PG 35, col. 885
ὑψηλοῦ καὶ πανδήμου κηρύγματος, βαρυκαρδίους τε
ἀποκαλῶν, καὶ ἀγαπῶντας ψεῦδος, μή σφόδρα περι.-
έχεσθαι τῶν ὁρωμένων, μηδὲ ἄλλο τι ἢ κόρον (69) ci-
του καὶ οἷ’νου τῶν φθειρομένων, πᾶσαν τὴν ἐντεῦθεν
εὐδαιμονίαν ὑπολαμϐάνειν. Καὶ τάχα που τοῦτο καὶ
ὁ μακάριος ἐννοῶν Μιχαίας (70), καὶ τῶν χαμαὶ έρ-
χομένων καὶ δοκούντων ἀγαθῶν κατεξανιστάμενος ,
ὅρεσιν αἰωνίοις ⁶ ἀνᾶστα καὶ
Ἐγγίσατε , φησὶν ,
πορεύου, ὅτι οῦκ ἔστι σοι αὕτη ἀνάπαυσις’ τοῦ-
το μὲν οὖν (71) ⁴ἤδη καὶ τοῖς ῥήμασιν αὐτοῖς μικροῦ
σύμφωνον, οἷς ὁ Κύριος καὶ Σωτὴρ ἡμῶν διακελεύε-
ται, τί λέγων (72) ; Ἐγείρεσθε (73), ἄγωμεν έντεῦε
θεν* οὺ τοὺς τότε μαθητὰς μόνον ἐξ ἰκείνου μόνου
τοῦ τόπου μετατιθεὶς, ὡς ἂν οἰηθείη τις, ἀλλ’ ἀεὶ καί
πάντας τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἀπὸ γῆς (74) καὶ τῶν
περὶ γῆν εἷς οὐρανοὺς ἕλκων καὶ τὰ οὐράνια.
non eos tantum, quos tunc discipulOs habebat, ex illo duntaxat loco transferens, quemadmodum quis-
piam fortasse arbitretur, sed et semper, et omnes discipulos suos, θ. terra rebusque terrenis ad omlos
et res cmlestes pertrahens.
KB'. Τοιγαροῦν, ἀκολουθήσωμεν ἤδη τῷ Λόγῳ ,
ζητήσωμεν τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσιν, ῥίψωμεν τὴν ἐν-
τεῦθεν περιουσίαν· ’ὀ καλόν έστι ταύτης, τοῦτο μό-
νον κερδάνωμεν, κτησώμεθα τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ἐν
ἐλεημοσύναις, μεταδῶμεν τῶν ὄντων τοῖς πένησιν ,
ἵνα τὰ ἰκεῖθεν πλουτήσωμεν. Δὸς μερίδα καὶ τῇ ψυ-
χῇ, μὴ τῇ σαρκὶ μόνον· δὸς μερίδα καὶ τῷ Θεῷ, μή
τῷ κόσμῳ μόνον· ὕφελέ (75) τι τῆς γαστρὸς, τῷ
πνεύματι καθιέρωσαν · ἄρπασόν τι τοῦ πυρὸς, ἀπόθου
μακρὰν ἀπὸ τῆς κάτω (76) νεμομένης φλογός · ἅρπα-
σον τοῦ τυράννου, καταπίστέυσον τῷ Δεσπότῃ. Δὸς
μερίδα τοῖς ἑπτὰ, τῷ β.ῳ τούτῳ, καί γε τοῖς ὁκτὼ,
τῷ μετᾶ τοῦτον ἡμᾶς ἐκδεξομένῳο δὸς ὀλίγον, παρ’
οὗ τὸ πλεῖον (77) ἔχειςο δὸς καὶ τὸ πᾶν, τῷ τὰ πάν-
τα (78) χαρισαμένῳ. Οὐδέποτε νικήσεις μεγαλοδω-
ρεὰν Θεοῦ, κᾶν πάντα πρόη (79) τὰ ὄντα, κᾶν τοῖς οῦ-
σι σεαυτὸν (80) προσθῇς. Καὶ τοῦτο γάρ ἐστι λαϐεῖν,
τὸ τῷ Θεῷ δοθῆναι· ὅσον ἐὰν (81) εἰσενέγκῃς, πλεῖον
ἀεὶ τὸ Αειπόμενον· καὶ οὐδὲν δώσεις ἴδιον, ὅτι τὰ
πάντα (82) παρᾶ Θεοῦ. Καὶ ὥσπερ οὐκ ἔστιν ὑπερ-
ϐῆναι τήν ἑαυτοῦ σκιὰν ὑποχωροῦσιν καθόσον πρό-
ιμεν (83), καὶτὸ ἴσον ἀεὶ προέχουσαν· οὐδὲ ὑπὲρ τήν
κεφαλὴν γενέσθαι σώματος μέγεθος ὑπερκειμένην
ἰγ Gen. xux, 17. ’5 Gen. ιιι, 15. ³⁸ Psal. ιν, 3
ιιι, 2.
