PG 36, col. 521
σώφρονες· ἒπειδὴ πράγματος ἐστῶτός εἶσι, διὰ τοῦτο
καὶ μονιμώτεροι, καὶ ὅσῳ πλέον (80) αὐτοῖς τὸ κάλ-
λος φαντάζεται, τοσούτῳ μᾶλλον ἔαυτῷ τε καὶ ἂλ-
λήλοις συνδεῖ τοὺς τῶν αιότῶδ ὶραστάς. Οὗτος τοῦ
ὑπὲρ ἡμᾶς ἔρωτος νόμος (81), Αἶσθάνομαι μὲν οὖν
ἔξω τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ μέτρου φερόμενος, καὶ οὐκ
οἶδ’ ὅπως εἷς τούτους ἐμπίπτω τοὺς λόγους, οὐκ ἔχω
δ’ ὃπως ἐμαυτὸν ἐπίσχω τοῦ διηγήματος. Ἀεὶ γὰρ
μοι τὸ παρεθέν ἀναγκαῖον φαίνεται, καὶ κρεῖττον
τοῦ προληφθέντος. Κέίν μέ τις ἀπάγῃ τοῦ πρόσω
τυραννικῶς, τὸ τῶν πολυπόδων πείσομαι, ὤν τῆς θα-
λάμης ὲξελκομένων, προσέξονται ταῖς κοτύλαις αἱ-
πέτραι, καὶ οὗ πρὶν ἀφεθήσονται, ἤ παρ’ ἀλλήλων
τι προσλαϐεῖν ἐκ τῆς βίας. Εἰ μὲν οὗν συγχωρή-
σοι (82) τις, ἔχω τὸ ζητούμενον· εἷ δὲ μὴ, παρ’
ἰμαυτοῦ λήψομαι,
quidpiam utrinque acceperint. Proinde si quis mihi hoc concesserit, habeo quod quaero; sin minus,a
meipso accipiam.
K'. Οὒτω δὴ τὰ πρὸς ἀλλῦλους ἔχοντες, καὶ τοιαύ-
τας ὓποστήσαδτις εὖτεχεῖ (83) θαλάμῳ χρυσέας κίο-
νας (84), ὅ φησι Πίνδαρος, οὕτως ᾗειμεν εἷς τὸ
πρόσω, Θεῷ καὶ πόθῳ συνεργοῖς χρώμενοιηηὶῑ πῶς
ἀδακρυτὶ τὴν τούτων ἐνέγκω μνῆμην ς "lactt μὲν
ἑλπίδες ἦγον ἡμᾶς, πράγματος ὲπιφθονωτάτου, τῶν
λόγων· φθόνος δὲ ἀπῆν, ζῆλος δὲ ἐσπουδάζετο.
Ἀγὼν δὲ ἀμφοτέροις, οὐχ ὅστις αὐτὸς τὸ πρωτεῖον
ἔχοι (85), ἀλλ’ ὃπως τῷ ἑτέρῳ τούτου παραχωρήσειεν·
τὸ γὰρ ἀλλήλων εὐδόκιμον ἴδιον ἐποιούμεθα. Μία
μὲν ἀμφοτέροις ἐδόκει ψυχὴ, δύο σώματα φέρουσα,
Καί εὶ τὸ πάντα ἓν πᾶσι κεῖσθαι, μὴ πειστέον (86)
τοῖς λέγουσιν’ ἀλλ’ ἡμῖν γε πειστέον (87),ὡς ἐν
ἂλλήλοις, καὶ παρ’ ἀλλὴλοις ἐκείμεθα. ’Ἕν δ’ ἀμφο-
τέροις ἔργον, ἦ ἀρετὴ, καὶ τὸ ζῇν πρὸς τὰς μελλού-
σας ἐλπίδας, πρὶν ἐνθένδε ἀπελθεῖν, ἐνθένδε μεθ-
ισταμένοις. Πρὸς ὅ βλέποντες, καὶ βίον καὶ πρᾶξιν
ἅπασαν ἆπηυθύνομεν, παρα τε τῆς ἐντολῆς οὕτως
ἀγόμενοι, καὶ ἀλλήλοις τὴν ἀρετὴν παραθήγοντες* καὶ,
εὶ μὴ μέγα ἐμοὶ τοῦτο εἰπεῖν, κανόντες ὃντες ἀλλὴλοις
καὶ στάθμαι, οῖς 15‘ ιῦθξς ‘(88), καὶμὴ, διακρίνεου
ται. Ἐταίρων τε γὰρ ὡμιλοῦμεν, οὒ τοῖς ἀσελγε-
στάτοις, ἀλλᾶ τοῖς σωφρονεστάτοιςοξοῦδὲ τοῖς μαχι-
μωτάτοις, ἀλλὰ τοῖς εἱρηνικωτάτοις, καὶ οἷς συνεῖυ
ναι λυσιτελέστατον· εἰδότες, ὅτι κακίας ῥᾷον μετα-
⁹⁸ Pind. Olymp., od. vr, vers. ι.
