PG 37, col. 383
te scripsi, mmmime dubito quin id etiam expeten- μ ἐπέσταλκα (16), πείθομαι δὲ ὅτι καὶ αὐτῷ ποθοῦντι,
tem. O ingentem cessationem ac desidiam, ne Ὁ τῆς ἀργίας, ἵνα μὴ εἴπω τῆς ἀναλγησίας1
dicam stuporemf Pene quoque nobis, quantum Μικρὸν καὶ ὁ Ἀργανθώνιος 17) ἡμῖν εἰς ὕπνου
ad somnum attinet, Arganthonius rediit : ita diu λόγον, οὕτως ἐκαθευδήσαμεν. Ποῦ μὲν ὁ θίασος (18)
dormiimus. Ubi nobis illa sodalitas ? ubi commu- ἡμῖν ἐκεῖνος; ποῦ δὲ οἱ κοινοὶ λόγοι καὶ σύλλογοι,
nes sermones et cœtus, et dulcis ille ac perennis καὶ ἡ γλυκεῖα πηγὴ καὶ ἄφθονος, ἀφʼ ἦς ἡρυόμεθα;
fons, unde hauriebamus ? Equidem ipse et exsurgo Ἐγὼ μὲν οὖν καὶ διανίσταμαι, καὶ τὴν κόνιν ἀπο-
et pulverem excutio, quemadmodum Achillis equi, σείομαι, κατὰ τοὺς Ἀχιλλέως ἴππους, ὀψὲ γοῦν
serius id licet ( vereor enim dicere), ac setam suc- (ὀκνῶ γὰρ εἰπεῖν), καὶ τὴν χαίτην ἀνασείομαι. Μή
cutio. Ne me, quæso, cavillari existimes. Τu vero με κωμῳδεῖν ὑπολάβης. Σὺ δὲ εἴ τι μέλει τῆς ἡμε-
ecquid smicitiam nostram cures, et litteris tuis τέρας φιλίας, ἐξ ὡν ἐκιστέλλεις δηλωθήσεται.
conspicuum fiet,
CCXII. AsvoCRIIo.
Banc epistolam exætremis vitæ Gregorii diebus scriptam constat: quippe quam scripsit cum vix tantilla vitæ
scintilla superesset, ut spirare liceret. Abugrio lausta precatur.
Eama bonorum nuntia nobis memorare non in- Διάττειν σε ὡς τοὺς ἀστέρας, ἄλλοτε κατʼ ἄλλe
termittit, te emicare stellarum instar, qui modo μέρος τῆς βαρβαρικῆς ἀνίσχοντα, νῦν μὲν σιτη-
in hac, muodo in illa barbaricæ oræ parte ex- ρέσια στρατιωτικὰ παρέχοντα, νῦν δὲ βασιλεῖ φαι
oriaris : nunc stipendia militaria et annonas ero- νόμενον μετὰ λαμπροῦ τοῦ σχήματος, ἡ τῶν ἀγαθῶν
gando, nunc in 196 regis conspectum cum splen- ἄγγελος φήμη ἀγγέλλουσα ἡμῖν οὐ διαλείπει. Εὐχό-
dido ornatu prodeundo. Deum precamur ut tibi μεθα δὲ τῷ Θεῷ κατὰ λόγον μέν σοι προῖοῶσαν τὴν
fausto, prout æquum est, conatu, ad sumumum ἐπιχείρησιν, ἐπὶ μέγα σε προελθεῖν ἀξίωμα, καὶ
evadas dignitatis gradum, utque contabescenti φανῆναί ποτε τηκομένῳ (20). Τοσοῦτον γὰρ μέτεστιν
quandoque conspicuus appareas: tanta enim vitæ ἡμῖν τοῦ βίου, ὅσον ἀναπνεῖν μόνον.
nobis inest scintilla, quanta ad respirationem
solam sufficiat.
cCXLII. PEro.
Germanarum Gregorii epistolarum agmen clandit hæc, quam ad Petrum scripsit. Jam enim annis,
senectute mmorboque fractus, e vita discessurus, mnetu ac sollicitudine discessus laborans, imminentem
mortem exspectabat.
Diuturno tempore alter ab altero remoti fuimus, ῇ Πλεῖστον ἐμακρύναμεν ἀπʼ ἀλλήλων, μήτε κατʼ
stque nec mutuo conspectu nobis frui, nec per ὄψιν πλησιάσαντες, μήτε διʼ ἐπιστολῶν ὁμιλήσαντες.
litteras colloqui contigit. Verum hanc disjunctio- Θαῤῤῶ δὲ ὅτι σωμάτων ἐστὶ διάστασις, ἀλλʼ οὐ
nem corporum duntaxat, ac non item animorum πνεύματος. Ἀλλὰ νῦν ὅτε καιρὸς, καὶ προσαγορεύω
esse confido. Nunc autem cums occasio se offert, σου τὴν εὐλάβειαν, καὶ προσεύχεσθαι περὶ ἡμῶν
rt pietatem tuam saluto, et vicissim a te peto, ut ἀξιῶ, καὶ γήρᾳᾳ, καὶ νόσῳ καμνόντων, καὶ ἀγωνίᾳ
pro nobis, qui et senectute, et morbo, et vitæ actæ, τῆς πολιτείας καὶ τῆς ἐκδημίας (22).
ac discessus e vita metu ac sollicitudine laboramus,
ppreces ad Deum adhibeas.
