PG 39, col. 1837
θείας τὸν πένητα Λεὲιζζοιρον⁹ μή πως ἡμᾶς, ὡς τὸν
πλούσιον, αὐτὸς ἐκεῖθεν ἀποδείξῃ· μηδὲ τὴν χεῖρα
αὑτοῦ ὃλην, ἐπ’ ἔλεον ἡμῖν ἄρτι προϐεϐλημένην,
ἀποστραφῶμεν, ὡς ἂν μὴ δεηθῶμεν ἐκεῖθεν καὶ τὸ
ἀκρότατον τοῦ δακτύλου αὑτοῦ, καὶ οὐ τύχωμεν. Μὴ
φθονήσωμεν συμμεριστὰς κᾶν τῶν περιττῶν προσ-
λαϐέσθαι τοὺς πένητας, ὡς ἂν μὴ ἀκούσωμενο
Ἀπελάϐετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν.
Πάντα οἰχήσεται, πάντα παρέρχεται, ἡ δὲ ἐλεημο-
σύνη είς τὸν αίῶνα μένει. Οὐδὲν τῷ βίῳ συνεισ-
ενέγκαμεν. Πάντα Θεὸς ἡμῖν ἐχαρίσατο.Χαρισώμεθα
ικαὶ αύτώ⁸ τοῖς δεομένοις. Εἰ καὶ Θεοῦ εἰσιν, ἀλλ’
ὼς ἡμετέρων πάντων, οὕτως τὸν μισθὸν ἡμῖν αὐτὸς
ἀποδίδωσι.
KA'. Kal εί μέν τις τῶν ἐφ’ ἡμῖν φίλων, ἢ τῶν
μεγιστάνων καταφρονῆσαι, μὴ ὃτιγε χρημάτων, ἀλλά
καὶ τῆς ἰδίας ζωῆς ὑπὲρ τῆς ἐκείνου ἀγάπης παρ-
εκελεύσατο · μεθ’ ὅσης προθυμίας πληρῶσαι αὑτοῦ τὸ
ἐπίταγμα ἐπεχειρήσαμεν, xal ἔργῳ, εἰ οἴονται (ἓῦ)
τοῦτο ἐκτελέσαι προεθυμήθημεν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν.
Αὑτοῦ δε τοῦ πάντων Θεοῦ, καὶ οὐκ ἄλλου, ἀναφαν-
δὸν ἐν τοίς Εύαγγελίοις βοῶντα (9.4)- Ἐφ’ ὅσον
ἐποιήσατε ἐνὶ τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων,
ἐμοὶ ἐποιήσατε, καταφρονοῦμεν καὶ παραϐλέπομεν ;
Ἀνανήψωμεν ο ἴδωμεν, ὡς ἐλαφρὸν καὶ χρηστὸν τὸ
ἐπίταγμα. Ἐκ τῶν περιττῶν ὑμῶν καὶ ἀχρήστων
καὶ είκῆ κειμένων πραγμάτων, τὴν τῶν οὐρανῶν
βασιλείαν, βοᾷ, πραγματεύσασθε, καὶ ού βουλόμεθα.
Ὦ πόσα θρηνήσομεν, ὅταν βουληθέντες, οὐδὲν οὐδ-
όλως ίσχύ σω μεν ι
KB'. Ἀλλ’ ἐγὼ, φησὶν, οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων , ὁ
πενέστερος φήσις (ἓὸ), ἀνενόεῶς εὐπορῶ. Τί φήςς
οὐδὲ ψυχροῦ ὓδατος ποτήριον τῷ αίτοῦντιδύνῃ πα-
ρασχεῖν; οὐδὲ λόγον χρηστόν; Kal ποῦ ταῦτα σχοίη
λόγος (26); Kal ἀντὶ τούτων, (ὣ τοῦ θαύματος καὶ
τῆς εὐσπλαγχνίας (27)!) εί ἐξ ἀγαθῆς καὶ ἀπεριέρ-
γου δίδονται τοῖς πένησι προαιρέσεως, τὴν ἑαυτοῦ
βασιλείαν ὁ Θεὸς ἡμῶν ἀντιπαρασχεῖν ἐπηγγείλατο.