(ἾδλΔαπανηθείσῃς. Reg. c, δαπανωμένης.
’79) ’Υφίσταταιη Reg. pii, ἵσταται.
79) Υφίσταται. fles. ph, ’ἱσταται.
380) Καὶβσῳ πλέον, εῑο.αουειηῑο magis pulchri-
ο menti obiicitur. ι Nimirum α anima et vir-
tudo menti objicitur, ι Nimirum α anima et vir-
tus, ι ut exponit Nicetas.
81) Οὗτος τοῦ ὑπὲρ ,ἡμᾶς ἔρωτοςπνόμος. Nicet.,
Ὀ ὶτού πνευματιξιοῦ διαὶ ἡμετέρου ἔρωτος νόμος ,
amoris spiritualiset nostri lex, ι quasi philoso-
phici et Christiani.
(βε) Emi-rises.- ῐὶθεο Ph: συγχωρήσει.
(8³)Εὒτέίχιτ. Sic Réggl a, cfd,‘ bm, undecim
ωδ) ευτειχιῑ. mc nec . a, c, α, om, undecim
“02:3,.Pindar" etc. In ei, εὐτυχεῖ, (felici, fortu-
nato. ι
Ρλτιοι. Gr. XXXVI.
καὶ μονιμώτεροι, καὶ ὅσῳ πλέον (80) αὐτοῖς τὸ κάλ-
λος φαντάζεται, τοσούτῳ μᾶλλον ἔαυτῷ τε καὶ ἂλ-
λήλοις συνδεῖ τοὺς τῶν αιότῶδ ὶραστάς. Οὗτος τοῦ
ὑπὲρ ἡμᾶς ἔρωτος νόμος (81), Αἶσθάνομαι μὲν οὖν
ἔξω τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ μέτρου φερόμενος, καὶ οὐκ
οἶδ’ ὅπως εἷς τούτους ἐμπίπτω τοὺς λόγους, οὐκ ἔχω
δ’ ὃπως ἐμαυτὸν ἐπίσχω τοῦ διηγήματος. Ἀεὶ γὰρ
μοι τὸ παρεθέν ἀναγκαῖον φαίνεται, καὶ κρεῖττον
τοῦ προληφθέντος. Κέίν μέ τις ἀπάγῃ τοῦ πρόσω
τυραννικῶς, τὸ τῶν πολυπόδων πείσομαι, ὤν τῆς θα-
λάμης ὲξελκομένων, προσέξονται ταῖς κοτύλαις αἱ-
πέτραι, καὶ οὗ πρὶν ἀφεθήσονται, ἤ παρ’ ἀλλήλων
τι προσλαϐεῖν ἐκ τῆς βίας. Εἰ μὲν οὗν συγχωρή-
σοι (82) τις, ἔχω τὸ ζητούμενον· εἷ δὲ μὴ, παρ’
ἰμαυτοῦ λήψομαι,
quidpiam utrinque acceperint. Proinde si quis mihi hoc concesserit, habeo quod quaero; sin minus,a
meipso accipiam.