68 Οὐδὲ. In pluribus, μηδέ.
69) Μηδὲ ἄλλο τι ἢ κόρονβιο
Μηδὲ ἄλλο τι ἢίκόρον,νθνιο.ϐθ.δι’ί61ἰυ8 : ‹‹ Neve
aliud, quam frumenti et vini, quae facile corrum-
puntur, satietatem esse putemus totam hujusce
vita felicitatem. ››
(70) Μιχαίας. Sic omnes codd. Male in editis,
Αμῶς. ί
(71) Οῦν. Deest in Οτι _2.
(71 Οὗν. Deest in Or. 2.
(72) Διακελεύεται, τί λέγων; Reg. c, διαλέγεται,
‹‹ sermocinatur. ›› Gabr et Combflegunt : rt; λέ-
γωνκα quid ? dicens. An
73) Ἐγείρεσθε-ΟΡ. 2, ἐγείρεσθαι.
74) Ἀπὸγῆς. Βθεᾏό, ἀπὸ τῆς γῆς.
⁷75) Ὕφελε. 0r. 2,— ὕφειλε.
(76) Ἀπὸ τῆς κάτω, etc.
76) Ἀἑτὸ τῆς κάτω,’θῐο. α A flamma qua subtus Emr.)
ἀποκαλῶν, καὶ ἀγαπῶντας ψεῦδος, μή σφόδρα περι.-
έχεσθαι τῶν ὁρωμένων, μηδὲ ἄλλο τι ἢ κόρον (69) ci-
του καὶ οἷ’νου τῶν φθειρομένων, πᾶσαν τὴν ἐντεῦθεν
εὐδαιμονίαν ὑπολαμϐάνειν. Καὶ τάχα που τοῦτο καὶ
ὁ μακάριος ἐννοῶν Μιχαίας (70), καὶ τῶν χαμαὶ έρ-
χομένων καὶ δοκούντων ἀγαθῶν κατεξανιστάμενος ,
ὅρεσιν αἰωνίοις ⁶ ἀνᾶστα καὶ
Ἐγγίσατε , φησὶν ,
πορεύου, ὅτι οῦκ ἔστι σοι αὕτη ἀνάπαυσις’ τοῦ-
το μὲν οὖν (71) ⁴ἤδη καὶ τοῖς ῥήμασιν αὐτοῖς μικροῦ
σύμφωνον, οἷς ὁ Κύριος καὶ Σωτὴρ ἡμῶν διακελεύε-
ται, τί λέγων (72) ; Ἐγείρεσθε (73), ἄγωμεν έντεῦε
θεν* οὺ τοὺς τότε μαθητὰς μόνον ἐξ ἰκείνου μόνου
τοῦ τόπου μετατιθεὶς, ὡς ἂν οἰηθείη τις, ἀλλ’ ἀεὶ καί
πάντας τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἀπὸ γῆς (74) καὶ τῶν
περὶ γῆν εἷς οὐρανοὺς ἕλκων καὶ τὰ οὐράνια.
non eos tantum, quos tunc discipulOs habebat, ex illo duntaxat loco transferens, quemadmodum quis-
piam fortasse arbitretur, sed et semper, et omnes discipulos suos, θ. terra rebusque terrenis ad omlos
et res cmlestes pertrahens.
