PG 38, col. 856
δωρεὰν εἰληφότας ὁμοίως παρέχειν, καὶ παντὶ σθένει
διπλασιάζειν τὰ παρ’ αὐτοῦ ἡμῖν ἐπὶ τοῦτο πιστευό-
μενα θεῖα τάλαντα, μὴ’ὲκείνα τῇ εἰκαίᾳ σιγῇ οἱονεὶ
ἐν χέρσῳ κατορύττοντες, ἅμα τῷ ἐν Εὐαγγελίοπ
πονηρῷ και ὀκνῇ ρῷ οἰκέτῃ εἰς τὸ σκότος ἐκϐληθῶμεν
τὸ ἐξώτερον ο - ἐνταῦθα οὖν ἄμεινον τῷ δέει, ἢ τῇ
σιγῇβοηθῷ χρήσασθαι. ’ ί .
Ἀρχὴ γὰρ σοφίας φόϐος Kvplov, φησὶ Δασιδ ὁ
τῶν θείων μελῳδός. Καλὸν γᾶρ τὸ σιωπᾷν διακρίσει,
καὶ λογισμῷ κρείττονι, καὶ οἱονεὶ κωφὸν καὶ ὲστανέ
ρωμένον ὑπάρχειν τῷ κόσμῳ, ὲνεργῆ δὲ καὶ ἀεί-
φθογγον τῶν θείων ὀργάνων. Οὕτως γὰρ συμδήσεται
ἡμῖνή τῶν θεσπεσίων ἐράσμιος κὼφευσις καὶ tisi-1
γητος ὁμιλία, ὅταν ἐκλιπαροῠμεν τὸ Θείον ⁶ ἐπὶ μὲν,
τῶν ψυχοςρθὸρων βοῶντες· Θοῦ, Κύριε. φυλακὴν
τῷ στιῇιιιτί μου, καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ
χείλη μου, καὶ μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εις
λόγους πονηρίας· ἐπὶ δὲ τῶν θείων καὶ ζωοποιῶν⁴,
Κύριε , τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου
ἀναγγελεῖ τὴν αἵνεσίν σου. Εἰκότως οὖν αὖθις
ἀποδύσομαι πρὸς τὰς ὑμῶν πεύσεις, Θεὸν καθηγε-
μόνα τοῦ λόγον ποιούμενος, καὶ ταῖς ὑ μῶν πρὸς αὑτὸν
ἱκετείαις ἐπερειδόμενος. Ἢ ὡς τοῖς παρ’ αὐτῶν σπονς
δαζομένοις ἐν ταῖς ἁμίλλαις τῶν δρόμων, ἂν καὶ
μηδὲν προθυμίας εἰς τὸ τάχος ἐλλίπωσιν, ὅμως τῇ
περὶ τὴν νίκην σπονδῇ ἄνωθεν τῶν καθισμάτων καὶ
βάθρων ἐπιϐοῶσιν ἐξ εὐσπλαγχνίας αὐτῆς· καὶ τὸν
ὀφθαλμὸν τῷ δρόμῳ συμπεριάγοντες, διεγείρουσι-δ,
ὡς οἴονται, εἰς ὀξυτέραν ὁρμὴν τὸν ἡνίοχον, ἐπικλαγ·
γάζοντες ἄμα τοῖς ἵπποις ὀ καὶ ἀντὶ. μάστιγος τὴν
χεῖρα κατ’ αὐτῶν παρατείνοντες , καὶ τῷ λιχανῷ
δακτύλῳ τοῖς ἐχομένοις παίοντες, καὶ τὴν παρειὰν
παρακνώμενοι· πολλάκις δὲ καὶ τῶν ὀδόντων παρα-
θήγουσι, καὶ ἀπειλοῦσι, τῷ βλέμματι αὔτανδροι ἐπὶ
τοὺς σταδιοδρομοῦντας διανιστάμενοι, χειρονομοῦντες
αὐτοῖς τὰ δοκοῦντα πρὸς τὸ ἕπαθλον’ οὐχ ὅτι συν-
τελεῖ πρὸς τὴν νίκην τὰ δρώμενα , ἀλλ’ εὐνοίᾳ
πρὸς τοὺς ἅγιοινιζομένους, φωνῇ τε καὶ σχήματι τὸν
πρὸς ἐκείνουζ ἔρωτα διαγράφοντες. Ὅπερ καὶ αὐτὸς
τῷ πρὸς ὑμᾶς πόθῳ ποιεῖν ἀναγκάζομαι, φίλων ἐμοὶ
καὶ ἀδελφῶν τιμιώτατοι, omnem; ἐνάρετον διαο
θέουσι πρὸς τὸ βραϐεῖον τῆς ἄνω κλι-
σεως ’πυκνοῖς τε καὶ κούφοις’ συντεινομένοις τοῖς
ἅλμασιο οὐκ οἰκεῖά τινα ἢ αὐτοσχέδια φράζων, ἀλλ’
ὅσα τῶν ἀοιδίμων καὶ μακαρίων Πατρῶν τοὺς λει-
μῶνας ἐπελθὼν τῆς ἐκείνων ροδωνιᾶς σ’δνήΥαΥθΨ
ὧν τὰ ῥόδα τῷ ὲκ πλευρᾶς ὕδατι τοῦ Θεοῦ καὶ Λάγον
σαρκωθέντος ἄρδεται, καὶ τῷ ξὺν ἐκεῖθεν αἵματι
ἐρυθραίνεται ⁸ οἳ- κόσμον ὅλον εὑωδιὰξονται λάμποντες
καὶ δᾳδουχοῦντες ὑπὲρ τοὺς φωστῆρας τοῦ στερεόν
Η, 17. δ Matth. κ, 8. ⁸ Matth. xxv, 50. " Pal.
