PG 35, col. 882
sanctitate quadam imbuantur.Quod si mihi ipsi soli
seram, ita seram velim, verum ut alii etiam fructus
edant; atque, ut Jobi verbis rursus utar : Pro tri-
tico oriatur mihi urtica, pro hordeo autem rubus ⁸⁷ ;
ventus etiam urens et turbo labores meos excipiant
ac surripiant, ut in vanum laboraverim. Quod si
etiam horrea exstruam, thesauros ex mammona, et
XIX. Non tandem aliquando resipiscemus? Non
stuporem atque indolentiam, ne dicam 270 tena-
citatem, abjiciemus ‘I Non res humanas cum animis
nostris considerabimus? Non in aliorum malis rebus
nostris consulemus?Natura quippe nihil est in rebus
humanis firmum et aequabilemihil sufficiens, nihil
in eodem statu constanter permanens ; verum res
nostrae, velut orbis quidam, volvuntur, alias alio
tempore,szepe etiam uno eodemque die, atque etiam
interdum eadem hora. mutationes ferentes : adeo
ut instabilibus ventis, ac navis per mare iter facien-
tis vestigiis, et fallacibus noctis insomniis, brevem
voluptatem efferentibus, iisque figuris, quas pueri
per ludum in arena fingunt, fides potius haberi pos-
sit,quam hominum prosperitati.Sapientiores autem
habendi sunt ii, qui, cum praesentibus minime
fidant, futura sibi coacervant; atque ob humana:
prosperitatis incertitudinem et inaequabilitatem, be-
nignitatis nunquam collapsum studium amplexan-
tur,ut ex tribus his commodis unum saltem omnino
adipiscantur; nimirum, vel ut nunquam in mala
incidant, quandoquidem saepe Deus hujusce vita:
bonis viros pios cumulat,beneficentia beneficentiam
provocans; vel fiduciam in seipsis apud Deum ha-
beant, ut qui non prOpter scelus ac flagitium, sed
propter dispensationem quamdam in calamitate
ΧΧ. Ne glorietur sapiens, inquit ille, in sapientia
sua, nec dives in apibus suis, nec fortis in viribus
l
l
l
ί
suzs 3° ; etiamsi ad summum quidem, alius sapien-
ιίω, alius divitiarum, alius potentiae fastigium per-
venerint. Ego vero ea, quae his consentanea sunt,
adjiciam : Nec clarus et celebris, in gloria ; nec qui
incolumi valetudine gaudet,in sanitate; nec pulcher,
in forma? przrstantia; necjuvenis,injuvenili aetate;
nec, ut rem uno verbo complectar, in ulla alia re
ex iis, qua: apud mortales laudi ducuntur, elatus
dem secundis quoque hujus vitae rebus Deus homi-
nes pietate prie—dites sepe com-plectiturmt benigni-
tate sua eos' ad sublevandas aliorum miserias invi-
e . ››
(56) Διά τινα. Deest διά in tribus Regg.
(.50) Δια τινα. Ueest οια in tribus uegg
(57) Ὑγιείᾳ. Regg.__bm, et O_r. 2, ᾧγι ᾳ.
(58) ψυσώμενοςζᾟίιιίυε : ‹‹ is, quiin ea intuta!r
it. ›› ν
οιι. ›› ν
seram, ita seram velim, verum ut alii etiam fructus
edant; atque, ut Jobi verbis rursus utar : Pro tri-
tico oriatur mihi urtica, pro hordeo autem rubus ⁸⁷ ;
ventus etiam urens et turbo labores meos excipiant
ac surripiant, ut in vanum laboraverim. Quod si
etiam horrea exstruam, thesauros ex mammona, et
XIX. Non tandem aliquando resipiscemus? Non
stuporem atque indolentiam, ne dicam 270 tena-
citatem, abjiciemus ‘I Non res humanas cum animis
nostris considerabimus? Non in aliorum malis rebus
nostris consulemus?Natura quippe nihil est in rebus
humanis firmum et aequabilemihil sufficiens, nihil
in eodem statu constanter permanens ; verum res
nostrae, velut orbis quidam, volvuntur, alias alio
tempore,szepe etiam uno eodemque die, atque etiam
interdum eadem hora. mutationes ferentes : adeo
ut instabilibus ventis, ac navis per mare iter facien-
tis vestigiis, et fallacibus noctis insomniis, brevem
voluptatem efferentibus, iisque figuris, quas pueri
per ludum in arena fingunt, fides potius haberi pos-
sit,quam hominum prosperitati.Sapientiores autem
habendi sunt ii, qui, cum praesentibus minime
fidant, futura sibi coacervant; atque ob humana:
prosperitatis incertitudinem et inaequabilitatem, be-
nignitatis nunquam collapsum studium amplexan-
tur,ut ex tribus his commodis unum saltem omnino
adipiscantur; nimirum, vel ut nunquam in mala
incidant, quandoquidem saepe Deus hujusce vita:
bonis viros pios cumulat,beneficentia beneficentiam
provocans; vel fiduciam in seipsis apud Deum ha-
beant, ut qui non prOpter scelus ac flagitium, sed
propter dispensationem quamdam in calamitate
ΧΧ. Ne glorietur sapiens, inquit ille, in sapientia
sua, nec dives in apibus suis, nec fortis in viribus
l
l
l
ί
suzs 3° ; etiamsi ad summum quidem, alius sapien-
ιίω, alius divitiarum, alius potentiae fastigium per-
venerint. Ego vero ea, quae his consentanea sunt,
adjiciam : Nec clarus et celebris, in gloria ; nec qui
incolumi valetudine gaudet,in sanitate; nec pulcher,
in forma? przrstantia; necjuvenis,injuvenili aetate;
nec, ut rem uno verbo complectar, in ulla alia re
ex iis, qua: apud mortales laudi ducuntur, elatus
dem secundis quoque hujus vitae rebus Deus homi-
nes pietate prie—dites sepe com-plectiturmt benigni-
tate sua eos' ad sublevandas aliorum miserias invi-
e . ››
(56) Διά τινα. Deest διά in tribus Regg.
(.50) Δια τινα. Ueest οια in tribus uegg
(57) Ὑγιείᾳ. Regg.__bm, et O_r. 2, ᾧγι ᾳ.
(58) ψυσώμενοςζᾟίιιίυε : ‹‹ is, quiin ea intuta!r
it. ›› ν
οιι. ›› ν