Ταῦτ’ οῦν εἰδότες, τῇ νηστεία τῆν ἐλεημοσύνην συ·
ζεύξωμεν, ἴνα οἷα πτεροῖς γῆθεν ἡμῶν ἡ ψυχὴ πρὸς
τὰ οὐράνια αῖρηται. Kal τῆς μὲν νηστείας τῶν ψυ-
χικῶν ἡμᾶς παθῶν ἀπαλλαττούσης, τῆς ἐλεη μοσύνης
δὲ τὴν αἰώνιον προξενούσης ζωὴν, ἐν μηδενὶ λειπό-
μενοι τῷ νυμφίῳ Χριστῷ συνεισέλθωμεν.
Kl". Ταῦτα μὲν τοῖς συμπαθέσι καὶ περισσῶς εἷο
ρητα.’ τοῖς δὲ σκληροῖς, οὐδὲ συλλαϐῆς (28) ἴσον
φανήσεται. Ἡμεῖς δὲ σὺν τούτοις τὸν μάρτυρα πρέ-
πουσιν ὕμνοις ὑμνήσωμεν, καὶ τοῦ θαύματος ἀεὶ
νεαρὰν τὴν πηγὴν (28‘) ὲν ἑαυτοῖς περιφέροντες, τῷ
καλλινίκῳ μάρτυρι πιστῶς ὲκὸοήσωμεν · Ὦ μαρτύρων
¹⁰ Luc. xvt, 23. ¹¹ Matth. xxv, 40.
ξὲἓ) Forte μικροῦ δεῖν.
25) Forte εἰ οἷόν τε.
25) Forte εἰ οἷόν τε.
(2i) Βοῶντος.
ωδ) Φήσει, vel, φήσεις, aut potius φειδοῖ,
πλούσιον, αὐτὸς ἐκεῖθεν ἀποδείξῃ· μηδὲ τὴν χεῖρα
αὑτοῦ ὃλην, ἐπ’ ἔλεον ἡμῖν ἄρτι προϐεϐλημένην,
ἀποστραφῶμεν, ὡς ἂν μὴ δεηθῶμεν ἐκεῖθεν καὶ τὸ
ἀκρότατον τοῦ δακτύλου αὑτοῦ, καὶ οὐ τύχωμεν. Μὴ
φθονήσωμεν συμμεριστὰς κᾶν τῶν περιττῶν προσ-
λαϐέσθαι τοὺς πένητας, ὡς ἂν μὴ ἀκούσωμενο
Ἀπελάϐετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν.
Πάντα οἰχήσεται, πάντα παρέρχεται, ἡ δὲ ἐλεημο-
σύνη είς τὸν αίῶνα μένει. Οὐδὲν τῷ βίῳ συνεισ-
ενέγκαμεν. Πάντα Θεὸς ἡμῖν ἐχαρίσατο.Χαρισώμεθα
ικαὶ αύτώ⁸ τοῖς δεομένοις. Εἰ καὶ Θεοῦ εἰσιν, ἀλλ’
ὼς ἡμετέρων πάντων, οὕτως τὸν μισθὸν ἡμῖν αὐτὸς
ἀποδίδωσι.
KA'. Kal εί μέν τις τῶν ἐφ’ ἡμῖν φίλων, ἢ τῶν
μεγιστάνων καταφρονῆσαι, μὴ ὃτιγε χρημάτων, ἀλλά
καὶ τῆς ἰδίας ζωῆς ὑπὲρ τῆς ἐκείνου ἀγάπης παρ-
εκελεύσατο · μεθ’ ὅσης προθυμίας πληρῶσαι αὑτοῦ τὸ
ἐπίταγμα ἐπεχειρήσαμεν, xal ἔργῳ, εἰ οἴονται (ἓῦ)
τοῦτο ἐκτελέσαι προεθυμήθημεν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν.