διπλασιάζειν τὰ παρ’ αὐτοῦ ἡμῖν ἐπὶ τοῦτο πιστευό-
μενα θεῖα τάλαντα, μὴ’ὲκείνα τῇ εἰκαίᾳ σιγῇ οἱονεὶ
ἐν χέρσῳ κατορύττοντες, ἅμα τῷ ἐν Εὐαγγελίοπ
πονηρῷ και ὀκνῇ ρῷ οἰκέτῃ εἰς τὸ σκότος ἐκϐληθῶμεν
τὸ ἐξώτερον ο - ἐνταῦθα οὖν ἄμεινον τῷ δέει, ἢ τῇ
σιγῇβοηθῷ χρήσασθαι. ’ ί .
Ἀρχὴ γὰρ σοφίας φόϐος Kvplov, φησὶ Δασιδ ὁ
τῶν θείων μελῳδός. Καλὸν γᾶρ τὸ σιωπᾷν διακρίσει,
καὶ λογισμῷ κρείττονι, καὶ οἱονεὶ κωφὸν καὶ ὲστανέ
ρωμένον ὑπάρχειν τῷ κόσμῳ, ὲνεργῆ δὲ καὶ ἀεί-
φθογγον τῶν θείων ὀργάνων. Οὕτως γὰρ συμδήσεται
ἡμῖνή τῶν θεσπεσίων ἐράσμιος κὼφευσις καὶ tisi-1
γητος ὁμιλία, ὅταν ἐκλιπαροῠμεν τὸ Θείον ⁶ ἐπὶ μὲν,
τῶν ψυχοςρθὸρων βοῶντες· Θοῦ, Κύριε. φυλακὴν
τῷ στιῇιιιτί μου, καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ
χείλη μου, καὶ μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εις
λόγους πονηρίας· ἐπὶ δὲ τῶν θείων καὶ ζωοποιῶν⁴,
Κύριε , τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου
ἀναγγελεῖ τὴν αἵνεσίν σου. Εἰκότως οὖν αὖθις
ἀποδύσομαι πρὸς τὰς ὑμῶν πεύσεις, Θεὸν καθηγε-
μόνα τοῦ λόγον ποιούμενος, καὶ ταῖς ὑ μῶν πρὸς αὑτὸν
ἱκετείαις ἐπερειδόμενος. Ἢ ὡς τοῖς παρ’ αὐτῶν σπονς
δαζομένοις ἐν ταῖς ἁμίλλαις τῶν δρόμων, ἂν καὶ
μηδὲν προθυμίας εἰς τὸ τάχος ἐλλίπωσιν, ὅμως τῇ
περὶ τὴν νίκην σπονδῇ ἄνωθεν τῶν καθισμάτων καὶ
βάθρων ἐπιϐοῶσιν ἐξ εὐσπλαγχνίας αὐτῆς· καὶ τὸν
ὀφθαλμὸν τῷ δρόμῳ συμπεριάγοντες, διεγείρουσι-δ,
ὡς οἴονται, εἰς ὀξυτέραν ὁρμὴν τὸν ἡνίοχον, ἐπικλαγ·
γάζοντες ἄμα τοῖς ἵπποις ὀ καὶ ἀντὶ. μάστιγος τὴν
χεῖρα κατ’ αὐτῶν παρατείνοντες , καὶ τῷ λιχανῷ
δακτύλῳ τοῖς ἐχομένοις παίοντες, καὶ τὴν παρειὰν
παρακνώμενοι· πολλάκις δὲ καὶ τῶν ὀδόντων παρα-
θήγουσι, καὶ ἀπειλοῦσι, τῷ βλέμματι αὔτανδροι ἐπὶ
τοὺς σταδιοδρομοῦντας διανιστάμενοι, χειρονομοῦντες
αὐτοῖς τὰ δοκοῦντα πρὸς τὸ ἕπαθλον’ οὐχ ὅτι συν-
τελεῖ πρὸς τὴν νίκην τὰ δρώμενα , ἀλλ’ εὐνοίᾳ
πρὸς τοὺς ἅγιοινιζομένους, φωνῇ τε καὶ σχήματι τὸν
πρὸς ἐκείνουζ ἔρωτα διαγράφοντες. Ὅπερ καὶ αὐτὸς
τῷ πρὸς ὑμᾶς πόθῳ ποιεῖν ἀναγκάζομαι, φίλων ἐμοὶ
καὶ ἀδελφῶν τιμιώτατοι, omnem; ἐνάρετον διαο
θέουσι πρὸς τὸ βραϐεῖον τῆς ἄνω κλι-
σεως ’πυκνοῖς τε καὶ κούφοις’ συντεινομένοις τοῖς
ἅλμασιο οὐκ οἰκεῖά τινα ἢ αὐτοσχέδια φράζων, ἀλλ’
ὅσα τῶν ἀοιδίμων καὶ μακαρίων Πατρῶν τοὺς λει-
μῶνας ἐπελθὼν τῆς ἐκείνων ροδωνιᾶς σ’δνήΥαΥθΨ
ὧν τὰ ῥόδα τῷ ὲκ πλευρᾶς ὕδατι τοῦ Θεοῦ καὶ Λάγον
σαρκωθέντος ἄρδεται, καὶ τῷ ξὺν ἐκεῖθεν αἵματι
ἐρυθραίνεται ⁸ οἳ- κόσμον ὅλον εὑωδιὰξονται λάμποντες
καὶ δᾳδουχοῦντες ὑπὲρ τοὺς φωστῆρας τοῦ στερεόν
Η, 17. δ Matth. κ, 8. ⁸ Matth. xxv, 50. " Pal.