PG 39, col. 18
scopum civitatis lconii, nostro qui adfuimus et su-
fragio et periculo (a). Precemur ergo, ut gratis
Domini nostri Jesu Christi super eum veniat. Per-
actisque precibus, dederunt ei pacem, et disparue-
runt ab ejus oculls.
II. Ecce autem septem numero episcopi, mittente.
Spiritu sancto, percontabantur de ipso Amphilo-
chio, dicentes: Τune es Amphilochius monachus?
Qui ait: Mendacium omne a malo est (b), sive quis
mentiatur in re magna, sive in parva. Respondit-
que : Εgo sum Amphilochius monachus. Τunc acci-
pientes ipsum episcopi, duxerunt in ecclesiam. Ait
vero illis : Audite, fratres et patres, ut vobis dicams
veritatem. Hac enim nocte angeli Dei me civitatis
Iconii ordinaverunt episcopum. Iis illi auditis, ste-
terunt muti, in se invicem aspicientes, dicentesque:
Quem Deus persanctos angelos suos ordinavit, non
possumus ipsi ordinare aut afficere contumelia, sed
erit benedictus in sæcula sæculorum; eique Domi-
nus gratiam omnem et quietem dederit: nec filii
iniquitatis nocebunt ei . Data ergo ci pace, reces-
serunt ab eo; cumque in suam quisque civitatem
reversi essent, narraverunt quæ circa Amphilo-
chium gesta erant. Ipse porro Amphilochius Christi
gregem pascebat in omnibus sanctitate et justi-
tia.
II, Post tres autem annos, insurrexerunt lupi
Arabiæ (e), Eunomius, inquam, Arianus, et Msce-
donius, quæstionemque moverur de fide in Domi-
num Jesum Christum : nec quisquam eorum ser-
moni poterat resistere (d): factaque est Constanti-
ήφῳ καὶ κινδύνῳ ἡμῶν παραγενομένων. LLoquun-
tur angeli more honumum, quibus suffragantibus et
imponentihus manus, non leve est periculum. fQaamν-
obrem Patlus Τimotheo charissimo : Nemini cito
manus imposueris, etc.,IΤim. , 22. Angeli autem,
cum divinæ tantum voluntatis exsecutores, et jam
beati, id muneris obieriut, extra aleam fuerunt. Vt
fuerit nonnullum eorum periculum, ne non satis
digne sacerdotio fungeretur, vclut adhuc ad maluu
vertibilis et viator, quem ipsi et consecrassent et a
Deo,sedisillius,cum Τhecla,episcopumimpetrassent.
Nescii enim futurorum, cum aliquid a Deo, quod ad
Dei gloriam putant, re minus succedente, quanquam
nulla eorum culpa, velut peccare videntur, et in
se ipsos id accersere periculi: quod omnino pecu-
liarissima cura precibusqne ad Deum conantur amo-
liri, velut quibus maximi sit, illa Dei taliter intenta
gloria. Legenda apud Danielem pugna angelorum
præpositorum Hebræiset ersis,etineam expositores.
(h) Mendacium omne a malo est. Πᾶν ψεῦδος ἐκ
του πονηροῦ ἐστι. In hoc sanius. multis præsertim
Græcis; in quorum partes magnus concessit lHiero-
nymus; qua de re plmibus Aug.lib. Costra menda-
cium.
(e) Jnsurrexerunt lupi Arabiæ. Ἀνέστησαν οὲ
λύκοι τῆς Ἀραβίας. Incertus auctor inter Amphilo-
chii opera orat.In circumc., Gregorius quoque orat.
34, ubi Bllius nn. 3, alludunt omnes ad illud labac.
I juxta LXXX: Pelociores lupis Arabiæ : ubi Vulg.
lupis vespertinis. Sola punctorum diversitas discre-
pantiam facit. Videri potest Cornel. eo loci.
(d) Nec quisquam eorum sermoni poterat resisteσg.
