PG 38, col. 354
ἐ35 Χλραὶν ἐχαπτόμενοι θείων ίχνῃσιι λεδήτυν
ἐ36 Τοβνεκα καὶ χαλεπῆς κύρσαν βιότοιο τελευ-
[τc.
Τίοὶ τοῦ ἱερέως Ἡλεὶ Ὁφνεὶ καὶ Φινεὲς ὑπῆρχον
παρανομώτατοι σφόδρα, τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου μὴ
γινώσκοντες παρὰ τοῦ θύοντος λαοῦ· πρὶν ἢ γὰρ τὸ
στέαρ θυμιαθῆναι, καθῆκαν τριόδοντα εἰς τὸ χαλκεῖον,
καὶ πᾶν ὅπερ ὁ τριόδους ἀπέσπα τῆς χύτρας, ὁ παῖς
ἐλάμβανε τοῦ ἱερέως· αὕτη τούτοις ἀμαρτίαλελόγιστο
μεγίστη· διὸ καὶ τῷ πατρὶ αὐτῶν διά τινος τῶν εὐ-
σεβούντων ὁ Θεὸς δηλοῖ, τὸ διʼ αὐτοὺς σὺν αὐτοῖς
μέλλον αὐτῷ τέλος οἰκτρὸν ἐπελεύσεσθαι, καὶ διὰ
Σαμουὴλ ἔτι παιδὸς ὄντος, καὶ κατὰ πρόσωπον ἐκείνου
τῇ σκηνῇ λειτουργοῦντος· ὁ καὶ συνέβη· τῶν γὰρ
ἀλλοφύλων ἐπιθεμένων, μετὰ τῆς κιβωτοῦ ἔξεισιν
Ὁφνεὶ καὶ θινεὲς οἱ τοῦ Ἐλεὶ παῖδες· κρατυνθέντος
δὲ τοῦ τῶν ἀλλοφύλων ἐπʼ αὐτοὺς πολέμου, καὶ τῆς
κιβιατοῦ ἀλωθείσης, ἄμφω πεπτώκασι στόματι ξt-
φους· τινὸς δὲ τὴν ἀγγελίαν τῆς τε κιβωτοῦ καὶ τῶν
παίδων καὶ τοῦ λαοῦ τῷ Ἡλεὶ ἀπαγαγόντος, ὅίφρῳ
τοῦτον καθεζόμενον ἐς τοὐπίσω πεσεῖν συνέβη καὶ
συντριβῆναι, καὶ τοῦ ζῆν ἀπαλλαγῆναι· καὶ μέντοι
καὶ τὴν τούτου γυναικόπαιδα κατὰ γαστρὸς ἔχουσαν
ἅμα τεκεῖν τῷ πένθει καὶ σὺν τόκῳ μορῆσαι· ὡς
πληρωθῆναι τὸ ῥῆμα τὸ δηλωθὲν ὑπὸ Θεοῦ· ἡμέρᾳ
μιᾷ, παντὸς οἴκου τοῦ Ἡλεὶ τὸν τὸ θυμίαμα προσφέ-
ροντα τῷ Θεῷ ἐξολοθρευθήσεσθαι.
ἐtΟ Ἡδη τις φίλον υῖα θεόσδοτον ῆγαγε βωμῷ,
ἐ42 Σάβῥας ὀῥιιτόκοιο γόνον ῥίίαν τε γενέᾶλης,
ἐ44 Ἀβραὰμήνίερεὺς, άμνὸς δέ τεκύδμος Ἰσάκ.
Ἀβραὰμ τίκτει τὸν Ἰσαὰκ ἐξ ἐπαγγελίας ἐν γήρᾳ.
