PG 36, col. 500
A'. Ἐπειδή δὲ ὑπὲρ ἀνδρὸς ἡμῖν 6 λόγος, κατ’ ἅν·-
δρα κρίνεσθαι τὴν εὐγένειαν (54) ἀξιοῦντος, καὶ μὴ,
τὰς μὲν μορφὰς, καὶτὰς χρόας ἐξ ἑαυτῶν δοκιμάζε-
σθαι, καὶ τῶν ἵππων τοὺς εὐγενεστάτους ἢ ἀτιμοτά-
τους, ἡμᾶς δὲ ζωγραφεῖσθαι τοῖς ἔξωθεν, ἓν δύο
τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑπαρχόντων αὐτῷ, καὶ ταῦτα οἰκεῖα
τῷ ἐκείνου βίῳ, καὶ οἷς ἂν μάλιστα ἡσθείη λεγομέ-
autc, εἰπὼν, ἐπ’ αὑτὸν καὶ δὴ τρέψομαι. ’¹Αλλου μὲν
οὖν ἄλλο τι γνώρισμα καὶ διήγημα, καὶ γένους, καὶ
τοῦ καθέκαστον, ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον, καθάπερ τις
κλῆρος πατρῷος, ἢ πόῤῥωθεν, ἢ ἐγγύθεν ηργμένος,
κάτεισιν εἷς τοὺς ὕστερον · τούτῳ δὲ γενοϊν τοῖν (55)
ἀμφοτέροιν τὸ εὐσεϐὲς ἐπίσημον, δηλώσει δὲ (56) νῦν
6 λόγος,
Ε’, Διωγμὸςῆν, καὶ διωγμῶν 6 φρικωδέστατος καδ
βαρύτατος ⁶ εἱδόσι λέγω τὸν Μαξιμίνου, ὃς πολλεῒς
τοῖς (57) ἐγγύθεν γενομένοις ἐπιφυεὶς, πάντας φιλ-
ανθρώπους ἀπέδειξε, θράσει τε πολλῷ ῥέων, καὶ φι-
λονεικῶν τὸ τῆς ἀσεϐείας κράτος (58) ἀναδήσασθαι.
Γοῦτον πολλοὶ μὶν ὑπερέσχον τῶν ἡμετέρων ἀγωνι-
στῶν, καὶ μέχρι θανάτου διηγωνισμένοι, καὶ πρὸ
θανάτοδ μικρόν · τοσοῦτον ἀπολειφθέντες, ὅσον ἐπι-
ϐιῶναι τῇ νίκῃ, καὶ μὴ συναπελθετν τοῖς παλαίσμα-
σιν, ἀλλ’ ὑπολειφθῆναι τοῖς ἄλλοις ἀλεῖπται (59) τῆς
ἀρετῆς, ζῶντες μάρτυρες, ἕμπνοοι στῆλαι, σιγῶντα
κηρύγματα, σὺν πολλοῖς δὲ τοῖς ἀριθμουμένοις καὶ οἱ
πρὸς πατρὸς τούτῳ πατέρες, οἷς πᾶσαν ἀσκήσασιν
εὐσεϐείας ὁδὸν, καλὴν ὶπήνεγκεν 6 καιρὸς ἐκεῖνος
τὴν κορωνίδα. Παρασκευῆς μὲν γὰρ οῧτως εἶχον καί
γνώμης, ὡς πάντα ῥαδίως οἴσοντες, ἐξ ὧν στεφανοῖ
Χριστὸς τοὺς τὴν ἐκείνου μιμησαμένους ὑπὲρ ἡμῶν
ἄθλησιν,
ς’, Ἐπεὶ ’τὲ νόμιμον αὐτοῖς ἔδει καὶ τὸν ἀγῶνα
γενέσθαι (νόμος δὲ μαρτυρίας, μήτε ἐθελοντὰς πρὸς
τὸν ἀγῶνα χωρεῖν, φειδοῒ τῶν διωκόντων καὶ τῶν
ἀσθενεστέρων, μήτε παρόντας ἀναδύεσθαι· τὸ μὲν
γὰρ θράσους, τὸ δὲ ἀνανδρίας (60) ἐστίν ⁸ καὶ (61)
(58) Κράτος. Coisl. 2 aliique plures addunt, αύ-
τός.
(59) insumi. ε Alipta, ι id est, ε cohortale-
res. ι Mox, σιγῶντα κηρύγματα, tacita praconia, δ
quia non sermonibus, sed membrorum laceratio-
uihus pietatem pradicabant.
