PG 37, col. 69
πιστήσῃς, ὅτι μόνον τούτων ἀπολαύειν νομίζω, καὶ
μόνα κεκτῆσθαι καλῶς. ὧν ἃν αὐτὸς μετάσχοις, καὶ
οἷς ἂν ὼς σεαυτοῦ χρήσαιο.
beo, nimirum lliadem. Mihi enim in hoc velim ti
eaque sola recte possidere existimem, quorum ipse particeps es, quibusque, ut tuis, uteris.
AB'. To arm (‘28).
Epistolam superiorem proximo secuta cat intervallo ista. in qua jam Philagrio gratulatur. quod in (rrum-
m's et doloribus philosophice se gerat, eximimqne det omnibus exemplum later/mlite. Ipse plura profert petita
ιι profanis scriptoribus patientur exeuntia, quibus ad fortiter tolerandos corporis dolores excitet.
Εὖ γε ὃτι φιλοσοφεῖς ὲν τοῖς πάθεσι, καὶ γίνῃ
πολλοῖς ὑπόδειγμα τῆς ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς καρτερίας·
καὶ ὥσπερ ἐπὶ παντὶ βελτίστῳ κατεχρῶ τῷ σώ-
ματι, ἡνίκα ὑγιεινῶς εἶχες, οὕτω καὶ νῦν τούτῳ
χρῶ καλῶς (‘29), ἐπειδή γε ἀσθενῶς ἔχεις, καὶ
ἁργεῖς οὐκ ἀργῶς, ἴν* οὕτως εἴπω. Φιλοσοφείς γὰρ,
κα). ὃ (βασι Διογένην εἰρηκέναι ποτε πυρέττοντα,
κα). διακαρτεροῦντα, τοῦτο καὶ αὐτὸς παρέχεις ὁρᾷν,
ψυχῆς πάλην καὶ σώματος. Τοῦτο ἔπρεπε τῷ ἐμῷ
Φιλαγρὶῳ, μὴ μαλακίζεσθαι, μηδὲ κάμπτεσθαι πρὸς
τὰ πάθη, ἀλλὰ. περιφρονεῖν (50) τὸν πηλὸν, καὶ τὸ
μὲν σῶμα ὲᾷν πάσχειν τὰ ἑαυτοῦ, πάντως ἢ νῦν ἧ
ὕστερον λυθησόμενον νόμῳ φύσεως (οἰχήσεται γὰρ
ἢ νόσῳ κάμνον (51), ἦ χρόνῳ)· αὐτὴν δὲ ὑψοῦ τὴν
ψυχὴν ἔχειν, κα)⁴ μετὰ Θεοῦ τετάχθαι τοῖς λογισμοῖς,
κάκεῖνο εἰδέναι, ὅτι τῶν ἀτόπων ἐστὶν, ἡμᾶς ἔξω
ἐν δὲ ταῖς χρείαις
μὲν κινδύνων φιλοσοφεῖν (52),
ἀφιλοσόφους φαίνεσθαι, καὶ διαψεύδεσθαι τὴν ὑπό-
σχεσιν.
losophari, tempore autem id postulante philosophize expertes apparere, nec quod profitemur, pne-
stare.
Πὰντα ἐπῆλθες δηλαδὴ τῇ διανοίᾳ, ὅσα ἡμέτερα.
ὅσα ἀλλότρια, ὡς ἀνὴρ (55) πεπαιδευμένος ὲν ἀμ-
φοτέροις, καὶ παιδευτὴς ἄλλωνο καὶ ἐκ πάντων
σεαυτῷ συνελέξω τὸ τῆς ἁνθρωπῐας φάρμακον (56).
Ἵνα δέ σοι κάγὼ συμφιλοσοφήσω μικρὸν, εἰ τοῦτο
κελεύεις, οὐκ ἐπαινῶ τοῦ Ἀριστοτέλους τὸ μικρο-
λόγον, ὃς τὴν εὐδαιμονίαν ἡμῖν ὁριζόμενος, μέχρι
μέν τινος προῆλθεν ὀρθῶς, ψυχῆς ἐνέργειαν κατ’
ἀρετὴν (55) εἶναι ταύτην ἀποφηνάμενος· καὶ προσ-
θεὶς, ὲν βίῳ τελείῳ, καὶ τοῦτο μάλα σοφῶς , διὰ
τὸ τρεπτὸν ἡμῶν καὶ εὐμετάπτωτον τῆς φύσεως.
Ἐκεῖνο δὲ οὐκ ἔτι μεγαλοπρεπῶς, ἀλλὰ καὶ λίαν
ταπεινῶς, ὅτι καὶ τὴν ἔξωθεν εὐετηρίαν προστί-
θησιν· ὡς εἰ τύχοι πένης τις ὢν, ἢ νοσώδης, ἢ
(27) OZovot‘J χρῄζεις. lta codd. duo Regg. Pass.
Montac. et Morel. In ed. deest σύ
(28) Alias ιχιιζ. Scripta post superiorem:
(29) Τούτῳ χρῶ καλῶς. ita cod. lteg._ ln uno
legitur χρῆσαι τούτῳ καλῶςἏΕιε. ¹εούτῳ χρῇ,
gitur χρησαι τουτῳ καλὶως. [ιιι. τουτῳ χρῃ.
(30) Ἀλλὰ περιφρονειν. Cod. Pass. ἀ λὰ κατα-
σοονείν.
”(51) Νόοζφῌκάμνον. Cod. Reg. νόσῳ καμόν. Mox,
αὐτὴν δε ὑψοῦ, ipsum vero sursum animum habere.
Ὑψοῦ adverbium est.