Σάῤῥας στείρας καὶ αὐτῆς οὕσης καὶ γηραλέας·
τούτῳ προστάσσει τὸν ἐκ τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ μο-
νογενῆ υἱὸν, θυσίαν ὁ Θεὸς προσάγειν ἐπί τινα τόπον
ὑψηλόν· ἐλθόντι δὲ σὺν τῷ παιδὶ τῷ Ἀβραὰμ ἐν τῷ
τόπῳ, καὶ τὸ θυσιαστήριον οἰκοδομήσαντι, τά τε τῆς
ὁλοκαρπώσεως ἐπιστοιβάσαντι ξύλα, πεδήσαντι δὲ
καὶ τὸν Ἰσαὰκ, καὶ τὴν μάχαιραν ἐπʼ αὐτὸν σπασα-
μένῳ, φωνήσας οὐρανόθεν ὁ Θεὸς τῆς ἐπὶ τῷ παιδὶ
σφαγῆς ἀνατρέπει τὴν πρόθεσιν, εὐ μάλα προσδεδε-
derunt, alter Pharisæus, alter publicanus. Jam vero Pharisæus, qui de jejuniis et decimis aliisque legis
præceptis magnopere gloriabatur, cum cæteris hominibus se comparabat et verbis quoque publicano
detrahebat, sine honore discessit : publicanus autem pectus manibus percutiens, et acerbis lacrymis
profusis Deum, ut peccatorum veniam sibi concedat, implorans,remissione dignus habitus est, siquidem
Anna est mater Samuuelis prophetæ : quæ cum propter sterilitatem amare levisset, in Silo descandit,
uhi arca æderis Domini erat, et precibus ibi factis Samuelem Deus ei donavit, qui ex natris voto sa-
cerdos Dei constitutus et, cum adhuc puer esset, ad tabernaculum testimonii adductus est. Pater autem
)II Eli sacerdotis, Ophni et Phinees, admodum impii erant, legis prærepta, sacrificante populo,
haud observantes : priusquam enim adeps incenderetur, immiserunt fuscinulam tridentem in lebetem,
et quidquid tridens arripuisset ex olla, sacerdotis puer sibi sumpsit. Et hoc quidem ut gravissimum pcc-
catum eis imputatum est. Quare etiam patri eorum non modo per pium quemdam virum Deus prædxit,
ipsum propter eos et cum eus miserabili morte interiturum esse, sed etiam per Samuelem qui admodum
juvenis coram illo in tabernaculo sacrificia offerebat. Quod etiam accidit. Cum enim exteri terram inva-
derent, Ophni et Phinees, Eli filii, cum arca egressi sunt, et postquam hostes victoriam reportaverant
arcamque abstulerant, uterque gladii acie interiit. Nuntio autem de arca, de filiis et de populo ad Eli
perlato, ipse in sella considens retrorsum cecidit fractisque cervicibus mortuus est, eusquæ nurus gra-
vida, terrore perculsa peperit et cum partu exstincta est, ita ut verbum a Deo revelatum impleretur,
Abraham senex factus gignt lsaac secundum promissionem, quamvis Sara ipsa et sterilis et deere-
rita esaet. IIli autem præcepit Deus, ut in loco quodam edito filium quem habebat ex promisstone uni-
genitum, in sacriicium sibi offerret. Cum igitur Abraham in illo loco advenisset cum puero, et altare
eonstruxisset, et, lignis ad faciendum holocaustum comportatis, lsaac ipse instaret, cumque in eo esset
ut illum gladio trausigeret, Deus voce cœlitus emissa a filio trucidando rcvocat, mnugnopere delectatus
ἐ36 Τοβνεκα καὶ χαλεπῆς κύρσαν βιότοιο τελευ-
[τc.
Τίοὶ τοῦ ἱερέως Ἡλεὶ Ὁφνεὶ καὶ Φινεὲς ὑπῆρχον
παρανομώτατοι σφόδρα, τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου μὴ
γινώσκοντες παρὰ τοῦ θύοντος λαοῦ· πρὶν ἢ γὰρ τὸ
στέαρ θυμιαθῆναι, καθῆκαν τριόδοντα εἰς τὸ χαλκεῖον,
καὶ πᾶν ὅπερ ὁ τριόδους ἀπέσπα τῆς χύτρας, ὁ παῖς
ἐλάμβανε τοῦ ἱερέως· αὕτη τούτοις ἀμαρτίαλελόγιστο
μεγίστη· διὸ καὶ τῷ πατρὶ αὐτῶν διά τινος τῶν εὐ-
σεβούντων ὁ Θεὸς δηλοῖ, τὸ διʼ αὐτοὺς σὺν αὐτοῖς
μέλλον αὐτῷ τέλος οἰκτρὸν ἐπελεύσεσθαι, καὶ διὰ
Σαμουὴλ ἔτι παιδὸς ὄντος, καὶ κατὰ πρόσωπον ἐκείνου
τῇ σκηνῇ λειτουργοῦντος· ὁ καὶ συνέβη· τῶν γὰρ
ἀλλοφύλων ἐπιθεμένων, μετὰ τῆς κιβωτοῦ ἔξεισιν
Ὁφνεὶ καὶ θινεὲς οἱ τοῦ Ἐλεὶ παῖδες· κρατυνθέντος
δὲ τοῦ τῶν ἀλλοφύλων ἐπʼ αὐτοὺς πολέμου, καὶ τῆς
κιβιατοῦ ἀλωθείσης, ἄμφω πεπτώκασι στόματι ξt-
φους· τινὸς δὲ τὴν ἀγγελίαν τῆς τε κιβωτοῦ καὶ τῶν
παίδων καὶ τοῦ λαοῦ τῷ Ἡλεὶ ἀπαγαγόντος, ὅίφρῳ
τοῦτον καθεζόμενον ἐς τοὐπίσω πεσεῖν συνέβη καὶ
συντριβῆναι, καὶ τοῦ ζῆν ἀπαλλαγῆναι· καὶ μέντοι
καὶ τὴν τούτου γυναικόπαιδα κατὰ γαστρὸς ἔχουσαν
ἅμα τεκεῖν τῷ πένθει καὶ σὺν τόκῳ μορῆσαι· ὡς
πληρωθῆναι τὸ ῥῆμα τὸ δηλωθὲν ὑπὸ Θεοῦ· ἡμέρᾳ
μιᾷ, παντὸς οἴκου τοῦ Ἡλεὶ τὸν τὸ θυμίαμα προσφέ-
ροντα τῷ Θεῷ ἐξολοθρευθήσεσθαι.