CCXLIII. Ab EV ACnI MoNACI6M,
oE nvruTATX.
Legitur in scholiis, Ἰστέον ὅτι κατά τινας ὁ λόγος ἀμφιβάλλεται. Sciendum est hunc tractatum in dubium
vocari, « forte, inquit Combef., quod paulo sit intricatior, nec iis luminibus niteat, quibus Gregorii
reliqua. Εgo potius spurium existimem, sic abesse videntur omnes Gregorii characteres. Colb. tamen
maxrimus, nulla censura aut observatione, integrum repræsentat. - Siς D. de Cosniac in notis; fPater
autem D. Clemencet in argumento sic habet. - Epistola ad Evagrium, quæ inter orationes olim 45, non
(16) oβτε ἐπέσταλκα. Ita cod. 145, et Combef. I) quam sensus postulare videtur, proponit Combef.;
In edit. ἐπέστειλα. Μοxς, καὶ αὐτῷ. iupplendum levi namque mutatione sibi textus cohæret.in edit.
videtur, ait Combef., καὶ αὐτῷ σοι, sicque legit τήκομεν. Bunc iocum vertit Morel.: Deum preca-
Bill., qui pro αὐτῷ proponit αὐτό.
(17) Ἀργανβώνιος. Arganthonius, rex Τartessio- gressu ad summum dignitatis gradum prormoveat,utque
rum, cui Anacreon poeta centum et quinquaginta videaris aliquando. Nos utique tabescimus; tantum
tribuit annos; trecentos vixisse volunt ahi. Mοx, enim vita nobis vitalis est, ut spirare solum liceat.
prο εἰς ὕπνου λόγον, Montac. et Morel. Iegunt εἰς
ὕπνον λόγου.
Gregorii.
(18) Ὁ ίασος. Ita cod. 1405 et Par., sicque
legisse videtur BilI. In edit. θείασος.
Ἐκκλησίας.
(19) Alias CCXIII. Scripta in extrema vita, et (23) Alias Oratio Xt.V. Dulia. vel potius suppo-
forte ann 389.
(β0) Φανῆνρί ποτε τηκομένῳ. Hanc lectionem αὐτοῦ, discipulum suum.
tem. O ingentem cessationem ac desidiam, ne Ὁ τῆς ἀργίας, ἵνα μὴ εἴπω τῆς ἀναλγησίας1
dicam stuporemf Pene quoque nobis, quantum Μικρὸν καὶ ὁ Ἀργανθώνιος 17) ἡμῖν εἰς ὕπνου
ad somnum attinet, Arganthonius rediit : ita diu λόγον, οὕτως ἐκαθευδήσαμεν. Ποῦ μὲν ὁ θίασος (18)
dormiimus. Ubi nobis illa sodalitas ? ubi commu- ἡμῖν ἐκεῖνος; ποῦ δὲ οἱ κοινοὶ λόγοι καὶ σύλλογοι,
nes sermones et cœtus, et dulcis ille ac perennis καὶ ἡ γλυκεῖα πηγὴ καὶ ἄφθονος, ἀφʼ ἦς ἡρυόμεθα;
fons, unde hauriebamus ? Equidem ipse et exsurgo Ἐγὼ μὲν οὖν καὶ διανίσταμαι, καὶ τὴν κόνιν ἀπο-
et pulverem excutio, quemadmodum Achillis equi, σείομαι, κατὰ τοὺς Ἀχιλλέως ἴππους, ὀψὲ γοῦν
serius id licet ( vereor enim dicere), ac setam suc- (ὀκνῶ γὰρ εἰπεῖν), καὶ τὴν χαίτην ἀνασείομαι. Μή
cutio. Ne me, quæso, cavillari existimes. Τu vero με κωμῳδεῖν ὑπολάβης. Σὺ δὲ εἴ τι μέλει τῆς ἡμε-
ecquid smicitiam nostram cures, et litteris tuis τέρας φιλίας, ἐξ ὡν ἐκιστέλλεις δηλωθήσεται.
conspicuum fiet,
CCXII. AsvoCRIIo.
Banc epistolam exætremis vitæ Gregorii diebus scriptam constat: quippe quam scripsit cum vix tantilla vitæ
scintilla superesset, ut spirare liceret. Abugrio lausta precatur.
