PG 36, col. 373
κοντας ΠΟ), καὶ ζητοῦντες ἒξὸδια ῥήματα· ἕως οὒκ
ἰατρὸς ἄτεχνος περὶ σὲ, ὥρας σοι χαριζόμενος ὧν
οὐκ ἔστι κύριος, καὶ νεύματι ταλαντεύων τὴν σωτη-
ρίαν, καὶ φιλοσοφῶν περὶ τῆς νόσου μετὰ τὸν θά-
νατον, ἢ τοὺς μισθοὺς βαρύνων ταῖς ὑποχωρήσεσιν,
ἢ τὴν ἀπόγνωσιν αἰνιττόμενος ἕως οῦ μάχη βα-
πτιστοῦ καί χρηματιοτοῦ, τοῦ μὲν, ὅπως ἐφοδιάσῃ
φιλονεικοῦντος, τοῦ δὲ, ὅπως γραφῇ κληρονὸμος, ἆμ-
φότερα (71) τοῦ καιροῦ μὴ συγχωροῦντος.
gens, aut deploratum morbum esse significans : quandiu inter eum, qui baptizandi munere fungitur,
et quaestuarium nulla pugna est; dum ille morientem viatico instruere, hic haeres scribi contendit,nec
utrumque per tempus licet.
IB'. Τί πυρετὸν ἀναμένεις εὗεργέτην, ἀλλ’ οὗ Θεὸνς
Τί καιρὸν, ἀλλ’ οὗ λογισμόν ς Τί φίλον ὶπίϐωλον, ἀλλ’
οῦ πόθον σωτήριο-ςῐί μὴ τὴν sinuin, ἀλλὰ τὴν βίανς
Τί μὴ τὴν ὶλευθερίαν, ἀλλὰ τὴν στενοχωρίαν (Ἶ2); l‘l
παρ’ ἄλλου δὲῃ μαθεῖν τὴν ἔξοδον, ἀλλ’ οὐχ ὡς ᾔδη
παρούσης διανοήσῃ ; Τί φάρμακα ὶπιζητετς (Ἰ3), τὰ
μηδὲν ὀνήσοντα; Τί κριτικὸν ἱδρῶτα, ’ἴσως παρ-
εστῶτος τσῦ ἒξεδίυυ; Σαυτὸν πρὸ τῆς ἀνάγκης
ίάτρευσον· σαυτὸν ὶλέησον, τὸν γνήσιον τῆς ἀσθε-
νείας θεραπευτήν’ σαυτῷ προσάγαγε (74) τὸ σωτή-
ριον ὄντως φάρμακον, ’Ἕως ἐξ οὖρίας πλεῖς, (pag-h-
θητι τὸ ναυάγιον· καὶ ἧττον ναυαγήσεις, τῇ δ-ιλίᾳ
βοηθῷ χρώμενος. Πανηγυρισθήτω τὸ δῶρον, ἀλλὰ
μὴ θρηνηθήτω· ὶπεργασθήτω τό τάλαντον, ἄλλα μὴ
συγχωσθήτω. ,Γενέσθω τι μέσον ,(75) τῆς χάριτος
καὶ τῆς ἀναλύσεως, ’ίνα μὴ ἐξαλειφθῇ τὰ πονηρὰ
γράμματα μόνον, ἀλλὰ vati μετεγγραφῇ τὰ βελ-
τίονα· ἵνα μὴ τὸ χᾶρισμα μόνον ἓχῃς, ἀλλὰ καὶ τὴν
ἀντίδοσιν· ’ἵνα μὴ τὸ πῦρ φύγῃς μόνον, ἀλλὰ καὶ
τῆς δόξης κληρονομήσῃς, ἦν τὸ ἐπεργάσασθαι τῷ
δώρῳ (76) χαρίζεται, ’Ἔστι γὰρ τοῖς μὲν μικροψύ-
χοις μέγα, τὸ φυγεῖν βάσανον· τοῖς δὲ μεγαλοψύ-
χοις, τὸ fol- τυχεῖν-άντιδόσεως. __ _