Maxmnc Eunomii disertissimi, cujus cum Τheodo-
fragio et periculo (a). Precemur ergo, ut gratis
Domini nostri Jesu Christi super eum veniat. Per-
actisque precibus, dederunt ei pacem, et disparue-
runt ab ejus oculls.
II. Ecce autem septem numero episcopi, mittente.
Spiritu sancto, percontabantur de ipso Amphilo-
chio, dicentes: Τune es Amphilochius monachus?
Qui ait: Mendacium omne a malo est (b), sive quis
mentiatur in re magna, sive in parva. Respondit-
que : Εgo sum Amphilochius monachus. Τunc acci-
pientes ipsum episcopi, duxerunt in ecclesiam. Ait
vero illis : Audite, fratres et patres, ut vobis dicams
veritatem. Hac enim nocte angeli Dei me civitatis
Iconii ordinaverunt episcopum. Iis illi auditis, ste-
terunt muti, in se invicem aspicientes, dicentesque:
Quem Deus persanctos angelos suos ordinavit, non
possumus ipsi ordinare aut afficere contumelia, sed
erit benedictus in sæcula sæculorum; eique Domi-
nus gratiam omnem et quietem dederit: nec filii
iniquitatis nocebunt ei . Data ergo ci pace, reces-
serunt ab eo; cumque in suam quisque civitatem
reversi essent, narraverunt quæ circa Amphilo-
chium gesta erant. Ipse porro Amphilochius Christi
gregem pascebat in omnibus sanctitate et justi-
tia.
II, Post tres autem annos, insurrexerunt lupi
Arabiæ (e), Eunomius, inquam, Arianus, et Msce-
donius, quæstionemque moverur de fide in Domi-
num Jesum Christum : nec quisquam eorum ser-
moni poterat resistere (d): factaque est Constanti-
ήφῳ καὶ κινδύνῳ ἡμῶν παραγενομένων. LLoquun-
tur angeli more honumum, quibus suffragantibus et
imponentihus manus, non leve est periculum. fQaamν-
obrem Patlus Τimotheo charissimo : Nemini cito
manus imposueris, etc.,IΤim. , 22. Angeli autem,
cum divinæ tantum voluntatis exsecutores, et jam
beati, id muneris obieriut, extra aleam fuerunt. Vt
fuerit nonnullum eorum periculum, ne non satis
digne sacerdotio fungeretur, vclut adhuc ad maluu
vertibilis et viator, quem ipsi et consecrassent et a
Deo,sedisillius,cum Τhecla,episcopumimpetrassent.
Nescii enim futurorum, cum aliquid a Deo, quod ad
Dei gloriam putant, re minus succedente, quanquam
nulla eorum culpa, velut peccare videntur, et in
se ipsos id accersere periculi: quod omnino pecu-
liarissima cura precibusqne ad Deum conantur amo-
liri, velut quibus maximi sit, illa Dei taliter intenta
gloria. Legenda apud Danielem pugna angelorum
præpositorum Hebræiset ersis,etineam expositores.
(h) Mendacium omne a malo est. Πᾶν ψεῦδος ἐκ
του πονηροῦ ἐστι. In hoc sanius. multis præsertim
Græcis; in quorum partes magnus concessit lHiero-
nymus; qua de re plmibus Aug.lib. Costra menda-
cium.
(e) Jnsurrexerunt lupi Arabiæ. Ἀνέστησαν οὲ
λύκοι τῆς Ἀραβίας. Incertus auctor inter Amphilo-
chii opera orat.In circumc., Gregorius quoque orat.
34, ubi Bllius nn. 3, alludunt omnes ad illud labac.
I juxta LXXX: Pelociores lupis Arabiæ : ubi Vulg.
lupis vespertinis. Sola punctorum diversitas discre-
pantiam facit. Videri potest Cornel. eo loci.
(d) Nec quisquam eorum sermoni poterat resisteσg.
Maxmnc Eunomii disertissimi, cujus cum Τheodo-