PG 39, col. 1802
Quam fidem etiam Abraham habens, reputatus est
inter justas. Secundum hanc significationem dictum
est illud : ι Virum autem fidelem labor est iuveni-
re τι. ι Raram utique inventionem hujus modi ha-
bere potest, cum multi sunt praeter opera fideles,
mortuam habentes fidem, qua: omnino non est fi-
des. Qui ergo ita credit, ut nascatur ex Deo, habet
vitam mternam.
El δὴ γεννᾶταὶ τις ἐκ Si ergo nascitur aliquis
ex Deo, agendo qua: sunt
Θεοῦ, κατορθῶν τὰ εἰρη-
praedicta, cum sit acce-
μένα, ἀποδοχῆς ἄξιον ὅν·
ptabilis, et ipse diligen-
τα, ἀγαπᾷν δεῖ καὶ πρὸ
dus est, et ante omnia
αὐτοῦ τὸν γεννήσαντα αὐ-
debet ipse diligere geni-
τόν.
. torem.
His ergo monitionibus invitat Apostolus ad amo-
rem fraternitatis. Quapropter etiam competen-
ter indicat magnitudinem charitatis, et pulchritudi-
nem eorum qui diligendi sunt, dicens, quia ιιι-οσ-
prium situt, qui diligit Deum, diligat etiam eum,
qui natus ex eo est. Potest etiam hoc modo iste locus
exponi, quia haec prepter eos qui erant illo tempo—
re, cum haec Epistola scriberetur, sint dicta. Dis-
pensatione namque completa secundum evangelica
verba, et assumpto Salvatore in caelis, quarebatur
tunc, si Jesns ipse esset Christus qui exspectabatur,
bus Jesum esse Christum, qui exspectabatur. llujus-
modi ergo hominis credulitatem indicans, propter
fidem quam habuit, ex Deo eum natum asseruit.
Vens. 3-5. «llaec cst enim charitas Dei, ut mandata
ejus servemus : et mandata ejus gravia non sunt,
quia οιιιιιε quod natum est ex Deo, vincit saeculum :
et haec est victoria, quae vincit saeculum, fidesne-
stra. Quis est autem qui vincit saeculum, nisi qui
credit, quia Jesus Filius est Dei ? ι
Τουτέστι τὴν ὑπόστα- Subsistenlia et (ut ita
σιν, καὶ, ἵν’ οὕτως εἴπω, dicam) materia Charila-
ὓλην, ἦς ἔχειν δεῖ πρὸς tis, quam nos habere
τὸν Θεὸν, ἀγάπης τὴν τή- oportet ad Deum, custo-
ρησιν τῶν θείων ἐντολῶν diam divinorum asseruit
εἶναι φησιν, αἵτινες ἀνα-
mandatorum, qua: man-
φέρουσι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν
data facientes, ea rursum
κατ’ αὐτὰς ἐνεργοῦντα.
ferunt (70) ad Deum,
ὐοεν οὐ κατωφερεῖς ἢ
quaprOptcr ad inferiora
βαρεῖαι τυγχάνουσιν.
nou trahunt, quia gravia
non sunt.
‘9 Joan. tv, 6. ⁷ο Matth. xxxvii, 60.
“ Prov. xx, 6.
Ita Matthaeius. llis ita assentior, ut eam quidem ve-
ram esse credam loci scripturam, cui Latina versio
accommodanda sit. Quod vero ad διάληψιν π. τ. χρ.
ἓιιιίιιει, hoc in loco eam dixerim esse sententiam de
tristo.
'(Iidjvi’essime ante Call., fuerunt.
57
ἓ
inter justas. Secundum hanc significationem dictum
est illud : ι Virum autem fidelem labor est iuveni-
re τι. ι Raram utique inventionem hujus modi ha-
bere potest, cum multi sunt praeter opera fideles,
mortuam habentes fidem, qua: omnino non est fi-
des. Qui ergo ita credit, ut nascatur ex Deo, habet
vitam mternam.
El δὴ γεννᾶταὶ τις ἐκ Si ergo nascitur aliquis
ex Deo, agendo qua: sunt
Θεοῦ, κατορθῶν τὰ εἰρη-
praedicta, cum sit acce-
μένα, ἀποδοχῆς ἄξιον ὅν·
ptabilis, et ipse diligen-
τα, ἀγαπᾷν δεῖ καὶ πρὸ
dus est, et ante omnia
αὐτοῦ τὸν γεννήσαντα αὐ-
debet ipse diligere geni-
τόν.
. torem.
His ergo monitionibus invitat Apostolus ad amo-
rem fraternitatis. Quapropter etiam competen-
ter indicat magnitudinem charitatis, et pulchritudi-
nem eorum qui diligendi sunt, dicens, quia ιιι-οσ-
prium situt, qui diligit Deum, diligat etiam eum,
qui natus ex eo est. Potest etiam hoc modo iste locus
exponi, quia haec prepter eos qui erant illo tempo—
re, cum haec Epistola scriberetur, sint dicta. Dis-
pensatione namque completa secundum evangelica
verba, et assumpto Salvatore in caelis, quarebatur
tunc, si Jesns ipse esset Christus qui exspectabatur,
bus Jesum esse Christum, qui exspectabatur. llujus-
modi ergo hominis credulitatem indicans, propter
fidem quam habuit, ex Deo eum natum asseruit.
Vens. 3-5. «llaec cst enim charitas Dei, ut mandata
ejus servemus : et mandata ejus gravia non sunt,
quia οιιιιιε quod natum est ex Deo, vincit saeculum :
et haec est victoria, quae vincit saeculum, fidesne-
stra. Quis est autem qui vincit saeculum, nisi qui
credit, quia Jesus Filius est Dei ? ι
Τουτέστι τὴν ὑπόστα- Subsistenlia et (ut ita
σιν, καὶ, ἵν’ οὕτως εἴπω, dicam) materia Charila-
ὓλην, ἦς ἔχειν δεῖ πρὸς tis, quam nos habere
τὸν Θεὸν, ἀγάπης τὴν τή- oportet ad Deum, custo-
ρησιν τῶν θείων ἐντολῶν diam divinorum asseruit
εἶναι φησιν, αἵτινες ἀνα-
mandatorum, qua: man-
φέρουσι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν
data facientes, ea rursum
κατ’ αὐτὰς ἐνεργοῦντα.
ferunt (70) ad Deum,
ὐοεν οὐ κατωφερεῖς ἢ
quaprOptcr ad inferiora
βαρεῖαι τυγχάνουσιν.
nou trahunt, quia gravia
non sunt.
‘9 Joan. tv, 6. ⁷ο Matth. xxxvii, 60.
“ Prov. xx, 6.
Ita Matthaeius. llis ita assentior, ut eam quidem ve-
ram esse credam loci scripturam, cui Latina versio
accommodanda sit. Quod vero ad διάληψιν π. τ. χρ.
ἓιιιίιιει, hoc in loco eam dixerim esse sententiam de
tristo.
'(Iidjvi’essime ante Call., fuerunt.
57
ἓ