negotiatio dono adjuncta conciliat. Nam parvis quidem atque abjectis animis amplum ac praeclarum
videtur, ptenam vitare : at qui magno et excelso animo praediti sunt, ad mercedem quoque aspirant-
ll". Τρεῖς γὰρ οῖδα τάξεις τῶν σωζομένων,
δουλείαν, μισθαρνίαν, υἱότητα. Εἰ δουλος ετ, τὰς
πληγὰς φοϐήθητυ εἶ μισθωτὸς, πρὸς τὸ λαϐεῖν
βλέπε μόνον. Εἰ δὲ ὑπὲρ (77) τούτους, καὶ υἱὸς, ὡς
πατέρα αἰδέσθητι, ’Ἔργασαι τὰ καλὸν, ὅτι καλὸν τῷ
πατρὶ πείθεσθαι, κέν εἴ σοι μηδὲν ἔσεσθαι μέλλοι,
Τοῦτο «att μισθὸς, τὸ τῷ πατρὶ (78) χαρίζεσθαι,
(69) Ἐπεχόμενα. Colb. ἲ ει 168., ἐπιχεόμεναι,
σνῖρίιέδδδεί- _- _- γ fl I
(70) Ἐκᾷημίαντ μεθέλξιοντες. α Discessum tetra-
benles, ι id est, a baptismate aegrotantis animum detaut non modo sacramentum et peccatorum re-
avocantes, ut extrema ejus verba excutiant, non missionem, quam affert baptismus,_habeas; ve-
tanl‘agg’ro, quam sibi ipsis consulentes. Δ rum etiam-mercedem δι’ renumerationem acci-
(71) ’λμφόῖερι _In ed. sequitur μή, quod aucto-
ritate’codd. delevimus. λ ί ξ
(72)- Στενοχωρίαν. Sic plures codd. In ed., στε-
νωγ ωρίαν .
ωχωὸρίαν. ν ed
(τι Επιζητετς. Regg. b, c, d, Ot‘. l, etc.,
ζῄΐῐῶ--ἔπιζητετᾳ Regg. b, ο, (μοι. 1, εις..
’νιτ⁸ (ο
ητιϊς. ’ Ur. l . ‘
ἰατρὸς ἄτεχνος περὶ σὲ, ὥρας σοι χαριζόμενος ὧν
οὐκ ἔστι κύριος, καὶ νεύματι ταλαντεύων τὴν σωτη-
ρίαν, καὶ φιλοσοφῶν περὶ τῆς νόσου μετὰ τὸν θά-
νατον, ἢ τοὺς μισθοὺς βαρύνων ταῖς ὑποχωρήσεσιν,
ἢ τὴν ἀπόγνωσιν αἰνιττόμενος ἕως οῦ μάχη βα-
πτιστοῦ καί χρηματιοτοῦ, τοῦ μὲν, ὅπως ἐφοδιάσῃ
φιλονεικοῦντος, τοῦ δὲ, ὅπως γραφῇ κληρονὸμος, ἆμ-
φότερα (71) τοῦ καιροῦ μὴ συγχωροῦντος.
gens, aut deploratum morbum esse significans : quandiu inter eum, qui baptizandi munere fungitur,
et quaestuarium nulla pugna est; dum ille morientem viatico instruere, hic haeres scribi contendit,nec
utrumque per tempus licet.