Αὑτοῦ δε τοῦ πάντων Θεοῦ, καὶ οὐκ ἄλλου, ἀναφαν-
δὸν ἐν τοίς Εύαγγελίοις βοῶντα (9.4)- Ἐφ’ ὅσον
ἐποιήσατε ἐνὶ τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων,
ἐμοὶ ἐποιήσατε, καταφρονοῦμεν καὶ παραϐλέπομεν ;
Ἀνανήψωμεν ο ἴδωμεν, ὡς ἐλαφρὸν καὶ χρηστὸν τὸ
ἐπίταγμα. Ἐκ τῶν περιττῶν ὑμῶν καὶ ἀχρήστων
καὶ είκῆ κειμένων πραγμάτων, τὴν τῶν οὐρανῶν
βασιλείαν, βοᾷ, πραγματεύσασθε, καὶ ού βουλόμεθα.
Ὦ πόσα θρηνήσομεν, ὅταν βουληθέντες, οὐδὲν οὐδ-
όλως ίσχύ σω μεν ι
KB'. Ἀλλ’ ἐγὼ, φησὶν, οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων , ὁ
πενέστερος φήσις (ἓὸ), ἀνενόεῶς εὐπορῶ. Τί φήςς
οὐδὲ ψυχροῦ ὓδατος ποτήριον τῷ αίτοῦντιδύνῃ πα-
ρασχεῖν; οὐδὲ λόγον χρηστόν; Kal ποῦ ταῦτα σχοίη
λόγος (26); Kal ἀντὶ τούτων, (ὣ τοῦ θαύματος καὶ
τῆς εὐσπλαγχνίας (27)!) εί ἐξ ἀγαθῆς καὶ ἀπεριέρ-
γου δίδονται τοῖς πένησι προαιρέσεως, τὴν ἑαυτοῦ
βασιλείαν ὁ Θεὸς ἡμῶν ἀντιπαρασχεῖν ἐπηγγείλατο.
Ταῦτ’ οῦν εἰδότες, τῇ νηστεία τῆν ἐλεημοσύνην συ·
ζεύξωμεν, ἴνα οἷα πτεροῖς γῆθεν ἡμῶν ἡ ψυχὴ πρὸς
τὰ οὐράνια αῖρηται. Kal τῆς μὲν νηστείας τῶν ψυ-
χικῶν ἡμᾶς παθῶν ἀπαλλαττούσης, τῆς ἐλεη μοσύνης
δὲ τὴν αἰώνιον προξενούσης ζωὴν, ἐν μηδενὶ λειπό-
μενοι τῷ νυμφίῳ Χριστῷ συνεισέλθωμεν.
Kl". Ταῦτα μὲν τοῖς συμπαθέσι καὶ περισσῶς εἷο
ρητα.’ τοῖς δὲ σκληροῖς, οὐδὲ συλλαϐῆς (28) ἴσον
φανήσεται. Ἡμεῖς δὲ σὺν τούτοις τὸν μάρτυρα πρέ-
πουσιν ὕμνοις ὑμνήσωμεν, καὶ τοῦ θαύματος ἀεὶ
νεαρὰν τὴν πηγὴν (28‘) ὲν ἑαυτοῖς περιφέροντες, τῷ
καλλινίκῳ μάρτυρι πιστῶς ὲκὸοήσωμεν · Ὦ μαρτύρων
¹⁰ Luc. xvt, 23. ¹¹ Matth. xxv, 40.
ξὲἓ) Forte μικροῦ δεῖν.
25) Forte εἰ οἷόν τε.
25) Forte εἰ οἷόν τε.
(2i) Βοῶντος.
ωδ) Φήσει, vel, φήσεις, aut potius φειδοῖ,