Eama bonorum nuntia nobis memorare non in- Διάττειν σε ὡς τοὺς ἀστέρας, ἄλλοτε κατʼ ἄλλe
termittit, te emicare stellarum instar, qui modo μέρος τῆς βαρβαρικῆς ἀνίσχοντα, νῦν μὲν σιτη-
in hac, muodo in illa barbaricæ oræ parte ex- ρέσια στρατιωτικὰ παρέχοντα, νῦν δὲ βασιλεῖ φαι
oriaris : nunc stipendia militaria et annonas ero- νόμενον μετὰ λαμπροῦ τοῦ σχήματος, ἡ τῶν ἀγαθῶν
gando, nunc in 196 regis conspectum cum splen- ἄγγελος φήμη ἀγγέλλουσα ἡμῖν οὐ διαλείπει. Εὐχό-
dido ornatu prodeundo. Deum precamur ut tibi μεθα δὲ τῷ Θεῷ κατὰ λόγον μέν σοι προῖοῶσαν τὴν
fausto, prout æquum est, conatu, ad sumumum ἐπιχείρησιν, ἐπὶ μέγα σε προελθεῖν ἀξίωμα, καὶ
evadas dignitatis gradum, utque contabescenti φανῆναί ποτε τηκομένῳ (20). Τοσοῦτον γὰρ μέτεστιν
quandoque conspicuus appareas: tanta enim vitæ ἡμῖν τοῦ βίου, ὅσον ἀναπνεῖν μόνον.
nobis inest scintilla, quanta ad respirationem
solam sufficiat.
cCXLII. PEro.
Germanarum Gregorii epistolarum agmen clandit hæc, quam ad Petrum scripsit. Jam enim annis,
senectute mmorboque fractus, e vita discessurus, mnetu ac sollicitudine discessus laborans, imminentem
mortem exspectabat.
Diuturno tempore alter ab altero remoti fuimus, ῇ Πλεῖστον ἐμακρύναμεν ἀπʼ ἀλλήλων, μήτε κατʼ
stque nec mutuo conspectu nobis frui, nec per ὄψιν πλησιάσαντες, μήτε διʼ ἐπιστολῶν ὁμιλήσαντες.
litteras colloqui contigit. Verum hanc disjunctio- Θαῤῤῶ δὲ ὅτι σωμάτων ἐστὶ διάστασις, ἀλλʼ οὐ
nem corporum duntaxat, ac non item animorum πνεύματος. Ἀλλὰ νῦν ὅτε καιρὸς, καὶ προσαγορεύω
esse confido. Nunc autem cums occasio se offert, σου τὴν εὐλάβειαν, καὶ προσεύχεσθαι περὶ ἡμῶν
rt pietatem tuam saluto, et vicissim a te peto, ut ἀξιῶ, καὶ γήρᾳᾳ, καὶ νόσῳ καμνόντων, καὶ ἀγωνίᾳ
pro nobis, qui et senectute, et morbo, et vitæ actæ, τῆς πολιτείας καὶ τῆς ἐκδημίας (22).
ac discessus e vita metu ac sollicitudine laboramus,
ppreces ad Deum adhibeas.
CCXLIII. Ab EV ACnI MoNACI6M,
oE nvruTATX.
Legitur in scholiis, Ἰστέον ὅτι κατά τινας ὁ λόγος ἀμφιβάλλεται. Sciendum est hunc tractatum in dubium
vocari, « forte, inquit Combef., quod paulo sit intricatior, nec iis luminibus niteat, quibus Gregorii
reliqua. Εgo potius spurium existimem, sic abesse videntur omnes Gregorii characteres. Colb. tamen
maxrimus, nulla censura aut observatione, integrum repræsentat. - Siς D. de Cosniac in notis; fPater
autem D. Clemencet in argumento sic habet. - Epistola ad Evagrium, quæ inter orationes olim 45, non
(16) oβτε ἐπέσταλκα. Ita cod. 145, et Combef. I) quam sensus postulare videtur, proponit Combef.;
In edit. ἐπέστειλα. Μοxς, καὶ αὐτῷ. iupplendum levi namque mutatione sibi textus cohæret.in edit.
videtur, ait Combef., καὶ αὐτῷ σοι, sicque legit τήκομεν. Bunc iocum vertit Morel.: Deum preca-
Bill., qui pro αὐτῷ proponit αὐτό.
(17) Ἀργανβώνιος. Arganthonius, rex Τartessio- gressu ad summum dignitatis gradum prormoveat,utque
rum, cui Anacreon poeta centum et quinquaginta videaris aliquando. Nos utique tabescimus; tantum
tribuit annos; trecentos vixisse volunt ahi. Mοx, enim vita nobis vitalis est, ut spirare solum liceat.
prο εἰς ὕπνου λόγον, Montac. et Morel. Iegunt εἰς
ὕπνον λόγου.
Gregorii.
(18) Ὁ ίασος. Ita cod. 1405 et Par., sicque
legisse videtur BilI. In edit. θείασος.
Ἐκκλησίας.
(19) Alias CCXIII. Scripta in extrema vita, et (23) Alias Oratio Xt.V. Dulia. vel potius suppo-
forte ann 389.
(β0) Φανῆνρί ποτε τηκομένῳ. Hanc lectionem αὐτοῦ, discipulum suum.