IB'. Τί πυρετὸν ἀναμένεις εὗεργέτην, ἀλλ’ οὗ Θεὸνς
Τί καιρὸν, ἀλλ’ οὗ λογισμόν ς Τί φίλον ὶπίϐωλον, ἀλλ’
οῦ πόθον σωτήριο-ςῐί μὴ τὴν sinuin, ἀλλὰ τὴν βίανς
Τί μὴ τὴν ὶλευθερίαν, ἀλλὰ τὴν στενοχωρίαν (Ἶ2); l‘l
παρ’ ἄλλου δὲῃ μαθεῖν τὴν ἔξοδον, ἀλλ’ οὐχ ὡς ᾔδη
παρούσης διανοήσῃ ; Τί φάρμακα ὶπιζητετς (Ἰ3), τὰ
μηδὲν ὀνήσοντα; Τί κριτικὸν ἱδρῶτα, ’ἴσως παρ-
εστῶτος τσῦ ἒξεδίυυ; Σαυτὸν πρὸ τῆς ἀνάγκης
ίάτρευσον· σαυτὸν ὶλέησον, τὸν γνήσιον τῆς ἀσθε-
νείας θεραπευτήν’ σαυτῷ προσάγαγε (74) τὸ σωτή-
ριον ὄντως φάρμακον, ’Ἕως ἐξ οὖρίας πλεῖς, (pag-h-
θητι τὸ ναυάγιον· καὶ ἧττον ναυαγήσεις, τῇ δ-ιλίᾳ
βοηθῷ χρώμενος. Πανηγυρισθήτω τὸ δῶρον, ἀλλὰ
μὴ θρηνηθήτω· ὶπεργασθήτω τό τάλαντον, ἄλλα μὴ
συγχωσθήτω. ,Γενέσθω τι μέσον ,(75) τῆς χάριτος
καὶ τῆς ἀναλύσεως, ’ίνα μὴ ἐξαλειφθῇ τὰ πονηρὰ
γράμματα μόνον, ἀλλὰ vati μετεγγραφῇ τὰ βελ-
τίονα· ἵνα μὴ τὸ χᾶρισμα μόνον ἓχῃς, ἀλλὰ καὶ τὴν
ἀντίδοσιν· ’ἵνα μὴ τὸ πῦρ φύγῃς μόνον, ἀλλὰ καὶ
τῆς δόξης κληρονομήσῃς, ἦν τὸ ἐπεργάσασθαι τῷ
δώρῳ (76) χαρίζεται, ’Ἔστι γὰρ τοῖς μὲν μικροψύ-
χοις μέγα, τὸ φυγεῖν βάσανον· τοῖς δὲ μεγαλοψύ-
χοις, τὸ fol- τυχεῖν-άντιδόσεως. __ _
negotiatio dono adjuncta conciliat. Nam parvis quidem atque abjectis animis amplum ac praeclarum
videtur, ptenam vitare : at qui magno et excelso animo praediti sunt, ad mercedem quoque aspirant-
ll". Τρεῖς γὰρ οῖδα τάξεις τῶν σωζομένων,
δουλείαν, μισθαρνίαν, υἱότητα. Εἰ δουλος ετ, τὰς
πληγὰς φοϐήθητυ εἶ μισθωτὸς, πρὸς τὸ λαϐεῖν
βλέπε μόνον. Εἰ δὲ ὑπὲρ (77) τούτους, καὶ υἱὸς, ὡς
πατέρα αἰδέσθητι, ’Ἔργασαι τὰ καλὸν, ὅτι καλὸν τῷ
πατρὶ πείθεσθαι, κέν εἴ σοι μηδὲν ἔσεσθαι μέλλοι,
Τοῦτο «att μισθὸς, τὸ τῷ πατρὶ (78) χαρίζεσθαι,
(69) Ἐπεχόμενα. Colb. ἲ ει 168., ἐπιχεόμεναι,
σνῖρίιέδδδεί- _- _- γ fl I
(70) Ἐκᾷημίαντ μεθέλξιοντες. α Discessum tetra-
benles, ι id est, a baptismate aegrotantis animum detaut non modo sacramentum et peccatorum re-
avocantes, ut extrema ejus verba excutiant, non missionem, quam affert baptismus,_habeas; ve-
tanl‘agg’ro, quam sibi ipsis consulentes. Δ rum etiam-mercedem δι’ renumerationem acci-
(71) ’λμφόῖερι _In ed. sequitur μή, quod aucto-
ritate’codd. delevimus. λ ί ξ
(72)- Στενοχωρίαν. Sic plures codd. In ed., στε-
νωγ ωρίαν .
ωχωὸρίαν. ν ed
(τι Επιζητετς. Regg. b, c, d, Ot‘. l, etc.,
ζῄΐῐῶ--ἔπιζητετᾳ Regg. b, ο, (μοι. 1, εις..
’νιτ⁸ (ο
ητιϊς. ’ Ur. l . ‘