PG 39, col. 114
Er eideia Barlahami collec. reg. cod. Dabet etiam Anastasius Sinaita in Hodago.
Amphilochii episcopi lconii, exæ epistola ad Se-
leucum.
Patitur assumpta natura: quæ autem assumpsit,
manet impatibilis. Cæutterum Deus Verbum humanas
sibi passiones, templo proprias, nulla passione
asciscit: sibi, inquam, crucem et mortem, et quæ-
cunque alia circa ipsum dispensatione gesta consi-
derantur, Deus ipse, nihil ipse patiens, appropriat
et sua facit.
Amphilochii, exæ epistom ad Seleucum.
Quia vero naturæ in unam personam coeunt: ven-
dicat a passione immunis, quæ spectant ad naturam
passioni obnoxiam.
dpud S. Joannem Damascenum, liὸ. contra Jacobitas, tom. I, pogg. ἐ25, 424, edit. Paris. 1742.
Sancti Amphilochii episcopi fconii, ex epistola ad
Seleucum.
Sic Christum Deum et hominem confiteor, Dei
Pilium, ilium unum, duarum naturarum, passibilis
scilicet et impassibilis, mortalis et immortalis.
E paucis interiectis. Dnum Filium, duarum in-
quam naturarum, sine confusione, convers one,
separatlone. Patitur itaque Christus, Dei ilius,
non deitate, sed humanitate. IHoc est, Deus pas-
sus est carne haudquaquam vero passa est carne
dcitas. acessat, miser, inimica hlasphemaque
isthæc opinatio.
Exr eadem Baslahami collect. ms.
Ἀμριλοχίου ἐπσκόπου Τκονίου, ἐκ τῆς πρὸς Amphilochii episcopi leonii, εx epistela ad Se-
leucum,
Ἐὰν εἴπωσι ὡς μιᾶς οὐσίας εἶναι, ἐρωτήσατε αὐ- Cum ttibi dixerint esse unius substantiæ, percun-
τούς· Πῶς οὖν κατὰ μὲν τὴν θεότητα ἀπαθῆ λέγετε ctare illos : Qui ergo Christum dicitis impatibilem
Χριστόν· κατὰ δὲ τὴν σάρκα, παθητόν; Τὸ γὰρ μιᾶς secundum divinitatem; secundum vero humanita-
ὑπάρχον οὐσίας, ὅλον ὅμοιον· ἢ γὰρ ἀπαθὲς ὅλον, ἢ, tem, patiblleml Quod enim unius substantiæ est,
totum simile est: nam vel impatibile totum, veæ,
patibile.
ἔΕx Eementis Damasceni Bupelacaldinis.
B. Amuphilochii ex epistola ad Seleucum.
Erat sermo de unione: quodque ii sint anathe-
mate percellendi, qui unionem naturarum ex utero
solvunt; ad hæc vero, ii etiam qui ineffabilem illam
et arcanam unionem confusione intelligunt et muta-
tione. Nam sicut unionis divisio alienum facit a rect
fide, extraque veritatem et fidem constituit: ita
et naturarump confusio, divinæ inquam et humano,
alienum a christianismo facit.
xνI.
E. mss. codice B, P. Sirmondi..
Ἀμμαιλοχίοτμε Τκονίου, ἐκ τῆς πρός Παγχάριοτ Amphilochii lconienis episcopi, ex epistola dogma
(16) θθεω, κ. τ. λ. IRæc desunt apud Combefi-
(17) Πάσχει - ἀλʼ ἀνβρωπότητι. luc usqne
(13) Ἀπαθῶς Hæc vox deest apud Damascenum. Damascenus. Hinc autem rursus ad finem usque
(14) Οἰκειοῦται - οὐδέν. Sic Damascenus : οἱ- Combelisius ex laudata Bariahami tollectione
(18) Τῆς ρθοδοξίας. His addenda vox ποιεῖ, us
Amphilochii episcopi lconii, exæ epistola ad Se-
leucum.
Patitur assumpta natura: quæ autem assumpsit,
manet impatibilis. Cæutterum Deus Verbum humanas
sibi passiones, templo proprias, nulla passione
asciscit: sibi, inquam, crucem et mortem, et quæ-
cunque alia circa ipsum dispensatione gesta consi-
derantur, Deus ipse, nihil ipse patiens, appropriat
et sua facit.
Amphilochii, exæ epistom ad Seleucum.
Quia vero naturæ in unam personam coeunt: ven-
dicat a passione immunis, quæ spectant ad naturam
passioni obnoxiam.
dpud S. Joannem Damascenum, liὸ. contra Jacobitas, tom. I, pogg. ἐ25, 424, edit. Paris. 1742.
Sancti Amphilochii episcopi fconii, ex epistola ad
Seleucum.
Sic Christum Deum et hominem confiteor, Dei
Pilium, ilium unum, duarum naturarum, passibilis
scilicet et impassibilis, mortalis et immortalis.
E paucis interiectis. Dnum Filium, duarum in-
quam naturarum, sine confusione, convers one,
separatlone. Patitur itaque Christus, Dei ilius,
non deitate, sed humanitate. IHoc est, Deus pas-
sus est carne haudquaquam vero passa est carne
dcitas. acessat, miser, inimica hlasphemaque
isthæc opinatio.
Exr eadem Baslahami collect. ms.
Ἀμριλοχίου ἐπσκόπου Τκονίου, ἐκ τῆς πρὸς Amphilochii episcopi leonii, εx epistela ad Se-
leucum,
Ἐὰν εἴπωσι ὡς μιᾶς οὐσίας εἶναι, ἐρωτήσατε αὐ- Cum ttibi dixerint esse unius substantiæ, percun-
τούς· Πῶς οὖν κατὰ μὲν τὴν θεότητα ἀπαθῆ λέγετε ctare illos : Qui ergo Christum dicitis impatibilem
Χριστόν· κατὰ δὲ τὴν σάρκα, παθητόν; Τὸ γὰρ μιᾶς secundum divinitatem; secundum vero humanita-
ὑπάρχον οὐσίας, ὅλον ὅμοιον· ἢ γὰρ ἀπαθὲς ὅλον, ἢ, tem, patiblleml Quod enim unius substantiæ est,
totum simile est: nam vel impatibile totum, veæ,
patibile.
ἔΕx Eementis Damasceni Bupelacaldinis.
B. Amuphilochii ex epistola ad Seleucum.
Erat sermo de unione: quodque ii sint anathe-
mate percellendi, qui unionem naturarum ex utero
solvunt; ad hæc vero, ii etiam qui ineffabilem illam
et arcanam unionem confusione intelligunt et muta-
tione. Nam sicut unionis divisio alienum facit a rect
fide, extraque veritatem et fidem constituit: ita
et naturarump confusio, divinæ inquam et humano,
alienum a christianismo facit.
xνI.
E. mss. codice B, P. Sirmondi..
Ἀμμαιλοχίοτμε Τκονίου, ἐκ τῆς πρός Παγχάριοτ Amphilochii lconienis episcopi, ex epistola dogma
(16) θθεω, κ. τ. λ. IRæc desunt apud Combefi-
(17) Πάσχει - ἀλʼ ἀνβρωπότητι. luc usqne
(13) Ἀπαθῶς Hæc vox deest apud Damascenum. Damascenus. Hinc autem rursus ad finem usque
(14) Οἰκειοῦται - οὐδέν. Sic Damascenus : οἱ- Combelisius ex laudata Bariahami tollectione
(18) Τῆς ρθοδοξίας. His addenda vox ποιεῖ, us