύνομεν, ὡς δὲ οὐδὲν λυποῦντας πάλιν πρὸς
ἡμᾶς αὐτοὺς ἑπιστρὲφομεν (5), ούκ οἴκησιν ἀπονέ-
μοντες, ού τὰς ἀναγκαίας τροφὰς, οὐ θεραπείαν τοῖς
τραύμασιν, οὐ σκέπῃ τὴν νόσον εἰς δύναμιν περιστέλ-
λοντες. Διά τοῦτο περιπλανῶνται νυκτὸς καὶ ἡμέρας,
ἄποροι, καὶ γυμνοὶ, καὶ ἀνέστιοι, τήν νόσον ἐπιδει-
κνύντες, τὰ ἀρχαῖα ἐκδιηγούμενοι, τὸν Πλάστην ἐπιδ
ϐοώμενοι, χρώμενοι τοῖς ἀλλήλων μέλεσιν ἀντξ τῶν
λειπόντων, σομισταὶ μελῶν ἑλκόντων ἔλεον, ἄρτου τι
μικρὸν αἰτοῦντες, ἢ ὄψου τι (6) βραχύτατον, ἢ ράκος
τι τρύχινον, βοήθημα τῇς αἰσχύνης, παραμυθίαν
τοῖς ἕλκεσι Καὶ φιλάνθρωπος οὗτος αὐτοῖς, οὐχ
(1) ῌλέον. ΟΓη2, κλεῖον [f, pro πλεῖον).
ἱῇλγοριᾶςὰ Chrys, ἀγορῶνί
[In-{cii ῥὲουσαῖ, ,τούτοις κοιναὶ πρός... Vertit
interpres quasinlegisset: Πηγαί ῥέουσι τούτοις,
κοιναῖ πρόςν, Edit.
(4) Παρμαδοξότατον. Or. 2 addit: οῦ δ’ ἂν ὦσιν·
et Gab. ὅπου ἂν ὦσιν, α ubicunque fuerint, ut pes-
tem horremus, n etc.
’(ξ) Ἐπιστρέφομεν. ficii-01.: At: (ἦν οὐ, ποιούμεθα
σξιο-τρέφειν· ‹‹ quod eorum curam non gerimus,
__(6) ’ᾘ ὄψου τι. Unus 'Reg., ὄψον τι. In ΡΜ.» ἧ
ἴψρυ 16,7etc.
'(7_) Βο-ιςθημα... ἕλκεσι. Billius, ‹‹ quo pudendis cor-
(ί) sonantia... εΛκεσι. u1111us,« uo uuenais cor-
poristparti us auxilium, aut ullcerifius solatium
eran . ››
erant. ››
γαπρός (92) δὶ ἐξῆλθες, καὶ ούκ εὐθὺς (93) ἀπώλου
ὡς συνδραμεῖν τῇ γεύνήσει τὸν θάνατον; ἳνα τί δὲ
οὐκ ἀπῆλθες ἄωρος, πρὶν γεύσασθαι τῶν τοῦ βίου
κακῶν; Ἵνα τί δὲ σοι συνήντησε (94)~{6~J111;
Τί δέ σοι τὸ θηλάσαι μαστοῦς, ἀθλίως (95) ζήσε-
σθαι μέλλοντι, καὶ ζωὴν Θανάτου χαλεπωτέρανς Καὶ
τοῦτα λέγει, καὶ ἐπαφίησι πηγὰς δακρύων, καὶ περι⁸
πτύξασθαι (96) βούλεται μὲν ἡ δυστυχὴς, φοϐεῖται δὲ
τὰς τοῦ παιδὸς αάρκας ὡς πολεμίας. Πάνδημοι δὲ κα-
ταϐοήσεις, τε καὶ διώξεις, ού κατά τῶν ἀδικούντων,
ἀλλᾶ κατά (97) τῶν δυστυχούντων γίνονται, Καὶ φο-
νέα μὲν ἤδη τις συνῳκίσατο, καὶ μοιχῷ μετέδωκεν,
, . , ,μ ς ε ,μ . λ.