K'. Οὒτω δὴ τὰ πρὸς ἀλλῦλους ἔχοντες, καὶ τοιαύ-
τας ὓποστήσαδτις εὖτεχεῖ (83) θαλάμῳ χρυσέας κίο-
νας (84), ὅ φησι Πίνδαρος, οὕτως ᾗειμεν εἷς τὸ
πρόσω, Θεῷ καὶ πόθῳ συνεργοῖς χρώμενοιηηὶῑ πῶς
ἀδακρυτὶ τὴν τούτων ἐνέγκω μνῆμην ς "lactt μὲν
ἑλπίδες ἦγον ἡμᾶς, πράγματος ὲπιφθονωτάτου, τῶν
λόγων· φθόνος δὲ ἀπῆν, ζῆλος δὲ ἐσπουδάζετο.
Ἀγὼν δὲ ἀμφοτέροις, οὐχ ὅστις αὐτὸς τὸ πρωτεῖον
ἔχοι (85), ἀλλ’ ὃπως τῷ ἑτέρῳ τούτου παραχωρήσειεν·
τὸ γὰρ ἀλλήλων εὐδόκιμον ἴδιον ἐποιούμεθα. Μία
μὲν ἀμφοτέροις ἐδόκει ψυχὴ, δύο σώματα φέρουσα,
Καί εὶ τὸ πάντα ἓν πᾶσι κεῖσθαι, μὴ πειστέον (86)
τοῖς λέγουσιν’ ἀλλ’ ἡμῖν γε πειστέον (87),ὡς ἐν
ἂλλήλοις, καὶ παρ’ ἀλλὴλοις ἐκείμεθα. ’Ἕν δ’ ἀμφο-
τέροις ἔργον, ἦ ἀρετὴ, καὶ τὸ ζῇν πρὸς τὰς μελλού-
σας ἐλπίδας, πρὶν ἐνθένδε ἀπελθεῖν, ἐνθένδε μεθ-
ισταμένοις. Πρὸς ὅ βλέποντες, καὶ βίον καὶ πρᾶξιν
ἅπασαν ἆπηυθύνομεν, παρα τε τῆς ἐντολῆς οὕτως
ἀγόμενοι, καὶ ἀλλήλοις τὴν ἀρετὴν παραθήγοντες* καὶ,
εὶ μὴ μέγα ἐμοὶ τοῦτο εἰπεῖν, κανόντες ὃντες ἀλλὴλοις
καὶ στάθμαι, οῖς 15‘ ιῦθξς ‘(88), καὶμὴ, διακρίνεου
ται. Ἐταίρων τε γὰρ ὡμιλοῦμεν, οὒ τοῖς ἀσελγε-
στάτοις, ἀλλᾶ τοῖς σωφρονεστάτοιςοξοῦδὲ τοῖς μαχι-
μωτάτοις, ἀλλὰ τοῖς εἱρηνικωτάτοις, καὶ οἷς συνεῖυ
ναι λυσιτελέστατον· εἰδότες, ὅτι κακίας ῥᾷον μετα-
⁹⁸ Pind. Olymp., od. vr, vers. ι.
(ἾδλΔαπανηθείσῃς. Reg. c, δαπανωμένης.
’79) ’Υφίσταταιη Reg. pii, ἵσταται.
79) Υφίσταται. fles. ph, ’ἱσταται.
380) Καὶβσῳ πλέον, εῑο.αουειηῑο magis pulchri-
ο menti obiicitur. ι Nimirum α anima et vir-
tudo menti objicitur, ι Nimirum α anima et vir-
tus, ι ut exponit Nicetas.
81) Οὗτος τοῦ ὑπὲρ ,ἡμᾶς ἔρωτοςπνόμος. Nicet.,
Ὀ ὶτού πνευματιξιοῦ διαὶ ἡμετέρου ἔρωτος νόμος ,
amoris spiritualiset nostri lex, ι quasi philoso-
phici et Christiani.
(βε) Emi-rises.- ῐὶθεο Ph: συγχωρήσει.
(8³)Εὒτέίχιτ. Sic Réggl a, cfd,‘ bm, undecim
ωδ) ευτειχιῑ. mc nec . a, c, α, om, undecim
“02:3,.Pindar" etc. In ei, εὐτυχεῖ, (felici, fortu-
nato. ι
Ρλτιοι. Gr. XXXVI.