PG 39, col. 1838
ut, propter immisericordiam nostram, pauper qui
est, Lazarus flat; ne forte nos, sicuti divitem, ipse
ex eo loco ostendat. Non aversemur totam manum
ejus dudum nobis ad misericordiam porrectam, ne
forte Optemus ex eo loco extremum saltem digizi
ejus, et obtinere non possimus. Neu tanta labore-
mus invidia. ut participes saltem Sttperlluorum assu-
mere pauperes nolimus, ut non audiamus: Recr-
pistis bona rastra in vita rastra ¹⁶. Omnia abeunt.
omnia pr:etereunt, elvemos'yna vero in saeculum
manet. Nihil in vitam intulimus : Deus omnia nobis
dilargitus est. Dilargiamur et nos indigentibus.
Quamvis Dei sint omnia, nihilominus ut si nostra
essent, sic Deus ipse mercedem nobis rependit.
XXI. Ac si quis amicorum nostrorum vel magna-
tum contemnere nos iussisset nedum opes, sed et
vitam nostram pro amicitia illius , quanta aiataiat».
adimplere ejus mandatum aggressi fuissemus, νι
Opere, si fieri potuisset, id perlicere nisi fuissemu~.
dici utique non potest. Ipso vero omnium Deo, et
non alio, palam in Evangeliis clamitante: In quan-
tum fecistis uni fratrum meorum minimarum, mihi
fecistis “, floccifacimus et tergiversantur?Resipisca-
mus. A'tendamus quam leve et utile sit hoc manda-
tum. Ex superfluis vestris et inutilibus et in cassum
reconditis rebus. clamat, mercamini regnum coelo-
rum, et nolumus. Ob! quantopere eiulabimns,
quando id volentes, nullo tamen prorsus modo
poterimus ί
XXII. At enim ego, causatur pauperior. nihil
vel parcimonia abundo, ut necessariis non indi-
geam. Quid ais? ne pocnlmu quidem aqua: frigida:
postulanti exhibere potes? ne bonum quidem ver-
bum? Quomodo probabilia haec esse possunt? Atta-
men pro hisce rebus (0 miraculum et viscera mi-
sericordiae I), si ex bona et non invida voluntate pmi-
peribus dentur, suum ipsius regnum Deus sese
vicissim nobis daturum pollicitus est. Haec igitur
scientes, jejunio nostro elcemOsynam copulemus, ut.
quibusdam quasi alis de humo ad cmlestia spiritus
noster sublevetur. chejunio quidem ab animalibrs
nos passionibus liberante, eleeniosyna vero vitam
nobis aeternam conciliante, in nullo deficientes οιιιιι
Christo sponso simul introeamus.
XXIII. llaec quidem :tll'ccluosis hominibus etiam
abunde dicta sunt, duris vero, nc syllaba quidem
esse videbuntur. Nos autem cum istis martyrem
congruis laudibus prosequamur, miraculiqné sem-
per recentem in nobis fontem circumferentes, exi-
mite vietoria: martyri fideliter succlamemus : υ
(9.6) Forte λόγον.
(27) Ms. ἀσπλαγχ.
(‘28) Συλλαϐὴ ἴσω ς.
(28') All μνήμηνῖ Et)”,
est, Lazarus flat; ne forte nos, sicuti divitem, ipse
ex eo loco ostendat. Non aversemur totam manum
ejus dudum nobis ad misericordiam porrectam, ne
forte Optemus ex eo loco extremum saltem digizi
ejus, et obtinere non possimus. Neu tanta labore-
mus invidia. ut participes saltem Sttperlluorum assu-
mere pauperes nolimus, ut non audiamus: Recr-
pistis bona rastra in vita rastra ¹⁶. Omnia abeunt.
omnia pr:etereunt, elvemos'yna vero in saeculum
manet. Nihil in vitam intulimus : Deus omnia nobis
dilargitus est. Dilargiamur et nos indigentibus.
Quamvis Dei sint omnia, nihilominus ut si nostra
essent, sic Deus ipse mercedem nobis rependit.
XXI. Ac si quis amicorum nostrorum vel magna-
tum contemnere nos iussisset nedum opes, sed et
vitam nostram pro amicitia illius , quanta aiataiat».
adimplere ejus mandatum aggressi fuissemus, νι
Opere, si fieri potuisset, id perlicere nisi fuissemu~.
dici utique non potest. Ipso vero omnium Deo, et
non alio, palam in Evangeliis clamitante: In quan-
tum fecistis uni fratrum meorum minimarum, mihi
fecistis “, floccifacimus et tergiversantur?Resipisca-
mus. A'tendamus quam leve et utile sit hoc manda-
tum. Ex superfluis vestris et inutilibus et in cassum
reconditis rebus. clamat, mercamini regnum coelo-
rum, et nolumus. Ob! quantopere eiulabimns,
quando id volentes, nullo tamen prorsus modo
poterimus ί
XXII. At enim ego, causatur pauperior. nihil
vel parcimonia abundo, ut necessariis non indi-
geam. Quid ais? ne pocnlmu quidem aqua: frigida:
postulanti exhibere potes? ne bonum quidem ver-
bum? Quomodo probabilia haec esse possunt? Atta-
men pro hisce rebus (0 miraculum et viscera mi-
sericordiae I), si ex bona et non invida voluntate pmi-
peribus dentur, suum ipsius regnum Deus sese
vicissim nobis daturum pollicitus est. Haec igitur
scientes, jejunio nostro elcemOsynam copulemus, ut.
quibusdam quasi alis de humo ad cmlestia spiritus
noster sublevetur. chejunio quidem ab animalibrs
nos passionibus liberante, eleeniosyna vero vitam
nobis aeternam conciliante, in nullo deficientes οιιιιι
Christo sponso simul introeamus.
XXIII. llaec quidem :tll'ccluosis hominibus etiam
abunde dicta sunt, duris vero, nc syllaba quidem
esse videbuntur. Nos autem cum istis martyrem
congruis laudibus prosequamur, miraculiqné sem-
per recentem in nobis fontem circumferentes, exi-
mite vietoria: martyri fideliter succlamemus : υ
(9.6) Forte λόγον.
(27) Ms. ἀσπλαγχ.
(‘28) Συλλαϐὴ ἴσω ς.
(28') All μνήμηνῖ Et)”,