οὐ στέγης μόνον, ἀλλά καὶ τραπέζης, xvi βίου κοι-
νωνὸν τὸν ἱερόσυλον εἶ’λετο, καὶ τοῖς αὐτόν τι διατε-
θεικόσι (98) κακὸν ἐσπείσατο· τοῦ δὲ τὸ πάθος, ὡς
ἔγκλημα, μηδὲν λυπήσαντος ἀπεστράφη (99). Καὶ
πλέον (1) ἔχει νόσου κακία⁶ καὶ τὸ μὶν ἀπάνθρω-
πον ὠς ἐλευθέριον ἠσπασάμεθα, τὸ δὲ συμπαθὲς ὡς
αἰσχρὸν ἠτιμάσαμεν.
IB'. Ἀπελαύνονται πόλεων, ἀπελαυνονται οἰκιῶν,
ἀγορᾶς (2), συλλόγων, ὁδῶν, πανηγύρεων, συμποσίων,
(ὥ τοῦ πάθους ί) αὐτοῦ τοῦ ὕδατος ⁸ οὕτε πηγαὶ ῥέ-
ουσαι, τούτοις κοιναὶ πρὸς (3) τοὺς ἄλλους ἀνθρώ-
πους, οὕτε ποταμοὶ πιστεύονται μηδὲν ἐφέλκεσθαι
τοῦ μολύσματος ’ καὶτὸ παραδοξότατον ὡς ἄγη
μὶν ἀπελαύνομεν, ὡς δὲ οὐδὲν λυποῦντας πάλιν πρὸς
ἡμᾶς αὐτοὺς ἑπιστρὲφομεν (5), ούκ οἴκησιν ἀπονέ-
μοντες, ού τὰς ἀναγκαίας τροφὰς, οὐ θεραπείαν τοῖς
τραύμασιν, οὐ σκέπῃ τὴν νόσον εἰς δύναμιν περιστέλ-
λοντες. Διά τοῦτο περιπλανῶνται νυκτὸς καὶ ἡμέρας,
ἄποροι, καὶ γυμνοὶ, καὶ ἀνέστιοι, τήν νόσον ἐπιδει-
κνύντες, τὰ ἀρχαῖα ἐκδιηγούμενοι, τὸν Πλάστην ἐπιδ
ϐοώμενοι, χρώμενοι τοῖς ἀλλήλων μέλεσιν ἀντξ τῶν
λειπόντων, σομισταὶ μελῶν ἑλκόντων ἔλεον, ἄρτου τι
μικρὸν αἰτοῦντες, ἢ ὄψου τι (6) βραχύτατον, ἢ ράκος
τι τρύχινον, βοήθημα τῇς αἰσχύνης, παραμυθίαν
τοῖς ἕλκεσι Καὶ φιλάνθρωπος οὗτος αὐτοῖς, οὐχ
(1) ῌλέον. ΟΓη2, κλεῖον [f, pro πλεῖον).
ἱῇλγοριᾶςὰ Chrys, ἀγορῶνί
[In-{cii ῥὲουσαῖ, ,τούτοις κοιναὶ πρός... Vertit
interpres quasinlegisset: Πηγαί ῥέουσι τούτοις,
κοιναῖ πρόςν, Edit.
(4) Παρμαδοξότατον. Or. 2 addit: οῦ δ’ ἂν ὦσιν·
et Gab. ὅπου ἂν ὦσιν, α ubicunque fuerint, ut pes-
tem horremus, n etc.
’(ξ) Ἐπιστρέφομεν. ficii-01.: At: (ἦν οὐ, ποιούμεθα
σξιο-τρέφειν· ‹‹ quod eorum curam non gerimus,
__(6) ’ᾘ ὄψου τι. Unus 'Reg., ὄψον τι. In ΡΜ.» ἧ
ἴψρυ 16,7etc.
'(7_) Βο-ιςθημα... ἕλκεσι. Billius, ‹‹ quo pudendis cor-
(ί) sonantia... εΛκεσι. u1111us,« uo uuenais cor-
poristparti us auxilium, aut ullcerifius solatium
eran . ››
erant. ››