(60)’⁹Ανανδρίας. In nonnullis, ἂνανδρείας. α Pra-
clarum esi, ιι inquit Origenes commenta’n Joan.,
(ι non
(61) Καί. Tres Regg., κάίν,
δρα κρίνεσθαι τὴν εὐγένειαν (54) ἀξιοῦντος, καὶ μὴ,
τὰς μὲν μορφὰς, καὶτὰς χρόας ἐξ ἑαυτῶν δοκιμάζε-
σθαι, καὶ τῶν ἵππων τοὺς εὐγενεστάτους ἢ ἀτιμοτά-
τους, ἡμᾶς δὲ ζωγραφεῖσθαι τοῖς ἔξωθεν, ἓν δύο
τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑπαρχόντων αὐτῷ, καὶ ταῦτα οἰκεῖα
τῷ ἐκείνου βίῳ, καὶ οἷς ἂν μάλιστα ἡσθείη λεγομέ-
autc, εἰπὼν, ἐπ’ αὑτὸν καὶ δὴ τρέψομαι. ’¹Αλλου μὲν
οὖν ἄλλο τι γνώρισμα καὶ διήγημα, καὶ γένους, καὶ
τοῦ καθέκαστον, ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον, καθάπερ τις
κλῆρος πατρῷος, ἢ πόῤῥωθεν, ἢ ἐγγύθεν ηργμένος,
κάτεισιν εἷς τοὺς ὕστερον · τούτῳ δὲ γενοϊν τοῖν (55)
ἀμφοτέροιν τὸ εὐσεϐὲς ἐπίσημον, δηλώσει δὲ (56) νῦν
6 λόγος,
Ε’, Διωγμὸςῆν, καὶ διωγμῶν 6 φρικωδέστατος καδ
βαρύτατος ⁶ εἱδόσι λέγω τὸν Μαξιμίνου, ὃς πολλεῒς
τοῖς (57) ἐγγύθεν γενομένοις ἐπιφυεὶς, πάντας φιλ-
ανθρώπους ἀπέδειξε, θράσει τε πολλῷ ῥέων, καὶ φι-
λονεικῶν τὸ τῆς ἀσεϐείας κράτος (58) ἀναδήσασθαι.
Γοῦτον πολλοὶ μὶν ὑπερέσχον τῶν ἡμετέρων ἀγωνι-
στῶν, καὶ μέχρι θανάτου διηγωνισμένοι, καὶ πρὸ
θανάτοδ μικρόν · τοσοῦτον ἀπολειφθέντες, ὅσον ἐπι-
ϐιῶναι τῇ νίκῃ, καὶ μὴ συναπελθετν τοῖς παλαίσμα-
σιν, ἀλλ’ ὑπολειφθῆναι τοῖς ἄλλοις ἀλεῖπται (59) τῆς
ἀρετῆς, ζῶντες μάρτυρες, ἕμπνοοι στῆλαι, σιγῶντα
κηρύγματα, σὺν πολλοῖς δὲ τοῖς ἀριθμουμένοις καὶ οἱ
πρὸς πατρὸς τούτῳ πατέρες, οἷς πᾶσαν ἀσκήσασιν
εὐσεϐείας ὁδὸν, καλὴν ὶπήνεγκεν 6 καιρὸς ἐκεῖνος
τὴν κορωνίδα. Παρασκευῆς μὲν γὰρ οῧτως εἶχον καί
γνώμης, ὡς πάντα ῥαδίως οἴσοντες, ἐξ ὧν στεφανοῖ
Χριστὸς τοὺς τὴν ἐκείνου μιμησαμένους ὑπὲρ ἡμῶν
ἄθλησιν,
ς’, Ἐπεὶ ’τὲ νόμιμον αὐτοῖς ἔδει καὶ τὸν ἀγῶνα
γενέσθαι (νόμος δὲ μαρτυρίας, μήτε ἐθελοντὰς πρὸς
τὸν ἀγῶνα χωρεῖν, φειδοῒ τῶν διωκόντων καὶ τῶν
ἀσθενεστέρων, μήτε παρόντας ἀναδύεσθαι· τὸ μὲν
γὰρ θράσους, τὸ δὲ ἀνανδρίας (60) ἐστίν ⁸ καὶ (61)
(58) Κράτος. Coisl. 2 aliique plures addunt, αύ-
τός.
(59) insumi. ε Alipta, ι id est, ε cohortale-
res. ι Mox, σιγῶντα κηρύγματα, tacita praconia, δ
quia non sermonibus, sed membrorum laceratio-
uihus pietatem pradicabant.
(60)’⁹Ανανδρίας. In nonnullis, ἂνανδρείας. α Pra-
clarum esi, ιι inquit Origenes commenta’n Joan.,
(ι non
(61) Καί. Tres Regg., κάίν,