KB'. Τοιγαροῦν, ἀκολουθήσωμεν ἤδη τῷ Λόγῳ ,
ζητήσωμεν τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσιν, ῥίψωμεν τὴν ἐν-
τεῦθεν περιουσίαν· ’ὀ καλόν έστι ταύτης, τοῦτο μό-
νον κερδάνωμεν, κτησώμεθα τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ἐν
ἐλεημοσύναις, μεταδῶμεν τῶν ὄντων τοῖς πένησιν ,
ἵνα τὰ ἰκεῖθεν πλουτήσωμεν. Δὸς μερίδα καὶ τῇ ψυ-
χῇ, μὴ τῇ σαρκὶ μόνον· δὸς μερίδα καὶ τῷ Θεῷ, μή
τῷ κόσμῳ μόνον· ὕφελέ (75) τι τῆς γαστρὸς, τῷ
πνεύματι καθιέρωσαν · ἄρπασόν τι τοῦ πυρὸς, ἀπόθου
μακρὰν ἀπὸ τῆς κάτω (76) νεμομένης φλογός · ἅρπα-
σον τοῦ τυράννου, καταπίστέυσον τῷ Δεσπότῃ. Δὸς
μερίδα τοῖς ἑπτὰ, τῷ β.ῳ τούτῳ, καί γε τοῖς ὁκτὼ,
τῷ μετᾶ τοῦτον ἡμᾶς ἐκδεξομένῳο δὸς ὀλίγον, παρ’
οὗ τὸ πλεῖον (77) ἔχειςο δὸς καὶ τὸ πᾶν, τῷ τὰ πάν-
τα (78) χαρισαμένῳ. Οὐδέποτε νικήσεις μεγαλοδω-
ρεὰν Θεοῦ, κᾶν πάντα πρόη (79) τὰ ὄντα, κᾶν τοῖς οῦ-
σι σεαυτὸν (80) προσθῇς. Καὶ τοῦτο γάρ ἐστι λαϐεῖν,
τὸ τῷ Θεῷ δοθῆναι· ὅσον ἐὰν (81) εἰσενέγκῃς, πλεῖον
ἀεὶ τὸ Αειπόμενον· καὶ οὐδὲν δώσεις ἴδιον, ὅτι τὰ
πάντα (82) παρᾶ Θεοῦ. Καὶ ὥσπερ οὐκ ἔστιν ὑπερ-
ϐῆναι τήν ἑαυτοῦ σκιὰν ὑποχωροῦσιν καθόσον πρό-
ιμεν (83), καὶτὸ ἴσον ἀεὶ προέχουσαν· οὐδὲ ὑπὲρ τήν
κεφαλὴν γενέσθαι σώματος μέγεθος ὑπερκειμένην
ἰγ Gen. xux, 17. ’5 Gen. ιιι, 15. ³⁸ Psal. ιν, 3
ιιι, 2.
68 Οὐδὲ. In pluribus, μηδέ.
69) Μηδὲ ἄλλο τι ἢ κόρονβιο
Μηδὲ ἄλλο τι ἢίκόρον,νθνιο.ϐθ.δι’ί61ἰυ8 : ‹‹ Neve
aliud, quam frumenti et vini, quae facile corrum-
puntur, satietatem esse putemus totam hujusce
vita felicitatem. ››
(70) Μιχαίας. Sic omnes codd. Male in editis,
Αμῶς. ί
(71) Οῦν. Deest in Οτι _2.
(71 Οὗν. Deest in Or. 2.
(72) Διακελεύεται, τί λέγων; Reg. c, διαλέγεται,
‹‹ sermocinatur. ›› Gabr et Combflegunt : rt; λέ-
γωνκα quid ? dicens. An
73) Ἐγείρεσθε-ΟΡ. 2, ἐγείρεσθαι.
74) Ἀπὸγῆς. Βθεᾏό, ἀπὸ τῆς γῆς.
⁷75) Ὕφελε. 0r. 2,— ὕφειλε.
(76) Ἀπὸ τῆς κάτω, etc.
76) Ἀἑτὸ τῆς κάτω,’θῐο. α A flamma qua subtus Emr.)