ἐtΟ Ἡδη τις φίλον υῖα θεόσδοτον ῆγαγε βωμῷ,
ἐ42 Σάβῥας ὀῥιιτόκοιο γόνον ῥίίαν τε γενέᾶλης,
ἐ44 Ἀβραὰμήνίερεὺς, άμνὸς δέ τεκύδμος Ἰσάκ.
Ἀβραὰμ τίκτει τὸν Ἰσαὰκ ἐξ ἐπαγγελίας ἐν γήρᾳ.
Σάῤῥας στείρας καὶ αὐτῆς οὕσης καὶ γηραλέας·
τούτῳ προστάσσει τὸν ἐκ τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ μο-
νογενῆ υἱὸν, θυσίαν ὁ Θεὸς προσάγειν ἐπί τινα τόπον
ὑψηλόν· ἐλθόντι δὲ σὺν τῷ παιδὶ τῷ Ἀβραὰμ ἐν τῷ
τόπῳ, καὶ τὸ θυσιαστήριον οἰκοδομήσαντι, τά τε τῆς
ὁλοκαρπώσεως ἐπιστοιβάσαντι ξύλα, πεδήσαντι δὲ
καὶ τὸν Ἰσαὰκ, καὶ τὴν μάχαιραν ἐπʼ αὐτὸν σπασα-
μένῳ, φωνήσας οὐρανόθεν ὁ Θεὸς τῆς ἐπὶ τῷ παιδὶ
σφαγῆς ἀνατρέπει τὴν πρόθεσιν, εὐ μάλα προσδεδε-
derunt, alter Pharisæus, alter publicanus. Jam vero Pharisæus, qui de jejuniis et decimis aliisque legis
præceptis magnopere gloriabatur, cum cæteris hominibus se comparabat et verbis quoque publicano
detrahebat, sine honore discessit : publicanus autem pectus manibus percutiens, et acerbis lacrymis
profusis Deum, ut peccatorum veniam sibi concedat, implorans,remissione dignus habitus est, siquidem
Anna est mater Samuuelis prophetæ : quæ cum propter sterilitatem amare levisset, in Silo descandit,
uhi arca æderis Domini erat, et precibus ibi factis Samuelem Deus ei donavit, qui ex natris voto sa-
cerdos Dei constitutus et, cum adhuc puer esset, ad tabernaculum testimonii adductus est. Pater autem
)II Eli sacerdotis, Ophni et Phinees, admodum impii erant, legis prærepta, sacrificante populo,
haud observantes : priusquam enim adeps incenderetur, immiserunt fuscinulam tridentem in lebetem,
et quidquid tridens arripuisset ex olla, sacerdotis puer sibi sumpsit. Et hoc quidem ut gravissimum pcc-
catum eis imputatum est. Quare etiam patri eorum non modo per pium quemdam virum Deus prædxit,
ipsum propter eos et cum eus miserabili morte interiturum esse, sed etiam per Samuelem qui admodum
juvenis coram illo in tabernaculo sacrificia offerebat. Quod etiam accidit. Cum enim exteri terram inva-
derent, Ophni et Phinees, Eli filii, cum arca egressi sunt, et postquam hostes victoriam reportaverant
arcamque abstulerant, uterque gladii acie interiit. Nuntio autem de arca, de filiis et de populo ad Eli
perlato, ipse in sella considens retrorsum cecidit fractisque cervicibus mortuus est, eusquæ nurus gra-
vida, terrore perculsa peperit et cum partu exstincta est, ita ut verbum a Deo revelatum impleretur,
Abraham senex factus gignt lsaac secundum promissionem, quamvis Sara ipsa et sterilis et deere-
rita esaet. IIli autem præcepit Deus, ut in loco quodam edito filium quem habebat ex promisstone uni-
genitum, in sacriicium sibi offerret. Cum igitur Abraham in illo loco advenisset cum puero, et altare
eonstruxisset, et, lignis ad faciendum holocaustum comportatis, lsaac ipse instaret, cumque in eo esset
ut illum gladio trausigeret, Deus voce cœlitus emissa a filio trucidando rcvocat, mnugnopere delectatus