PG 39, col. 1790
lis congruum etiam, quæ de Anania dirta noscun-
tur. Cum prius enim complesset diabolus cor ejus,
postea peccavit, ipse contingens de pretio prædii
quod vendiderat, occasione benelaciendi. Respon-
deat aliquis in hoc loco, dicens, quid eeret dla-
bolus in peccatoribus, cum ipsi prius peccaverint,
dantes ei locum? Dicendum est, idem esse facere
peccatum, quod peccare, cum datur diabolo locus.
Dat enim ei locum concupiscentia, quam, fragili co-
gitatione subjectus, postquam susceperit eum (35),
actualiter peragit peccatum. Hoc enim signilicat
quod dictum est : « Qui facit peccatum. »
Εὐ δὲ καὶ τὸ εἰπεῖν,
Bene siquidem dictum est
ποιῶν, ἀλλʼ οὐ, ποιήσας·
qui facit, uon, qui fe-
τοῦ μετανοήσαντος οὐκ
cit, cum si (36) penitens
ἔτι ὄντος ἐκ διαβόλου,
fuerit post petcata, jam
ἀλλὰ μόνου τοῦ ἐνεργή-
sit ex diabolo, sed ille sit
σαντος (37) αὐτὴν (38)
ex eo qui operatur ad
ἔτι.
peccatum.
Si enim etiam peccati servus est qui facit peccatum,
non etiam qui fecit. Omnis enim qui facit peccatum,
servus est peccati. Quapropter increpandi sunt hæ-
retici, dicentes, eos qui peccant, naturaliter malos
ex diaholo esse, et (39) substantialiter esse malum.
Diapolus enim non substantialiter, sed voluntariæ
operationis indicium est. Posita est autem et causa,
propter quam ex eo sunt peccatores, palam Ia-
ciens, non substantiam ejus, sed operationem. Pec-
care natque operatio est, nullus autem naturalitqr
hoc agens. Igitur peccare voluntarium est. Dentrui-
tur autem scientia ejusmodi hominum etiam ex his
quæ sequuntur. Ait enim : « ln hoc apparuit Silius
Dei, ut solvat opera diaboli. » Opera namque dia-
boli sunt ea, quæ Satanæ voluntate perficiuntur.
Quapropter etiam hæc solvuntur, dum si essent
substantialiter, solvi non possent, et maxime cum
ipsi icant, mali naturam ingenitam. Sed (10) autem
ingenita, et sine perditione est. Dum vero solvantue
opera diaboli, igitur voluntaria sunt hæc, non uti-
que involuntaria. Quod autem ait, apparuisse Pi.
lium Dei per incarnationem, hoc factum esse di-
cendum est, quando in carne apparuit, et in ea ma-
nifestatus est.
Vuus. 9, 10. « Omnis, qui natus est ex Deo, pec-
catum non facit, quia sanctum (11) ejus manet in
eo, et non potest peccare, quoniam ex Deo natus
cst. In hoc manifestantur fitii Dei et filii diabeli. »
Hæretici, qui per omnia falluntur in omnibus,
etiam per hunc sermonem volunt derogare divini-
(54) Mutthæius ὑποβολήν conjecit, quæ lectio La-
tina versione confi matur.
(3I5) Nempe dabrlum.
(36) In lhbl. e Colon. et Lugdun. legitur ita,
cum is pænitens. Galland. reposuit, cum is qui. Εx
Græco exemplo rectius opinor restituimus, cum si.
(7) Ἐνεργοῦντος, recte cod. D.
(ῦ8) Aὐτην, nempe ἀμαρτίαν.
(3fI ins-ererdum putaverm diabolum.
(iI) Cullandius, si, recte.
(II) Benc Gallan lius, setuuen.
tur. Cum prius enim complesset diabolus cor ejus,
postea peccavit, ipse contingens de pretio prædii
quod vendiderat, occasione benelaciendi. Respon-
deat aliquis in hoc loco, dicens, quid eeret dla-
bolus in peccatoribus, cum ipsi prius peccaverint,
dantes ei locum? Dicendum est, idem esse facere
peccatum, quod peccare, cum datur diabolo locus.
Dat enim ei locum concupiscentia, quam, fragili co-
gitatione subjectus, postquam susceperit eum (35),
actualiter peragit peccatum. Hoc enim signilicat
quod dictum est : « Qui facit peccatum. »
Εὐ δὲ καὶ τὸ εἰπεῖν,
Bene siquidem dictum est
ποιῶν, ἀλλʼ οὐ, ποιήσας·
qui facit, uon, qui fe-
τοῦ μετανοήσαντος οὐκ
cit, cum si (36) penitens
ἔτι ὄντος ἐκ διαβόλου,
fuerit post petcata, jam
ἀλλὰ μόνου τοῦ ἐνεργή-
sit ex diabolo, sed ille sit
σαντος (37) αὐτὴν (38)
ex eo qui operatur ad
ἔτι.
peccatum.
Si enim etiam peccati servus est qui facit peccatum,
non etiam qui fecit. Omnis enim qui facit peccatum,
servus est peccati. Quapropter increpandi sunt hæ-
retici, dicentes, eos qui peccant, naturaliter malos
ex diaholo esse, et (39) substantialiter esse malum.
Diapolus enim non substantialiter, sed voluntariæ
operationis indicium est. Posita est autem et causa,
propter quam ex eo sunt peccatores, palam Ia-
ciens, non substantiam ejus, sed operationem. Pec-
care natque operatio est, nullus autem naturalitqr
hoc agens. Igitur peccare voluntarium est. Dentrui-
tur autem scientia ejusmodi hominum etiam ex his
quæ sequuntur. Ait enim : « ln hoc apparuit Silius
Dei, ut solvat opera diaboli. » Opera namque dia-
boli sunt ea, quæ Satanæ voluntate perficiuntur.
Quapropter etiam hæc solvuntur, dum si essent
substantialiter, solvi non possent, et maxime cum
ipsi icant, mali naturam ingenitam. Sed (10) autem
ingenita, et sine perditione est. Dum vero solvantue
opera diaboli, igitur voluntaria sunt hæc, non uti-
que involuntaria. Quod autem ait, apparuisse Pi.
lium Dei per incarnationem, hoc factum esse di-
cendum est, quando in carne apparuit, et in ea ma-
nifestatus est.
Vuus. 9, 10. « Omnis, qui natus est ex Deo, pec-
catum non facit, quia sanctum (11) ejus manet in
eo, et non potest peccare, quoniam ex Deo natus
cst. In hoc manifestantur fitii Dei et filii diabeli. »
Hæretici, qui per omnia falluntur in omnibus,
etiam per hunc sermonem volunt derogare divini-
(54) Mutthæius ὑποβολήν conjecit, quæ lectio La-
tina versione confi matur.
(3I5) Nempe dabrlum.
(36) In lhbl. e Colon. et Lugdun. legitur ita,
cum is pænitens. Galland. reposuit, cum is qui. Εx
Græco exemplo rectius opinor restituimus, cum si.
(7) Ἐνεργοῦντος, recte cod. D.
(ῦ8) Aὐτην, nempe ἀμαρτίαν.
(3fI ins-ererdum putaverm diabolum.
(iI) Cullandius, si, recte.
(II) Benc Gallan lius, setuuen.