('52) Ἠμᾶς ἕξω μὲν κινδύνῳν φιᾼοσοςςεῖν. (ζει-
bernator in tempestate dignoscitur, inquit Cypria-
μόνα κεκτῆσθαι καλῶς. ὧν ἃν αὐτὸς μετάσχοις, καὶ
οἷς ἂν ὼς σεαυτοῦ χρήσαιο.
beo, nimirum lliadem. Mihi enim in hoc velim ti
eaque sola recte possidere existimem, quorum ipse particeps es, quibusque, ut tuis, uteris.
AB'. To arm (‘28).
Epistolam superiorem proximo secuta cat intervallo ista. in qua jam Philagrio gratulatur. quod in (rrum-
m's et doloribus philosophice se gerat, eximimqne det omnibus exemplum later/mlite. Ipse plura profert petita
ιι profanis scriptoribus patientur exeuntia, quibus ad fortiter tolerandos corporis dolores excitet.
Εὖ γε ὃτι φιλοσοφεῖς ὲν τοῖς πάθεσι, καὶ γίνῃ
πολλοῖς ὑπόδειγμα τῆς ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς καρτερίας·
καὶ ὥσπερ ἐπὶ παντὶ βελτίστῳ κατεχρῶ τῷ σώ-
ματι, ἡνίκα ὑγιεινῶς εἶχες, οὕτω καὶ νῦν τούτῳ
χρῶ καλῶς (‘29), ἐπειδή γε ἀσθενῶς ἔχεις, καὶ
ἁργεῖς οὐκ ἀργῶς, ἴν* οὕτως εἴπω. Φιλοσοφείς γὰρ,
κα). ὃ (βασι Διογένην εἰρηκέναι ποτε πυρέττοντα,
κα). διακαρτεροῦντα, τοῦτο καὶ αὐτὸς παρέχεις ὁρᾷν,
ψυχῆς πάλην καὶ σώματος. Τοῦτο ἔπρεπε τῷ ἐμῷ
Φιλαγρὶῳ, μὴ μαλακίζεσθαι, μηδὲ κάμπτεσθαι πρὸς
τὰ πάθη, ἀλλὰ. περιφρονεῖν (50) τὸν πηλὸν, καὶ τὸ
μὲν σῶμα ὲᾷν πάσχειν τὰ ἑαυτοῦ, πάντως ἢ νῦν ἧ
ὕστερον λυθησόμενον νόμῳ φύσεως (οἰχήσεται γὰρ
ἢ νόσῳ κάμνον (51), ἦ χρόνῳ)· αὐτὴν δὲ ὑψοῦ τὴν
ψυχὴν ἔχειν, κα)⁴ μετὰ Θεοῦ τετάχθαι τοῖς λογισμοῖς,
κάκεῖνο εἰδέναι, ὅτι τῶν ἀτόπων ἐστὶν, ἡμᾶς ἔξω
ἐν δὲ ταῖς χρείαις
μὲν κινδύνων φιλοσοφεῖν (52),
ἀφιλοσόφους φαίνεσθαι, καὶ διαψεύδεσθαι τὴν ὑπό-
σχεσιν.
losophari, tempore autem id postulante philosophize expertes apparere, nec quod profitemur, pne-
stare.
Πὰντα ἐπῆλθες δηλαδὴ τῇ διανοίᾳ, ὅσα ἡμέτερα.
ὅσα ἀλλότρια, ὡς ἀνὴρ (55) πεπαιδευμένος ὲν ἀμ-
φοτέροις, καὶ παιδευτὴς ἄλλωνο καὶ ἐκ πάντων
σεαυτῷ συνελέξω τὸ τῆς ἁνθρωπῐας φάρμακον (56).
Ἵνα δέ σοι κάγὼ συμφιλοσοφήσω μικρὸν, εἰ τοῦτο
κελεύεις, οὐκ ἐπαινῶ τοῦ Ἀριστοτέλους τὸ μικρο-
λόγον, ὃς τὴν εὐδαιμονίαν ἡμῖν ὁριζόμενος, μέχρι
μέν τινος προῆλθεν ὀρθῶς, ψυχῆς ἐνέργειαν κατ’
ἀρετὴν (55) εἶναι ταύτην ἀποφηνάμενος· καὶ προσ-
θεὶς, ὲν βίῳ τελείῳ, καὶ τοῦτο μάλα σοφῶς , διὰ
τὸ τρεπτὸν ἡμῶν καὶ εὐμετάπτωτον τῆς φύσεως.
Ἐκεῖνο δὲ οὐκ ἔτι μεγαλοπρεπῶς, ἀλλὰ καὶ λίαν
ταπεινῶς, ὅτι καὶ τὴν ἔξωθεν εὐετηρίαν προστί-
θησιν· ὡς εἰ τύχοι πένης τις ὢν, ἢ νοσώδης, ἢ
(27) OZovot‘J χρῄζεις. lta codd. duo Regg. Pass.
Montac. et Morel. In ed. deest σύ
(28) Alias ιχιιζ. Scripta post superiorem:
(29) Τούτῳ χρῶ καλῶς. ita cod. lteg._ ln uno
legitur χρῆσαι τούτῳ καλῶςἏΕιε. ¹εούτῳ χρῇ,
gitur χρησαι τουτῳ καλὶως. [ιιι. τουτῳ χρῃ.
(30) Ἀλλὰ περιφρονειν. Cod. Pass. ἀ λὰ κατα-
σοονείν.
”(51) Νόοζφῌκάμνον. Cod. Reg. νόσῳ καμόν. Mox,
αὐτὴν δε ὑψοῦ, ipsum vero sursum animum habere.
Ὑψοῦ adverbium est.
('52) Ἠμᾶς ἕξω μὲν κινδύνῳν φιᾼοσοςςεῖν. (ζει-
bernator in tempestate dignoscitur, inquit Cypria-